അഗ്നിപുരാണമ്

കൈകേയ്യാം ഭരതഃ പുത്രഃ സുമിത്രായാഞ്ച ലക്ഷ്മണഃ। ശത്രുഘ്നഃ ഋഷ്യശ്രൃങ്ഗേണ താസു സന്ദത്തപായസാത്

കൈകേയിക്ക് ഭാരതൻ ജനിച്ചു; സുമിത്രയ്ക്ക് ലക്ഷ്മണനും ശത്രുഘ്നനും, ഋശ്യശൃംഗൻ രാജമഹിഷിമാർക്ക് നൽകിയ പായസം കഴിച്ചതിനാൽ.

പ്രാശിതാദ്യജ്ഞസംസിദ്ധാദ്രാദ്രാമാദ്യാശ്ച സമാഃ പിതുഃ। യജ്ഞവിധ്നവിനാശായ വിശ്വാമിത്രാര്ഥിതോ നൃപഃ

യാഗത്തിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച പായസം കഴിച്ചതിനുശേഷം രാമനും സഹോദരന്മാരും പിതാവിനൊപ്പം വർഷങ്ങൾ കഴിച്ചു; യാഗത്തിന് തടസ്സം വരുത്തുന്നവരെ നശിപ്പിക്കാൻ വിശ്വാമിത്രൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ രാജാവ് അവരെ അയച്ചു.

രാമം സമ്പ്രേഷയാമാസ ലക്ഷ്മണം മുനിനാ സഹ। രാമോ ഗതോഽസ്ത്രശസ്ത്രാണി ശിക്ഷിതസ്താഡകാന്തകൃത

രാമനും ലക്ഷ്മണനും മുനിയോടൊപ്പം അയച്ചു; രാമൻ പോയി ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും പഠിച്ചു, താടകയെ സംഹരിച്ചു.

മാരീചം മാനവാസ്ത്രേണ മോഹിതം ദൂരതോഽനയത്। സുബാഹും യജ്ഞഹന്താരം സബലഞ്ചാവധീദ് ബലീ

മാരീചനെ മാനവാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ദൂരത്ത് നിന്ന് ഭ്രമിപ്പിച്ചു; യാഗം നശിപ്പിച്ച സുബാഹുവിനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും ശക്തനായ രാമൻ സംഹരിച്ചു.

സിദ്ധാശ്രമനിവാസീ ച വിശ്വാമിത്രാദിഭിഃ സഹ। ഗതഃ ക്രതും മൈഥിലസ്യ ദ്രഷ്ടുഞ്ചാപംസഹാനുജഃ

സിദ്ധാശ്രമത്തിൽ വിശ്വാമിത്രനും മറ്റും കൂടെ താമസിച്ചു; മിഥിലാരാജാവിന്റെ യാഗം കാണാനും വില്ല് കാണാനും സഹോദരനോടൊപ്പം പോയി.

ശതാനന്ദനിമിത്തേന വിശ്വാമിത്രപ്രഭാവതഃ। രാമായ കഥിതോ രാജ്ഞാ സമുനിഃ പൂജിതഃ ക്രതൌ

ശതാനന്ദന്റെ ക്രമീകരണത്തിലും വിശ്വാമിത്രന്റെ ശക്തിയിലും, യാഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട മുനി രാജാവായ രാമനോട് കഥ പറഞ്ഞു.

ധനുരാപൂരയാമാസ ലീലയാ സ ബഭഞ്ജ തത് । വീര്യശുല്കഞ്ച ജനകഃ സീതാം കന്യാന്ത്വയോനിജാമ്

രാമൻ ലീലയായി വില്ല് വലിച്ച് തകർത്തു; ജനകൻ വീര്യശulkaമായി ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത സീതയെ നൽകി.

ദദൌ രാമായ രാമോഽപി പിത്രാദൌ ഹി സമാഗതേ। ഉപയേമേ ജാനകീന്താമുര്മിലാം ലക്ഷ്മണസ്തഥാ

അവളെ രാമന് നൽകി; പിതാവും മറ്റുള്ളവരും എത്തിയപ്പോൾ രാമൻ ജാനകിയെ വിവാഹം ചെയ്തു, ലക്ഷ്മണൻ ഉർമിലയെയും വിവാഹം ചെയ്തു.

ശ്രുതകീര്ത്തിം മാണ്ഡവീഞ്ച കുശധ്വജസുതേ തഥാ। ജനകസ്യാനുജസ്യൈതേ ശത്രുഘ്നഭരതാവുഭൌ

ശ്രുതകീർത്തിയും മാണ്ഡവിയും, ജനകന്റെ അനിയനായ കുശധ്വജന്റെ പുത്രിമാർ, ശത്രുഘ്നനും ഭാരതനും വിവാഹം ചെയ്തു.

കന്യേ ദ്വേ ഉപയേമാതേ ജനകേന സുപൂജിതഃ। രാമോഽഗാത്സവശിഷ്ഠാദ്യൈര്ജാമദഗന്യം വിജിത്യ ച

ആ രണ്ടു പെൺകുട്ടികളെയും അവർ വിവാഹം ചെയ്തു; ജനകൻ വലിയ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു; രാമൻ ജാമദഗ്ന്യനെ ജയിച്ച് വശിഷ്ഠാദികളോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.

നാരദ ഉവാച രാമോ വശിഷ്ഠം മാതൄശ്ച നത്വാഽത്രിഞ്ച പ്രണമ്യ സഃ। അനസൂയാഞ്ച തത്പത്നീം ശരഭങ്ഗം സുതീക്ഷ്ണകമ്

നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാമൻ വശിഷ്ഠനെയും മാതാക്കളെയും അത്രിയെയും നമസ്കരിച്ചു; അനസൂയയെയും അവളുടെ ഭർത്താവിനെയും, ശരഭംഗനെയും സുതീക്ഷ്ണനെയും ആദരവോടെ വണങ്ങി.

അഗസ്ത്യ ഭ്രാതരം നത്വാ അഗസ്ത്യന്തത്പ്രസാദതഃ। ധനുഃ ഖങ്ഗഞ്ച സമ്പ്രാപ്യ ദണ്ഡകാരണ്യമാഗതഃ

അഗസ്ത്യന്‍ എന്ന സഹോദരനോട് വന്ദനം നടത്തി, അഗസ്ത്യന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ വില്ലും വാളും ലഭിച്ച്, ദണ്ഡകാരണ്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

ജനസ്ഥാനേ പഞ്ചവട്യാം സ്ഥിതോ ഗോദാവരീം തടേ। തത്ര സൂര്പണഖായാതാ ഭക്ഷിതും താന് ഭയങ്കരീ

ജനസ്ഥാനത്തിലും, പഞ്ചവടിയിലും, ഗോദാവരിക്കരയിലും താമസിക്കുമ്പോള്‍, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സൂര്പ്ണഖാ അവരെ തിന്നാന്‍ അവിടെ എത്തി.

രാമം സുരൂപം ദൃഷ്ട്വാ സാ കാമിനീ വാക്യമബ്രവീത്। കസ്ത്വം കസ്മാത്സമായാതോ ഭര്ത്താ മേ ഭവ ചാര്ഥിതഃ

സുന്ദരനായ രാമനെ കണ്ടു ആ സ്ത്രീ ആഗ്രഹത്തോടെ പറഞ്ഞു: "നീ ആരാണ്? എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്? ദയവായി എന്റെ ഭര്‍ത്താവായിരിക്കുക."

ഏതൌ ച ഭക്ഷയിഷ്യാമി ഇത്യുക്ത്വാ തം സമുദ്യതാ । തസ്യാ നാസാഞ്ച കര്ണൌ ച രാമോക്തോ ലക്ഷ്മണോഽച്ഛിനത്

"ഇവരെ ഇരുവരെയും ഞാന്‍ തിന്നും," എന്നു പറഞ്ഞ് അവള്‍ അവരിലേക്ക് ചാടിയപ്പോള്‍, രാമന്റെ കല്പനപ്രകാരം ലക്ഷ്മണന്‍ അവളുടെ മൂക്കും ചെവികളും വെട്ടി കളഞ്ഞു.

രക്തം ക്ഷരന്തീ പ്രയയൌ ഖരം ഭ്രാതരമബ്രവീത്। മരീഷ്യാമി വിനാസാഽഹം ഖര ജീവാമി വൈ തദാ

രക്തം ചോരുന്ന അവള്‍ സഹോദരനായ ഖരയോടു ചെന്നു പറഞ്ഞു: "ഖരാ, മൂക്ക് ഇല്ലാതെ ഞാന്‍ മരിക്കും; ഇങ്ങനെ മാത്രം ഞാന്‍ ജീവിക്കും."

രാമസ്യ ഭാര്യ്യാ സീതാഽസൌ തസ്യാസീല്ലക്ഷ്മണോഽനുജഃ। തേഷാം യദ്രുധിരം സോഷ്ണം പായയിഷ്യസി മാം യദി

"രാമന്റെ ഭാര്യ സീതയാണ്, അവന്റെ അനിയന്‍ ലക്ഷ്മണനാണ്; അവരുടേത് ചൂടുള്ള രക്തം ഞാന്‍ കുടിക്കാനാകുമെങ്കില്‍ മാത്രം ഞാന്‍ ജീവിക്കും."

ഖരസ്തഥേതി താമുക്ത്വാ യതുര്ദൃശസഹസ്ത്രകൈഃ। രക്ഷസാം ദൂഷണേനാഗാദ്യോദ്ധു ത്രിശിരസാ സഹ

ഖരന്‍ "ശരി" എന്നു പറഞ്ഞ്, ആയിരക്കണക്കിന് ക്രൂരദൃഷ്ടിയുള്ള രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം, ദൂഷണനും ത്രിശിരനും കൂട്ടായി യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു.

രാമം രാമോഽപി യുയുധേ ശരൈര്വിവ്യാധ രാക്ഷസാന്। ഹസ്ത്യശ്വരഥപാദാതം ബലം നിന്യേ യമക്ഷയമ്

രാമന്‍ അവരോടു യുദ്ധം ചെയ്തു; അമ്പുകള്‍ കൊണ്ട് രാക്ഷസന്മാരെ വെട്ടി, ആനകള്‍, കുതിരകള്‍, രഥങ്ങള്‍, കാല്‍പടയാളികള്‍ എന്നിവയടങ്ങിയ സൈന്യത്തെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചു.

ത്രിശീര്ഷാണം ഖരം രൌദ്രം യുധ്യന്തഞ്ചൌവ ദൂഷണമ്। യയൌ സൂര്പണഖാ ലങ്കാം രാവണാഗ്രേപതദ് ഭുവി

യുദ്ധം ചെയ്ത ത്രിശിരനും ക്രൂരനായ ഖരനും ദൂഷണനും ആയപ്പോള്‍, സൂര്പ്ണഖാ ലങ്കയിലേക്ക് പോയി, രാവണന്‍ മുന്നില്‍ നിലംപതിച്ചു.

അബ്രവീദ്രാവണം ക്രുദ്ധാ ന ത്വം രാജാ ന രക്ഷകഃ। ഖരാദിഹന്തൂ രാമസ്യ സീതാം ഭാര്യാം ഹരസ്വ ച

കോപത്തോടെ അവള്‍ രാവണനോട് പറഞ്ഞു: "നീ രാജാവും രക്ഷകനും അല്ല; ഇവിടെ വന്ന് രാമനെ കൊല്ലുകയും സീതയെ അവന്റെ ഭാര്യയെ പിടിച്ചുകൊള്ളുകയും ചെയ്യുക."

രാമലക്ഷ്മണരക്തസ്യ പാനാജ്ജീവാമി നാന്യഥാ। തഥേത്യാഹ ച തച്ഛ്രുത്വാ മാരീചം പ്രാഹ വൈ വ്രജ

"രാമനും ലക്ഷ്മണനും രക്തം കുടിച്ചാല്‍ മാത്രം ഞാന്‍ ജീവിക്കും, അതല്ലെങ്കില്‍ കഴിയില്ല." ഇത് കേട്ട രാവണന്‍ "ശരി" എന്നു പറഞ്ഞു, പിന്നെ മാരീചനോട്, "പോകൂ," എന്നു കല്പിച്ചു.

സ്വര്ണചിത്രമൃഗോ ഭൂത്വാ രാമലക്ഷ്മണകര്ഷകഃ। സീതാഗ്രേ താം ഹരിഷ്യാമി അന്യഥാ മരണം തവ

"സ്വര്‍ണ്ണപ്പൊന്നും പുള്ളിപ്പാടുകളും ഉള്ള ഒരു മാന്‍ ആയി മാറി രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും അകറ്റി കൊണ്ടുപോകുക; സീതയുടെ മുന്നില്‍ ഞാന്‍ അവളെ പിടിച്ചുകൊള്ളാം, അല്ലെങ്കില്‍ നിന്റെ മരണം ഉറപ്പാണ്."

മാരീചോ രാവണം പ്രാഹ രാമോ മൃത്യുര്ധനുര്ധരഃ। രാവണാദപി മര്ത്തവ്യം മര്ത്തവ്യം രാഘവാദപി

മാരീചന്‍ രാവണനോട് പറഞ്ഞു: "വില്ലാളിയായ രാമന്‍ തന്നെ മരണമാണ്; രാവണന്റെ കൈയില്‍ മരിക്കുന്നതിലും രാഘവന്റെ കൈയില്‍ മരിക്കേണ്ടി വരും."

അവശ്യം യദി മര്ത്തവ്യം വരം രാമോ ന രാവണഃ। ഇതി മത്വാ മൃഗോ ഭൂത്വാ സീതാഗ്രേ വ്യചരന്മുഹുഃ

"നിശ്ചയമായും മരിക്കേണ്ടി വരുമെങ്കില്‍ രാമന്റെ കൈയില്‍ ആയിരിക്കും നല്ലത്, രാവണന്റെതല്ല." ഇങ്ങനെ വിചാരിച്ച്, മാരീചന്‍ ഒരു മാന്‍ ആയി മാറി വീണ്ടും വീണ്ടും സീതയുടെ മുന്നില്‍ അലഞ്ഞു.

സീതയാ പ്രേരിതോ രാമഃ ശരേണാഥാവധീച്ച തമ്। മ്രിയമാണോ മൃഗഃ പ്രാഹ ഹാ സീതേ ലക്ഷ്മണേതി ച

സീതയുടെ പ്രേരണയോടെ രാമന്‍ അമ്പുകൊണ്ട് ആ മാനിനെ കൊല്ലുകയും, മരിക്കുമ്പോള്‍ ആ മാന്‍ "ഹാ സിതേ, ഹാ ലക്ഷ്മണ" എന്നു വിളിക്കുകയും ചെയ്തു.

സൌമിത്രിഃ സീതയോക്തോഽഥ വിരുദ്ധം രാമമാഗതഃ। രാവണോഽപ്യഹരത് സീതാം ഹത്വാ ഗൃധ്രം ജടായുഷമ്

അതിനുശേഷം സീതയുടെ അപേക്ഷപ്രകാരം സൗമിത്രി രാമന്റെ അടുക്കല്‍ ചെന്നു; അതേസമയം രാവണന്‍ കഴുകനായ ജടായുവിനെ കൊന്ന് സീതയെ പിടിച്ചെടുത്തു.

ജടായുഷാ സ ഭിന്നാങ്ഗഃ അങ്കേനാദായ ജാനകീമ്। ഗതോ ലങ്കാമശോകാഖ്യേ ധാരയാമാസ ചാബ്രവീത്

ജടായുവിന്റെ ആക്രമണത്തില്‍ അവന്റെ അവയവങ്ങള്‍ പരിക്കേറ്റെങ്കിലും, അവന്‍ ജനകിയെ മടിയില്‍ ഇരുത്തി, ലങ്കയിലേക്കു പോയി, അശോകവനത്തില്‍ അവളെ സൂക്ഷിച്ചു, അവളോട് പറഞ്ഞു.

ഭവ ഭാര്യ്യാ മമാഗ്ര്യാ ത്വം രാക്ഷസ്യോ രക്ഷ്യതാമിയമ് । രാമോ ഹത്വാ തു മാരീചം ദൃഷ്ട്വാ ലക്ഷ്മണമബ്രവീത്

"നീ എന്റെ പ്രധാന ഭാര്യയായിരിക്കണം; ഈ രാക്ഷസി നിന്നെ കാക്കട്ടെ." രാമന്‍ മാരീചനെ കൊല്ലുകയും, പിന്നെ ലക്ഷ്മണനെ കണ്ടു അവനോട് സംസാരിച്ചു.