ചക്രാബ്ജേ തേഷു സമ്പൂജ്യാ മാസാനാം പതയഃ ക്രമാത്। അഷ്ടൌ പ്രകൃതയഃ ഷഡ് വാ പഞ്ചാഥ ചതുരോഽപരേ
ചക്രത്താമരയിൽ മാസങ്ങളുടെ അധിപന്മാരെ ക്രമത്തിൽ ആരാധിക്കണം; എട്ട് പ്രകൃതികൾ, പിന്നെ ആറു, അഞ്ചു, നാലു എന്നിങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരെയും ആരാധിക്കണം.
രജഃ പാതം തതഃ കുര്യ്യാല്ലിഖിതേ മണ്ഡലേ ശ്രൃണു। കര്ണികാ പീതവര്ണാ സ്യാദ്രേശാഃ സര്വാഃ സിതാഃ സമാഃ
ശ്രീമാന്ദലത്തിൽ രേഖകൾ വരയ്ക്കണം; കേൾക്കൂ: കർണ്ണിക പീതവർണ്ണമായിരിക്കണം, എല്ലാ ഇലകളും വെള്ളയും ഒരേ അളവിലും ആയിരിക്കണം.
ദ്വിഹസ്തേഽങ്ഗുഷ്ഠമാത്രാഃ സ്യുര്ഹസ്തേ ചാര്ദ്ധസമാഃ സിതാഃ। പദ്മം ശുക്ലേനസന്ധീംസ്തു കൃഷ്ണേന ശ്യാമതോഥവാ
രണ്ടു കൈയിലുമുള്ള ഇലകൾ അങ്ങുശ്ഠം വലിപ്പവും, ഒരു കൈയിൽ പകുതിയും, എല്ലാം വെള്ള നിറത്തിൽ; താമരയുടെ സന്ധികൾ വെള്ളയാൽ ചേർക്കണം, ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ കറുപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ നീലയും ചേർക്കാം.
കേശരാ രക്തപീതാഃ സ്യുഃ കോണാന് രക്തേന പൂരയേത്। ഭൂഷയേദ്യോഗപീഠന്തു യഥേഷ്ടം സാര്വവര്ണികൈഃ
താമരയുടെ നാരുകൾ ചുവപ്പും മഞ്ഞയും ആയിരിക്കണം; കോണുകൾ ചുവപ്പുകൊണ്ട് നിറയ്ക്കണം; യോഗപീഠം ഇഷ്ടാനുസരണം എല്ലാ നിറങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കാം.
ലതാവിതാനപത്രാദ്യൈര്വീംഥികാമുപശോഭയേത। പീഠദ്വാരേ തു ശുക്ലേന ശോഭാരക്തേന പീതതഃ
വള്ളി, തൂവൽ, ഇലകൾ തുടങ്ങിയവകൊണ്ടും അലങ്കരിക്കണം; പീഠത്തിന്റെ വാതിലിൽ ഭംഗിക്ക് വെള്ളയും, ഭാസ്ക്കരത്വത്തിന് ചുവപ്പും, മഞ്ഞയും ഉപയോഗിക്കണം.
ഉപസോഭാഞ്ച നീലേന കോണശംശാഁസ്ച വൈ സിതാന്। ഭദ്രകേ പൂരണം പ്രോക്തമേവമന്യേഷു പൂരണമ്
നീലനിറം ഉപയോഗിച്ച് അലങ്കാരം കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കണം; കോണുകൾ വെള്ളയാക്കണം; ഭദ്രകത്തിൽ ഇങ്ങനെ നിറയ്ക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവയിലും അതുപോലെ ചെയ്യണം.
അരകാന് പീതരക്താഭിഃ ശ്യാമാന് നേമിന്തുരക്തതഃ। സിതശ്യാമാരുണാഃ സൃഷ്ണാഃ പീതാ രേഖാസ്തു ബാഹ്യതഃ
അരക വിത്തുകൾക്ക് ചുവപ്പ് വരകളോടുകൂടിയ ഇരുണ്ട നിറമാണ്; വെളുത്തും കറുത്തും ചുവപ്പും ഉള്ള വരകൾ പുറത്തായി കാണാം, പുറത്ത് മഞ്ഞ വരകളും ഉണ്ട്.
ശാലിപിഷ്ടാദി ശുക്ലം സ്യാദ്രക്തം കൌസുമ്ഭകാദികമ്। ഹരിദ്രയാ ച ഹാരിദ്രം കൃഷ്ണം സ്യാദ്ദഗ്ധധാന്യതഃ
അരി പോലുള്ള ധാന്യങ്ങൾ പൊടിച്ചാൽ വെളുപ്പാണ്; കുസുംബം മുതലായവയിൽ നിന്ന് ചുവപ്പാണ്; മഞ്ഞളിൽ നിന്ന് മഞ്ഞയും, ചുട്ട ധാന്യങ്ങളിൽ നിന്ന് കറുപ്പും ലഭിക്കും.
ശമീപത്രാദികൈഃ ശ്യാമം വീജാനാം ലക്ഷജാപ്യതഃ। ചതുര്ലക്ഷൈമ്തു മന്ത്രാണാം വിദ്യാനാം ലക്ഷസാധനമ്
ശമീ ഇലകൾ മുതലായവയിൽ നിന്ന് വിത്തുകൾക്ക് ഇരുണ്ട നിറമുണ്ട്; വിത്തിലെ അടയാളങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുണ്ടതായിരിക്കും; മന്ത്രങ്ങൾക്കും വിദ്യകൾക്കും നാലുലക്ഷം എന്നതാണ് അളവ്.
അയുതം ബുദ്ധവിദ്യാനാം സ്തോത്രാണാഞ്ച സഹസ്ത്കമ്। പൂര്ബ്വമേവാഥ ലക്ഷേണ മന്ത്രസുദ്ധിസ്തഥാത്മനഃ
ബുദ്ധിവിദ്യകൾക്ക് പത്തായിരം എന്നതാണ് അളവ്, സ്തോത്രങ്ങൾക്കു ആയിരം; അതിന് മുമ്പ്, ഒരു ലക്ഷത്തിലൂടെ മന്ത്രവും ആത്മാവും ശുദ്ധിയാകും.
തഥാപരേണ ലക്ഷേണ മന്ത്രഃ ക്ഷേത്രീകൃതോ ഭവേത്। കൂര്വമേവാസമോ ഹോമോ വീജാനാം സമ്പ്രകീര്തിതഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, മറ്റൊരു ലക്ഷം പൂർത്തിയാക്കി മന്ത്രം നിലനിൽക്കുന്നു; അതിനു മുമ്പ്, വിത്തുകളുടെ ഹോമം സമമായതായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
പൂര്വസേവാ ദശാംശേന മന്ത്രാദീനാം പ്രകീര്ത്തിതാ। പുരശ്ചര്യ്യേ തു ഭന്ത്രേ തു മാസികം വ്രതമാചരേത്
മന്ത്രാദികളുടെ മുൻ സേവനം പത്തിൽ ഒന്ന് എന്നാണു പറയുന്നത്; പുരശ്ചരണത്തിൽ മാസവ്രതം ആചരിക്കണം.
ഭുവി ന്യസേദ്വാമപാദം ന ഗൃഹ്ണീയാത് പ്രതിഗ്രഹമ്। ഏവം ദ്വിത്രിഗുണേനൈവ മധ്യമോത്തമസിദ്ധയഃ
വമപ്പാദം നിലത്ത് വെക്കണം, ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കരുത്; ഇങ്ങനെ ഇരട്ടമോ മൂന്നിരട്ടിയോ ചെയ്താൽ മധ്യവും ഉത്തമവുമായ സിദ്ധികൾ ലഭിക്കും.
മന്ത്രധ്യാനം പ്രവക്ഷ്യാമി യേന സ്യാന്മന്ത്രജം ഫലമ്। സ്ഥൂലം ശബ്ദമയം രൂപം വിഗ്രഹം ബാഹ്യമിഷ്യതേ
മന്ത്രധ്യാനം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം, അതിലൂടെ മന്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ഫലം ലഭിക്കും; വലുതും ശബ്ദരൂപത്തിലുള്ളതുമായ രൂപം പുറത്തുള്ളതായാണ് കരുതുന്നത്.
സൂക്ഷ്മം ജ്യോതിര്മ്മയം രൂപം ഹാര്ദ്ദം ചിന്താമയം ഭവേത്। ചിന്തയാ രഹിതം യത്തു തത് പരം പരികീര്ത്തിതമ്
സൂക്ഷ്മമായ രൂപം പ്രകാശസ്വരൂപവും ഹൃദയത്തിൽ ചിന്തയാൽ നിറഞ്ഞതുമാണ്; ചിന്തയില്ലാത്തത് പരമമായതായാണ് പറയുന്നത്.
ഇതരേഷാം സ്മൃതം രൂപം ഹാര്ദ്ദം ചിന്താമയം സദാ। സ്ഥൂലം വൈരാജമാഖ്യാതം സൂക്ഷ്മം വൈ ലിങ്ഗിതം ഭവേത്
മറ്റുള്ളവർക്കു ഹൃദയത്തിൽ ചിന്തയാൽ നിറഞ്ഞ രൂപം എപ്പോഴും ഓർക്കപ്പെടുന്നു; വലുത് 'വിരാട്' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്, സൂക്ഷ്മം 'ലിംഗം' എന്നാണു കരുതുന്നത്.
ചിന്തയാ രഹിതം രൂപമൈശ്വരം പരികീര്ത്തിതമ്। ഹൃത്പുണ്ഡരീകനിലയഞ്ചൈതന്യം ജ്യോതിരവ്യയമ്
ചിന്തയില്ലാത്ത രൂപം ദൈവികമായതായാണ് പറയുന്നത്; ഹൃദയകമലത്തിൽ നിലയിക്കുന്ന, ചൈതന്യവും അക്ഷയപ്രകാശവുമാണ് അതു.
വീജം വീജാത്കമം ധ്യായേത് കദമ്ബകുസുമാകൃതിമ്। കുമ്ഭാന്തരഗതോ ദീപോ നിരുദ്ധപ്രസവോ യഥാ
വിത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച വിത്തിനെ കടമ്പപ്പൂവിന്റെ രൂപത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം; ഒരു കലശത്തിനകത്ത് വെച്ച വിളക്ക് പോലെ, ജ്വാല അടയ്ക്കപ്പെട്ടതുപോലെ.
സംഹതഃ കേവലസ്തിഷ്ഠേദേവം മന്ത്രേശ്വരോ ഹൃദി। അനേകശുഷിരേ കുമ്ഭേ താവന്മാത്രാ ഗഭസ്തയഃ
ഇങ്ങനെ, മന്ത്രങ്ങളുടെ അധിപൻ ഹൃദയത്തിൽ ഏകതയോടെ ഒറ്റയ്ക്കു നിലകൊള്ളുന്നു; അനേകം തുളയുള്ള ഒരു കലശത്തിൽ പോലെ, അളവുകളുടെ കിരണങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെ.
പ്രസരന്തി വഹിസ്തദ്വന്നാഡീഭിര്വീജരശ്മയഃ। അഥാവഭാസതോ ദൈവീമാത്മീകൃത്യ തനും സ്ഥിതാഃ
അവ വിത്തിന്റെ കിരണങ്ങൾ നാഡികളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു; പിന്നീട്, ദൈവീകശരീരം സ്വീകരിച്ച് പ്രകാശിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു.
ഹൃദയാത് പ്രസ്ഥിതാ നാഡ്യോ ദര്ശനേന്ദ്രിയഗോചരാഃ। അഗ്നീഷോമാത്മകേ താസാം നാഡ്യൌ നാസാഗ്രസംസ്ഥിതേ
ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് നാഡികൾ പുറപ്പെടുന്നു, അവ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കു ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ്; അവയിൽ രണ്ടു നാഡികൾ, അഗ്നിയും സോമവും സ്വഭാവമായത്, മൂക്കിന്റെ അറ്റത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
സമ്യഗ്ഗുഹ്യേന യോഗേന ജിത്വാ ദേഹസമീരണമ്। ജപധ്യാനരതോ മന്ത്രീ മന്ത്രലക്ഷണമസ്നുതേ
രഹസ്യമായ യോഗം ശരീരത്തിലെ വായു ജയിച്ച് നിർവഹിച്ചാൽ, ജപവും ധ്യാനവും ആചരിക്കുന്നവൻ മന്ത്രത്തിന്റെ ലക്ഷണം നേടുന്നു.
സംശുദ്ധ ഭൂതതന്മാത്രഃ സകാമോ യോഗമഭ്യസന്। അണിമാദിമവാപ്നോതി വിരക്തഃ പ്രബിലങ്ധ്യ ച
ഭൂതങ്ങളും അവയുടെ സൂക്ഷ്മരൂപങ്ങളും ശുദ്ധീകരിച്ച്, ആഗ്രഹത്തോടെ യോഗം അഭ്യസിച്ചാൽ, അണിമാദി ശക്തികൾ ലഭിക്കും; വിരക്തനായാൽ അവ കടന്നുപോകും.
ദേവാത്മകേ ഭൂതമാത്രാന്മുച്യതേ ചേന്ദ്രിയഗ്രഹാത്
ദൈവീകസ്വഭാവമുള്ള ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പിടിയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
അഗ്നിരുവാച പവിത്രാരോഹണം വക്ഷ്യേ വര്ഷപൂജാഫലം ഹരേഃ। ആഷാഢാദൌ കാര്തികാന്തേ പ്രതിപദ്ധനദാ തിഥിഃ
അഗ്നി പറഞ്ഞു: പവിഽത്രാരോഹണത്തിന്റെ വിധിയും, ഒരു വർഷം ഹരിയെ ആരാധിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ആഷാഢമാസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിന്ന് കാർത്തികമാസം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ, പ്രതിപത്തിതിയാണ് പവിഽത്രം അർപ്പിക്കേണ്ട ദിവസം.
ശ്രിയാ ഗൌര്യാ ഗണേശസ്യ സരസ്വത്യാ ഗുഹസ്യ ച। മാര്ത്തണ്ഡമാതൃദുര്ഗാണാം നാഗര്ഷിഹരിമന്മഥൈഃ
ശ്രീ, ഗൗരി, ഗണേശൻ, സരസ്വതി, ഗുഹൻ, സൂര്യന്റെ മാതാക്കൾ, ദുർഗ്ഗ, നാഗങ്ങൾ, ഋഷി, ഹരി, മന്മഥൻ എന്നിവരോടൊപ്പം—
ശിവസ്യ ബ്രഹ്മണസ്തദ്വദ്ദ്വിതീയാദിതിഥേഃ ക്രമാത്। യസ്യ ദേവസ്യ യോ ഭക്തഃ പവിത്രാ തസ്യ സാ തിഥിഃ
അതുപോലെ ശിവനും ബ്രഹ്മാവിനും, രണ്ടാം തീയതി മുതലുള്ള ക്രമത്തിൽ; ഏത് ദേവനെയാണ് ഭക്തൻ ആരാധിക്കുന്നത്, ആ ദേവനു വേണ്ടി ആ ദിവസം പവിഽത്രദിനമായിരിക്കും.
ആരോഹണേ തുല്യവിധിഃ പൃഥക് മന്ത്രാദികം യദി। സൌവര്ണം രാജതം താമ്രം നേത്രകാര്പ്പാസകാദികമ്
പവിഽത്രാരോഹണത്തിൽ, മറ്റു മന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിൽ ഒഴികെ, വിധി ഒരുപോലെയാണ്; പൊന്നു, വെള്ളി, താമ്രം, നൂൽ, കർപ്പാസം എന്നിവ ഉപയോഗിക്കാം.
ബ്രാഹ്മണ്യാ കര്ത്തിതം സൂത്രം തദലാഭേ തു സംസ്കൃതമ്। ത്രിഗുണം ത്രിഗുണീകൃത്യ തേന കുര്യ്യാത് പവിത്രകമ്
ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ നെയ്ത നൂൽ, അതില്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച നൂൽ; അതിനെ മൂന്നു മടക്കി, അതുകൊണ്ട് പവിഽത്രം നിർമ്മിക്കണം.
അഗ്നിരുവാച രക്ഷാം സ്വസ്യ പരേഷാഞ്ച വക്ഷ്യേ താം മാര്ജനാഹ്വയാം ।൩൧.൦൦൧ യയാ വിമുച്യതേ ദുഃഖൈഃ സുഖഞ്ച പ്രാപ്നുയാന്നരഃ(൨) ॥൩൧.൦൦൧ ഓം നമഃ പരമാര്ഥായ പുരുഷായ മഹാത്മനേ ।൩൧.൦൦൨ അരൂപബഹുരൂപായ വ്യാപിനേ പരമാത്മനേ ॥൩൧.൦൦൨ നിഷ്കല്മഷായ ശുദ്ധായ ധ്യാനയോഗരതായ ച ।൩൧.൦൦൩ നമസ്കൃത്യ പ്രവക്ഷ്യാമി യത്തത്സിധ്യതു മേ വചഃ ॥൩൧.൦൦൩ വരാഹായ നൃസിംഹായ വാമനായ മഹാമുനേ ।൩൧.൦൦൪ നമസ്കൃത്യ പ്രവക്ഷ്യാമി യത്തത്സിധ്യതു മേ വചഃ ॥൩൧.൦൦൪ ത്രിവിക്രമായ രാമായ വൈകുണ്ഠായ നരായ ച ।൩൧.൦൦൫ നമസ്കൃത്യ പ്രവക്ഷ്യാമി യത്തത്സിധ്യതു മേ വചഃ ॥൩൧.൦൦൫ വരാഹ നരസിംഹേശ വാമനേശ ത്രിവിക്രമ ।൩൧.൦൦൬ ഹരഗ്രീവേശ സര്വേശ ഹൃഷീകേശ ഹരാശുഭമ് ॥൩൧.൦൦൬ അപരാജിതചക്രാദ്യൈശ്ചതുര്ഭിഃ പരമായുധൈഃ ।൩൧.൦൦൭ അഖണ്ഡിതാനുഭാവൈസ്ത്വം(൧) സര്വദുഷ്ടഹരോ ഭവ ॥൩൧.൦൦൭ ഹരാമുകസ്യ ദുരിതം സര്വഞ്ച കുശലം കുരു ।൩൧.൦൦൮ മൃത്യുബന്ധാര്തഭയദം ദുരിതസ്യ ച യത്ഫലമ് ॥൩൧.൦൦൮ പരാഭിധ്യാനസഹിതൈഃ പ്രയുക്തഞ്ചാഭിചാരകമ് ।൩൧.൦൦൯ ഗദസ്പര്ശമഹാരോഗപ്രയോഗം ജരയാ ജര ॥൩൧.൦൦൯ ഓം നമോ വാസുദേവായ നമഃ കൃഷ്ണായ ഖഡ്ഗിനേ ।൩൧.൦൧൦ നമഃ പുഷ്കരനേത്രായ കേശവായാദിചക്രിണേ ॥൩൧.൦൧൦ നമഃ കമലകിഞ്ജല്കപീതനിര്മലവാസസേ ।൩൧.൦൧൧ മഹാഹരരിപുസ്കന്ധസൃഷ്ടചക്രായ ചക്രിണേ ॥൩൧.൦൧൧ ദ്ംഷ്ട്രോദ്ധൃതക്ഷിതിഭൃതേ(൨) ത്രയീമൂര്തിമതേ നമഃ ।൩൧.൦൧൨ മഹായജ്ഞവരാഹായ ശേഷഭോഗാങ്കശായിനേ ॥൩൧.൦൧൨ തപ്തഹാടകകേശാഗ്രജ്വലത്പാവകലോചന ।൩൧.൦൧൩ വജ്രാധികനഖസ്പര്ശം ദിവ്യസിംഹ നമോസ്തു തേ ॥൩൧.൦൧൩ കാശ്യപായാതിഹ്രസ്വായ ഋഗ്യജുഃസാമഭൂഷിത ।൩൧.൦൧൪ തുഭ്യം വാമനരൂപായാക്രമതേ ഗാം(൩) നമോ നമഃ ॥൩൧.൦൧൪ വരാഹാശേഷദുഷ്ടാനി സര്വപാപഫലാനി വൈ ।൩൧.൦൧൫ മര്ദ മര്ദ മഹാദംഷ്ട്ര മര്ദ മര്ദ ച തത്ഫലമ് ॥൩൧.൦൧൫ നരസിംഹ കരാലാഖ്യ ദന്തപ്രാന്താനലോജ്ജ്വല ।൩൧.൦൧൬ ഭഞ്ജ ഭഞ്ജ നിനാദേന ദുഷ്ടാന്യസ്യാര്തിനാശന ॥൩൧.൦൧൬ ഋഗ്യജുഃസാമഗര്ഭാഭിര്വാഗ്ഭിര്വാമനരൂപധൃക് ।൩൧.൦൧൭ പ്രശമം സര്വദുഃഖാനി നയത്ത്വസ്യ ജനാര്ദനഃ ॥൩൧.൦൧൭ ഐകാഹികം ദ്വ്യാഹികഞ്ച തഥാ ത്രിദിവസം ജ്വരമ് ।൩൧.൦൧൮ ചാതുര്ഥകന്തഥാത്യുഗ്രന്തഥൈവ സതതജ്വരമ് ॥൩൧.൦൧൮ ദോഷോത്ഥം സന്നിപാതോത്ഥം തഥൈവാഗന്തുകം ജ്വരമ് ।൩൧.൦൧൯ ശമം നയാശു ഗോവിന്ദ ച്ഛിന്ധി ച്ഛിന്ധ്യസ്യ വേദനാമ്(൧) ॥൩൧.൦൧൯ നേത്രദുഃഖം ശിരോദുഃഖം ദുഃഖഞ്ചോദരസമ്ഭവമ് ।൩൧.൦൨൦ അന്തഃശ്വാസമതിശ്വാസം(൨) പരിതാപം സവേപഥുമ് ॥൩൧.൦൨൦ ഗുദഘ്രാണാങ്ഘ്രിരോഗാംശ്ച കുഷ്ഠരോഗാംസ്തഥാ ക്ഷയം(൩) ।൩൧.൦൨൧ കാമലാദീംസ്തഥാ രോഗാന് പ്രമേഹാംശ്ചാതിദാരുണാന് ॥൩൧.൦൨൧ ഭഗന്ദരാതിസാരാംശ്ച മുഖരോഗാംശ്ച വല്ഗുലീമ് ।൩൧.൦൨൨ അശ്മരീം മൂത്രകൃച്ഛ്രാംശ്ച രോഗാനന്യാംശ്ച ദാരുണാന് ॥൩൧.൦൨൨ യേ വാതപ്രഭവാ രോഗാ യേ ച പിത്തസമുദ്ഭവാഃ ।൩൧.൦൨൩ കഫോദ്ഭവാശ്ച യേ കേചിത്യേ ചാന്യേ സാന്നിപാതികാഃ ॥൩൧.൦൨൩ ആഗന്തുകാശ്ച യേ രോഗാ ലൂതാ വിസ്ഫോടകാദയഃ ।൩൧.൦൨൪ തേ സര്വേ പ്രശമം യാന്തു വാസുദേവാപമാര്ജിതാഃ(൫) ॥൩൧.൦൨൪ വിലയം യാന്തു തേ സര്വേ വിഷ്ണോരുച്ചാരണേന ച ।൩൧.൦൨൫ ക്ഷയം ഗഛ്ഹന്തു ചാശേഷാസ്തേ ചക്രാഭിഹതാ ഹരേഃ ॥൩൧.൦൨൫ അച്യുതാനന്തഗോവിന്ദനാമോച്ചാരണഭീഷിതാഃ ।൩൧.൦൨൬ നശ്യന്തി സകലാ രോഗാഃ സത്യം സത്യം വദാമ്യഹമ് ॥൩൧.൦൨൬ സ്ഥാവരം ജങ്ഗമം വാപി കൃത്രിമം ചാപി യദ്വിഷമ് ।൩൧.൦൨൭ ദന്തോദ്ഭവം നഖഭവമാകാശപ്രഭവം വിഷമ് ॥൩൧.൦൨൭ ലൂതാദിപ്രഭവം യച്ച വിഷമന്യത്തു ദുഃഖദം ।൩൧.൦൨൮ ശമം നയതു തത്സര്വം കീര്തിതോസ്യ ജനാര്ദനഃ ॥൩൧.൦൨൮ ഗ്രഹാന് പ്രേതഗ്രഹാംശ്ചാപി തഥാ വൈ ഡാകിനീഗ്രഹാന്(൧) ।൩൧.൦൨൯ വേതാലാംശ്ച പിശാചാംശ്ച ഗന്ധര്വാന് യക്ഷരാക്ഷസാന്(൨) ॥൩൧.൦൨൯ ശകുനീപൂതനാദ്യാംശ്ച തഥാ വൈനായകാന് ഗ്രഹാന് ।൩൧.൦൩൦ മുഖമണ്ഡീം തഥാ ക്രൂരാം രേവതീം വൃദ്ധരേവതീമ് ॥൩൧.൦൩൦ വൃദ്ധകാഖ്യാന് ഗ്രഹാംശ്ചോഗ്രാംസ്തഥാ മാതൃഗ്രഹാനപി ।൩൧.൦൩൧ ബാലസ്യ വിഷ്ണോശ്ചരിതം ഹന്തു ബാലഗ്രഹാനിമാന് ॥൩൧.൦൩൧ വൃദ്ധാശ്ച യേ ഗ്രഹാഃ കേചിദ്യേ ച ബാലഗ്രഹാഃ ക്വചിത് ।൩൧.൦൩൨ നരസിംഹസ്യ തേ ദൃഷ്ട്യാ ദഗ്ധാ യേ ചാപി യൌവനേ ॥൩൧.൦൩൨ സദാ(൩) കരാലവദനോ നരസിംഹോ മഹാബലഃ ।൩൧.൦൩൩ ഗ്രഹാനശേഷാന്നിഃശേഷാന് കരോതു ജഗതോ ഹിതഃ ॥൩൧.൦൩൩ നരസിംഹ മഹാസിംഹ ജ്വാലാമാലോജ്ജ്വലാനന ।൩൧.൦൩൪ ഗ്രഹാനശേഷാന് സര്വേശ ഖാദ ഖാദാഗ്നിലോചന ॥൩൧.൦൩൪ യേ രോഗാ യേ മഹോത്പാതാ യദ്വിഷം യേ മഹാഗ്രഹാഃ ।൩൧.൦൩൫ യാനി ച ക്രൂരഭൃതാനി ഗ്രഹപീഡാശ്ച ദാരുണാഃ ॥൩൧.൦൩൫ ശസ്ത്രക്ഷതേഷു യേ ദോഷാ ജ്വാലാഗര്ദഭകാദയഃ ।൩൧.൦൩൬ താനി സര്വാണി സര്വാത്മാ പരമാത്മാ ജനാര്ദനഃ ॥൩൧.൦൩൬ കിഞ്ചിദ്രൂപം സമാസ്യായ വാസുദേവാസ്യ നാശയ
അഗ്നി പറഞ്ഞു: സ്വയംക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും സംരക്ഷണം നൽകുന്ന മാർജനമെന്ന ഈ വിധി ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ഇതുപയോഗിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞ് സന്തോഷം നേടും. പരമാർത്ഥസ്വരൂപനായ മഹാത്മാവായ പുരുഷനേ, രൂപമില്ലാത്തവനും അനേകം രൂപങ്ങളുള്ളവനും, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പരമാത്മാവിനും ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. പാപരഹിതനും ശുദ്ധനും ധ്യാനയോഗത്തിൽ ലീനനുമായവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിച്ചു പറയുന്ന വാക്കുകൾ സഫലമാകട്ടെ. വരാഹൻ, നരസിംഹൻ, വാമനൻ, മഹാമുനിയേ, ഞാൻ നമസ്കരിച്ചു പറയുന്ന വാക്കുകൾ സഫലമാകട്ടെ. ത്രിവിക്രമൻ, രാമൻ, വൈകുണ്ഠൻ, നരൻ എന്നിവർക്കും ഞാൻ നമസ്കരിച്ചു പറയുന്ന വാക്കുകൾ സഫലമാകട്ടെ. വരാഹ, നരസിംഹൻ, വാമനൻ, ത്രിവിക്രമൻ, ഹരഗ്രീവൻ, സർവ്വേശ്വരൻ, ഹൃഷീകേശൻ, ഹരൻ എന്നിവരെ ഞാൻ പ്രണാമം ചെയ്യുന്നു. അപരാജിതൻ, ചക്രം തുടങ്ങിയ നാലു ഉത്തമായുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവനേ, അക്ഷയമായ മഹത്വം ഉള്ളവനേ, നീ എല്ലാ ദുഷ്ടതകളും നീക്കുകയും ഹരാമുഖന്റെ എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റുകയും ചെയ്യണമേ. മരണബന്ധവും ഭയവും ദു:ഖഫലവും അകറ്റുകയും, പരാഭിചാരമൂലമുള്ള ദോഷങ്ങളും രോഗങ്ങളും വൃദ്ധാവസ്ഥയിലും ഉണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളും നീക്കണമേ. വാസുദേവനേ, കൃഷ്ണനേ, ഖഡ്ഗധാരിയേ, പൂഷ്കരനേത്രനായ കേശവനേ, ആദിചക്രധാരിയേ, കമലക്കൊമ്പിന്റെ മഞ്ഞനിറമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ, മഹാഹരന്റെ ശത്രുവായവനേ, സൃഷ്ടിച്ച ചക്രം കൈവശമുള്ളവനേ, ദംഷ്ട്രകൊണ്ട് ഭൂമിയെ ഉയർത്തിയവനേ, ത്രയീമൂർത്തിയായവനേ, മഹായജ്ഞവരാഹനേ, അനന്തശയനായവനേ, തീപോലുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവനേ, വജ്രത്തേക്കാൾ ശക്തമായ നഖങ്ങൾ ഉള്ള ദിവ്യസിംഹനേ, കാശ്യപൻ, അതിഹ്രസ്വൻ, ഋഗ്, യജുർ, സാമവേദങ്ങൾ അലങ്കാരമായവനേ, വാമനരൂപധാരിയായവനേ, ഭൂമിയെ അടി വെച്ചവനേ, വരാഹാവതാരനായവനേ, എല്ലാ പാപഫലങ്ങളും തല്ലിക്കൊല്ലണമേ. നരസിംഹനേ, ഭയങ്കരമായ ദന്തങ്ങൾ ഉള്ളവനേ, നിന്റെ നാദത്തോടെ എല്ലാ ദുഷ്ടതകളും തകർക്കണമേ. വാമനരൂപം ധരിച്ചവനേ, വാക്കുകൾ കൊണ്ട് എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും ശമിപ്പിക്കണമേ. ഒരുദിവസം, രണ്ടുദിവസം, മൂന്നു ദിവസം നീളുന്ന ജ്വരം, നാലാം ദിവസത്തെ അത്യുഗ്രമായ ജ്വരം, സ്ഥിരമായ ജ്വരം, ദോഷം മൂലമുള്ളതും അകത്തുനിന്നും വരുന്നതും മറ്റും, അതിവേഗം ശമിപ്പിക്കണമേ, ഗോവിന്ദനേ, വേദനയും മുറിച്ചുകളയണമേ. കണ്ണ് വേദന, തലവേദന, വയറുവേദന, ആന്തരശ്വാസം, അതിശ്വാസം, പകൽ ചൂട്, വിറയൽ, ഗുദം, മൂക്ക്, കാൽ രോഗങ്ങൾ, കുഷ്ഠം, ക്ഷയം, കാമല, പ്രമേഹം, ഭഗന്ദരം, അതിസാരം, വായ് രോഗങ്ങൾ, അശ്മരി, മൂത്രക്കഷ്ടം, മറ്റ് ദാരുണമായ രോഗങ്ങൾ, വായുവിൽ നിന്നുള്ള രോഗങ്ങൾ, പിത്തം മൂലമുള്ളവ, കഫം മൂലമുള്ളവ, സന്നിപാതം മൂലമുള്ളവ, അകത്തുനിന്നും വരുന്ന രോഗങ്ങൾ, പുഴു, പുണ്ണ് തുടങ്ങിയവ—allാം വാസുദേവന്റെ മാർജനത്താൽ ശമിക്കട്ടെ. വിഷ്ണുവിന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ അവയെല്ലാം ഇല്ലാതാകട്ടെ. ഹരിയുടെ ചക്രം കൊണ്ടു അവയെല്ലാം നശിക്കട്ടെ. അച്യുതൻ, അനന്തൻ, ഗോവിന്ദൻ എന്നിവരുടെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ എല്ലാ രോഗങ്ങളും ഭയന്ന് നശിക്കും. ഞാൻ സത്യമായാണ് പറയുന്നത്. സ്ഥാവരമായോ ജംഗമമായോ കൃത്രിമമായോ, പല്ലിൽ നിന്നോ നഖത്തിൽ നിന്നോ ആകാശത്തിൽ നിന്നോ, പുഴു മുതലായവയിൽ നിന്നോ, ദു:ഖം നൽകുന്ന വിഷം മുതലായവയെല്ലാം ജനാർദ്ദനന്റെ കീർത്തനത്താൽ ശമിക്കട്ടെ. ഗ്രഹങ്ങൾ, പ്രേതഗ്രഹങ്ങൾ, ഡാകിനി ഗ്രഹങ്ങൾ, വേതാളങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, ഗന്ധർവൻ, യക്ഷൻ, രാക്ഷസൻ, ശകുനി, പൂതന, വിനായകഗ്രഹങ്ങൾ, മുഖമണ്ടി, ക്രൂരമായ രേവതി, വൃദ്ധരേവതി, വൃദ്ധക ഗ്രഹങ്ങൾ, മാതൃഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവ—allാം ബാലന്റെ വിഷ്ണുവിന്റെ ചരിതം ഉച്ചരിച്ചാൽ അകറ്റപ്പെടും. വൃദ്ധഗ്രഹങ്ങൾ, ബാലഗ്രഹങ്ങൾ, യുവാവസ്ഥയിൽ പിടിക്കുന്നവ—allാം നരസിംഹന്റെ കാഴ്ചയിൽ ദഹിക്കപ്പെടും. സദാ ഭയങ്കരവദനനായ മഹാബലനായ നരസിംഹൻ ലോകഹിതത്തിനായി എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കട്ടെ. നരസിംഹ, മഹാസിംഹ, ജ്വാലാമാലയുള്ളവനേ, അഗ്നികണ്ണുകളുള്ളവനേ, എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളെയും തിന്നിക്കളയണം. എല്ലാ രോഗങ്ങളും, മഹാപ്രതികൂലതകളും, വിഷങ്ങളും, മഹാഗ്രഹങ്ങളും, ക്രൂരന്മാരുടെ പിടികൾ—allാം പരമാത്മാവായ ജനാർദ്ദനൻ നശിപ്പിക്കട്ടെ. വാസുദേവൻ ഏതൊരു രൂപം സ്വീകരിച്ചാലും അവയെല്ലാം ഇല്ലാതാകട്ടെ.