അഗ്നിപുരാണമ്

പീഠപദ്മദ്വയം താരാ ദ്വിഭുജാ വാ ചതുര്ഭജാ । സിംഹസ്ഥാ വാ വൃകസ്ഥാ വാ അഷ്ടാഷ്ടാദശസത്കരാ ।। ൩൨൬.

താരാ രണ്ടു പദ്മപീഠങ്ങളോടുകൂടി, രണ്ട് കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ളവളായി, സിംഹത്തിന്മേലോ കുറുക്കന്‍മേലോ ഇരിക്കുന്നവളായി, എട്ട്, പതിനെട്ട്, അല്ലെങ്കില്‍ അറുപത്തിയൊന്ന് കൈകളോടെ കാണപ്പെടുന്നു.

സ്രഗക്ഷസൂത്രകലികാ ഗലകോത്പലപിണ്ഡികാ । ശരം ധനുര്വ്വാ സവ്യേന പാണിനാന്യതമം വഹത് ।। ൩൨൬.

അവള്‍ മാല, അക്ഷമാല, കുരുവിനക്കൊടി, കഴുത്തിലൊരു താമരക്കുല, അല്ലെങ്കില്‍ താമരക്കൊമ്പ് കൈവശം വഹിക്കുന്നു. ഇടത്തേക്കൈയില്‍ അവള്‍ അമ്പോ വില്ലോ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.

വാമേന പുസ്തതാമ്ബൂലദണ്ഡാഭയകമണ്ഡലുമ് । ഗണേശദര്പണേഷ്വാസാന്ദദ്യാദേകൈകശഃ ക്രമാത് ।। ൩൨൬.

ഇടത്തേക്കൈയില്‍ പുസ്തകം, കംഭി, ദണ്ഡം, അഭയമുദ്ര, അല്ലെങ്കില്‍ കമണ്ഡലു ഇവയിലൊന്നും അവള്‍ കൈവശം വഹിക്കുന്നു. ക്രമമായി അവള്‍ ഗണപതിയുടെ ചിഹ്നം, കണ്ണാടി, വില്ല് എന്നിവയും കൈവശം വയ്ക്കുന്നു.

വ്യക്താഽഥവാകാര്യ്യാ ഷദ്മമുദ്രാ സ്മൃതാസനേ । തിങ്ഗമുദ്രാ ശിവസ്യോക്താ മുദാ ചാവാഹനീ ദ്വയോഃ ।। ൩൨൬.

അവള്‍ വ്യക്തമായോ ചിത്രീകരിക്കേണ്ടതായോ ആയിരിക്കും. ആറു ദളങ്ങളുള്ള പദ്മമാണ് പീഠം. 'തിങ്ങമുദ്ര' ശിവന്റേതാണെന്ന് പറയുന്നു. സന്തോഷത്തോടെ ആവാഹനമുദ്ര ഇരുവരുടെയും ആചാരത്തിലാണ്.

ശക്തിമുദ്രാ തു യോന്യാഖ്യാ ചതുരസ്രന്തു മണ്ഡലം । ചതുരസ്രം ത്രിപത്രാബ്ജം മധ്യകോഷ്ഠചതുഷ്ടയേ ।। ൩൨൬.

ശക്തിമുദ്രയെ യോനി എന്നു വിളിക്കുന്നു. മണ്ഡലം ചതുരസ്രമാണ്. നടുവില്‍ മൂന്നു ദളങ്ങളുള്ള പദ്മവും നാലു മധ്യകോഷങ്ങളും ഉണ്ട്.

ത്ര്യശ്രോര്ദ്ധേ ചാര്ദ്ധേചന്ദ്രസ്തു ദ്വിപദം ദ്വിഗുണം ക്രമാത് । ദ്വിഗുണം ദ്വാരകണ്ഠന്തു ദ്വിഗുണാദുപകണ്ഠതഃ ।। ൩൨൬.

ത്രികോണത്തിനു മുകളിലായി അർദ്ധചന്ദ്രം ഉണ്ട്. രണ്ട് വശങ്ങൾ ഇരട്ടിയാക്കുന്നു. വാതിലും അതിന്റെ തറയും ഇരട്ടിയാക്കുന്നു. അകത്തുള്ള തറയും അതുപോലെ ഇരട്ടിയാക്കുന്നു.

ദ്വാരത്രയം ത്രയം ദിക്ഷു അഥ വാ ഭദ്രകേ യജേത് । സ്ഥണ്ഡിലേ വാഥ സംസ്ഥാപ്യ പഞ്ചഗവ്യാമൃതാദിനാ ।। ൩൨൬.

മൂന്നു ദിക്കുകളില്‍ മൂന്ന് വാതിലുകളുണ്ട്. അല്ലെങ്കില്‍ ഭദ്രമായ സ്ഥലത്ത് ആരാധിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ സ്ഥണ്ഡിലത്തില്‍ സ്ഥാപിച്ച്, അഞ്ചു ഗോമയ ഉത്പന്നങ്ങളും അമൃതവും ഉപയോഗിച്ച് പൂജ നടത്തണം.

രക്തപുഷ്പാണി ദേയാനി പൂജയിത്വാ ഹ്യുദങ്‌മുഖഃ । ശതം ഹുത്വാമൃതാജ്യഞ്ച ചപൂര്ണാദഃ സര്വ്വസിദ്ധിഭാക് ।। ൩൨൬.൧൮ ബലിന്ദത്വാ കുമാരീശ്ച തിസ്രോ വാ ചാഷ്ട ഭോജയേത് । നൈവഹ്യം ശിവഭക്തേഷു ദദ്യാന്ന സ്വയമാചരേത് ।। ൩൨൬.

ചുവപ്പ് പുഷ്പങ്ങള്‍ അർപ്പിച്ച്, വടക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് പൂജിക്കണം. നൂറ് ഹോമങ്ങള്‍ അമൃതവും നെയ്യും ചേർത്ത് അർപ്പിച്ച ശേഷം, പൂജ പൂർത്തിയാക്കുന്നവന്‍ എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും.

കന്യാര്ഥീ ലഭതേ കന്യാം അപുത്രഃ പുത്രമാപ്നുയാത് । ദുര്ഭഗാ ചൈവ സൌഭാഗ്യം രാജാ രാജ്യം ജയം രണേ ।। ൩൨൬.

കന്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് കന്യ ലഭിക്കും; പുത്രമില്ലാത്തവന് പുത്രനുണ്ടാകും; ദുർഭാഗ്യവാന്മാർക്ക് ഭാഗ്യം ലഭിക്കും; രാജാവിന് രാജ്യം, യുദ്ധത്തിൽ ജയവും ലഭിക്കും.

അഷ്ടലക്ഷൈശ്ച വാക്സിദ്ധിര്ദേവാദ്യാ വശ്മാപ്നുയുഃ । ന നിവേദ്യ ന ചാസ്നീയാദ്വാമഹസ്തേന ചാര്ച്ചയേത് ।। ൩൨൬.

എട്ടു ലക്ഷം പൂജകൊണ്ട് വാക്കിൽ സിദ്ധി ലഭിക്കും; ദേവന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും വശീകരണം കിട്ടും. അറിയിക്കാതെ അർപ്പിക്കുകയോ ഭക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്; ഇടത്തേക്കൈ ഉപയോഗിച്ചാണ് പൂജ ചെയ്യേണ്ടത്.

അഷ്ടമ്യാഞ്ച ചതുര്ദശ്യാം തൃതീയായാം വിശേഷതഃ । മൃത്യുഞ്ജയാര്ച്ചനം വക്ഷ്യേ പൂജയേത് കലസോദരേ ।। ൩൨൬.

അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി, പ്രത്യേകിച്ച് തൃതീയ ദിനങ്ങളിൽ, മരണമെല്ലാം ജയിക്കുന്നവന്റെ പൂജ എങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ പറയാം. അതു കലശത്തിനകത്ത് നടത്തണം.

ഹൂയമാനഞ്ച പ്രണവോ മൂര്ത്തിരോജസ ഈദൃശം । മൂലഞ്ച വൌഷഡന്തേന കുമ്ഭമുദ്രാം പ്രദര്ശയേത് ।। ൩൨൬.

ഹോമം ചെയ്യുമ്പോൾ പ്രണവം ഉച്ചരിക്കണം; അങ്ങനെ രൂപം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. മൂലമന്ത്രം 'വൗഷട്' എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്നു; കലശമുദ്ര കാണിക്കണം.

ഹോമയേത് ക്ഷീരദൂര്വാജ്യമമൃതാഞ്ച പുനര്നവാമ് । പായസഞ്ച പുരോഡാസമയുതന്തു പജേന്മനും ।। ൩൨൬.

പാൽ, ദർഭ, നെയ്യ്, അമൃതം, പുനർനവ, പായസം, പുരോഡാശം എന്നിവ ഹോമം ചെയ്യണം. അതിനൊപ്പം നിർദ്ദേശിച്ച മന്ത്രം ജപിക്കണം.

ചതുര്മുഖം ചതുര്വാഹും ദ്വാഭ്യാഞ്ച കലസന്ദധത് । വരദാഭയകം ദ്വാഭ്യാം സ്നായാദ്വൈ കുമ്ഭമുദ്രയാ ।। ൩൨൬.

അവന് നാലു മുഖവും നാലു കൈകളും ഉണ്ട്. രണ്ടു കൈകളിൽ കലശങ്ങൾ പിടിക്കുന്നു; മറ്റെരണ്ടിൽ വരവും അഭയവും നൽകുന്നു. കലശമുദ്ര ഉപയോഗിച്ച് അവനെ സ്നാനമിടണം.

ആരോഗ്യൈശ്വര്യ്യദീര്ഘായുരൌഷധം മന്ത്രിതം ശുഭമ് । അപമൃത്യുഹരോ ധ്യാതഃ പൂജിതോഽദ്ഭുത ഏവ സഃ ।। ൩൨൬.

ആരോഗ്യം, ഐശ്വര്യം, ദീർഘായുസ് എന്നിവയ്ക്കായി മന്ത്രിച്ച ഔഷധം ശുഭമാണ്. അവനെ ധ്യാനിച്ച് പൂജിച്ചാൽ, അകാലമൃത്യുവിനെ അകറ്റുന്നവനായി അവൻ അനുഗ്രഹിക്കും.

ഈശ്വര ഉവാച വ്രതേശ്വരാംശ്ച സത്യാദീനിഷ്ട്വാ വ്രതസമ്ര്പണമ്। അരിഷ്ടശമനേ ശസ്തമരിഷ്ടം സൂത്രനായകമ് ।। ൩൨൭.

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: സത്യാദി വ്രതങ്ങളുടെ അധിപന്മാരെ ആരാധിച്ച്, വ്രതം സമർപ്പിക്കണം. ദോഷങ്ങൾ അകറ്റാൻ ഏറ്റവും ഉത്തമം ദോഷനിവാരണത്തിനുള്ള സൂത്രനായകമാണ്.

ഹേമരത്നമയം ഭൂത്യൈ മഹാശങ്ഖഞ്ച മാരണേ । ആപ്യായനേ ശങ്ഖസൂത്രം മൌക്തികം പൂത്രവര്ദ്ധനമ് ।। ൩൨൭.

സമ്പത്തിന് സ്വർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ രത്നം ചേർത്തത്; നാശത്തിനായി വലിയ ശംഖ്; വർദ്ധനവിന് ശംഖസൂത്രം; പുത്രവർദ്ധനത്തിന് മുത്തുസൂത്രം ഉപയോഗിക്കണം.

സ്ഫാടികം ഭൂതിദം കൌശം മുക്തിദം രുദ്രനേത്രജം । ധാത്രീഫലപ്രമാണേന രുദ്രാക്ഷഁ ചോത്തമന്തതഃ ।। ൩൨൭.

സ്ഫടികം ജീവൻ നൽകുന്നു, പാറ്റു രേഷ്മം മോക്ഷം നൽകുന്നു, രുദ്രന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് ജനിച്ച രുദ്രാക്ഷം, ധാത്രിഫലത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ളത് ഏറ്റവും ഉത്തമം.

സമേരും മേരുഹീനം വാ സൂത്രം ജപ്യന്തു മാനസമ് । അനാമാങ്ഗുഷ്ഠമാക്രമ്യ ജപം ഭാഷ്യന്തു കാരയേത് ।। ൩൨൭.

മാലയിൽ മേരു മണി ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതല്ലാതെ, ജപം മനസ്സിൽ തന്നെ ചൊല്ലണം; അനാമികയിൽ നിന്ന് അങ്ങൂഠൽവരെ നീക്കി ജപം വായിച്ച് നടത്തണം.

തര്ജ്ജന്യങ്ഗുഷ്ഠമാക്രമ്യ ന മേരും ലങ്ഘയേജ്ജപേ । പ്രമാദാത് പതിതേ സൂത്രേ ജപ്തവ്യന്തു ശതദ്വയമ് ।। ൩൨൭.

തർജനി വിരലിൽ നിന്ന് അങ്ങൂഠൽവരെ നീക്കി ജപം ചെയ്യുമ്പോൾ, മേരു മണി കടക്കരുത്; അശ്രദ്ധവശാൽ മാല വീണുപോയാൽ ഇരുനൂറ് പ്രാവശ്യം ജപം ചെയ്യണം.

സര്വവാദ്യമയീ ഘണ്ടാ തസ്യാ വാദനമര്ഥകൃത് । ഗോശകൃന്മൂത്രവല്മീകമൃത്തികാഭസ്മവാരിഭിഃ ।। ൩൨൭.

എല്ലാ വിധത്തിലുള്ള ലോഹങ്ങൾ ചേർത്ത് ഉണ്ടാക്കിയ ഘണ്ടയാണ് ഉത്തമം; അതിന്റെ ശബ്ദം ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ഉപയോഗിക്കണം; പശുവിന്റെ ചാണകം, മൂത്രം, പുഴുവീട്ടുമണ്ണ്, ചാരം, വെള്ളം എന്നിവകൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിക്കണം.

വേസ്മായതനലിങ്ഗാദേഃ കാര്യ്യമേവം വിശോധനമ് । സ്കന്ദോ നമഃ ശിവായേതി മന്ത്രഃ സര്വ്വാര്ഥസാധകഃ ।। ൩൨൭.

വീട്, ക്ഷേത്രം, ലിംഗം എന്നിവയെ ഇങ്ങനെ തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം; 'സ്കന്ദ, ശിവായ നമഃ' എന്ന മന്ത്രം എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഫലപ്രദമാണ്.

ഗീതഃ പഞ്ചാക്ഷരോ വേദേ ലോകേ ഗീതഃ ഷड़ക്ഷരഃ । ഓമിത്യന്തേ സ്ഥിതഃ ശമ്ഭുര്മ്മുദ്രാര്ഥം വടവീജവത് ।। ൩൨൭.

അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം വേദത്തിൽ പാടപ്പെടുന്നു, ആറക്ഷരമന്ത്രം ലോകത്തിൽ പാടപ്പെടുന്നു; 'ഓം' എന്ന രൂപത്തിൽ ശംഭു അവസാനം നിലകൊള്ളുന്നു, വടവൃക്ഷത്തിന്റെ വിത്തുപോലെ മുദ്രയ്ക്ക് അർത്ഥമായി.

ക്രമാന്നമഃ ശിവായേതി ഈശാനാദ്യാനി വൈ വിദുഃ । ഷड़ക്ഷരസ്യ സൂത്രസ്യ ഭാഷ്യദ്വിദ്യാകദമ്ബകം ।। ൩൨൭.

'ശിവായ നമഃ' എന്നും ഈശാനാദി മന്ത്രങ്ങളും ക്രമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ആറക്ഷരസൂത്രം വ്യാഖ്യാനവും ജ്ഞാനവും ചേർന്ന ഒരു കൂട്ടമാണ്.

യദോഁനമഃ ശിവായേതി ഏതാവത് പരമം പദമ് । അനേന പൂജയേല്ലിങ്ഗം ലിങ്ഗേ യസ്മാത് സ്ഥിതഃ ശിവഃ ।। ൩൨൭.

'ശിവായ നമഃ' എന്നത് പരമാവസ്ഥയാണ്; ഇതുപയോഗിച്ച് ലിംഗത്തെ പൂജിക്കണം, കാരണം ശിവൻ ലിംഗത്തിൽ വസിക്കുന്നു.

അനുഗ്രഹായ ലോകാനാം ധര്മ്മകാമാര്ഥമുക്തിദഃ । യോ ന പൂജയതേ ലിങ്ഗന്ന സ ധര്മ്മാദിഭാജനം ।। ൩൨൭.

ലോകങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിനും, ധർമ്മം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവ നൽകുന്നതിനുമാണ് ലിംഗപൂജ; ആരെങ്കിലും ലിംഗത്തെ പൂജിക്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ധർമ്മാദികളുടെ ഫലത്തിന് അർഹനല്ല.

ലിങ്ഗാര്ച്ചനാദ്ഭുക്തിമുക്തിര്യാവജ്ജീവമതോ യജേത് । വരം പ്രാണപരിത്യാഗോ ഭുഞ്ജീതാപൂജ്യ നൈവ തം ।। ൩൨൭.

ലിംഗപൂജയിലൂടെ അനുഭവവും മോക്ഷവും ജീവൻ മുഴുവൻ ലഭിക്കും; അതിനാൽ പൂജ ചെയ്യണം, അതിനേക്കാൾ ജീവൻ വിട്ട് കളയുന്നതു പോലും മെച്ചം, പൂജ ചെയ്യാതിരിക്കാൻ പാടില്ല.

രുദ്രസ്യ പൂജനാദ്രുദ്രോ വിഷ്ണുഃ സ്യാദ്വിഷ്ണുപൂജനാത് । സൂര്യ്യഃ സ്യാത് സൂര്യ്യപൂജാതഃ ശക്ത്യാദിഃ ശക്തിപൂജനാത് ।। ൩൨൭.

രുദ്രനെ പൂജിച്ചാൽ രുദ്രനാകും; വിഷ്ണുവിനെ പൂജിച്ചാൽ വിഷ്ണുവാകും; സൂര്യനെ പൂജിച്ചാൽ സൂര്യനാകും; ശക്തിയെയും മറ്റുള്ളവരെയും പൂജിച്ചാൽ അവരാവും.

സര്വയജ്ഞതപോദാനേ തീര്ഥേ വേദേഷു യത് ഫലം । തത് ഫലം കോടിഗുണിതം സ്ഥാപ്യ ലിങ്ഗം ലഭേന്നരഃ ।। ൩൨൭.

എല്ലാ യജ്ഞങ്ങൾ, തപസ്സുകൾ, ദാനങ്ങൾ, തീർത്ഥങ്ങൾ, വേദങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചാൽ അതിന്റെ കോടിഗുണം കൂടുതൽ ലഭിക്കും.