അഗ്നിപുരാണമ്

മായാപ്രസാദപ്രണവേനാംശകഃ ഖ്യാതമന്ത്രകേ । ബ്രഹ്മാംശകോ ബ്ര്ഹ്മവിദ്യാ വിഷ്ണ്വങ്ഗോ വൈഷ്ണവഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൨൫.

മായ, പ്രസാദം, പ്രണവം എന്നിവയുടെ അംശത്തോടെ മന്ത്രം പ്രശസ്തമാണ്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ അംശം ബ്രഹ്മവിദ്യ, വിഷ്ണുവിന്റെ അംശം വൈഷ്ണവം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

രുദ്രാംശകോ ഭവേദ്വീര ഇന്ദ്രാംശശ്ചേശ്വരപ്രിയഃ । നാഗാംശോ നാഗസ്തബ്ധാക്ഷോ യക്ഷാംശോ ഭൂഷണപ്രിയഃ ।। ൩൨൫.

രുദ്രന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ ധൈര്യശാലിയായ പുരുഷനാകും; ഇന്ദ്രന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ ഈശ്വരനു പ്രിയനായവനാകും; നാഗന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ ദൃഢമായ കാഴ്ചയുള്ളവനാകും; യക്ഷന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ അലങ്കാരങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനാകും.

ഗന്ധര്വ്വാശോഽതിഗീതാദി ഭീമാംശോ രാക്ഷസാംശകഃ । ദൈത്യാംശഃ സ്യാദ് യുദ്ധകാര്യ്യോ മാനീ വിദ്യാധരാംശകഃ ।। ൩൨൫.

ഗന്ധർവന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ അതിയായി പാടലും സംഗീതത്തിലും ആസ്വാദനവും കാണിക്കും; ഭീമന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ ഭയാനക സ്വഭാവം കാണിക്കും; ദൈത്യന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ യുദ്ധത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവനാകും; വിദ്യാധരന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ അഭിമാനിയാകും.

പിശാചാംശോ മലാക്രാന്തോ മന്ത്രം ദദ്യാന്നിരീക്ഷ്യ ച । മന്ത്ര ഏകാത് ഫड़ന്തഃ സ്യാത് വിദ്യാപഞ്ചാശതാവധി ।। ൩൨൫.

പിശാചിന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ അശുദ്ധിയിൽ പിടിച്ചുപറ്റപ്പെട്ടവനാകും; മന്ത്രം നൽകുമ്പോൾ പരിശോധിച്ച് നൽകണം; 'ഫട്' എന്നാകുന്ന മന്ത്രം അറിവിൽ അമ്പത് അക്ഷരങ്ങൾ വരെ നീളുന്നു.

ബാലാ വിംശാക്ഷരാന്താ ച രുദ്രാ ദ്വാവിംശഗായുധാ । തത ഊര്ദ്ധ്വന്തു യേ മന്ത്രാ വൃദ്വാ യാവച്ഛതത്രയം ।। ൩൨൫.

ബാലാ മന്ത്രം ഇരുപത് അക്ഷരങ്ങളിൽ അവസാനിക്കുന്നു; രുദ്രാ മന്ത്രം ഇരുപത്തിരണ്ട് ആയുധങ്ങളുണ്ട്; അതിനുമുകളിൽ, ജ്ഞാനിയേ, മന്ത്രങ്ങൾ എഴുപത്താറ് അക്ഷരങ്ങൾ വരെ ഉണ്ട്.

അകാരാദിഹകാരാന്താഃ ക്രമാത് പക്ഷൌ സിതാസിതൌ । അനുസ്വാരവിസര്ഗേണ വിനാ ചൈവ സ്വരാ ദശ ।। ൩൨൫.

'അ' മുതൽ 'ഹ' വരെ അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമമായി വെള്ളയും കറുപ്പും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളാണ്; അനുസ്വാരവും വിശർഗവും കൂടാതെ പത്ത് സ്വരങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ഹ്രസ്വാഃ ശുക്ലാ ദീര്ഘാഃ ശ്യാമാംസ്തിഥയഃ പ്രതിപന്മുഖാഃ । ഉദിതേ ശാന്തികാദീനി ഭ്രമിതേ വശ്യകാദികമ് ।। ൩൨൫.

ചെറിയ സ്വരങ്ങൾ വെളുപ്പാണ്, നീണ്ട സ്വരങ്ങൾ കറുപ്പാണ്; ചന്ദ്രന്റെ കലകൾ ആദ്യ ദിവസം മുതൽ ആരംഭിക്കുന്നു; സൂര്യോദയത്തിൽ ശാന്തി മുതലായ ക്രിയകൾ, ചന്ദ്രോദയത്തിൽ വശ്യത മുതലായവ ചെയ്യാം.

ഭ്രാമിതേ സന്ധയോ ദ്വേഷോച്ചാടനേ സ്തമ്ഭനേഽസ്തകമ് । ഇഹാവാഹേ ശാന്തികാദ്യം പിങ്ഗലേ കര്ഷണാദികമ് ।। ൩൨൫.

ചന്ദ്രൻ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ സംധികൾ വൈരാഗ്യത്തിനും പുറത്താക്കലിനും സ്തംഭനത്തിനും അനുയോജ്യമാണ്; ചന്ദ്രൻ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ ശാന്തി മുതലായവ ചെയ്യാം; പിങ്ങള കലയിൽ ആകർഷണാദി ക്രിയകൾ ചെയ്യാം.

മാരണോച്ചാടനാദീനി വിഷുവേ പഞ്ചധാ പൃഥക് । അധരസ്യ ഗൃഹേ പൃഥ്വീ ഊര്ദ്ധ്വേ തേജോഽന്തരാ ദ്രവഃ ।। ൩൨൫.

മാരണം, പുറത്താക്കൽ മുതലായ ക്രിയകൾ വിഷുവിൽ അഞ്ചു വിധത്തിൽ വേർതിരിച്ച് ചെയ്യണം; താഴെ ഭൂമി, മുകളിൽ അഗ്‌നി, ഇടയിൽ ദ്രവം.

രന്ധ്രപാര്ശ്വേ ബഹിര്വായുഃ സര്വം വ്യാപ്യ മഹേശ്വരഃ । സ്തമ്ഭനം പാര്ഥിവേ ശാന്തിര്ജ്ജലേ വശ്യാദി തേജസേ ।। ൩൨൫.

രന്ധ്രങ്ങളിലും വശങ്ങളിലും വായു, പുറത്ത് കാറ്റ്; എല്ലാം വ്യാപിച്ച് മഹേശ്വരൻ; സ്തംഭനം ഭൂമിയിൽ, ശാന്തി ജലത്തിൽ, വശ്യത മുതലായവ അഗ്നിയിൽ.

ഈശ്വര ഉവാച സൌഭാഗ്യാദേരുമാപൂജാം വക്ഷ്യേഽഹം ഭുക്തിമുക്തിദാം । മന്ത്രധ്യാനം മണ്ഡലഞ്ച മുദ്രാം ഹോമാദിസാധനമ് ।। ൩൨൬.

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: സൗഭാഗ്യാദികൾക്കായി ഉമാദേവിയുടെ പൂജയും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന മന്ത്രം, ധ്യാനം, മണ്ഡലം, മുദ്ര, ഹോമം മുതലായ ഉപായങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.

ചിത്രഭാനും ശിവം കാലം മഹാശക്തിസമന്വിതമ് । ഇഡാദ്യം പരതോഹൃത്യ സദേവഃ സവികാരണമ് ।। ൩൨൬.

പ്രഭയുള്ളവൻ, ശിവൻ, കാലൻ, മഹാശക്തിയോടെ; ഇടാ മുതൽ പരാ വരെ, ദേവതകളും കാരണങ്ങളുമൊക്കെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

ദ്വിതായം ദ്വാരകാക്രാന്തം ഗൌരീപ്രീതിപദാന്വിതം । ചതുര്ഥ്യന്തം പ്രകര്ത്തവ്യം ഗൌര്യ്യാ വൈ മൂലവാചകം ।। ൩൨൬.

രണ്ടാമത്തേത് ദ്വാരകയിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു, ഗൗരിയുടെ അനുഗ്രഹം ഉള്ള സ്ഥാനം; നാലാമത്തേത് വരെ അവസാനിപ്പിക്കണം, അതാണ് ഗൗരിയുടെ മൂലനാമം.

ഓം ഹ്രീഁ സഃ ശൌഁ ഗൌര്യ്യൈ നമഃ । തത്രാര്ണത്രിതയേനൈവ ജാതിയുക്തം ഷड़ങ്ഗുലമ് । ആസനം പ്രണവേനൈവ പൂര്ത്തിം വൈ ഹൃദയേന് തു ।। ൩൨൬.

ഓം ഹ്രീം സഃ ശൗം ഗൗര്യൈ നമഃ; മൂന്നു പവിത്രാക്ഷരങ്ങൾ ജാതിയോടൊപ്പം ചേർത്ത് ആറു വിരൽ അളവിൽ; ആസനം പ്രണവത്തോടെ, പൂർത്തിയാക്കുന്നത് ഹൃദയാക്ഷരത്തോടെ.

ഉദകഞ്ച തഥാ കാലം ശിവവീജം സമുദ്ധരേത് । പ്രാണം ദീര്ഘസ്വരാക്രാന്തം ഷഡങ്ഗം ജാതിസംയുതമ് ।। ൩൨൬.

ജലം, കാലം, ശിവബീജം എടുത്തുചേർക്കണം; ദീർഘസ്വരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പ്രാണം, ആറു അംശങ്ങൾ, ജാതിയോടൊപ്പം ചേർന്നത്.

ആസനം പ്രണവേനാത്ര മൂര്ത്തിന്യാസം ഹൃദാചരേത് । യാമലം കഥിതം വത്സ ഏകവീരം വദാമ്യഽഥ ।। ൩൨൬.

ഇവിടെ ആസനം പ്രണവത്തോടെ, രൂപസ്ഥാപനം ഹൃദയാക്ഷരത്തോടെ ചെയ്യണം; യമലമായത് പറഞ്ഞുവായി, ഇനി ഏകവീരനെ കുറിച്ച് പറയാം.

വ്യാപകം സൃഷ്ടിസംയുക്തം വഹ്നിമായാകൃശാനുഭിഃ । ശിവശക്തിമയം വീജം ഹൃദയാദിവിവര്ജ്ജിതം ।। ൩൨൬.

എല്ലാം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും സൃഷ്ടിയോടൊപ്പം ചേർന്നതും, അഗ്‌നി, മായ, കിരണങ്ങൾ ഉള്ളതും; ശിവശക്തിമയമായ ബീജം, ഹൃദയാദി ഇല്ലാത്തത്.

ഗൌരീം യജേദ്ധേമരൂപ്യാം കാഷ്ഠനാം ശൌലജാദികാം । പഞ്ചപിണ്ഡാം തഥാഽവ്യക്താം കോണേ മധ്യേ തു പഞ്ചമം ।। ൩൨൬.

പൊന്നു, വെള്ളി, മരം, ശൗലജം മുതലായവയിൽ നിർമ്മിച്ച ഗൗരിയെ ആരാധിക്കണം; അഞ്ചു രൂപങ്ങൾ, അവ്യക്തമായതും, കോണിന്റെ നടുവിൽ അഞ്ചാമത്തേത്.

ലലിതാ സുഭഗാ ഗൌരീ ക്ഷോഭണീ ചാഗ്നിതഃ ക്രമാത് । വാമാ ജ്യേഷ്ഠാ ക്രിയാ ജ്ഞാനാ വൃത്തേ പൂര്വ്വാദിതോ യജേത് ।। ൩൨൬.

ലളിത, സൗഭാഗ്യമായ ഗൗരി, ക്ഷോഭണി, അഗ്നിതാ എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ; വാമാ, ജ്യേഷ്ഠാ, ക്രിയ, ജ്ഞാനാ, വൃത്തത്തിൽ കിഴക്കുനിന്ന് ആരംഭിച്ച് ആരാധിക്കണം.

സപീഠേ വാമഭാഗോ തു ശിവസ്യാവ്യക്തരൂപകമ് । വ്യക്താ ദ്വിനേത്രാ ത്ര്യക്ഷരാ ശുദ്ധാ വാ ശങ്കരാന്വിതാ ।। ൩൨൬.

പീഠത്തില്‍ ശിവന്റെ ഇടത്തേ ഭാഗം അവ്യക്തമായ രൂപമാണ്. വ്യക്തമായിരിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ രണ്ട് കണ്ണുകളുള്ളവളാണ്, മൂന്നു അക്ഷരങ്ങളുള്ളവളാണ്, ശുദ്ധയുള്ളവളാണ്, ശങ്കരനോടൊപ്പം ഉള്ളവളാണ്.

പീഠപദ്മദ്വയം താരാ ദ്വിഭുജാ വാ ചതുര്ഭജാ । സിംഹസ്ഥാ വാ വൃകസ്ഥാ വാ അഷ്ടാഷ്ടാദശസത്കരാ ।। ൩൨൬.

താരാ രണ്ടു പദ്മപീഠങ്ങളോടുകൂടി, രണ്ട് കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ളവളായി, സിംഹത്തിന്മേലോ കുറുക്കന്‍മേലോ ഇരിക്കുന്നവളായി, എട്ട്, പതിനെട്ട്, അല്ലെങ്കില്‍ അറുപത്തിയൊന്ന് കൈകളോടെ കാണപ്പെടുന്നു.

സ്രഗക്ഷസൂത്രകലികാ ഗലകോത്പലപിണ്ഡികാ । ശരം ധനുര്വ്വാ സവ്യേന പാണിനാന്യതമം വഹത് ।। ൩൨൬.

അവള്‍ മാല, അക്ഷമാല, കുരുവിനക്കൊടി, കഴുത്തിലൊരു താമരക്കുല, അല്ലെങ്കില്‍ താമരക്കൊമ്പ് കൈവശം വഹിക്കുന്നു. ഇടത്തേക്കൈയില്‍ അവള്‍ അമ്പോ വില്ലോ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.

വാമേന പുസ്തതാമ്ബൂലദണ്ഡാഭയകമണ്ഡലുമ് । ഗണേശദര്പണേഷ്വാസാന്ദദ്യാദേകൈകശഃ ക്രമാത് ।। ൩൨൬.

ഇടത്തേക്കൈയില്‍ പുസ്തകം, കംഭി, ദണ്ഡം, അഭയമുദ്ര, അല്ലെങ്കില്‍ കമണ്ഡലു ഇവയിലൊന്നും അവള്‍ കൈവശം വഹിക്കുന്നു. ക്രമമായി അവള്‍ ഗണപതിയുടെ ചിഹ്നം, കണ്ണാടി, വില്ല് എന്നിവയും കൈവശം വയ്ക്കുന്നു.

വ്യക്താഽഥവാകാര്യ്യാ ഷദ്മമുദ്രാ സ്മൃതാസനേ । തിങ്ഗമുദ്രാ ശിവസ്യോക്താ മുദാ ചാവാഹനീ ദ്വയോഃ ।। ൩൨൬.

അവള്‍ വ്യക്തമായോ ചിത്രീകരിക്കേണ്ടതായോ ആയിരിക്കും. ആറു ദളങ്ങളുള്ള പദ്മമാണ് പീഠം. 'തിങ്ങമുദ്ര' ശിവന്റേതാണെന്ന് പറയുന്നു. സന്തോഷത്തോടെ ആവാഹനമുദ്ര ഇരുവരുടെയും ആചാരത്തിലാണ്.

ശക്തിമുദ്രാ തു യോന്യാഖ്യാ ചതുരസ്രന്തു മണ്ഡലം । ചതുരസ്രം ത്രിപത്രാബ്ജം മധ്യകോഷ്ഠചതുഷ്ടയേ ।। ൩൨൬.

ശക്തിമുദ്രയെ യോനി എന്നു വിളിക്കുന്നു. മണ്ഡലം ചതുരസ്രമാണ്. നടുവില്‍ മൂന്നു ദളങ്ങളുള്ള പദ്മവും നാലു മധ്യകോഷങ്ങളും ഉണ്ട്.

ത്ര്യശ്രോര്ദ്ധേ ചാര്ദ്ധേചന്ദ്രസ്തു ദ്വിപദം ദ്വിഗുണം ക്രമാത് । ദ്വിഗുണം ദ്വാരകണ്ഠന്തു ദ്വിഗുണാദുപകണ്ഠതഃ ।। ൩൨൬.

ത്രികോണത്തിനു മുകളിലായി അർദ്ധചന്ദ്രം ഉണ്ട്. രണ്ട് വശങ്ങൾ ഇരട്ടിയാക്കുന്നു. വാതിലും അതിന്റെ തറയും ഇരട്ടിയാക്കുന്നു. അകത്തുള്ള തറയും അതുപോലെ ഇരട്ടിയാക്കുന്നു.

ദ്വാരത്രയം ത്രയം ദിക്ഷു അഥ വാ ഭദ്രകേ യജേത് । സ്ഥണ്ഡിലേ വാഥ സംസ്ഥാപ്യ പഞ്ചഗവ്യാമൃതാദിനാ ।। ൩൨൬.

മൂന്നു ദിക്കുകളില്‍ മൂന്ന് വാതിലുകളുണ്ട്. അല്ലെങ്കില്‍ ഭദ്രമായ സ്ഥലത്ത് ആരാധിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ സ്ഥണ്ഡിലത്തില്‍ സ്ഥാപിച്ച്, അഞ്ചു ഗോമയ ഉത്പന്നങ്ങളും അമൃതവും ഉപയോഗിച്ച് പൂജ നടത്തണം.

രക്തപുഷ്പാണി ദേയാനി പൂജയിത്വാ ഹ്യുദങ്‌മുഖഃ । ശതം ഹുത്വാമൃതാജ്യഞ്ച ചപൂര്ണാദഃ സര്വ്വസിദ്ധിഭാക് ।। ൩൨൬.൧൮ ബലിന്ദത്വാ കുമാരീശ്ച തിസ്രോ വാ ചാഷ്ട ഭോജയേത് । നൈവഹ്യം ശിവഭക്തേഷു ദദ്യാന്ന സ്വയമാചരേത് ।। ൩൨൬.

ചുവപ്പ് പുഷ്പങ്ങള്‍ അർപ്പിച്ച്, വടക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് പൂജിക്കണം. നൂറ് ഹോമങ്ങള്‍ അമൃതവും നെയ്യും ചേർത്ത് അർപ്പിച്ച ശേഷം, പൂജ പൂർത്തിയാക്കുന്നവന്‍ എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും.

കന്യാര്ഥീ ലഭതേ കന്യാം അപുത്രഃ പുത്രമാപ്നുയാത് । ദുര്ഭഗാ ചൈവ സൌഭാഗ്യം രാജാ രാജ്യം ജയം രണേ ।। ൩൨൬.

കന്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് കന്യ ലഭിക്കും; പുത്രമില്ലാത്തവന് പുത്രനുണ്ടാകും; ദുർഭാഗ്യവാന്മാർക്ക് ഭാഗ്യം ലഭിക്കും; രാജാവിന് രാജ്യം, യുദ്ധത്തിൽ ജയവും ലഭിക്കും.