അഗ്നിപുരാണമ്

പാലാശവീജപാനേന ലഭേത പുത്രകന്തഥാ । ഓം ഉത്തിഷ്ഠ ചാമുണ്ഡേ ജമ്ഭയ മോഹയ അമുകം വശമാനയ സ്വാഹാ । ഷഡ്‌വിംശാ സിദ്ധവിദ്യാ സാ നദീതീരമൃതാ ശ്രിയമ് ।। ൩൨൫.

പാലാശവിത്ത് കുടിച്ചാൽ പുത്രനും ലഭിക്കും. ഓം, എഴുന്നേൽക്കൂ ചാമുണ്ഡേ, ജഡമാക്കൂ, മോഹിപ്പിക്കൂ, അമുകനെ വശീകരിക്കൂ, സ്വാഹാ. ഇത് ഇരുപത്തി ആറാമത്തെ സിദ്ധവിദ്യയാണ്, നദീതീരത്തിലെ അമൃതം എന്നറിയപ്പെടുന്നു, ഐശ്വര്യം നൽകുന്നു.

കൃത്വോന്മത്തരസേനൈവ നാമാലിഖ്മാര്കപത്രകേ । മൂത്രോത്സര്ഗന്തതഃ കൃത്വാ ജപേത്താമാനേയേത്തസ്ത്രിയമ് ।। ൩൨൩.

ഉന്മത്തംരസം ഉപയോഗിച്ച് പേരെ അർക്കയിലയിൽ എഴുതിയ ശേഷം മൂത്രം ഒഴിച്ച് മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ ആ സ്ത്രീയെ ആകർഷിക്കാം.

ഓം ക്ഷുംസഃ വഷട് । മദ്വാമൃത്യുഞ്ജയോ മന്ത്രോ ജപ്യാദ്ധോമാച്ച പുഷ്ടികൃത് । ഓം ഹംസഃ ഹ്രൂഁ ഹൂം സ ഹ്നഃ സൌഃ । മൃതസഞ്ജീവനീ വിദ്യാ അഷ്ടാര്ണാ ജയകൃദ്രണേ ।। ൩൨൩.

ഓം ക്ഷുംസഃ വഷട്. മൃത്യുഞ്ജയമന്ത്രം ജപിച്ചും ഹോമം ചെയ്തും പോഷണം ലഭിക്കും. ഓം ഹംസഃ ഹ്രൂം ഹൂം സഃ ഹ്നഃ സൗഃ. മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ഈ അഷ്ടാക്ഷരവിദ്യ യുദ്ധത്തിൽ ജയവും നൽകുന്നു.

മന്ത്രാ ഈശാനമുഖ്യാശ്ച ധര്മ്മകാമാദിദായകാഃ । ഈശാനഃ സര്വവിദ്യാനാമീശ്വരഃ സര്വഭൂതാനാം ।। ൩൨൩.

മന്ത്രങ്ങൾ, ഈശാനനെ മുഖ്യനാക്കി, ധർമ്മവും ആഗ്രഹവും മറ്റു ഫലങ്ങളും നൽകുന്നു. ഈശാനൻ എല്ലാ വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും അധിപൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും കർത്താവാണ്.

ബ്രഹ്മാണശ്ചാധിപതിര്ബ്രഹ്മ ശിവോ മേഽസ്തു സദാശിവഃ । ഓം തത്പുരുഷായ ശിദ്മഹേ മഹാദേവായ ധീമഹി തന്നോ രുദ്രഃ പ്രചോദയാത് । ഓം അഘോരേഭ്യോഽഥ ഘോരേഭ്യോ ഘോരഹരേഭ്യസ്തു സര്വതഃ ।। ൩൨൩.

അവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അധിപനും ബ്രഹ്മവും ശിവനും സദാശിവനും എപ്പോഴും എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകട്ടെ. ഓം, ആ പരമപുരുഷനെ ധ്യാനിക്കുന്നു, മഹാദേവനെ മനസ്സിൽ ആലോചിക്കുന്നു, രുദ്രൻ നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ. ഓം, ഭയത്തെ അതിജീവിച്ചവർക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവർക്കും ഭയം അകറ്റുന്നവർക്കും എല്ലായിടത്തും—

ഈശ്വര ഉവാച രുദ്രാക്ഷകടകം ധാര്യ്യം വിഷമം സുസമം ദൃഢമ് । ഏകത്രിപഞ്ചവദനം യഥാലാഭന്തു ധാരയേത് ।। ൩൨൫.

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: രുദ്രാക്ഷ കട്ടകം ഒറ്റയോ, മൂന്നോ, അഞ്ചോ, എത്ര മുഖമുള്ളതാണെങ്കിലും, ഒത്തിരി ഉറപ്പോടെ ധരിക്കണം. ഒറ്റമുഖം, മൂന്നുമുഖം, അഞ്ചുമുഖം, ലഭിക്കുന്നതുപോലെ ധരിക്കാം.

ദ്വിചതുഃഷണ്മുഖം ശസ്തമവ്രണം തീവ്രകണ്ഠകം । ദക്ഷവാഹൌ ശിഖാദൌ ച ധാരയേച്ചതുരാനനം ।। ൩൨൫.

രണ്ടുമുഖം, നാലുമുഖം, ആറുമുഖം ഉള്ള കട്ടകം ഉത്തമം, കുഴപ്പമില്ലാത്തതും ശക്തമായ തന്തിയോടുകൂടിയതും ആകണം. നാലുമുഖം വലതുകൈയിൽ, ശിഖയിൽ അല്ലെങ്കിൽ വേറെ ഭാഗങ്ങളിൽ ധരിക്കണം.

അബ്രഹ്മചാരീ ബ്രഹ്മചാരീ അസ്നാതഃ സ്നാതകോ ഭവേത് । ഹൈമീ വാ മുദ്രികാ ധാര്യ്യാ ശിവമന്ത്രേണ ചാര്ച്ച്യ തു ।। ൩൨൫.

ബ്രഹ്മചാരിയായില്ലാത്തവനും ബ്രഹ്മചാരിയുമായവനും കുളിക്കാത്തവനും കുളിച്ചാൽ ശുദ്ധനാകും. പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച മോതിരം ധരിക്കണം, ശിവമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പിക്കണം.

ശിവഃ ശിഖാ തഥാ ജ്യോതിഃ സവിത്രശ്ചേതിഗോചരാഃ । ഗോചരന്തു കുലം ജ്ഞേയം തേന ലക്ഷഅയസ്തു ദീക്ഷഇതഃ ।। ൩൨൫.

ശിവൻ, ശിഖ, പ്രകാശം, സവിത്ര് എന്നിവയാണ് ഗോചരം. ആ ഗോചരത്തിലൂടെ കുടുംബം അറിയണം, ആ ചിഹ്നം കൊണ്ടാണ് ദീക്ഷ നേടുന്നത്.

പ്രാജാപത്യോ മഹീപാലഃ കപോതോ ഗ്രന്ഥികഃ ശിവേ । കുടിലാശ്ചൈവ വേതാലാഃ പദ്മഹംസാഃ ശിഖാകുലേ ।। ൩൨൫.

പ്രാജാപത്യൻ, രാജാവ്, പാറ, ഗ്രന്ഥികൻ ഇവ ശിവന്റെവയാണ്. വളഞ്ഞവരും ഭൂതങ്ങളും, പദ്മവും ഹംസവും ശിഖകുലത്തിൽപ്പെടുന്നു.

ധൃതാരാഷ്ട്രാ ബകാഃ കാകാ ഗോപാലാ ജ്യോതിസംജ്ഞകേ । കുടികാ സാരഠാശ്ചൈവ ഗുടികാ ദണ്ഡിനോഽപരേ ।। ൩൨൫.

ധൃതരാഷ്ട്രൻ, ബക, കാക്ക, ഗോപാലൻ എന്നിവ പ്രകാശകുലത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. കുടിലിൽ താമസിക്കുന്നവരും സാരഥികളും ഗുടികയും ദണ്ഡം പിടിക്കുന്നവരും മറ്റുള്ളവരാണ്.

സാവിത്രീ ഗോചരേ ചൈവമേകൈകസ്തു ചതുര്വിധഃ । സിദ്ധാദ്യംശകമാഖ്യാസ്യേ യേന മന്ത്രഃ സുസിദ്ധിദഃ ।। ൩൨൫.

സാവിത്രി ഗോചരത്തിൽ ഓരോരുത്തരും നാലു വിധമാണ്. അതിൽ ആദ്യഭാഗം ഞാൻ പറയുന്നു, അതിലൂടെ മന്ത്രം വലിയ സിദ്ധി നൽകും.

ഭൂമൌ തു മാതൃകാ ലേഖ്യാഃ കൂടഷണ്ഡവിവര്ജ്ജിതാഃ । മന്ത്രാക്ഷരാണി വിശ്ലിഷ്യ അനുസ്വാരം നയേത് പൃഥക് ।। ൩൨൫.

ഭൂമിയിൽ മാതൃകാക്ഷരങ്ങൾ എഴുതണം, രഹസ്യവും നപുംസകവും ഒഴിവാക്കണം. മന്ത്രത്തിലെ അക്ഷരങ്ങൾ വേർതിരിച്ച്, അനുസ്വാരം വേറെയായി ചേർക്കണം.

സാധകസ്യ തു യാ സംജ്ഞാ തസ്യാ വിശ്ലേഷണം ചരേത് । മന്ത്രസ്യാദൌ തഥാ ചാന്തേ സാധകാര്ണാനി യോജയേത് ।। ൩൨൫.

സാധകനു ഉള്ള പേര് വേർതിരിച്ച് പരിശോധിക്കണം. മന്ത്രത്തിന്റെ ആദിയിലും അവസാനത്തിലും സാധകന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ ചേർക്കണം.

സിദ്ധഃ സാധ്യഃ സുസിദ്ധോഽരിഃ സംജ്ഞാതോ ഗണയേത് ക്രമാത് । മന്ത്രസ്യാദൌ തഥാ ചാന്തേ സിദ്ധിദഃ സ്യാച്ഛതാംശതഃ ।। ൩൨൫.

സിദ്ധൻ, സാധ്യൻ, സുസിദ്ധൻ, അരി എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ എണ്ണണം. മന്ത്രത്തിന്റെ ആദിയിലും അവസാനത്തിലും ചേർത്താൽ, അതു നൂറിരട്ടി ഫലം നൽകും.

സിദ്ധാദിശ്ചാന്തസിദ്ധിശ്ച തത്ക്ഷണാദേവ സിധ്യതി । സുസുദ്ധാദിഃ സുസിദ്ധാന്തഃ സിദ്ധവത് പരികല്പയേത് ।। ൩൨൫.

സിദ്ധനായി ആരംഭിച്ച് സിദ്ധിയിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത് എങ്കിൽ, ആ സമയത്തുതന്നെ സിദ്ധി ലഭിക്കും. സുസിദ്ധനായി ആരംഭിച്ച് സുസിദ്ധനിൽ അവസാനിച്ചാൽ, അതും സിദ്ധനുപോലെ കണക്കാക്കണം.

അരിമാദൌ തഥാന്തേ ച ദൂരതഃ പരിവര്ജ്ജയേത് । സിദ്ധഃ സുസിദ്ധശ്ചൈകാര്ഥേ അരിഃ സാധ്യസ്തഥൈവ ച ।। ൩൨൫.

അരിയെ ആദിയിലും അവസാനത്തിലും, ദൂരത്തും ഒഴിവാക്കണം. സിദ്ധൻ, സുസിദ്ധൻ, സാധ്യൻ, അരി ഇവക്ക് ഒരേ അർത്ഥമാണ്.

ആദൌ സിദ്ധഃ സ്ഥിതോ മന്ത്രേ തദന്തേ തദ്വദേവ ഹി । മധ്യേ രിപുസഹസ്രാണി ന ദോഷായ ഭവന്തി ഹി ।। ൩൨൫.

മന്ത്രത്തിൽ ആദിയിൽ സിദ്ധനും അവസാനം സിദ്ധനും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഇടയിൽ ആയിരം ശത്രുക്കൾ വന്നാലും ദോഷമുണ്ടാകില്ല.

മായാപ്രസാദപ്രണവേനാംശകഃ ഖ്യാതമന്ത്രകേ । ബ്രഹ്മാംശകോ ബ്ര്ഹ്മവിദ്യാ വിഷ്ണ്വങ്ഗോ വൈഷ്ണവഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൨൫.

മായ, പ്രസാദം, പ്രണവം എന്നിവയുടെ അംശത്തോടെ മന്ത്രം പ്രശസ്തമാണ്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ അംശം ബ്രഹ്മവിദ്യ, വിഷ്ണുവിന്റെ അംശം വൈഷ്ണവം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

രുദ്രാംശകോ ഭവേദ്വീര ഇന്ദ്രാംശശ്ചേശ്വരപ്രിയഃ । നാഗാംശോ നാഗസ്തബ്ധാക്ഷോ യക്ഷാംശോ ഭൂഷണപ്രിയഃ ।। ൩൨൫.

രുദ്രന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ ധൈര്യശാലിയായ പുരുഷനാകും; ഇന്ദ്രന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ ഈശ്വരനു പ്രിയനായവനാകും; നാഗന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ ദൃഢമായ കാഴ്ചയുള്ളവനാകും; യക്ഷന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ അലങ്കാരങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനാകും.

ഗന്ധര്വ്വാശോഽതിഗീതാദി ഭീമാംശോ രാക്ഷസാംശകഃ । ദൈത്യാംശഃ സ്യാദ് യുദ്ധകാര്യ്യോ മാനീ വിദ്യാധരാംശകഃ ।। ൩൨൫.

ഗന്ധർവന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ അതിയായി പാടലും സംഗീതത്തിലും ആസ്വാദനവും കാണിക്കും; ഭീമന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ ഭയാനക സ്വഭാവം കാണിക്കും; ദൈത്യന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ യുദ്ധത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവനാകും; വിദ്യാധരന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ അഭിമാനിയാകും.

പിശാചാംശോ മലാക്രാന്തോ മന്ത്രം ദദ്യാന്നിരീക്ഷ്യ ച । മന്ത്ര ഏകാത് ഫड़ന്തഃ സ്യാത് വിദ്യാപഞ്ചാശതാവധി ।। ൩൨൫.

പിശാചിന്റെ അംശം ഉള്ളവൻ അശുദ്ധിയിൽ പിടിച്ചുപറ്റപ്പെട്ടവനാകും; മന്ത്രം നൽകുമ്പോൾ പരിശോധിച്ച് നൽകണം; 'ഫട്' എന്നാകുന്ന മന്ത്രം അറിവിൽ അമ്പത് അക്ഷരങ്ങൾ വരെ നീളുന്നു.

ബാലാ വിംശാക്ഷരാന്താ ച രുദ്രാ ദ്വാവിംശഗായുധാ । തത ഊര്ദ്ധ്വന്തു യേ മന്ത്രാ വൃദ്വാ യാവച്ഛതത്രയം ।। ൩൨൫.

ബാലാ മന്ത്രം ഇരുപത് അക്ഷരങ്ങളിൽ അവസാനിക്കുന്നു; രുദ്രാ മന്ത്രം ഇരുപത്തിരണ്ട് ആയുധങ്ങളുണ്ട്; അതിനുമുകളിൽ, ജ്ഞാനിയേ, മന്ത്രങ്ങൾ എഴുപത്താറ് അക്ഷരങ്ങൾ വരെ ഉണ്ട്.

അകാരാദിഹകാരാന്താഃ ക്രമാത് പക്ഷൌ സിതാസിതൌ । അനുസ്വാരവിസര്ഗേണ വിനാ ചൈവ സ്വരാ ദശ ।। ൩൨൫.

'അ' മുതൽ 'ഹ' വരെ അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമമായി വെള്ളയും കറുപ്പും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളാണ്; അനുസ്വാരവും വിശർഗവും കൂടാതെ പത്ത് സ്വരങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ഹ്രസ്വാഃ ശുക്ലാ ദീര്ഘാഃ ശ്യാമാംസ്തിഥയഃ പ്രതിപന്മുഖാഃ । ഉദിതേ ശാന്തികാദീനി ഭ്രമിതേ വശ്യകാദികമ് ।। ൩൨൫.

ചെറിയ സ്വരങ്ങൾ വെളുപ്പാണ്, നീണ്ട സ്വരങ്ങൾ കറുപ്പാണ്; ചന്ദ്രന്റെ കലകൾ ആദ്യ ദിവസം മുതൽ ആരംഭിക്കുന്നു; സൂര്യോദയത്തിൽ ശാന്തി മുതലായ ക്രിയകൾ, ചന്ദ്രോദയത്തിൽ വശ്യത മുതലായവ ചെയ്യാം.

ഭ്രാമിതേ സന്ധയോ ദ്വേഷോച്ചാടനേ സ്തമ്ഭനേഽസ്തകമ് । ഇഹാവാഹേ ശാന്തികാദ്യം പിങ്ഗലേ കര്ഷണാദികമ് ।। ൩൨൫.

ചന്ദ്രൻ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ സംധികൾ വൈരാഗ്യത്തിനും പുറത്താക്കലിനും സ്തംഭനത്തിനും അനുയോജ്യമാണ്; ചന്ദ്രൻ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ ശാന്തി മുതലായവ ചെയ്യാം; പിങ്ങള കലയിൽ ആകർഷണാദി ക്രിയകൾ ചെയ്യാം.

മാരണോച്ചാടനാദീനി വിഷുവേ പഞ്ചധാ പൃഥക് । അധരസ്യ ഗൃഹേ പൃഥ്വീ ഊര്ദ്ധ്വേ തേജോഽന്തരാ ദ്രവഃ ।। ൩൨൫.

മാരണം, പുറത്താക്കൽ മുതലായ ക്രിയകൾ വിഷുവിൽ അഞ്ചു വിധത്തിൽ വേർതിരിച്ച് ചെയ്യണം; താഴെ ഭൂമി, മുകളിൽ അഗ്‌നി, ഇടയിൽ ദ്രവം.