അന്തര്ദ്ധാനകരീ വിദ്യാ മോഹനീ ജൃമ്ഭനീ തഥാ । വശന്നയതി ശത്രൂണാം ശത്രുബുദ്ധിപ്രമോഹിനീ ।। ൩൨൩.
ഈ വിദ്യ അദൃശ്യതയും മോഹനവും ജഡതയും നൽകുന്നു. ശത്രുക്കളെ വശീകരിക്കുകയും അവരുടെ മനസ്സിനെ കുഴപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
കാമധേനുരിയം വിദ്യാ സപ്തധാ പരികീര്ത്തിതാ । മന്ത്രരാജം പ്രവക്ഷ്യാമി ശത്രുചൌരാദിമോഹനമ് ।। ൩൨൪.
ഈ വിദ്യയെ ഏഴു വിധത്തിൽ വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കാമധേനു എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ശത്രുക്കളെയും കള്ളന്മാരെയും മറ്റ് ദുഷ്ടരെയും മോഹിപ്പിക്കുന്ന മന്ത്രരാജാവിനെ ഞാൻ പറയാം.
മഹാഭയേഷു സര്വ്വഷു സ്മര്ത്തവ്യം ഹരപൂജിതം । ലക്ഷം ജപ്ത്തവാ തിലൈര്ഹോ മഃ സിദ്ധ്യേദുദ്ധരാരകം ശ്രൃണു ।। ൩൨൫.
എല്ലാ വലിയ ഭയങ്ങളിലും ഹരൻ ആരാധിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ ഓർക്കണം. ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച് എള്ള് ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം ചെയ്താൽ വിജയവും മോചനവും ലഭിക്കും; കേൾക്കൂ.
ഓം ഹലേ ശൂലേ ഏഹി ബ്രഹ്മസത്യേന വിഷ്ണുസത്യേന രുദ്രസത്യേന രക്ഷ മാം വാചേശ്വരായ സ്വാഹാ ।। ദുര്ഗാത്താരയതേ യസ്മാത്തേന ദുര്ഗാ ശിവാ മതാ । ഓം ചണ്ഡകപാലിനി ദന്താന് കിടി ക്ഷിടി ഗുഹ്യേ ഫട് ഹ്രീഁ । അനേന മന്ത്രരാജേന ക്ഷാലയിത്വാ തു തണ്ഡുലാന് ।। ൩൨൫.
ത്രിശദ്വാരാനി ജപ്താനി തച്ചൌരേഷു പ്രദാപയേത് । ദന്തൈശചൂര്ണാനി ശുക്ലാനി പതിതാനി ഹി ശുദ്ധയേ ।। ൩൨൫.
മൂന്നു വാതിലുകളിലും ഇത് ജപിച്ച് കള്ളന്മാർക്ക് നൽകണം. വെള്ള നിറമുള്ള വീണുപോയ പല്ലുകളുടെ ചൂർണ്ണം ശുദ്ധീകരണത്തിന് ഉപയോഗിക്കണം.
ഹംസബീജന്തു വിന്യസ്യ വിഷന്തു ത്രിവിധം ഹരേത് । അഗുരുഞ്ചന്ദനം കുഷ്ഠം കുങ്കുമം നാഗകേശരമ് ।। ൩൨൫.
ഹംസബീജവും വിഷവും വെച്ച് മൂന്ന് വിധത്തിലുള്ള വിഷം നീക്കം ചെയ്യാം. അഗുരു, ചന്ദനം, കുഷ്ഠം, കുങ്കുമം, നാഗകേശരം എന്നിവ ഉപയോഗിക്കണം.
നഖം വൈ ദേവദാരുഞ്ച സമം കൃത്വാഥ ധൂപകഃ । മാക്ഷഇകേന സമായുക്തോ ദേഹവസ്ത്രാദിധൂപനാത് ।। ൩൨൫.
നഖവും ദേവദാരുവും തുല്യമായി ചേർത്ത് ധൂപം ഉണ്ടാക്കണം. തേൻ ചേർത്താൽ ശരീരവും വസ്ത്രവും മുതലായവ ധൂപനം ചെയ്യാം.
വിവാദേ മോഹനേ സ്ത്രീണം മണ്ഡനേ കലഹേ ശുഭഃ । കന്യായാ വരണേ ഭാഗ്യേ മായാമന്ത്രേണ മന്ത്രിതഃ ।। ൩൨൫.
വാദത്തിൽ, മോഹനത്തിൽ, സ്ത്രീകളെ അലങ്കരിക്കുമ്പോൾ, കലഹത്തിൽ—all ഇവയിൽ ഇത് ശുഭമാണ്. പെൺകുട്ടിക്ക് വരനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനും ഭാഗ്യത്തിനും മായാമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശക്തിയുള്ളതാക്കാം.
ഹ്രീഁ രോചനാനാഗപുഷ്പാണി കുങ്കുമഞ്ച മനഃശിലാ । ലലാടേ തിലകം കൃത്വാ യം പശ്യേത്സ വശീ ഭവേത് ।। ൩൨൫.
ഹ്രീം, റോചന, നാഗപൂവ്, കുങ്കുമം, മനശ്ശില എന്നിവ ചേർത്ത് നെറ്റിയിൽ തിലകം ഇടുമ്പോൾ, ആരെയെങ്കിലും നോക്കിയാൽ അവർ വശീകരിക്കപ്പെടും.
ശതാവര്യ്യാസ്തു ചൂര്ണന്തു ദുഗ്ധപീതഞ്ച പുത്രകൃത് । നാഗകേശരചൂര്ണന്തു ഘൃതപക്കന്തു പുത്ര്കൃത് ।। ൩൨൫.
ശതാവരി ചൂർണ്ണം പാലിൽ കലർത്തി കുടിച്ചാൽ പുത്രൻ ലഭിക്കും. നാഗകേശര ചൂർണ്ണം നെയ്യിൽ പാകം ചെയ്ത് കഴിച്ചാലും പുത്രൻ ലഭിക്കും.
പാലാശവീജപാനേന ലഭേത പുത്രകന്തഥാ । ഓം ഉത്തിഷ്ഠ ചാമുണ്ഡേ ജമ്ഭയ മോഹയ അമുകം വശമാനയ സ്വാഹാ । ഷഡ്വിംശാ സിദ്ധവിദ്യാ സാ നദീതീരമൃതാ ശ്രിയമ് ।। ൩൨൫.
പാലാശവിത്ത് കുടിച്ചാൽ പുത്രനും ലഭിക്കും. ഓം, എഴുന്നേൽക്കൂ ചാമുണ്ഡേ, ജഡമാക്കൂ, മോഹിപ്പിക്കൂ, അമുകനെ വശീകരിക്കൂ, സ്വാഹാ. ഇത് ഇരുപത്തി ആറാമത്തെ സിദ്ധവിദ്യയാണ്, നദീതീരത്തിലെ അമൃതം എന്നറിയപ്പെടുന്നു, ഐശ്വര്യം നൽകുന്നു.
കൃത്വോന്മത്തരസേനൈവ നാമാലിഖ്മാര്കപത്രകേ । മൂത്രോത്സര്ഗന്തതഃ കൃത്വാ ജപേത്താമാനേയേത്തസ്ത്രിയമ് ।। ൩൨൩.
ഉന്മത്തംരസം ഉപയോഗിച്ച് പേരെ അർക്കയിലയിൽ എഴുതിയ ശേഷം മൂത്രം ഒഴിച്ച് മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ ആ സ്ത്രീയെ ആകർഷിക്കാം.
ഓം ക്ഷുംസഃ വഷട് । മദ്വാമൃത്യുഞ്ജയോ മന്ത്രോ ജപ്യാദ്ധോമാച്ച പുഷ്ടികൃത് । ഓം ഹംസഃ ഹ്രൂഁ ഹൂം സ ഹ്നഃ സൌഃ । മൃതസഞ്ജീവനീ വിദ്യാ അഷ്ടാര്ണാ ജയകൃദ്രണേ ।। ൩൨൩.
ഓം ക്ഷുംസഃ വഷട്. മൃത്യുഞ്ജയമന്ത്രം ജപിച്ചും ഹോമം ചെയ്തും പോഷണം ലഭിക്കും. ഓം ഹംസഃ ഹ്രൂം ഹൂം സഃ ഹ്നഃ സൗഃ. മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ഈ അഷ്ടാക്ഷരവിദ്യ യുദ്ധത്തിൽ ജയവും നൽകുന്നു.
മന്ത്രാ ഈശാനമുഖ്യാശ്ച ധര്മ്മകാമാദിദായകാഃ । ഈശാനഃ സര്വവിദ്യാനാമീശ്വരഃ സര്വഭൂതാനാം ।। ൩൨൩.
മന്ത്രങ്ങൾ, ഈശാനനെ മുഖ്യനാക്കി, ധർമ്മവും ആഗ്രഹവും മറ്റു ഫലങ്ങളും നൽകുന്നു. ഈശാനൻ എല്ലാ വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും അധിപൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും കർത്താവാണ്.
ബ്രഹ്മാണശ്ചാധിപതിര്ബ്രഹ്മ ശിവോ മേഽസ്തു സദാശിവഃ । ഓം തത്പുരുഷായ ശിദ്മഹേ മഹാദേവായ ധീമഹി തന്നോ രുദ്രഃ പ്രചോദയാത് । ഓം അഘോരേഭ്യോഽഥ ഘോരേഭ്യോ ഘോരഹരേഭ്യസ്തു സര്വതഃ ।। ൩൨൩.
അവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അധിപനും ബ്രഹ്മവും ശിവനും സദാശിവനും എപ്പോഴും എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകട്ടെ. ഓം, ആ പരമപുരുഷനെ ധ്യാനിക്കുന്നു, മഹാദേവനെ മനസ്സിൽ ആലോചിക്കുന്നു, രുദ്രൻ നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ. ഓം, ഭയത്തെ അതിജീവിച്ചവർക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവർക്കും ഭയം അകറ്റുന്നവർക്കും എല്ലായിടത്തും—
ഈശ്വര ഉവാച രുദ്രാക്ഷകടകം ധാര്യ്യം വിഷമം സുസമം ദൃഢമ് । ഏകത്രിപഞ്ചവദനം യഥാലാഭന്തു ധാരയേത് ।। ൩൨൫.
ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: രുദ്രാക്ഷ കട്ടകം ഒറ്റയോ, മൂന്നോ, അഞ്ചോ, എത്ര മുഖമുള്ളതാണെങ്കിലും, ഒത്തിരി ഉറപ്പോടെ ധരിക്കണം. ഒറ്റമുഖം, മൂന്നുമുഖം, അഞ്ചുമുഖം, ലഭിക്കുന്നതുപോലെ ധരിക്കാം.
ദ്വിചതുഃഷണ്മുഖം ശസ്തമവ്രണം തീവ്രകണ്ഠകം । ദക്ഷവാഹൌ ശിഖാദൌ ച ധാരയേച്ചതുരാനനം ।। ൩൨൫.
രണ്ടുമുഖം, നാലുമുഖം, ആറുമുഖം ഉള്ള കട്ടകം ഉത്തമം, കുഴപ്പമില്ലാത്തതും ശക്തമായ തന്തിയോടുകൂടിയതും ആകണം. നാലുമുഖം വലതുകൈയിൽ, ശിഖയിൽ അല്ലെങ്കിൽ വേറെ ഭാഗങ്ങളിൽ ധരിക്കണം.
അബ്രഹ്മചാരീ ബ്രഹ്മചാരീ അസ്നാതഃ സ്നാതകോ ഭവേത് । ഹൈമീ വാ മുദ്രികാ ധാര്യ്യാ ശിവമന്ത്രേണ ചാര്ച്ച്യ തു ।। ൩൨൫.
ബ്രഹ്മചാരിയായില്ലാത്തവനും ബ്രഹ്മചാരിയുമായവനും കുളിക്കാത്തവനും കുളിച്ചാൽ ശുദ്ധനാകും. പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച മോതിരം ധരിക്കണം, ശിവമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
ശിവഃ ശിഖാ തഥാ ജ്യോതിഃ സവിത്രശ്ചേതിഗോചരാഃ । ഗോചരന്തു കുലം ജ്ഞേയം തേന ലക്ഷഅയസ്തു ദീക്ഷഇതഃ ।। ൩൨൫.
ശിവൻ, ശിഖ, പ്രകാശം, സവിത്ര് എന്നിവയാണ് ഗോചരം. ആ ഗോചരത്തിലൂടെ കുടുംബം അറിയണം, ആ ചിഹ്നം കൊണ്ടാണ് ദീക്ഷ നേടുന്നത്.
പ്രാജാപത്യോ മഹീപാലഃ കപോതോ ഗ്രന്ഥികഃ ശിവേ । കുടിലാശ്ചൈവ വേതാലാഃ പദ്മഹംസാഃ ശിഖാകുലേ ।। ൩൨൫.
പ്രാജാപത്യൻ, രാജാവ്, പാറ, ഗ്രന്ഥികൻ ഇവ ശിവന്റെവയാണ്. വളഞ്ഞവരും ഭൂതങ്ങളും, പദ്മവും ഹംസവും ശിഖകുലത്തിൽപ്പെടുന്നു.
ധൃതാരാഷ്ട്രാ ബകാഃ കാകാ ഗോപാലാ ജ്യോതിസംജ്ഞകേ । കുടികാ സാരഠാശ്ചൈവ ഗുടികാ ദണ്ഡിനോഽപരേ ।। ൩൨൫.
ധൃതരാഷ്ട്രൻ, ബക, കാക്ക, ഗോപാലൻ എന്നിവ പ്രകാശകുലത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. കുടിലിൽ താമസിക്കുന്നവരും സാരഥികളും ഗുടികയും ദണ്ഡം പിടിക്കുന്നവരും മറ്റുള്ളവരാണ്.
സാവിത്രീ ഗോചരേ ചൈവമേകൈകസ്തു ചതുര്വിധഃ । സിദ്ധാദ്യംശകമാഖ്യാസ്യേ യേന മന്ത്രഃ സുസിദ്ധിദഃ ।। ൩൨൫.
സാവിത്രി ഗോചരത്തിൽ ഓരോരുത്തരും നാലു വിധമാണ്. അതിൽ ആദ്യഭാഗം ഞാൻ പറയുന്നു, അതിലൂടെ മന്ത്രം വലിയ സിദ്ധി നൽകും.
ഭൂമൌ തു മാതൃകാ ലേഖ്യാഃ കൂടഷണ്ഡവിവര്ജ്ജിതാഃ । മന്ത്രാക്ഷരാണി വിശ്ലിഷ്യ അനുസ്വാരം നയേത് പൃഥക് ।। ൩൨൫.
ഭൂമിയിൽ മാതൃകാക്ഷരങ്ങൾ എഴുതണം, രഹസ്യവും നപുംസകവും ഒഴിവാക്കണം. മന്ത്രത്തിലെ അക്ഷരങ്ങൾ വേർതിരിച്ച്, അനുസ്വാരം വേറെയായി ചേർക്കണം.
സാധകസ്യ തു യാ സംജ്ഞാ തസ്യാ വിശ്ലേഷണം ചരേത് । മന്ത്രസ്യാദൌ തഥാ ചാന്തേ സാധകാര്ണാനി യോജയേത് ।। ൩൨൫.
സാധകനു ഉള്ള പേര് വേർതിരിച്ച് പരിശോധിക്കണം. മന്ത്രത്തിന്റെ ആദിയിലും അവസാനത്തിലും സാധകന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ ചേർക്കണം.
സിദ്ധഃ സാധ്യഃ സുസിദ്ധോഽരിഃ സംജ്ഞാതോ ഗണയേത് ക്രമാത് । മന്ത്രസ്യാദൌ തഥാ ചാന്തേ സിദ്ധിദഃ സ്യാച്ഛതാംശതഃ ।। ൩൨൫.
സിദ്ധൻ, സാധ്യൻ, സുസിദ്ധൻ, അരി എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ എണ്ണണം. മന്ത്രത്തിന്റെ ആദിയിലും അവസാനത്തിലും ചേർത്താൽ, അതു നൂറിരട്ടി ഫലം നൽകും.
സിദ്ധാദിശ്ചാന്തസിദ്ധിശ്ച തത്ക്ഷണാദേവ സിധ്യതി । സുസുദ്ധാദിഃ സുസിദ്ധാന്തഃ സിദ്ധവത് പരികല്പയേത് ।। ൩൨൫.
സിദ്ധനായി ആരംഭിച്ച് സിദ്ധിയിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത് എങ്കിൽ, ആ സമയത്തുതന്നെ സിദ്ധി ലഭിക്കും. സുസിദ്ധനായി ആരംഭിച്ച് സുസിദ്ധനിൽ അവസാനിച്ചാൽ, അതും സിദ്ധനുപോലെ കണക്കാക്കണം.
അരിമാദൌ തഥാന്തേ ച ദൂരതഃ പരിവര്ജ്ജയേത് । സിദ്ധഃ സുസിദ്ധശ്ചൈകാര്ഥേ അരിഃ സാധ്യസ്തഥൈവ ച ।। ൩൨൫.
അരിയെ ആദിയിലും അവസാനത്തിലും, ദൂരത്തും ഒഴിവാക്കണം. സിദ്ധൻ, സുസിദ്ധൻ, സാധ്യൻ, അരി ഇവക്ക് ഒരേ അർത്ഥമാണ്.
ഓം ഹലേ, ശൂലേ, വരിക. ബ്രഹ്മാവിന്റെ സത്യം, വിഷ്ണുവിന്റെ സത്യം, രുദ്രന്റെ സത്യം കൊണ്ട് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, വാചേശ്വരായ സ്വാഹാ. ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ അവളെ ദുർഗ്ഗാ, ശിവാ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഓം ചണ്ഡകപാലിനി, പല്ലുകൾകൊണ്ട്, കിടി ക്ഷിതി, രഹസ്യസ്ഥലത്ത്, ഫട് ഹ്രീം. ഈ മന്ത്രരാജാവുപയോഗിച്ച് അരി ശുദ്ധീകരിച്ചശേഷം—
ഓം ജ്വലല്ലോചന കപിലജടാഭാരഭാസ്വര വിദ്രാവണ ത്രൈലോക്യഡാമര ദര ഭ്രമ ആകട്ട തോടയ മോടയ ദഹ പട ഏവം സിദ്ധിരുദ്രോ ജ്ഞാപയതി യദി ഗ്രഹോപഗതഃ സ്വര്ഗല്ലോകം ദേവലോകം വാ ആരാമവിഹാരാചലം തഥാപി തമാവര്ത്തയിഷ്യാമി ബലിം ഗൃഹ്ണ ദദാമി തേ സ്വാഹേത് । ക്ഷേത്രപാലബലിം ദത്വാ ഗ്ര്ഹോ ന്യാസാദ്ഹ്രദം വ്രജേത് । ശത്രവോ നാശമായാന്തി രണേ വൈരഗണക്ഷയഃ ।। ൩൨൫.
ഓം, ജ്വലിച്ച കണ്ണുകളുള്ളവളേ, കപിലവർണ്ണമുള്ള ജടകൾകൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നവളേ, ഭയപ്പെടുത്തുന്നവളേ, മൂന്ന് ലോകത്തെയും കീഴടക്കുന്നവളേ, വിറയ്ക്കുക, ചുറ്റിക്കറങ്ങുക, ആകർഷിക്കുക, തല്ലുക, തകർക്കുക, കത്തിക്കുക, മറയ്ക്കുക—ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ രുദ്രൻ വിജയമനുഗ്രഹിക്കുന്നു. ഗ്രഹം പിടിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗലോകത്തോ, ദേവലോകത്തോ, തോട്ടത്തോ, മലകളിലോ എവിടെയായാലും, ഞാൻ അവനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും. ഞാൻ നിന്നെ ബലിയർപ്പിക്കുന്നു; ക്ഷേത്രപാലന് ബലി നൽകി വീട്ടിലേക്കോ പുണ്യകുളത്തിലേക്കോ പോകണം. ശത്രുക്കൾ നശിക്കും, യുദ്ധത്തിൽ വൈരികൾ മുഴുവനും ഇല്ലാതാകും.
സര്വ്വേഭ്യോ നമസ്തേ രുദ്രരൂപേഭ്യഃ । ഓം വാമദേവായ നമോ ജ്യേഷ്ഠായ നമഃ രുദ്രായ നമഃ । കാലായ നമഃ കലവികരണായ നമോ ബലവികരണായ നമോ ബലപ്രമഥനായ നമഃ । സര്വ്വഭൂതദമനായ നമോ മനോന്മാനായ നമഃ । ഓം സദ്യോജാതം പ്രവക്ഷ്യാമി സദ്യോജാതായ വൈ നമഃ । ഭവേ ഭവേഽനാദിഭവേ ഭജസ്വ മാം ഭവോദ്ഭവ ।। ൩൨൩.
രുദ്രന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങൾക്കും വന്ദനം. ഓം, വാമദേവനേ, ജ്യേഷ്ഠനേ, രുദ്രനേ, കാലനേ, കാലം മാറ്റുന്നവനേ, ശക്തി നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ശക്തി തകർക്കുന്നവനേ, എല്ലാ ജീവികളെയും കീഴടക്കുന്നവനേ, മനസ്സിനെ ഉണർത്തുന്നവനേ, എല്ലാവർക്കും നമസ്കാരം. ഓം, സദ്യോജാതനെ ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു, സദ്യോജാതനേ, നിനക്ക് വന്ദനം. ഓരോ ജന്മത്തിലും, ആദിയില്ലാത്ത ജന്മത്തിലും, ഭവത്തിന്റെ ഉറവിടമേ, എന്നെ സ്വീകരിക്കണമേ.
പഞ്ചബ്രഹ്മാങ്ഗഷ്ട്കഞ്ച൨ വക്ഷ്യേഽഹം ഭുക്തിമുക്തിദം । ഓം നമഃ പരമാത്മനേ പരായ കാമദായ പരമേശ്വരായ യോഗായ വോഗസമ്ഭിവായ സര്വ്വകരായ കുരു സത്യ ഭവ ഭവോദ്ഭവ വാമദേവ സര്വ്വകാര്യ്യകര പാപപ്രശമന സദാശിവ പ്രസന്ന നമോഽസ്തു തേ സ്വാഹാ ।। ഹൃദയം സര്വ്വാര്ഥദന്തു സപ്തത്യക്ഷരസംയുതം । ഓം ശിവഃ ശിവായ നമഃ ശിവഃ । ഓം ഹൃദയേ ജ്വാലിനി സ്വാഹാ ശിഖാ । ഓം ശിവാത്മക മഹാതേജഃ സര്വ്വജ്ഞ പ്രഭുരാവര്ത്തയ മഹാഘോര കവച പിങ്ഗല നമഃ । മഹാകവച ശിവാജ്ഞയാ ഹൃദയം ബന്ധ ഘൂര്ണയ ചൂര്ണയ സൂക്ഷ്മവജ്രവര വജ്രപാശ ധനുര്വജ്രാശനിവജ്രശരീര മമ ശരീരമനുപ്രവിശ്യ സര്വ്വദുഷ്ടാന് സ്തമ്ഭയ ഹൂഁ । അക്ഷരാണാന്തു കവചം ശതം പഞ്ചാക്ഷരാധികമ് ।। ൩൨൩.
ഞാൻ അഞ്ചു ബ്രഹ്മങ്ങളുടെ എട്ടു അംശങ്ങളും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവയെയും വിശദീകരിക്കുന്നു. ഓം, പരമാത്മാവിനും പരമാനന്ദം നൽകുന്നവനുമാണ് നമസ്കാരം. പരമേശ്വരനേ, യോഗനേ, ഐക്യത്തിന്റെ ഉറവിടമേ, എല്ലാം ചെയ്യുന്നവനേ, സത്യം ആക്കണമേ. ഭവനേ, ഭവത്തിന്റെ ഉറവിടമേ, വാമദേവനേ, എല്ലാകാര്യങ്ങളും ചെയ്യുന്നവനേ, പാപങ്ങൾ അകറ്റുന്നവനേ, സദാശിവനേ, ദയാവാനേ, നിനക്ക് വന്ദനം, സ്വാഹാ. ഹൃദയം എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നൽകുന്നതും എഴുപത് അക്ഷരങ്ങൾ അടങ്ങിയതുമാണ്. ഓം, ശിവൻ, ശിവായ വന്ദനം, ശിവൻ. ഓം, ഹൃദയത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്നവനേ, സ്വാഹാ, ശിഖ. ഓം, ശിവസ്വഭാവം, മഹത്തായ തേജസ്സും സർവ്വജ്ഞതയും ഉള്ള കർത്താവേ, ചുറ്റണം, മഹാഭയങ്കരമായ കവചം, പിങ്ങളനേ, നമസ്കാരം. മഹാകവചം ശിവന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഹൃദയം ബന്ധിക്കുക, ചുറ്റണം, ചൂര്ണനം ചെയ്യണം, സൂക്ഷ്മമായ വജ്രം, ഉത്തമ വജ്രം, വജ്രപാശം, വജ്രധനുസ്, വജ്രാശനിശരീരൻ, എന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് എല്ലാ ദുഷ്ടന്മാരെയും നിലയ്ക്കിക്കുക, ഹൂം. അക്ഷരങ്ങളുടെ കവചം നൂറും, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ അഞ്ചു അധികം.