അഗ്നിപുരാണമ്

ദ്വിപദം കമലം വീഥീ പട്ടികാ ദിക്ഷു പങ്കജമ് । ചതുഷ്കം പൃഷ്ഠതോ വീഥീ പദികാ ദ്വിപദാന്യഥാ ।। ൩൨൦.

രണ്ടു ദളങ്ങളുള്ള കമലമാണ് വഴിയാകുന്നത്, അതിന് ഇരുവശത്തും പറ്റികകൾ ഉണ്ടാകും; ദിശകളിൽ കമലങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം. പിന്നിൽ നാലു വഴികൾ, മറ്റിടങ്ങളിൽ രണ്ടുദളങ്ങളുള്ള വഴികൾ വേണം.

കണ്ഠോപകണ്ഠയുക്താനി ദ്വാരാന്യബ്ജന്തു മധ്യതഃ । പഞ്ചാബ്ജമണ്ഡലേ ഹ്യസ്മിന് സിതം പീതഞ്ച പൂര്വ്വകമ് ।। ൩൨൦.

കണ്ഠവും ഉപകണ്ഠവും ചേർന്ന വാതിലുകളും, നടുവിൽ കമലങ്ങളും ഉണ്ടാകണം. ഈ അഞ്ചു കമലവൃത്തത്തിൽ കിഴക്കുള്ളത് വെള്ളയും മഞ്ഞയും ആയിരിക്കും.

വൈദൂര്യ്യാഭം ദക്ഷിണാബ്ജം കുന്ദാഭം വാരുണം കജമ് । ഉത്തരാബ്ജന്തു ശങ്ഗാഭമന്യത് സര്വ്വം വിചിത്രകമ് ।। ൩൨൦.

തെക്കേ കമലം വൈഡൂര്യത്തിന്റെ നിറംപോലെയും, പടിഞ്ഞാറേത് കുന്ദപുഷ്പംപോലെയും, വടക്കേത് ശംഖംപോലെയും ആണ്. ശേഷമുള്ളവ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കണം.

സര്വ്വകാമപ്രദം വക്ഷ്യേ ദശഹസ്തന്തു മണ്ഡലമ് । വികാരക്തന്തുര്യ്യാശ്രം ദ്വാരന്തു ദ്വിപദം ഭവേത് ।। ൩൨൦.

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്ന വൃത്തം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. അതിന് പത്ത് കൈ നീളം വേണം. വഴികൾ നാലായി വേണം, വാതിൽ രണ്ടുദളങ്ങളുള്ളതായിരിക്കണം.

മധ്യേ പദ്മം പൂര്വ്വവച്ച വിഘ്നധ്വംസം വദാമ്യഥ । ചതുര്ഹസ്തം പുരം കൃത്വാ വൃതഞ്ചൈവ കരദ്വയമ് ।। ൩൨൦.

നടുവിൽ മുമ്പുപോലെ കമലവും, ഇനി വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് പറയും. നാലു കൈ നീളമുള്ള നഗരം നിർമ്മിച്ച്, അതിനെ രണ്ടു കൈ നീളത്തിൽ ചുറ്റണം.

വീഥികാ ഹസ്തമാത്രന്തു സ്വസ്തികൈര്വഹുഭിര്വൃതാ । ഹസ്തമാത്രാണി ദ്വാരാണി ദിശു വൃത്തം സപദ്മകമ് ।। ൩൨൦.

വഴി ഒരു കൈവിസ്തീർണ്ണം ആയിരിക്കണം, അതിൽ പല ശുഭചിഹ്നങ്ങളും അലങ്കരിക്കണം. വാതിലുകൾ ഓരോന്നും ഒരു കൈവിസ്തീർണ്ണം, ദിശകളിൽ വൃത്താകൃതിയിലും കമലങ്ങളോടെയും വേണം.

പദ്മാനി പഞ്ച ശുക്ലാനി മധ്യേ പൂജ്യശ്ച നിഷ്കലഃ । ഹൃദയാദീനി പൂര്വ്വാദൌ വികദിക്ഷ്വസ്ത്രാണി വൈ യജേത് ।। ൩൨൦.

അഞ്ചു വെള്ള കമലങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം; നടുവിൽ രൂപരഹിതനായവനെ ആരാധിക്കണം. കിഴക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് ഹൃദയം മുതലായ ആയുധങ്ങൾ ഇടയ്ക്കുള്ള ദിശകളിൽ അർപ്പിക്കണം.

പ്രാഗ്‌വച്ച പഞ്ച ബ്രഹ്മാണി ബുദ്ധ്യാധാരമതോ വദേ . ശതഭാഗോ തിഥിഭാഗേ പദ്മം ലിങ്ഗാഷ്ടകം ദിശി ।। ൩൨൦.

മുമ്പുപോലെ, അഞ്ചു ബ്രഹ്മന്മാരെ ബുദ്ധി അടിസ്ഥാനമാക്കി സ്ഥാപിക്കണം. ചന്ദ്രദിനത്തിന്റെ നൂറിലൊന്നാം ഭാഗത്ത്, ഒരു കമലവും എട്ടു ലിംഗങ്ങളും ദിശകളിൽ വെക്കണം.

മേ ഖലാഭാഗസംയുക്തം കണ്ഠം ദ്വിപദികം ഭവേത് । ആചാര്യ്യോ ബുദ്ധിമാശ്രിത്യ കല്പയേച്ച ലതാദികമ് ।। ൩൨൦.

കണ്ഠവും ഉപകണ്ഠവും അളവാക്കി വാതിൽ രണ്ടുദളങ്ങളുള്ളതായിരിക്കണം. ഗുരു ബുദ്ധിയെ ആശ്രയിച്ച് ലതാദികൾ രൂപപ്പെടുത്തണം.

ചതുഃപട്‌പഞ്ചമാഷ്ടാദി ഖാഛിശാദ്യാദി മണ്ഡലമ് । ഖാക്ഷീന്ദുസൂര്യ്യഗം സര്വം ഖാക്ഷി ചൈവേന്ദുവര്ണനാത് ।। ൩൨൦.

നാലും അഞ്ചും എട്ടും തുടങ്ങി ഖയും ശിയും മുതലായവ ചേർന്ന് വൃത്തം നിർമ്മിക്കണം. എല്ലാം ഖ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്; ഖയും അക്ഷിയും ചന്ദ്രന്റെ നിറംപോലെയാണ്.

ചത്വാരിംശദധികാനി ചതുര്ദ്ദശസതാനി ഹി । മണ്ഡലാനി ഹരേഃശമ്ഭോര്ദേവ്യാഃ സൂര്യ്യസ്യ സന്തി ച ।। ൩൨൦.

നാല്പത്തിയൊന്ന് കൂടി പതിനാലു നൂറ് വൃത്തങ്ങൾ ഹരിക്കും ശംഭുവിനും ദേവിയ്ക്കും സൂര്യനുമാണ് ഉള്ളത്.

ദശസപ്തവിഭക്തേ തു ലതാലിങ്ഗോദ്ഭവം ശ്രൃണു । ദിക്ഷു പഞ്ചത്രയഞ്ചൈകം ത്രയം പഞ്ച ച ലോമയേത് ।। ൩൨൦.

പത്ത് ഏഴായി വിഭജിച്ച ലതയും ലിംഗവും എങ്ങനെ ഉത്ഭവിച്ചുവെന്ന് കേൾക്കൂ. ദിശകളിൽ അഞ്ചു മൂന്ന് കൂട്ടങ്ങളും, ഒന്ന് മൂന്ന്, അഞ്ചും ക്രമത്തിൽ ക്രമീകരിക്കണം.

ഊദ്‌ര്ധ്വഗോ ദ്വിപദേ ലിങ്ഗമന്ദിരം പാര്ശ്വകോഷ്ഠയോഃ । മധ്യേന ദ്വിപദം പദ്മമഥ ചൈകഞ്ച പങ്കജം ।। ൩൨൦.

മുകളിലായി രണ്ടുദള പ്രദേശത്ത് ലിംഗമന്ദിരവും, ഇരുവശത്തും കിടക്കുന്ന മുറികളും ഉണ്ടാകും. നടുവിൽ രണ്ടുദള കമലവും, പിന്നെ ഒറ്റ കമലവും വേണം.

ലിങ്ഗസ്യ പാര്ശ്വയോര്ഭദ്രേപദദ്വാരമലോപനാത് । തത്പാര്ശ്വശോഭാഃ ഷഡ്‌ലോപ്യ ലതാഃ ശേഷാസ്തഥാ ഹരേഃ ।। ൩൨൦.

ലിംഗത്തിന്റെ ഇരുവശത്തും ഭദ്രദ്വാരങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ആറ് ലതകൾ ഒഴിവാക്കണം; ശേഷിക്കുന്നവ ഹരിക്കാണ്.

ഊദ്‌ര്ധ്വം ദ്വിപദികം ലോപ്യ ഹരേര്ഭദ്രാഷ്ടകം സ്മൃതമ് . രശ്മിമാനസമായുക്തവേദലോപാച്ച ശോഭികമ് ।। ൩൨൦.

മുകളിലായി രണ്ടുദള പ്രദേശം ഒഴിവാക്കണം; ഹരിയുടെ എട്ട് ഭദ്രരൂപങ്ങൾ ഓർക്കപ്പെടുന്നു. രശ്മിയും മനസ്സും ഒഴിവാക്കി ഭംഗിയുള്ള രൂപം സ്ഥാപിക്കാം.

പഞ്ചവിംശതികം പദ്മം തതഃ പീഠമപീഠകമ് । ദ്വയം ദ്വയം രക്ഷയിത്വാ ഉപശോഭാസ്തഥാഷ്ട ച ।। ൩൨൦.

ഇരുപത്തഞ്ചു ദളങ്ങളുള്ള കമലവും, അതിന് ശേഷം പീഠവും ഉപപീഠവും വേണം. രണ്ടെണ്ണം വീതം സംരക്ഷിച്ച്, എട്ട് ഉപഭംഗികളും ഉണ്ടാക്കണം.

ദേവ്യാദിഖ്യാപകം ഭദ്രം ബൃഹന്മധ്യേ പരം ലഘു । മധ്യേ നവപദം പദ്മം കോണേ ഭദ്രചതുഷ്ടയമ് ।। ൩൨൦.

ദേവിയെയും മറ്റുള്ളവരെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഭദ്രരൂപം നടുവിൽ വലിയതും അവസാനം സൂക്ഷ്മവുമാണ്. നടുവിൽ ഒമ്പതു ദളങ്ങളുള്ള കമലവും, കോണുകളിൽ നാലു ഭദ്രരൂപങ്ങളും വേണം.

ത്രയോദശപദം ശേഷം ബുദ്ധ്യാധാരന്തു മണ്ഹലം । ശതപത്രം ഷഷ്ട്യധികം ബുദ്ധ്യാധാരം ഹരാദിഷു ।। ൩൨൦.

ശേഷിക്കുന്ന പതിമൂന്ന് പടികളും, ബുദ്ധിയുടെ അടിസ്ഥാനവും മണ്ഡലവും ആകുന്നു. നൂറു ദളങ്ങളുള്ളത്, അതിലേയ്ക്ക് അറുപത് കൂടി ചേർത്താൽ, ഹരിയെ തുടങ്ങി ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ ബുദ്ധിയുടെ അടിസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നു.

ഈശ്വര ഉവാച അസ്ത്രയാഗഃ പുരാ കാര്യ്യഃ സര്വകര്മ്മസു സിദ്ധിദഃ । മധ്യേ പൂജ്യം ശിവാദ്യസ്ത്രം വജ്രാദീന് പൂര്വതഃ ക്രമാത് ।। ൩൨൧.

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ആയുധങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നത് എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളിലും വിജയത്തിന് മുമ്പായി നടത്തണം. നടുവിൽ ശിവന്റെ ആയുധം പൂജിക്കണം; വജ്രം മുതലായവ കിഴക്കു മുതൽ ക്രമത്തിൽ ആദരിക്കണം.

പഞ്ചചക്രം ദശ കരം രണാദൌ പൂജിതം ജയേ । ഗ്രഹപൂജാ രവിര്മധ്യേ പൂര്വ്വാദ്യാഃ സോമകാദയഃ ।। ൩൨൧.

അഞ്ച് ചക്രങ്ങൾക്കും പത്ത് കൈകൾക്കുമാണ് യുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ വിജയത്തിനായി പൂജ ചെയ്യുന്നത്. ഗ്രഹപൂജയിൽ സൂര്യൻ നടുവിൽ, ചന്ദ്രൻ മുതലായവർ കിഴക്കു മുതൽ ക്രമത്തിൽ വയ്ക്കണം.

സര്വ്വ ഏകാദശസ്ഥാസ്തു ഗ്രഹാഃ സ്യുഃ ഗ്രഹപൂജനാത് । അസ്ത്രശാന്തിം പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വോത്പാതവിനാശിനീം ।। ൩൨൧.

ഗ്രഹപൂജയിൽ എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും പതിനൊന്ന് സ്ഥാനങ്ങളിൽ വയ്ക്കണം. എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും നീക്കുന്ന ആയുധശാന്തി ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദീകരിക്കാം.

ഗ്രഹരോഗാദിശമനീം മാരീശത്രുവിമര്ദ്ദനീം । വിനായകോപതപ്തിഘ്നമഘോരാസ്ത്രം ജപേന്നരഃ ।। ൩൨൧.

ഗ്രഹദോഷങ്ങളും രോഗങ്ങളും ശമിപ്പിക്കുകയും, ഭൂത-ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; വിനായകന്റെ കോപം അകറ്റാൻ അഘോരാസ്ത്രം ജപിക്കണം.

ലക്ഷം ഗ്രഹാദിനാശഃ സ്യാദുത്‌പാതേ തിലഹോമകമ് । ദിവ്യേ ലക്ഷം തദര്ദ്ധേന വ്യോമജോത്പാതനാശനം ।। ൩൨൧.

ഒരു ലക്ഷം ജപം ചെയ്താൽ ഗ്രഹദോഷങ്ങളും മറ്റും നശിക്കും; ദുരന്തങ്ങളിൽ എള്ള് ഹോമം നടത്തണം. ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള ഉപദ്രവങ്ങൾ അകറ്റാൻ അർദ്ധലക്ഷം ജപം മതിയാകും.

ഘൃതേന ലക്ഷപാതേന ഉത്പാതേ ഭൂമിജേ ഹിതമ് । ഘൃതഗുഗ്‌ഗുലുഹോമേ ച സര്വ്വോത്പാതാദിമര്ദ്ദനമ് ।। ൩൨൧.

ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള ദുരന്തങ്ങൾ അകറ്റാൻ ഒരു ലക്ഷം നെയ്യ് ഹോമം നല്ലതാണ്. നെയ്യിലും ഗുഗ്ഗുലുവിലും ചേർത്ത് ഹോമം ചെയ്താൽ എല്ലാ ദുരന്തങ്ങളും അകറ്റാം.

ദൂര്വാക്ഷതാജ്യഹോമേന വ്യാധയോഽഥ ഘൃതേന ച । സഹസ്രേണ തു ദുഃസ്വപ്നാ വിനശ്യന്തി ന സംശയഃ ।। ൩൨൧.

ദുര്വ, അക്ഷത, നെയ്യ് എന്നിവയാൽ ഹോമം ചെയ്താൽ രോഗങ്ങൾ ശമിക്കും; ആയിരം നെയ്യ് ഹോമം ചെയ്താൽ ദുഷ്ടസ്വപ്നങ്ങൾ തീർച്ചയായും അകറ്റാം.

അയുതാദ്‌ ഗ്രഹദോഷഘ്നോ ജവാഘൃതവിമിശ്രിതാത് । വിനായകാര്ത്തിശമനമയുതേന ഘൃതസ്യ ച ।। ൩൨൧.

പതിനായിരം ജവാ പൂവും നെയ്യും ചേർത്ത് ഹോമം ചെയ്താൽ ഗ്രഹദോഷങ്ങൾ അകറ്റാം; പതിനായിരം നെയ്യ് ഹോമം ചെയ്താൽ വിനായകന്റെ ദുരിതങ്ങൾ ശമിക്കും.

ഭൂതവേതാലശാന്തിസ്തു ഗുഗ്ഗുലോരയുതേന ച । മഹാവൃക്ഷസ്യ ഭങ്ഗേ തു വ്യാലകങ്കേ ഗൃഹേ സ്ഥിതേ ।। ൩൨൧.

പതിനായിരം ഗുഗ്ഗുലു ഹോമം ചെയ്താൽ ഭൂതങ്ങളും വേതാളങ്ങളും ശാന്തമാകും; വലിയ വൃക്ഷം ഒടിഞ്ഞാലോ, വീട്ടിൽ പാമ്പിന്റെ അടയാളം കണ്ടാലോ ഇത് ചെയ്യണം.

ആരണ്യാനാം പ്രവേശേ ച ദൂര്വാജ്യാക്ഷതഹാവനാത് । ഉല്കാപാതേ ഭൂമികമ്പേ തിലാജ്യേനാഹുതാച്ഛിവമ് ।। ൩൨൧.

കാടുകളിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ദുര്വ, അക്ഷത, നെയ്യ് എന്നിവയാൽ ഹോമം നടത്തണം; ഉൽക്കാപാതം സംഭവിച്ചാലോ ഭൂകമ്പം വന്നാലോ എള്ള് നെയ്യ് ഹോമം ശിവനു അർപ്പിക്കണം.

രക്തസ്രാവേ തു വൃക്ഷാണാമയുതാദ്‌ ഗുഗ്ഗുലോഃ ശിവം । അകാലേ ഫലപുഷ്പണാം രാഷ്ട്രഭങ്ഗേ ച മാരണേ ।। ൩൨൧.

വൃക്ഷങ്ങളിൽ രക്തം ചൊരിയുമ്പോൾ പതിനായിരം ഗുഗ്ഗുലു ഹോമം ശുഭഫലമേകും; കാലാതീതമായി പഴം പൂവ് വരുമ്പോഴും, രാജ്യഭംഗം, മരണങ്ങൾ സംഭവിക്കുമ്പോഴും ഇതു ചെയ്യണം.