അഗ്നിപുരാണമ്

പ്രഥമേ കര്ണികാ തത്ര പുഷ്കരൈര്ന്നവഭിര്യുതാ । കേശരാണി ചതുര്വ്വിശദ്വിതീയേഽഥ തൃതീയകേ ।। ൩൨൦.

ആദ്യത്തിൽ കർണികയും ഒമ്പതു ദളങ്ങളുള്ള താമരപ്പൂവുമുണ്ട്. രണ്ടാംതിലും മൂന്നാംതിലും ഇരുപത്തുനാലു രേണുക്കളും ഉണ്ടാകും.

ദലസന്ധിര്ഗജകുമ്ഭനിഭാന്തര്യദ്ദലാഗ്രകമ് । പഞ്ചമേ വ്യോമരൂപന്തു സംസക്തം കമലം സ്മൃതം ।। ൩൨൦.

പൂവിന്റെ ദളങ്ങൾ ചേർന്നിരിക്കുന്ന സ്ഥലം ആനയുടെ കുമ്പളത്തെപ്പോലെയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ദളത്തിന്റെ അഗ്രം ചേർന്നിരിക്കുന്ന അഞ്ചാമത്തേതിൽ, ആകാശത്തിന്റെ രൂപം ചേർന്ന കമലം എന്നാണ് കരുതുന്നത്.

അസംസക്തേ ദലാഗ്രേ തു ദിഗ്ഭാഗൈര്വിസ്തരാദ്ഭജേത് ।. ഭാഗദ്വയപരിത്യാഗാദ്വസ്വംശൈര്വര്ത്തയേദ്ദലമ് ।। ൩൨൦.

ദളത്തിന്റെ അഗ്രം ചേർന്നിട്ടില്ലെങ്കിൽ, അതിനെ ദിശകളനുസരിച്ച് വിശാലമായി വിഭജിക്കണം. രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ശേഷിക്കുന്ന ആറു ഭാഗങ്ങൾ കൊണ്ട് ദളം രൂപപ്പെടുത്തണം.

സന്ധിവിസ്തരസൂത്രേണ തന്മൂലാദഞ്ജയേദ്ദലമ് സവ്യാസവ്യക്രമേണൈവ വൃദ്ധമേതദ്ഭവേത്തഥാ ।। ൩൨൦.

ചേരുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ വീതി അളക്കുന്ന ഒരു നൂൽകൊണ്ട്, ആ ദളത്തിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിക്കൊണ്ട് ഇടതും വലതും മാറിമാറി വരച്ച്, ദളം ക്രമേണ വലുതാക്കണം.

അഥ വാ സന്ധിമധ്യാത്തു ഭ്രാമയേദര്ദ്ധചന്ദ്രവത് । സന്ധിദ്വയാഗ്രസൂത്രം വാ ബാലപദ്മന്തഥാ ഭവേത് ।। ൩൨൦.

അല്ലെങ്കിൽ, ചേരുന്ന ഇടത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് അർദ്ധചന്ദ്രംപോലെ ചുറ്റിക്കൊണ്ടുപോകാം. അല്ലെങ്കിൽ, രണ്ടു ചേരുന്ന അഗ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു നൂൽകൊണ്ട് വരച്ചാൽ, അതാണ് ബാലകമലത്തിന്റെ രൂപം.

. സന്ധിസൂത്രാര്ദ്ധമാനേന പൃഷ്ഠതഃ പരിവര്ത്തയേത് । തീക്ഷ്ണാഗ്രന്തു സുവാതേന കമലം ഭുക്തിമുക്തിദമ് ।। ൩൨൦.

ചേരുന്ന നൂലിന്റെ അര അളവിൽ പിന്നിൽ നിന്ന് ചുറ്റിക്കണം. മൂർച്ചയുള്ള അഗ്രവും, സുഖമായ കാറ്റും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ കമലം ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.

മുക്തവൃദ്ധൌ ച വശ്യാദൌ ബാലം പദ്മം സമാനകം । നവനാഭംനവഹസ്തം ഭാഗൈര്മ്മന്ത്രാത്മകൈശ്ച തത് ।। ൩൨൦.

വിസ്തരിച്ചും മോചിതമായ രൂപങ്ങളിലും, വശീകരണത്തിലും ബാലകമലം തുല്യമായിരിക്കും. പുതിയ നാഭിയും ഒമ്പത് അളവുമുള്ളതും, മന്ത്രങ്ങളുടെ അംശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമാണ് അത്.

മധ്യേഽവ്ജം പട്ടികാവീജം ദ്വാരേണാബ്ജസ്യ മാനതഃ । കണ്ഠോപകണ്ഠമുക്താനി തദ്വാഹ്യേ വീഥികാ മതാ ।। ൩൨൦.

നടുവിൽ കമലവും, അതിന്റെ വിത്തായി ഒരു പട്ടയും, കമലത്തിന്റെ വാതിലിൽ അളവനുസരിച്ച് വരയ്ക്കണം. കഴുത്തും ഉപകഴുത്തും അതിന് പുറത്താണ്, അതിന് പുറത്താണ് വഴിയെന്നും കരുതാം.

പഞ്ചഭാഗാന്വിതാ സാ തു സമന്താദ്ദശഭാഗികാ । ദിഗ്വിദിക്ഷ്വഷ്ട പദ്മാനി ദ്വാരപദ്മം സവീഥികമ് ।। ൩൨൦.

ആ വഴി അഞ്ച് ഭാഗങ്ങൾകൊണ്ട് സമ്പന്നമാണ്, ചുറ്റും പത്ത് ഭാഗങ്ങൾകൊണ്ടാണ്. ദിശകളിലും ഇടക്കാലങ്ങളിലും എട്ട് കമലങ്ങൾ, വാതായനകമലവും അതിന്റെ വഴിയും ഉണ്ടാകും.

തദ്വാഹ്യേ പഞ്ച പദികാ വീഥികാ യത്ര ഭൂഷിതാ । പദ്മവദ്‌ദ്വാരകണ്ഠന്തു പദികഞ്ചൌഷ്ഠകണ്ഠകം ।। ൩൨൦.

അതിനകത്ത് അഞ്ച് പദികകൾ ഉണ്ടാകും, അവിടെയാണ് വഴികൾ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. കമലത്തെപ്പോലെ വാതായനത്തിന്റെ കഴുത്തും പദികയും, എട്ടു മടക്കമുള്ള കഴുത്തും ഉണ്ടാകും.

കപോലം പദികം കാര്യ്യം ദിക്ഷു ദ്വാരത്രയം സ്ഫുടമ് । കോണബന്ധം ത്രിപട്ടന്തു ദ്വിപട്ടം വജ്രവദ്ഭവേത് ।। ൩൨൦.

കപോളവും പദികമായി നിർമ്മിക്കണം, ദിശകളിൽ മൂന്ന് വാതിലുകൾ വ്യക്തമായി വരയ്ക്കണം. കോണുകളിൽ ത്രിപട്ടവും ഇരട്ടപട്ടം വജ്രംപോലെയും ആക്കണം.

മധ്യന്തു കമലം ശുക്ലം പീതം രക്തഞ്ച നീലകമ് । പീതശുക്ലഞ്ച ധൂമ്രഞ്ച രക്തം പീതഞ്ച മുക്തിദമ് ।। ൩൨൦.

നടുവിൽ കമലം വെള്ളയും മഞ്ഞയും ചുവപ്പും നീലയും ആണ്. മഞ്ഞവെള്ളയും പുകനിറവും ചുവപ്പും മഞ്ഞയും മോക്ഷം നൽകുന്നവയാണ്.

പൂര്വ്വാദൌ കമലാന്യഷ്ട ശിവവിഷ്ണ്വാദികംജപേത് . പ്രാസാദമധ്യതോഽഭ്യര്ച്യ ശക്രാദീന്വ്ജകാദിഷു ।। ൩൨൦.

കിഴക്കിൽ ആദ്യം എട്ട് കമലങ്ങൾ നിർമ്മിക്കണം, ശിവനും വിഷ്ണുവും മറ്റുള്ളവർക്കും അർപ്പിച്ച്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടുവിൽ ആരാധന നടത്തണം, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും കമലങ്ങളിൽ ആരാധിക്കപ്പെടണം.

അസ്ത്രാണി വാഹ്യവീഥ്യാന്തു വിഷ്ണ്വാദീനശ്വമേധഭാക് । പവിത്രാരോഹണാദൌ ച മഹാമണ്ഡലമാലിഖേത് ।। ൩൨൦.

ആയുധങ്ങൾ പുറംവഴിയിൽ വെക്കണം, വിഷ്ണുവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും അശ്വമേധം അർഹിക്കുന്നവർക്കും. ശുദ്ധീകരണാരോഹണത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മഹാമണ്ഡലം വരയ്ക്കണം.

അഷ്ടഹസ്തം പുരാ ക്ഷേത്രം രസപക്ഷൈര്വിവര്ത്തയേത് । ദ്വിപദം കമലം മധ്യേ വീഥികാ പദികാ തതഃ ।। ൩൨൦.

മുന്പ്, ആ സ്ഥലം എട്ട് അളവായിരുന്നു, രസത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾകൊണ്ട് ചുറ്റിക്കണം. നടുവിൽ ഇരുപതള കമലവും, പിന്നെ വഴി പദികയും വരയ്ക്കണം.

ദിഗ്വിദിക്ഷു തതോഽഷ്ഠൈ ച നീലാബ്ജാനി വിവര്ത്തയേത് । മധ്യപദ്മപ്രമാണേന ത്രിംശത്പദ്മാനി താനി തു ।। ൩൨൦.

ശേഷം, ദിശകളിലും ഇടക്കാലങ്ങളിലും എട്ട് നീലകമലങ്ങൾ വരയ്ക്കണം. നടുവിലെ കമലത്തിന്റെ അളവനുസരിച്ച് ആകെ മുപ്പത് കമലങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

. ദലസന്ധിവിഹീനാനി നീലേന്ദീവരകാനി ച । തത്‌പൃഷ്ഠേ പദികാ വീഥീ സ്വസ്തികാനി തദൂര്ദ്ധതഃ ।। ൩൨൦.

ഇവയ്ക്ക് ദളചേരുവകൾ ഇല്ല, നീലകമലങ്ങളാണ്. അവയുടെ പിന്നിൽ പദികകളും വഴികളും, അതിന്റെ മുകളിൽ സ്വസ്തികകളും വരയ്ക്കണം.

. ദ്വിപദാനി തഥാ ചാഷ്ടൌ കൃതിഭാഗകൃതാനി തു . വര്ത്തയേത് സ്വസ്തികാംശ്തത്ര വീഥികാ പൂര്വ്വവദ്വഹിഃ ।। ൩൨൦.

അതു പോലെ, എട്ട് ഇരുപതള കമലങ്ങൾ ഓരോന്നും അതിന്റെ ഭാഗംപ്രകാരം നിർമ്മിക്കണം. അവിടം സ്വസ്തികകൾ വരയ്ക്കണം, വഴികൾ മുമ്പുപോലെ പുറത്തായി വരയ്ക്കണം.

ദ്വാരാണി കമലം യദ്വദുപകണ്ഠയുതാനി തു । വക്ത്തയേത് സ്വസ്തികാംസ്തത്ര വീഥകാ പൂര്വ്വവദ്വഹിഃ ।। ൩൨൦.

വാതിലുകൾ കമലത്തെപ്പോലെ ഉപകഴുത്ത് സഹിതമായിരിക്കും. അവിടം സ്വസ്തികകൾ വരയ്ക്കണം, വഴികൾ മുമ്പുപോലെ പുറത്തായി വരയ്ക്കണം.

സ്വസ്തികാദി വിചിത്രഞ്ച സര്വ്വകാമപദം ഗുഹ । പഞ്ചാബ്ജം പഞ്ചഹസ്തം സ്യാത് സമന്താദ്ദശഭാജിതമ് ।। ൩൨൦.

ശുഭചിഹ്നവും മറ്റു വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളും, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന പദവും, ഹേ ഗുഹാ, നിർമിക്കണം. അഞ്ചു കമലങ്ങളുള്ള രൂപം അഞ്ചു കൈ നീളത്തിൽ ഉണ്ടാകണം, അതിനെ പത്ത് സമഭാഗങ്ങളായി ചുറ്റും വിഭജിക്കണം.

ദ്വിപദം കമലം വീഥീ പട്ടികാ ദിക്ഷു പങ്കജമ് । ചതുഷ്കം പൃഷ്ഠതോ വീഥീ പദികാ ദ്വിപദാന്യഥാ ।। ൩൨൦.

രണ്ടു ദളങ്ങളുള്ള കമലമാണ് വഴിയാകുന്നത്, അതിന് ഇരുവശത്തും പറ്റികകൾ ഉണ്ടാകും; ദിശകളിൽ കമലങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം. പിന്നിൽ നാലു വഴികൾ, മറ്റിടങ്ങളിൽ രണ്ടുദളങ്ങളുള്ള വഴികൾ വേണം.

കണ്ഠോപകണ്ഠയുക്താനി ദ്വാരാന്യബ്ജന്തു മധ്യതഃ । പഞ്ചാബ്ജമണ്ഡലേ ഹ്യസ്മിന് സിതം പീതഞ്ച പൂര്വ്വകമ് ।। ൩൨൦.

കണ്ഠവും ഉപകണ്ഠവും ചേർന്ന വാതിലുകളും, നടുവിൽ കമലങ്ങളും ഉണ്ടാകണം. ഈ അഞ്ചു കമലവൃത്തത്തിൽ കിഴക്കുള്ളത് വെള്ളയും മഞ്ഞയും ആയിരിക്കും.

വൈദൂര്യ്യാഭം ദക്ഷിണാബ്ജം കുന്ദാഭം വാരുണം കജമ് । ഉത്തരാബ്ജന്തു ശങ്ഗാഭമന്യത് സര്വ്വം വിചിത്രകമ് ।। ൩൨൦.

തെക്കേ കമലം വൈഡൂര്യത്തിന്റെ നിറംപോലെയും, പടിഞ്ഞാറേത് കുന്ദപുഷ്പംപോലെയും, വടക്കേത് ശംഖംപോലെയും ആണ്. ശേഷമുള്ളവ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കണം.

സര്വ്വകാമപ്രദം വക്ഷ്യേ ദശഹസ്തന്തു മണ്ഡലമ് । വികാരക്തന്തുര്യ്യാശ്രം ദ്വാരന്തു ദ്വിപദം ഭവേത് ।। ൩൨൦.

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്ന വൃത്തം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. അതിന് പത്ത് കൈ നീളം വേണം. വഴികൾ നാലായി വേണം, വാതിൽ രണ്ടുദളങ്ങളുള്ളതായിരിക്കണം.

മധ്യേ പദ്മം പൂര്വ്വവച്ച വിഘ്നധ്വംസം വദാമ്യഥ । ചതുര്ഹസ്തം പുരം കൃത്വാ വൃതഞ്ചൈവ കരദ്വയമ് ।। ൩൨൦.

നടുവിൽ മുമ്പുപോലെ കമലവും, ഇനി വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് പറയും. നാലു കൈ നീളമുള്ള നഗരം നിർമ്മിച്ച്, അതിനെ രണ്ടു കൈ നീളത്തിൽ ചുറ്റണം.

വീഥികാ ഹസ്തമാത്രന്തു സ്വസ്തികൈര്വഹുഭിര്വൃതാ । ഹസ്തമാത്രാണി ദ്വാരാണി ദിശു വൃത്തം സപദ്മകമ് ।। ൩൨൦.

വഴി ഒരു കൈവിസ്തീർണ്ണം ആയിരിക്കണം, അതിൽ പല ശുഭചിഹ്നങ്ങളും അലങ്കരിക്കണം. വാതിലുകൾ ഓരോന്നും ഒരു കൈവിസ്തീർണ്ണം, ദിശകളിൽ വൃത്താകൃതിയിലും കമലങ്ങളോടെയും വേണം.

പദ്മാനി പഞ്ച ശുക്ലാനി മധ്യേ പൂജ്യശ്ച നിഷ്കലഃ । ഹൃദയാദീനി പൂര്വ്വാദൌ വികദിക്ഷ്വസ്ത്രാണി വൈ യജേത് ।। ൩൨൦.

അഞ്ചു വെള്ള കമലങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം; നടുവിൽ രൂപരഹിതനായവനെ ആരാധിക്കണം. കിഴക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് ഹൃദയം മുതലായ ആയുധങ്ങൾ ഇടയ്ക്കുള്ള ദിശകളിൽ അർപ്പിക്കണം.

പ്രാഗ്‌വച്ച പഞ്ച ബ്രഹ്മാണി ബുദ്ധ്യാധാരമതോ വദേ . ശതഭാഗോ തിഥിഭാഗേ പദ്മം ലിങ്ഗാഷ്ടകം ദിശി ।। ൩൨൦.

മുമ്പുപോലെ, അഞ്ചു ബ്രഹ്മന്മാരെ ബുദ്ധി അടിസ്ഥാനമാക്കി സ്ഥാപിക്കണം. ചന്ദ്രദിനത്തിന്റെ നൂറിലൊന്നാം ഭാഗത്ത്, ഒരു കമലവും എട്ടു ലിംഗങ്ങളും ദിശകളിൽ വെക്കണം.

മേ ഖലാഭാഗസംയുക്തം കണ്ഠം ദ്വിപദികം ഭവേത് । ആചാര്യ്യോ ബുദ്ധിമാശ്രിത്യ കല്പയേച്ച ലതാദികമ് ।। ൩൨൦.

കണ്ഠവും ഉപകണ്ഠവും അളവാക്കി വാതിൽ രണ്ടുദളങ്ങളുള്ളതായിരിക്കണം. ഗുരു ബുദ്ധിയെ ആശ്രയിച്ച് ലതാദികൾ രൂപപ്പെടുത്തണം.