അഗ്നിപുരാണമ്

സര്വ്വതോ ഭദ്രകാന്യഷ്ടമണ്ഡലാനി വദേ ഗുഹ । ശക്തിമാസാധയേത് പ്രാചീമിഷ്ടായാം വിഷുവേ സുധീഃ ।। ൩൨൦.

എല്ലാ ഭാഗത്തും ഭദ്രമായ എട്ട് മണ്ഡലങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, ഗുഹ. ഇഷ്ടമായ കിഴക്കേ ദിക്കിൽ, വിഷുവിനിടെ, ശരിയായ അറിവോടെ ശക്തിയെ സ്ഥാപിക്കണം.

ചിത്രാസ്വാത്യന്തരേണാഥ ദൃഷ്ടസൂത്രേണ വാ പുനഃ । പൂര്വ്വാപരായതം സൂത്രമാസ്ഫാല്യ മദ്യതോഽങ്കയേത് ।। ൩൨൦.

ചിത്രയും സ്വാതിയും തമ്മിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ദൃശ്യമായ ഒരു നൂൽ ഉപയോഗിച്ച്, കിഴക്കിൽ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറേക്ക് ഒരു നൂൽ വലിച്ചു നടുവിൽ അടയാളപ്പെടുത്തണം.

കോടചിദ്വയന്തു തന്മധ്യാദങ്‌കയേദ്ദക്ഷിണോത്തരമ് । മധ്യേ ദ്വയം പ്രകര്ത്തവ്യം സ്ഫാലയേദ്ദക്ഷിണോത്തരമ് ।। ൩൨൦.

രണ്ട് കോണുകളുടെ നടുവിൽ നിന്ന് തെക്ക്-വടക്ക് ദിശകൾ അടയാളപ്പെടുത്തണം. നടുവിൽ രണ്ടെണ്ണം വേണം. തെക്കും വടക്കും നൂൽ വലിക്കണം.

ശതക്ഷേത്രാര്ദ്ധമാനേന കോണസമ്പാതമാദിശേത് । ഏവം സൂത്രചതുഷ്കസ്യ സ്ഫാലനാച്ചതുരസ്രകമ് ।। ൩൨൦.

നൂറ്റി അർദ്ധം അളവിൽ കോണുകൾ ചേരുന്ന സ്ഥലം നിർദ്ദേശിക്കണം. ഇങ്ങനെ നാലു നൂൽ വലിച്ചാൽ ചതുരശ്രം രൂപപ്പെടും.

ജായതേ തത്ര കര്ത്തവ്യം ഭദ്രസ്വേദകരം ശുഭമ് । വസുഭക്തേന്ദുദ്വിപദേ ക്ഷേത്രേ വീഥീ ച ഭാഗികാ ।। ൩൨൦.

അവിടെ ഭദ്രസ്വേദകരം എന്ന ഉത്തമമായ രൂപം നിർമ്മിക്കണം. വസുക്കളുടെയും ചന്ദ്രന്റെയും പേരിൽ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച സ്ഥലത്ത് വീഥിയും വിഭജനവും വേണം.

ദ്വാരം ദ്വിപദികം പദ്മമാനാദ്വൈ സകപോലകമ് । കോണബന്ധവിവിത്ത്രന്തു ദ്വിപദം തത്ര വര്ത്തയേത് ।। ൩൨൦.

വാതിൽ രണ്ട് അളവുണ്ടായിരിക്കണം. താമരപ്പൂവ് അളവനുസരിച്ച് കപോളങ്ങളോടുകൂടി വരുത്തണം. കോണുകളിൽ ഇരട്ടപ്പെട്ട ബന്ധം അവിടെ ഉണ്ടാക്കണം.

ശുക്ലം പദ്മം കര്ണികാ തു പീതാ ചിത്രന്തു കേശരമ്। രക്താ വീഥീ തത്ര കല്പ്യാ ദ്വാരം ലോകേശരൂപകം ।। ൩൨൦.

താമരപ്പൂവ് വെള്ളയായിരിക്കണം, കർണിക മഞ്ഞനിറം, രേണുക്കൾ വിവിധ നിറങ്ങളിൽ. അവിടത്തെ വീഥി ചുവപ്പായിരിക്കണം. വാതിൽ ലോകനാഥന്റെ രൂപംപോലെയായിരിക്കണം.

രക്തകോണം വിധൌ നിത്യേ നൈമിത്തികേഽവ്ജകം ശ്രൃണു । അസംസക്തന്തു സംസക്തം ദ്വിധാവ്ജം ഭുക്തിമുക്തികൃത് ।। ൩൨൦.

നിത്യവും നൈമിത്തികവും ആയ ചടങ്ങുകളിൽ കോണുകൾ ചുവപ്പായിരിക്കണം. താമരപ്പൂവിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ബന്ധമില്ലാത്തതും ബന്ധമുള്ളതും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടുവിധം. ഇത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.

അസംസക്തം സുമുക്ഷൂണാം സംസക്തം തത്ത്രിധാ പൃഥക് । ബാലോ യുവാ ച വൃദ്ധശ്ച നാമതഃ ഫലസിദ്ധിദാഃ ।। ൩൨൦.

ബന്ധമില്ലാത്തത് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കാണ്. ബന്ധമുള്ളത് മൂന്നു വിധം, ഓരോന്നും വേറിട്ടത്: ബാലൻ, യുവാവ്, വൃദ്ധൻ എന്നിങ്ങനെ. അവയ്ക്ക് അതതു ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും.

പദ്മക്ഷേത്രേ തു സൂത്രാണി ദിഗ്വിദിശു വിനിക്ഷിപേത് । വൃത്താനി പഞ്ചകല്പാനി പദ്മക്ഷേത്രസമാനി തു ।। ൩൨൦.

താമരപ്പൂവിന്റെ സ്ഥലത്ത്, നൂലുകൾ പ്രധാനവും ഇടനില ദിശകളിലും ഇടണം. അഞ്ചു വൃത്തങ്ങൾ, താമരപ്പൂവിന്റെ സ്ഥലത്തേക്കു തുല്യമായി വരയ്ക്കണം.

പ്രഥമേ കര്ണികാ തത്ര പുഷ്കരൈര്ന്നവഭിര്യുതാ । കേശരാണി ചതുര്വ്വിശദ്വിതീയേഽഥ തൃതീയകേ ।। ൩൨൦.

ആദ്യത്തിൽ കർണികയും ഒമ്പതു ദളങ്ങളുള്ള താമരപ്പൂവുമുണ്ട്. രണ്ടാംതിലും മൂന്നാംതിലും ഇരുപത്തുനാലു രേണുക്കളും ഉണ്ടാകും.

ദലസന്ധിര്ഗജകുമ്ഭനിഭാന്തര്യദ്ദലാഗ്രകമ് । പഞ്ചമേ വ്യോമരൂപന്തു സംസക്തം കമലം സ്മൃതം ।। ൩൨൦.

പൂവിന്റെ ദളങ്ങൾ ചേർന്നിരിക്കുന്ന സ്ഥലം ആനയുടെ കുമ്പളത്തെപ്പോലെയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ദളത്തിന്റെ അഗ്രം ചേർന്നിരിക്കുന്ന അഞ്ചാമത്തേതിൽ, ആകാശത്തിന്റെ രൂപം ചേർന്ന കമലം എന്നാണ് കരുതുന്നത്.

അസംസക്തേ ദലാഗ്രേ തു ദിഗ്ഭാഗൈര്വിസ്തരാദ്ഭജേത് ।. ഭാഗദ്വയപരിത്യാഗാദ്വസ്വംശൈര്വര്ത്തയേദ്ദലമ് ।। ൩൨൦.

ദളത്തിന്റെ അഗ്രം ചേർന്നിട്ടില്ലെങ്കിൽ, അതിനെ ദിശകളനുസരിച്ച് വിശാലമായി വിഭജിക്കണം. രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ശേഷിക്കുന്ന ആറു ഭാഗങ്ങൾ കൊണ്ട് ദളം രൂപപ്പെടുത്തണം.

സന്ധിവിസ്തരസൂത്രേണ തന്മൂലാദഞ്ജയേദ്ദലമ് സവ്യാസവ്യക്രമേണൈവ വൃദ്ധമേതദ്ഭവേത്തഥാ ।। ൩൨൦.

ചേരുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ വീതി അളക്കുന്ന ഒരു നൂൽകൊണ്ട്, ആ ദളത്തിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിക്കൊണ്ട് ഇടതും വലതും മാറിമാറി വരച്ച്, ദളം ക്രമേണ വലുതാക്കണം.

അഥ വാ സന്ധിമധ്യാത്തു ഭ്രാമയേദര്ദ്ധചന്ദ്രവത് । സന്ധിദ്വയാഗ്രസൂത്രം വാ ബാലപദ്മന്തഥാ ഭവേത് ।। ൩൨൦.

അല്ലെങ്കിൽ, ചേരുന്ന ഇടത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് അർദ്ധചന്ദ്രംപോലെ ചുറ്റിക്കൊണ്ടുപോകാം. അല്ലെങ്കിൽ, രണ്ടു ചേരുന്ന അഗ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു നൂൽകൊണ്ട് വരച്ചാൽ, അതാണ് ബാലകമലത്തിന്റെ രൂപം.

. സന്ധിസൂത്രാര്ദ്ധമാനേന പൃഷ്ഠതഃ പരിവര്ത്തയേത് । തീക്ഷ്ണാഗ്രന്തു സുവാതേന കമലം ഭുക്തിമുക്തിദമ് ।। ൩൨൦.

ചേരുന്ന നൂലിന്റെ അര അളവിൽ പിന്നിൽ നിന്ന് ചുറ്റിക്കണം. മൂർച്ചയുള്ള അഗ്രവും, സുഖമായ കാറ്റും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ കമലം ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.

മുക്തവൃദ്ധൌ ച വശ്യാദൌ ബാലം പദ്മം സമാനകം । നവനാഭംനവഹസ്തം ഭാഗൈര്മ്മന്ത്രാത്മകൈശ്ച തത് ।। ൩൨൦.

വിസ്തരിച്ചും മോചിതമായ രൂപങ്ങളിലും, വശീകരണത്തിലും ബാലകമലം തുല്യമായിരിക്കും. പുതിയ നാഭിയും ഒമ്പത് അളവുമുള്ളതും, മന്ത്രങ്ങളുടെ അംശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമാണ് അത്.

മധ്യേഽവ്ജം പട്ടികാവീജം ദ്വാരേണാബ്ജസ്യ മാനതഃ । കണ്ഠോപകണ്ഠമുക്താനി തദ്വാഹ്യേ വീഥികാ മതാ ।। ൩൨൦.

നടുവിൽ കമലവും, അതിന്റെ വിത്തായി ഒരു പട്ടയും, കമലത്തിന്റെ വാതിലിൽ അളവനുസരിച്ച് വരയ്ക്കണം. കഴുത്തും ഉപകഴുത്തും അതിന് പുറത്താണ്, അതിന് പുറത്താണ് വഴിയെന്നും കരുതാം.

പഞ്ചഭാഗാന്വിതാ സാ തു സമന്താദ്ദശഭാഗികാ । ദിഗ്വിദിക്ഷ്വഷ്ട പദ്മാനി ദ്വാരപദ്മം സവീഥികമ് ।। ൩൨൦.

ആ വഴി അഞ്ച് ഭാഗങ്ങൾകൊണ്ട് സമ്പന്നമാണ്, ചുറ്റും പത്ത് ഭാഗങ്ങൾകൊണ്ടാണ്. ദിശകളിലും ഇടക്കാലങ്ങളിലും എട്ട് കമലങ്ങൾ, വാതായനകമലവും അതിന്റെ വഴിയും ഉണ്ടാകും.

തദ്വാഹ്യേ പഞ്ച പദികാ വീഥികാ യത്ര ഭൂഷിതാ । പദ്മവദ്‌ദ്വാരകണ്ഠന്തു പദികഞ്ചൌഷ്ഠകണ്ഠകം ।। ൩൨൦.

അതിനകത്ത് അഞ്ച് പദികകൾ ഉണ്ടാകും, അവിടെയാണ് വഴികൾ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. കമലത്തെപ്പോലെ വാതായനത്തിന്റെ കഴുത്തും പദികയും, എട്ടു മടക്കമുള്ള കഴുത്തും ഉണ്ടാകും.

കപോലം പദികം കാര്യ്യം ദിക്ഷു ദ്വാരത്രയം സ്ഫുടമ് । കോണബന്ധം ത്രിപട്ടന്തു ദ്വിപട്ടം വജ്രവദ്ഭവേത് ।। ൩൨൦.

കപോളവും പദികമായി നിർമ്മിക്കണം, ദിശകളിൽ മൂന്ന് വാതിലുകൾ വ്യക്തമായി വരയ്ക്കണം. കോണുകളിൽ ത്രിപട്ടവും ഇരട്ടപട്ടം വജ്രംപോലെയും ആക്കണം.

മധ്യന്തു കമലം ശുക്ലം പീതം രക്തഞ്ച നീലകമ് । പീതശുക്ലഞ്ച ധൂമ്രഞ്ച രക്തം പീതഞ്ച മുക്തിദമ് ।। ൩൨൦.

നടുവിൽ കമലം വെള്ളയും മഞ്ഞയും ചുവപ്പും നീലയും ആണ്. മഞ്ഞവെള്ളയും പുകനിറവും ചുവപ്പും മഞ്ഞയും മോക്ഷം നൽകുന്നവയാണ്.

പൂര്വ്വാദൌ കമലാന്യഷ്ട ശിവവിഷ്ണ്വാദികംജപേത് . പ്രാസാദമധ്യതോഽഭ്യര്ച്യ ശക്രാദീന്വ്ജകാദിഷു ।। ൩൨൦.

കിഴക്കിൽ ആദ്യം എട്ട് കമലങ്ങൾ നിർമ്മിക്കണം, ശിവനും വിഷ്ണുവും മറ്റുള്ളവർക്കും അർപ്പിച്ച്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടുവിൽ ആരാധന നടത്തണം, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും കമലങ്ങളിൽ ആരാധിക്കപ്പെടണം.

അസ്ത്രാണി വാഹ്യവീഥ്യാന്തു വിഷ്ണ്വാദീനശ്വമേധഭാക് । പവിത്രാരോഹണാദൌ ച മഹാമണ്ഡലമാലിഖേത് ।। ൩൨൦.

ആയുധങ്ങൾ പുറംവഴിയിൽ വെക്കണം, വിഷ്ണുവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും അശ്വമേധം അർഹിക്കുന്നവർക്കും. ശുദ്ധീകരണാരോഹണത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മഹാമണ്ഡലം വരയ്ക്കണം.

അഷ്ടഹസ്തം പുരാ ക്ഷേത്രം രസപക്ഷൈര്വിവര്ത്തയേത് । ദ്വിപദം കമലം മധ്യേ വീഥികാ പദികാ തതഃ ।। ൩൨൦.

മുന്പ്, ആ സ്ഥലം എട്ട് അളവായിരുന്നു, രസത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾകൊണ്ട് ചുറ്റിക്കണം. നടുവിൽ ഇരുപതള കമലവും, പിന്നെ വഴി പദികയും വരയ്ക്കണം.

ദിഗ്വിദിക്ഷു തതോഽഷ്ഠൈ ച നീലാബ്ജാനി വിവര്ത്തയേത് । മധ്യപദ്മപ്രമാണേന ത്രിംശത്പദ്മാനി താനി തു ।। ൩൨൦.

ശേഷം, ദിശകളിലും ഇടക്കാലങ്ങളിലും എട്ട് നീലകമലങ്ങൾ വരയ്ക്കണം. നടുവിലെ കമലത്തിന്റെ അളവനുസരിച്ച് ആകെ മുപ്പത് കമലങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

. ദലസന്ധിവിഹീനാനി നീലേന്ദീവരകാനി ച । തത്‌പൃഷ്ഠേ പദികാ വീഥീ സ്വസ്തികാനി തദൂര്ദ്ധതഃ ।। ൩൨൦.

ഇവയ്ക്ക് ദളചേരുവകൾ ഇല്ല, നീലകമലങ്ങളാണ്. അവയുടെ പിന്നിൽ പദികകളും വഴികളും, അതിന്റെ മുകളിൽ സ്വസ്തികകളും വരയ്ക്കണം.

. ദ്വിപദാനി തഥാ ചാഷ്ടൌ കൃതിഭാഗകൃതാനി തു . വര്ത്തയേത് സ്വസ്തികാംശ്തത്ര വീഥികാ പൂര്വ്വവദ്വഹിഃ ।। ൩൨൦.

അതു പോലെ, എട്ട് ഇരുപതള കമലങ്ങൾ ഓരോന്നും അതിന്റെ ഭാഗംപ്രകാരം നിർമ്മിക്കണം. അവിടം സ്വസ്തികകൾ വരയ്ക്കണം, വഴികൾ മുമ്പുപോലെ പുറത്തായി വരയ്ക്കണം.

ദ്വാരാണി കമലം യദ്വദുപകണ്ഠയുതാനി തു । വക്ത്തയേത് സ്വസ്തികാംസ്തത്ര വീഥകാ പൂര്വ്വവദ്വഹിഃ ।। ൩൨൦.

വാതിലുകൾ കമലത്തെപ്പോലെ ഉപകഴുത്ത് സഹിതമായിരിക്കും. അവിടം സ്വസ്തികകൾ വരയ്ക്കണം, വഴികൾ മുമ്പുപോലെ പുറത്തായി വരയ്ക്കണം.