അഗ്നിപുരാണമ്

ഈശ്വര ഉവാച വാഗീശ്വരീപൂജനഞ്ച പ്രവദാമി സമണ്ഡലമ് । ഊഹകം കാലസംയുക്തം മനും വര്ണസമായുതമ്।। ൩൧൯.

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: വാഗീശ്വരിയുടെ പൂജയും അതോടൊപ്പം മണ്ഡലവും ഞാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു; കാലത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന സൂക്ഷ്മമായ മന്ത്രവും അക്ഷരങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമാണ്.

നിഷാദ ഈശ്വരം കാര്യ്യം മനുനാ ചന്ദ്രസൂര്യവത് । അക്ഷരന്ന ഹിദേയം സ്യാത് ധ്യായേത് കുന്ദേന്ദുസന്നിഭാം ।। ൩൧൯.

ഭഗവാനെ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ചന്ദ്രനും സൂര്യനുംപോലെ, ആരാധിക്കണം; അക്ഷരങ്ങൾ മറയ്ക്കരുത്; അവളെ കുന്ദപ്പൂവും പൗർണ്ണമിദ് ചന്ദ്രനുംപോലെയുള്ളവളായി ധ്യാനിക്കണം.

പഞ്ചാശദ്വര്ണമാലാന്തു മുക്താസ്രഗ്ദാമഭൂഷിതാമ് । വരദാഭയാക്ഷസൂത്രപുസ്തകാഢ്യാം ത്രിലോചനാം ।। ൩൧൯.

അഞ്ച്പത് അക്ഷരങ്ങളുടെ മാല, മുത്തുകളുടെ ഹാരത്താൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; വരദയും അഭയമുദ്രയും, ജപമാലയും പുസ്തകവും കൈവശമുള്ളവളും മൂന്നുകണ്ണുള്ളവളുമാണ്.

ലക്ഷം ജപേന്മസ്തകാന്തം സ്കന്ധാന്തം വര്ണമാലികാം । അകാരാദിക്ഷകാരാന്താം വിശന്തീം മാനവത് സ്മരേത് ।। ൩൧൯.

ആദ്യം മുതൽ അന്ത്യത്തോളം അക്ഷരമാല ഒരു ലക്ഷമുറപ്പിച്ച് ജപിക്കണം. അക്ഷരമാല മനുഷ്യരൂപത്തിൽ 'അ' മുതൽ 'ക്ഷ' വരെ പ്രവേശിക്കുന്നതായി മനസ്സിൽ ഓർമ്മിക്കണം.

കുര്യ്യാദ് ഗുരുശ്ച ദീക്ഷാര്ഥം മന്ത്രഗ്രാഹേ തു മണ്ഡലമ് । സൂര്യ്യാഗ്രമിന്ദുഭക്തന്തു ഭാഗാഭ്യാം കമലം ഹിതം ।। ൩൧൯.

ദീക്ഷയ്ക്കായി ഗുരു മന്ത്രം സ്വീകരിക്കാൻ ഒരു മണ്ഡലം ഒരുക്കണം. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും വേണ്ടി രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചുള്ള താമരപ്പൂവ് അതിനായി ഉത്തമമാണ്.

വീഥികാ പദികാ കാര്യ്യാ പദ്മാന്യഷ്ടൌ ചതുഷ്പദേ । വീഥികാ പദികാ വാഹ്യേ ദ്വാരാണി ദ്വിപദാനി തു ।। ൩൧൯.

വീഥികളും പടികളും ഒരുക്കണം. നാലു ദളങ്ങൾ ഉള്ള എട്ട് താമരപ്പൂക്കൾ വേണം. പുറത്ത് വീഥികളും പടികളും, കൂടാതെ രണ്ട് ദളങ്ങളുള്ള വാതിലുകളും വേണം.

ഉപദ്വാരാണി തദ്വച്ച കോണവാന്ധം ദ്വിപട്ടികമ് । സിതാനി നവ പദ്മാനി കര്ണികാ കനകപ്രഭാ ।। ൩൧൯.

അതു പോലെ തന്നെ, ഉപവാതിലുകളും, കോണുകളിൽ ഇരട്ടപ്പെട്ട പാശങ്ങളും വേണം. ഒമ്പത് വെള്ള താമരപ്പൂക്കളും, നടുവിൽ പൊന്നിനിറമുള്ള കർണികയും ഉണ്ടാകണം.

കേശരാണി വിചിത്രാണി കോണാത്രക്തേന പൂരയേത് । വ്യോമരേഖാന്തരം കൃഷ്ണം ദ്വാരാണീന്ദ്രേഭമാനതഃ ।। ൩൧൯.

താമരപ്പൂവിന്റെ രേണുക്കൾ വിവിധ നിറങ്ങളിലായിരിക്കണം. കോണുകൾ ചുവപ്പുകൊണ്ട് നിറയ്ക്കണം. ആകാശരേഖകളുടെ ഇടയ്ക്ക് കറുപ്പ് നിറം വരുത്തണം. വാതിലുകൾ ഇന്ദ്രന്റെ ആനയുടെ രൂപംപോലെയായിരിക്കണം.

മധ്യേ സരസ്വതീം പദ്മേവാഗീശീ പൂര്വ്വപദ്മകേ । ഹൃത്ലേഖാ ചിത്രവാഗീശീ ഗായത്രീ വിശ്വരുപയാ ।। ൩൧൯.

നടുവിൽ താമരപ്പൂവിൽ സരസ്വതിയെ ധ്യാനിക്കണം. കിഴക്കേ താമരയിൽ വാഗ്ദേവിയെ, ഹൃദയരേഖയിൽ അത്ഭുതകരമായ വാഗ്ദേവിയായ ഗായത്രിയെ വിശ്വരൂപത്തിൽ കാണണം.

ശാങ്കരീ മതിര്ധുതിശ്ച പൂര്വ്വാദ്യാ ഹ്രീഁ സ്വവീജകാഃ । ധ്യേയാ സരസ്വതീവച്ച കപിലാജ്യേന ഹോമകഃ । സംസ്കൃതപ്രാകൃതകവിഃ കാവ്യശാസ്ത്രാദിവിദ്ഭവേത് ।। ൩൧൯.

ശാംകരി, മനസ്സ്, പ്രകാശം എന്നിവ കിഴക്കേ ഭാഗം മുതൽ ഹ്രീം തുടങ്ങിയ ബീജാക്ഷരങ്ങളോടൊപ്പം സരസ്വതിപോലെ ധ്യാനിക്കണം. കപിലനിറമുള്ള നെയ്യാൽ ഹോമം നടത്തണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ സംസ്കൃതത്തിലും പ്രാകൃതത്തിലും കാവ്യശാസ്ത്രാദികളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള കവിയാവാൻ കഴിയും.

സര്വ്വതോ ഭദ്രകാന്യഷ്ടമണ്ഡലാനി വദേ ഗുഹ । ശക്തിമാസാധയേത് പ്രാചീമിഷ്ടായാം വിഷുവേ സുധീഃ ।। ൩൨൦.

എല്ലാ ഭാഗത്തും ഭദ്രമായ എട്ട് മണ്ഡലങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, ഗുഹ. ഇഷ്ടമായ കിഴക്കേ ദിക്കിൽ, വിഷുവിനിടെ, ശരിയായ അറിവോടെ ശക്തിയെ സ്ഥാപിക്കണം.

ചിത്രാസ്വാത്യന്തരേണാഥ ദൃഷ്ടസൂത്രേണ വാ പുനഃ । പൂര്വ്വാപരായതം സൂത്രമാസ്ഫാല്യ മദ്യതോഽങ്കയേത് ।। ൩൨൦.

ചിത്രയും സ്വാതിയും തമ്മിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ദൃശ്യമായ ഒരു നൂൽ ഉപയോഗിച്ച്, കിഴക്കിൽ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറേക്ക് ഒരു നൂൽ വലിച്ചു നടുവിൽ അടയാളപ്പെടുത്തണം.

കോടചിദ്വയന്തു തന്മധ്യാദങ്‌കയേദ്ദക്ഷിണോത്തരമ് । മധ്യേ ദ്വയം പ്രകര്ത്തവ്യം സ്ഫാലയേദ്ദക്ഷിണോത്തരമ് ।। ൩൨൦.

രണ്ട് കോണുകളുടെ നടുവിൽ നിന്ന് തെക്ക്-വടക്ക് ദിശകൾ അടയാളപ്പെടുത്തണം. നടുവിൽ രണ്ടെണ്ണം വേണം. തെക്കും വടക്കും നൂൽ വലിക്കണം.

ശതക്ഷേത്രാര്ദ്ധമാനേന കോണസമ്പാതമാദിശേത് । ഏവം സൂത്രചതുഷ്കസ്യ സ്ഫാലനാച്ചതുരസ്രകമ് ।। ൩൨൦.

നൂറ്റി അർദ്ധം അളവിൽ കോണുകൾ ചേരുന്ന സ്ഥലം നിർദ്ദേശിക്കണം. ഇങ്ങനെ നാലു നൂൽ വലിച്ചാൽ ചതുരശ്രം രൂപപ്പെടും.

ജായതേ തത്ര കര്ത്തവ്യം ഭദ്രസ്വേദകരം ശുഭമ് । വസുഭക്തേന്ദുദ്വിപദേ ക്ഷേത്രേ വീഥീ ച ഭാഗികാ ।। ൩൨൦.

അവിടെ ഭദ്രസ്വേദകരം എന്ന ഉത്തമമായ രൂപം നിർമ്മിക്കണം. വസുക്കളുടെയും ചന്ദ്രന്റെയും പേരിൽ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച സ്ഥലത്ത് വീഥിയും വിഭജനവും വേണം.

ദ്വാരം ദ്വിപദികം പദ്മമാനാദ്വൈ സകപോലകമ് । കോണബന്ധവിവിത്ത്രന്തു ദ്വിപദം തത്ര വര്ത്തയേത് ।। ൩൨൦.

വാതിൽ രണ്ട് അളവുണ്ടായിരിക്കണം. താമരപ്പൂവ് അളവനുസരിച്ച് കപോളങ്ങളോടുകൂടി വരുത്തണം. കോണുകളിൽ ഇരട്ടപ്പെട്ട ബന്ധം അവിടെ ഉണ്ടാക്കണം.

ശുക്ലം പദ്മം കര്ണികാ തു പീതാ ചിത്രന്തു കേശരമ്। രക്താ വീഥീ തത്ര കല്പ്യാ ദ്വാരം ലോകേശരൂപകം ।। ൩൨൦.

താമരപ്പൂവ് വെള്ളയായിരിക്കണം, കർണിക മഞ്ഞനിറം, രേണുക്കൾ വിവിധ നിറങ്ങളിൽ. അവിടത്തെ വീഥി ചുവപ്പായിരിക്കണം. വാതിൽ ലോകനാഥന്റെ രൂപംപോലെയായിരിക്കണം.

രക്തകോണം വിധൌ നിത്യേ നൈമിത്തികേഽവ്ജകം ശ്രൃണു । അസംസക്തന്തു സംസക്തം ദ്വിധാവ്ജം ഭുക്തിമുക്തികൃത് ।। ൩൨൦.

നിത്യവും നൈമിത്തികവും ആയ ചടങ്ങുകളിൽ കോണുകൾ ചുവപ്പായിരിക്കണം. താമരപ്പൂവിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ബന്ധമില്ലാത്തതും ബന്ധമുള്ളതും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടുവിധം. ഇത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.

അസംസക്തം സുമുക്ഷൂണാം സംസക്തം തത്ത്രിധാ പൃഥക് । ബാലോ യുവാ ച വൃദ്ധശ്ച നാമതഃ ഫലസിദ്ധിദാഃ ।। ൩൨൦.

ബന്ധമില്ലാത്തത് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കാണ്. ബന്ധമുള്ളത് മൂന്നു വിധം, ഓരോന്നും വേറിട്ടത്: ബാലൻ, യുവാവ്, വൃദ്ധൻ എന്നിങ്ങനെ. അവയ്ക്ക് അതതു ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും.

പദ്മക്ഷേത്രേ തു സൂത്രാണി ദിഗ്വിദിശു വിനിക്ഷിപേത് । വൃത്താനി പഞ്ചകല്പാനി പദ്മക്ഷേത്രസമാനി തു ।। ൩൨൦.

താമരപ്പൂവിന്റെ സ്ഥലത്ത്, നൂലുകൾ പ്രധാനവും ഇടനില ദിശകളിലും ഇടണം. അഞ്ചു വൃത്തങ്ങൾ, താമരപ്പൂവിന്റെ സ്ഥലത്തേക്കു തുല്യമായി വരയ്ക്കണം.

പ്രഥമേ കര്ണികാ തത്ര പുഷ്കരൈര്ന്നവഭിര്യുതാ । കേശരാണി ചതുര്വ്വിശദ്വിതീയേഽഥ തൃതീയകേ ।। ൩൨൦.

ആദ്യത്തിൽ കർണികയും ഒമ്പതു ദളങ്ങളുള്ള താമരപ്പൂവുമുണ്ട്. രണ്ടാംതിലും മൂന്നാംതിലും ഇരുപത്തുനാലു രേണുക്കളും ഉണ്ടാകും.

ദലസന്ധിര്ഗജകുമ്ഭനിഭാന്തര്യദ്ദലാഗ്രകമ് । പഞ്ചമേ വ്യോമരൂപന്തു സംസക്തം കമലം സ്മൃതം ।। ൩൨൦.

പൂവിന്റെ ദളങ്ങൾ ചേർന്നിരിക്കുന്ന സ്ഥലം ആനയുടെ കുമ്പളത്തെപ്പോലെയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ദളത്തിന്റെ അഗ്രം ചേർന്നിരിക്കുന്ന അഞ്ചാമത്തേതിൽ, ആകാശത്തിന്റെ രൂപം ചേർന്ന കമലം എന്നാണ് കരുതുന്നത്.

അസംസക്തേ ദലാഗ്രേ തു ദിഗ്ഭാഗൈര്വിസ്തരാദ്ഭജേത് ।. ഭാഗദ്വയപരിത്യാഗാദ്വസ്വംശൈര്വര്ത്തയേദ്ദലമ് ।। ൩൨൦.

ദളത്തിന്റെ അഗ്രം ചേർന്നിട്ടില്ലെങ്കിൽ, അതിനെ ദിശകളനുസരിച്ച് വിശാലമായി വിഭജിക്കണം. രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ശേഷിക്കുന്ന ആറു ഭാഗങ്ങൾ കൊണ്ട് ദളം രൂപപ്പെടുത്തണം.

സന്ധിവിസ്തരസൂത്രേണ തന്മൂലാദഞ്ജയേദ്ദലമ് സവ്യാസവ്യക്രമേണൈവ വൃദ്ധമേതദ്ഭവേത്തഥാ ।। ൩൨൦.

ചേരുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ വീതി അളക്കുന്ന ഒരു നൂൽകൊണ്ട്, ആ ദളത്തിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിക്കൊണ്ട് ഇടതും വലതും മാറിമാറി വരച്ച്, ദളം ക്രമേണ വലുതാക്കണം.

അഥ വാ സന്ധിമധ്യാത്തു ഭ്രാമയേദര്ദ്ധചന്ദ്രവത് । സന്ധിദ്വയാഗ്രസൂത്രം വാ ബാലപദ്മന്തഥാ ഭവേത് ।। ൩൨൦.

അല്ലെങ്കിൽ, ചേരുന്ന ഇടത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് അർദ്ധചന്ദ്രംപോലെ ചുറ്റിക്കൊണ്ടുപോകാം. അല്ലെങ്കിൽ, രണ്ടു ചേരുന്ന അഗ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു നൂൽകൊണ്ട് വരച്ചാൽ, അതാണ് ബാലകമലത്തിന്റെ രൂപം.

. സന്ധിസൂത്രാര്ദ്ധമാനേന പൃഷ്ഠതഃ പരിവര്ത്തയേത് । തീക്ഷ്ണാഗ്രന്തു സുവാതേന കമലം ഭുക്തിമുക്തിദമ് ।। ൩൨൦.

ചേരുന്ന നൂലിന്റെ അര അളവിൽ പിന്നിൽ നിന്ന് ചുറ്റിക്കണം. മൂർച്ചയുള്ള അഗ്രവും, സുഖമായ കാറ്റും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ കമലം ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.

മുക്തവൃദ്ധൌ ച വശ്യാദൌ ബാലം പദ്മം സമാനകം । നവനാഭംനവഹസ്തം ഭാഗൈര്മ്മന്ത്രാത്മകൈശ്ച തത് ।। ൩൨൦.

വിസ്തരിച്ചും മോചിതമായ രൂപങ്ങളിലും, വശീകരണത്തിലും ബാലകമലം തുല്യമായിരിക്കും. പുതിയ നാഭിയും ഒമ്പത് അളവുമുള്ളതും, മന്ത്രങ്ങളുടെ അംശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമാണ് അത്.

മധ്യേഽവ്ജം പട്ടികാവീജം ദ്വാരേണാബ്ജസ്യ മാനതഃ । കണ്ഠോപകണ്ഠമുക്താനി തദ്വാഹ്യേ വീഥികാ മതാ ।। ൩൨൦.

നടുവിൽ കമലവും, അതിന്റെ വിത്തായി ഒരു പട്ടയും, കമലത്തിന്റെ വാതിലിൽ അളവനുസരിച്ച് വരയ്ക്കണം. കഴുത്തും ഉപകഴുത്തും അതിന് പുറത്താണ്, അതിന് പുറത്താണ് വഴിയെന്നും കരുതാം.

പഞ്ചഭാഗാന്വിതാ സാ തു സമന്താദ്ദശഭാഗികാ । ദിഗ്വിദിക്ഷ്വഷ്ട പദ്മാനി ദ്വാരപദ്മം സവീഥികമ് ।। ൩൨൦.

ആ വഴി അഞ്ച് ഭാഗങ്ങൾകൊണ്ട് സമ്പന്നമാണ്, ചുറ്റും പത്ത് ഭാഗങ്ങൾകൊണ്ടാണ്. ദിശകളിലും ഇടക്കാലങ്ങളിലും എട്ട് കമലങ്ങൾ, വാതായനകമലവും അതിന്റെ വഴിയും ഉണ്ടാകും.