അഗ്നിപുരാണമ്

ചന്ദ്രാര്ദ്ധനാദനാദാനതം ബ്രഹ്മവിഷ്ണുവിഭൂഷിതമ് । ഉദധിം നരസിംഹഞ്ച സൂര്യ്യമാത്രാവിഭേദിതമ് ।। ൩൧൮.

അർദ്ധചന്ദ്രനും ശബ്ദവും ചേർന്നതും ശബ്ദംകൊണ്ട് നമസ്കരിച്ചതും ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും അലങ്കരിച്ചവനുമാണ്; സമുദ്രവും നരസിംഹനും സൂര്യനിൽ നിന്ന് വ്യത്യാസമില്ല.

യദാ കൃതം തദാ തസ്യ ബ്രഹ്മാണ്യങ്ഗാനി പൂര്വ്വവത് । ഓജാഖ്യമംശുമദ്‌യുക്തം പ്രഥമം വര്ണമുദ്ധരേത് ।। ൩൧൮.

അത് നിർമ്മിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ബ്രഹ്മാംഗങ്ങൾ മുമ്പുപോലെ തന്നെ; ആദ്യത്തെ അക്ഷരം ഉജ്ജ്വലവും ഊജസ്സ് നിറഞ്ഞതുമാണ്.

അംശുമച്ചാംശുനാക്രാന്തംക ദ്വിതീയം വര്ണനായകമ് । അംശുമാനീശ്ചരന്തദ്വത് തൃതീയം മുക്തിദായകമ് ।। ൩൧൮.

രശ്മികൾ നിറഞ്ഞ രണ്ടാമത്തെ പ്രധാന അക്ഷരമാണ്; മൂന്നാമത്തേത് പ്രകാശമുള്ള പ്രഭുവിനെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുകയും മോക്ഷം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഊഹകഞ്ചാംശുനാക്രാന്തം വരുണപ്രാണതൈജസമ് । പദ്മമിന്ദുസമാക്രാന്തം നന്ദീശമേകപാദധൃക് ।। ൩൧൮.

രശ്മികൾ നിറഞ്ഞ സൂക്ഷ്മം വരുണന്റെ പ്രാണശക്തിയാണ്; ചന്ദ്രനാൽ നിറഞ്ഞ പദ്മം ഏകകാലിൽ നിലകൊള്ളുന്ന നന്ദീശനാണ്.

അംശുമാനുദകപ്രാണഃ സപ്തമം വര്ണമുദ്‌ധൃതമ് । അസ്യാര്ദ്ധം തൃതീയഞ്ചൈവ പഞ്ചമം സപ്തമം തഥാ ।। ൩൧൮.

പ്രകാശമുള്ളവൻ ജലത്തിന്റെ പ്രാണശക്തിയോടെ ഏഴാമത്തെ അക്ഷരമായി എടുത്തു; അതിന്റെ പാതി, മൂന്നാമത്തെത്, അഞ്ചാമത്തേത്, ഏഴാമത്തേത് എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

പ്രഥമഞ്ചാന്തതോ യോജ്യം ക്ഷപണം ദശവീജകമ് । അസ്യാര്ദ്ധംതൃതീയഞ്ചൈവ പഞ്ചൈമം സപ്തമം തഥാ ।। ൩൧൮.

ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും ചേർക്കണം, നീക്കംചെയ്യുന്നവനും പത്തു വിത്തുകളുള്ളതുമാണ്; അതിന്റെ പാതി, മൂന്നാമത്തേത്, അഞ്ചാമത്തേത്, ഏഴാമത്തേത് എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

സദ്യോജാതന്തു നവമം ദ്വിതീയാദ്‌ധൃദയാദികമ് । ദശാര്ണപ്രണവം യത്തു ഫഡന്തഞ്ചാസ്ത്രമുദ്ധരേത് ।। ൩൧൮.

സദ്യോജാതൻ ഒൻപതാമത്തേത്, രണ്ടാമത്തേത് ഹൃദയമൊക്കെയും; പത്തുവിധമായ പ്രണവവും അവസാനം 'ഫട്' എന്നായുള്ള ആയുധവും ഉൾക്കൊള്ളണം.

നമസ്കാരയുതാന്യത്ര ബ്രഹ്മാങ്ഗാനി തു നാന്യഥാ । ദ്വിതീയാദഷ്ടമം യാവദഷ്ടൌ വിദ്യേശ്വരാ മതാഃ ।। ൩൧൮.

ഇവിടെ ബ്രഹ്മാംഗങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും നമസ്കാരത്തോടെ കൂടിയിരിക്കണം, വേറെയല്ല; രണ്ടാമത്തേത് മുതൽ എട്ടാമത്തേത് വരെ എട്ട് വിദ്യേശ്വരന്മാരാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.

അനന്തേശശ്ച സൂക്ഷമശ്ച തൃതീയശ്ച ശിവോത്തമഃ । ഏകമൂര്ത്ത്യേകരൂപസ്തു ത്രിമൂര്ത്തിരപസ്തഥാ ।। ൩൧൮.

അനന്തേശനും സൂക്ഷ്മനും മൂന്നാമത്തേത് ശിവോത്തമനും; ഏകമൂർത്തിയും ഏകരൂപനും, ത്രിമൂർത്തിയും ജലാധിപനുമാണ്.

ശ്രീകണ്ഠശ്ച ശിഖണ്ഡീ ച അഷ്ടൌ വദ്യേശ്വരാഃ സ്മൃതാഃ । ശിഖിണ്ഡിനോഽപ്യനന്താന്തം മന്ത്രാന്തം മൂര്ത്തിരീരീതാ ।। ൩൧൮.

ശ്രീകണ്ഠനും ശിഖണ്ഡിയും — ഇവരാണ് എട്ട് വിദ്യേശ്വരന്മാർ; ശിഖിധാരികളും അനന്തവും മന്ത്രത്തിന്റെ അവസാനംവരെ ഉള്ള രൂപങ്ങളാണ് എന്ന് പറയുന്നു.

ഈശ്വര ഉവാച വാഗീശ്വരീപൂജനഞ്ച പ്രവദാമി സമണ്ഡലമ് । ഊഹകം കാലസംയുക്തം മനും വര്ണസമായുതമ്।। ൩൧൯.

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: വാഗീശ്വരിയുടെ പൂജയും അതോടൊപ്പം മണ്ഡലവും ഞാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു; കാലത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന സൂക്ഷ്മമായ മന്ത്രവും അക്ഷരങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമാണ്.

നിഷാദ ഈശ്വരം കാര്യ്യം മനുനാ ചന്ദ്രസൂര്യവത് । അക്ഷരന്ന ഹിദേയം സ്യാത് ധ്യായേത് കുന്ദേന്ദുസന്നിഭാം ।। ൩൧൯.

ഭഗവാനെ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ചന്ദ്രനും സൂര്യനുംപോലെ, ആരാധിക്കണം; അക്ഷരങ്ങൾ മറയ്ക്കരുത്; അവളെ കുന്ദപ്പൂവും പൗർണ്ണമിദ് ചന്ദ്രനുംപോലെയുള്ളവളായി ധ്യാനിക്കണം.

പഞ്ചാശദ്വര്ണമാലാന്തു മുക്താസ്രഗ്ദാമഭൂഷിതാമ് । വരദാഭയാക്ഷസൂത്രപുസ്തകാഢ്യാം ത്രിലോചനാം ।। ൩൧൯.

അഞ്ച്പത് അക്ഷരങ്ങളുടെ മാല, മുത്തുകളുടെ ഹാരത്താൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; വരദയും അഭയമുദ്രയും, ജപമാലയും പുസ്തകവും കൈവശമുള്ളവളും മൂന്നുകണ്ണുള്ളവളുമാണ്.

ലക്ഷം ജപേന്മസ്തകാന്തം സ്കന്ധാന്തം വര്ണമാലികാം । അകാരാദിക്ഷകാരാന്താം വിശന്തീം മാനവത് സ്മരേത് ।। ൩൧൯.

ആദ്യം മുതൽ അന്ത്യത്തോളം അക്ഷരമാല ഒരു ലക്ഷമുറപ്പിച്ച് ജപിക്കണം. അക്ഷരമാല മനുഷ്യരൂപത്തിൽ 'അ' മുതൽ 'ക്ഷ' വരെ പ്രവേശിക്കുന്നതായി മനസ്സിൽ ഓർമ്മിക്കണം.

കുര്യ്യാദ് ഗുരുശ്ച ദീക്ഷാര്ഥം മന്ത്രഗ്രാഹേ തു മണ്ഡലമ് । സൂര്യ്യാഗ്രമിന്ദുഭക്തന്തു ഭാഗാഭ്യാം കമലം ഹിതം ।। ൩൧൯.

ദീക്ഷയ്ക്കായി ഗുരു മന്ത്രം സ്വീകരിക്കാൻ ഒരു മണ്ഡലം ഒരുക്കണം. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും വേണ്ടി രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചുള്ള താമരപ്പൂവ് അതിനായി ഉത്തമമാണ്.

വീഥികാ പദികാ കാര്യ്യാ പദ്മാന്യഷ്ടൌ ചതുഷ്പദേ । വീഥികാ പദികാ വാഹ്യേ ദ്വാരാണി ദ്വിപദാനി തു ।। ൩൧൯.

വീഥികളും പടികളും ഒരുക്കണം. നാലു ദളങ്ങൾ ഉള്ള എട്ട് താമരപ്പൂക്കൾ വേണം. പുറത്ത് വീഥികളും പടികളും, കൂടാതെ രണ്ട് ദളങ്ങളുള്ള വാതിലുകളും വേണം.

ഉപദ്വാരാണി തദ്വച്ച കോണവാന്ധം ദ്വിപട്ടികമ് । സിതാനി നവ പദ്മാനി കര്ണികാ കനകപ്രഭാ ।। ൩൧൯.

അതു പോലെ തന്നെ, ഉപവാതിലുകളും, കോണുകളിൽ ഇരട്ടപ്പെട്ട പാശങ്ങളും വേണം. ഒമ്പത് വെള്ള താമരപ്പൂക്കളും, നടുവിൽ പൊന്നിനിറമുള്ള കർണികയും ഉണ്ടാകണം.

കേശരാണി വിചിത്രാണി കോണാത്രക്തേന പൂരയേത് । വ്യോമരേഖാന്തരം കൃഷ്ണം ദ്വാരാണീന്ദ്രേഭമാനതഃ ।। ൩൧൯.

താമരപ്പൂവിന്റെ രേണുക്കൾ വിവിധ നിറങ്ങളിലായിരിക്കണം. കോണുകൾ ചുവപ്പുകൊണ്ട് നിറയ്ക്കണം. ആകാശരേഖകളുടെ ഇടയ്ക്ക് കറുപ്പ് നിറം വരുത്തണം. വാതിലുകൾ ഇന്ദ്രന്റെ ആനയുടെ രൂപംപോലെയായിരിക്കണം.

മധ്യേ സരസ്വതീം പദ്മേവാഗീശീ പൂര്വ്വപദ്മകേ । ഹൃത്ലേഖാ ചിത്രവാഗീശീ ഗായത്രീ വിശ്വരുപയാ ।। ൩൧൯.

നടുവിൽ താമരപ്പൂവിൽ സരസ്വതിയെ ധ്യാനിക്കണം. കിഴക്കേ താമരയിൽ വാഗ്ദേവിയെ, ഹൃദയരേഖയിൽ അത്ഭുതകരമായ വാഗ്ദേവിയായ ഗായത്രിയെ വിശ്വരൂപത്തിൽ കാണണം.

ശാങ്കരീ മതിര്ധുതിശ്ച പൂര്വ്വാദ്യാ ഹ്രീഁ സ്വവീജകാഃ । ധ്യേയാ സരസ്വതീവച്ച കപിലാജ്യേന ഹോമകഃ । സംസ്കൃതപ്രാകൃതകവിഃ കാവ്യശാസ്ത്രാദിവിദ്ഭവേത് ।। ൩൧൯.

ശാംകരി, മനസ്സ്, പ്രകാശം എന്നിവ കിഴക്കേ ഭാഗം മുതൽ ഹ്രീം തുടങ്ങിയ ബീജാക്ഷരങ്ങളോടൊപ്പം സരസ്വതിപോലെ ധ്യാനിക്കണം. കപിലനിറമുള്ള നെയ്യാൽ ഹോമം നടത്തണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ സംസ്കൃതത്തിലും പ്രാകൃതത്തിലും കാവ്യശാസ്ത്രാദികളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള കവിയാവാൻ കഴിയും.

സര്വ്വതോ ഭദ്രകാന്യഷ്ടമണ്ഡലാനി വദേ ഗുഹ । ശക്തിമാസാധയേത് പ്രാചീമിഷ്ടായാം വിഷുവേ സുധീഃ ।। ൩൨൦.

എല്ലാ ഭാഗത്തും ഭദ്രമായ എട്ട് മണ്ഡലങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, ഗുഹ. ഇഷ്ടമായ കിഴക്കേ ദിക്കിൽ, വിഷുവിനിടെ, ശരിയായ അറിവോടെ ശക്തിയെ സ്ഥാപിക്കണം.

ചിത്രാസ്വാത്യന്തരേണാഥ ദൃഷ്ടസൂത്രേണ വാ പുനഃ । പൂര്വ്വാപരായതം സൂത്രമാസ്ഫാല്യ മദ്യതോഽങ്കയേത് ।। ൩൨൦.

ചിത്രയും സ്വാതിയും തമ്മിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ദൃശ്യമായ ഒരു നൂൽ ഉപയോഗിച്ച്, കിഴക്കിൽ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറേക്ക് ഒരു നൂൽ വലിച്ചു നടുവിൽ അടയാളപ്പെടുത്തണം.

കോടചിദ്വയന്തു തന്മധ്യാദങ്‌കയേദ്ദക്ഷിണോത്തരമ് । മധ്യേ ദ്വയം പ്രകര്ത്തവ്യം സ്ഫാലയേദ്ദക്ഷിണോത്തരമ് ।। ൩൨൦.

രണ്ട് കോണുകളുടെ നടുവിൽ നിന്ന് തെക്ക്-വടക്ക് ദിശകൾ അടയാളപ്പെടുത്തണം. നടുവിൽ രണ്ടെണ്ണം വേണം. തെക്കും വടക്കും നൂൽ വലിക്കണം.

ശതക്ഷേത്രാര്ദ്ധമാനേന കോണസമ്പാതമാദിശേത് । ഏവം സൂത്രചതുഷ്കസ്യ സ്ഫാലനാച്ചതുരസ്രകമ് ।। ൩൨൦.

നൂറ്റി അർദ്ധം അളവിൽ കോണുകൾ ചേരുന്ന സ്ഥലം നിർദ്ദേശിക്കണം. ഇങ്ങനെ നാലു നൂൽ വലിച്ചാൽ ചതുരശ്രം രൂപപ്പെടും.

ജായതേ തത്ര കര്ത്തവ്യം ഭദ്രസ്വേദകരം ശുഭമ് । വസുഭക്തേന്ദുദ്വിപദേ ക്ഷേത്രേ വീഥീ ച ഭാഗികാ ।। ൩൨൦.

അവിടെ ഭദ്രസ്വേദകരം എന്ന ഉത്തമമായ രൂപം നിർമ്മിക്കണം. വസുക്കളുടെയും ചന്ദ്രന്റെയും പേരിൽ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച സ്ഥലത്ത് വീഥിയും വിഭജനവും വേണം.

ദ്വാരം ദ്വിപദികം പദ്മമാനാദ്വൈ സകപോലകമ് । കോണബന്ധവിവിത്ത്രന്തു ദ്വിപദം തത്ര വര്ത്തയേത് ।। ൩൨൦.

വാതിൽ രണ്ട് അളവുണ്ടായിരിക്കണം. താമരപ്പൂവ് അളവനുസരിച്ച് കപോളങ്ങളോടുകൂടി വരുത്തണം. കോണുകളിൽ ഇരട്ടപ്പെട്ട ബന്ധം അവിടെ ഉണ്ടാക്കണം.

ശുക്ലം പദ്മം കര്ണികാ തു പീതാ ചിത്രന്തു കേശരമ്। രക്താ വീഥീ തത്ര കല്പ്യാ ദ്വാരം ലോകേശരൂപകം ।। ൩൨൦.

താമരപ്പൂവ് വെള്ളയായിരിക്കണം, കർണിക മഞ്ഞനിറം, രേണുക്കൾ വിവിധ നിറങ്ങളിൽ. അവിടത്തെ വീഥി ചുവപ്പായിരിക്കണം. വാതിൽ ലോകനാഥന്റെ രൂപംപോലെയായിരിക്കണം.

രക്തകോണം വിധൌ നിത്യേ നൈമിത്തികേഽവ്ജകം ശ്രൃണു । അസംസക്തന്തു സംസക്തം ദ്വിധാവ്ജം ഭുക്തിമുക്തികൃത് ।। ൩൨൦.

നിത്യവും നൈമിത്തികവും ആയ ചടങ്ങുകളിൽ കോണുകൾ ചുവപ്പായിരിക്കണം. താമരപ്പൂവിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ബന്ധമില്ലാത്തതും ബന്ധമുള്ളതും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടുവിധം. ഇത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.

അസംസക്തം സുമുക്ഷൂണാം സംസക്തം തത്ത്രിധാ പൃഥക് । ബാലോ യുവാ ച വൃദ്ധശ്ച നാമതഃ ഫലസിദ്ധിദാഃ ।। ൩൨൦.

ബന്ധമില്ലാത്തത് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കാണ്. ബന്ധമുള്ളത് മൂന്നു വിധം, ഓരോന്നും വേറിട്ടത്: ബാലൻ, യുവാവ്, വൃദ്ധൻ എന്നിങ്ങനെ. അവയ്ക്ക് അതതു ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും.