അഗ്നിപുരാണമ്

മാലാമന്ത്രൈസ്തു സംവേട്യ ഇഷ്ടകോപരി സന്ന്യസേത് । പിധായ കൂര്മ്മപൃഷ്ഠേന കരാലേനാഭിസമ്പഠേത് ।। ൩൧൫.

മാലാമന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് അതിനെ പൊതിഞ്ഞ് ഇഷ്ടകയുടെ മുകളിൽ വെക്കണം. കുരുമയുടെ പുറംഭാഗം കൊണ്ട് മൂടി, മണ്ണുകൊണ്ട് ഉറപ്പാക്കണം.

മഹാകൂര്മ്മം പൂജയിത്വാ പാദപ്രോക്ഷന്തു നിക്ഷഇപേത് । താഡയേദ്വാമപാദേന സ്മൃത്വാ ശത്രുഞ്ച സപ്തധാ ।। ൩൧൫.

വലിയ കുരുമയെ പൂജിച്ച്, കാലുകൾക്ക് വെള്ളം തളിച്ച് അവിടെയിടണം. ശത്രുവിനെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ഇടത് കാലാൽ ഏഴു പ്രാവശ്യം അടിക്കണം.

തതഃ സഞ്ജായതേ ശത്രോസ്തമ്ഭനം മുഖരാഗതഃ । കൃത്വാ തു ഭൈരവം രൂപം മാലാമന്ത്രം സമാലിഖേത് ।। ൩൧൫.

അതിനുശേഷം ശത്രുവിന്റെ വാക്ക് അടയ്ക്കപ്പെടും. ഭൈരവന്റെ രൂപം ഉണ്ടാക്കി, മാലാമന്ത്രം എഴുതണം.

ഓം ശത്രുമുഖസ്തമ്ഭനീ കാമരൂപാ ആലീഢക്കരീ ।। ഹ്രീം ഫേം ഫേത്കാരിണീ മമ ശത്രൂണാം ദേവദത്താനാം മുഖം സ്തമ്ഭയ മമ സര്വ്വവിദ്വേഷിണാം മുഖസ്തമ്ഭനം കുരു ഓം ഹൂഁ ഫേഁ ഫേത്കാരിണി സ്വാഹാ । ഫട് ഹേതുഞ്ച സമാലിഖ്യ തജ്ജപാന്തം മഹാബലം । വാമേനൈവ നഗം ശൂലം സംലിഖേദ്ദക്ഷിണേ കരേ ।। ൩൧൫.

ലിഖേന്മന്ത്രമഘോരസ്യ സംഗ്രാമേ സ്തമ്ഭയേദരീന് । ഓം നമോ ഭഗവത്യൈ ഭഗമാലിനി നിസ്ഫുര സ്പന്ദ നിത്യക്ലിന്നേ ദ്രവ ഹൂഁ സഃ ക്രീഁ കാരാക്ഷരേ സ്വാഹാ ൩൧൫.

അഘോരന്റെ മന്ത്രം എഴുതണം; യുദ്ധത്തിൽ അത് ശത്രുക്കളെ അടയ്ക്കും. 'ഓം നമോ ഭഗവത്യൈ ഭഗമാലിനി, അചഞ്ചലവും, സ്പന്ദനവും, എന്നും തണുപ്പുള്ളതും, ഒഴുകുന്നു, ഹൂം സഃ ക്രീം' എന്നാക്ഷരങ്ങൾ, സ്വാഹാ.

ഓം ഫേഁ ഹൂഁ ഫട് ഫേത്കാരിണി ഹ്രീഁ ജ്വല ത്രൈലോക്യം മോഹയ ഗുഹ്യകാലികേ സ്വാഹാ । അനേന തിലകം കൃത്വാ രാജാദീനാം വശീകരം । ഗര്ദ്ധഭസ്യ രജോ ഗൃഹ്യ കുസുമം സൂതകസ്യ ച ।। ൩൧൫.

'ഓം ഫേം ഹൂം ഫട് ഫേട്കാരിണി ഹ്രീം, ജ്വലിക്കണം, മൂന്നു ലോകത്തെയും മോഹിപ്പിക്കണം, രഹസ്യമായ കാലികേ, സ്വാഹാ.' ഇതുപയോഗിച്ച് രാജാവിനെയും മറ്റുള്ളവരെയും വശീകരിക്കാൻ തിലകം ഇടണം. കഴുതയുടെ പൊടി, അശുദ്ധിയായ സ്ത്രീയുടെ പൂവ് എന്നിവ എടുക്കണം.

നീരീരജഃ ക്ഷിപേദ്രാത്രൌ ശയ്യാദൌ ദ്വേഷകൃദ്ഭവേത് । ഗോഖുരഞ്ച തഥാ ശ്രൃങ്ഗമശ്വസ്യ ച ഖുരം തഥാ ।। ൩൧൫.

മൃതശരീരത്തിന്റെ പൊടി രാത്രി കിടക്കയിലോ മറ്റേതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ വിതറണം; അതുകൊണ്ട് വൈരാഗ്യം ഉണ്ടാകും. പശുവിന്റെ കുരു, കൊമ്പ്, കുതിരയുടെ കുരു എന്നിവയും ഉപയോഗിക്കാം.

ശിരഃ സര്പസ്യ സംക്ഷിപ്തം ഗൃഹേപൂച്ചാടനം ഭവേത് । കരവീരശിഫാ പീതാ സസിദ്ദാര്ഥാ ച മാരണേ ।। ൩൧൫.

പാമ്പിന്റെ തല വീട്ടിൽ വച്ചാൽ പുറത്താക്കലുണ്ടാകും; കറുവിരയുടെ മഞ്ഞപ്പഴം, ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയായാൽ, കൊല്ലലിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വ്യാലഛുച്ഛുന്ദരീരക്തം കരവീരം തദര്ഥകൃത് । സരടം ഷട്‌പദഞ്ചാപി തഥാ കര്ക്കടവൃശ്ചികമ് ।। ൩൧൫.

നാഗം, എലി, കറുവിര എന്നിവയുടെ രക്തം, അതിനായി തയ്യാറാക്കിയ കറുവിര, കൂടാതെ പാമ്പ്, തേൻചൂടി, ഞണ്ട്, ചില്ലി എന്നിവയും.

ചുര്ണീകൃത്യ ക്ഷിപേത്തൈലേ തദഭ്യങ്ഗശ്ച കുഷ്ഠകൃത് । ഓം നവഗ്രഹായ സര്ത്ര്വശത്രൂന് മമ സാധയ മാരയ ആം സോം മം വും ചും ഓം ശം വാം കേം ഓം സ്വാഹാ । അനേനാര്ക്കശതൈരര്ച്യ ശ്മശാനേ തു നിധാപയേത് ।। ൩൧൫.

ഇവയെ പൊടിച്ച് എണ്ണയിൽ കലർത്തി പുരട്ടണം; അതിനാൽ കുഷ്ഠരോഗം വരും. 'ഓം നവഗ്രഹായ, എന്റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കണം, കൊല്ലണം, ആം സോം മം വും ചും ഓം ശം വാം കേം ഓം സ്വാഹാ.' ഇതുപയോഗിച്ച് നൂറു ചൂരൽപൂക്കൾ അർപ്പിച്ച് ശ്മശാനത്തിൽ വെക്കണം.

ഭൂര്ജ്ജേ വാ പ്രതിമായാം വാ മാരണായ രിപോര്ഗ്രഹാഃ । ഓം കുഞ്ജരീ ബ്രഹ്മാണീ । ഓം മഞ്ജരീ മാഹേശ്വരീ ।। ഓം വേതാലീ കൌമാരീ ഓം കാലീ വൈഷ്ണവീ । ഓം അഘോരാ വാരഹീ । ഓം വേതാലീ ഇന്ദ്രാണീ ഉര്വ്വശീ । ഓം ജയാനീ യക്ഷിണീ । നവമാതരോ ഹേ മമ ശത്രു ഗൃഹ്ണത । ഭൂര്ജ്ജേ നാമ രിപോര്ലിഖ്യ ശ്മശാനേ പൂജിതേ മ്രിയേത് ।। ൩൧൫.

അഗ്നിരുവാച ആദൌ ഹൂഁകാരസംയുക്താഃ ഖേചഛേ പദഭൂഷിതാ । വര്ഗാതീതവിസര്ഗേണ സ്ത്രീഁ ഹൂഁക്ഷേപഫड़ന്തിക്രാ ।। ൩൧൬.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ആദ്യം ഹൂം എന്നാക്ഷരവുമായി ചേർന്ന്, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിച്ച്, പദങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്; വർഗ്ഗങ്ങൾക്കപ്പുറം വിട്ടുവിടലോടെ, സ്ത്രീലിംഗ ഹൂം പ്രയോഗിച്ച് ഫലം ഉണ്ടാകും.

സര്വ്വകര്മ്മകരീ വിദ്യാ വിഷസന്ധാദിമര്ദ്ദനീ । ഓം ക്ഷേചഛേതിപ്രയോഗശ്ച കാലദഷ്ടസ്യ ജീവനേ ।। ൩൧൬.

എല്ലാ പ്രവർത്തികളും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന വിദ്യ, വിഷം തുടങ്ങിയവയെ നശിപ്പിക്കും; 'ക്ഷെചചേതി' എന്ന പ്രയോഗം കാലദോഷം ബാധിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കും.

ഓം ഹൂഁ കേക്ഷഃ പ്രയോഗോയം വിഷശത്രുപ്രമര്ദ്ദനഃ । സ്ത്രീം ഹൂഁ ഫഡിതിയോഗോയം പാപരോഗാദികം ജയേത് ।। ൩൧൬.

'ഓം ഹൂം കേക്ക്ഷഃ' എന്ന പ്രയോഗം വിഷവും ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കും; സ്ത്രീലിംഗ ഹൂം ഫട് ചേർത്ത് ഉപയോഗിച്ചാൽ പാപരോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ജയിക്കാം.

ഖേഛേതി ച പ്രയോഗോഽയ വിഘ്നദുഷ്ടാദി വാരയേത് । ഹ്രുഁ സ്ത്രീഁ ഓമിതിയോഗോഽയം യോഷിദാവിവശീകരഃ ।। ൩൧൬.

'ക്ഷെചേതി' എന്ന പ്രയോഗം തടസ്സങ്ങളും ദോഷങ്ങളും അകറ്റും; 'ഹ്രും സ്ത്രീം ഓം' എന്ന പ്രയോഗം സ്ത്രീകളെ വശീകരിക്കും.

ഖേ സ്ത്രീഁ ഖേ ച പ്രയോഗോഽയം വശായ വിജയായ ച । ഏഁ ഹ്രീഁ ശ്രീഁ സ്ഫഁ കൈഁ ക്ഷൌഁ ഭഗവതി അമ്ബികേ കുബ്ജികേ സ്ഫഁ ഓം ഭം തം വശനമോ അവോരായ മുഖേ വ്രാഁ വ്രീഁ കിലി കിലി വിച്ചാ സ്ഫീഁ ഹേ സ്ഫഁ ശ്രഈഁ ഹ്രീഁ ഐണ ശ്രീമിതി കുബ്ജികാവിദ്യാ സര്വ്വകരാ സ്മൃതാ ൩൧൬.

ഈശ്വര ഉവാച സകലം നിഷ്കലം ശൂന്യം കലാഢയം സ്വമലങ്‌കൃതമ് । ക്ഷപണം ക്ഷയമന്തസ്ഥം കണ്ഠോഷ്ഠം ചാഷ്ടമം ശിവമ് ।। ൩൧൭.

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാം, അപ്രകൃതവും ശൂന്യവും കലകളാൽ സമൃദ്ധവും സ്വയം അലങ്കരിച്ചതും, നാശവും ക്ഷയത്തിന്റെ അന്തവും, കണ്ഠവും അധരവും, എട്ടാമത്തേത് ശിവനും.

പ്രാസാദസ്യ൧ പരാഖ്യസ്യ സ്മൃതം രുപം ഗുഹാഷ്ടധാ । സദാശിവശ്യ ശബ്ദസ്യ രൂപസ്യാഖിലസിദ്ധയേ ।। ൩൧൭.

പരാഖ്യ എന്ന പേരിലുള്ള ആ പ്രാസാദത്തിന്റെ രൂപം എട്ടായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. സദാശിവന്റെ രൂപവും അവനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശബ്ദവും മുഴുവൻ പ്രാപിക്കാൻ ഇതാണ് മാർഗം.

അമൃതശ്ചാംശുമാംശ്ചേന്ദുശ്ചേശ്വരശ്ചോഗ്ര ഊഹകഃ । ഏകപാദേന ഓജാഖ്യ ഔഷധശ്ചാംശുമാന് വശീ ।। ൩൧൭.

അമൃതൻ, അംശുമാൻ, ചന്ദ്രൻ, ഈശ്വരൻ, ഉഗ്രൻ, ഊഹകൻ, ഏകപാദൻ (ഓജ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവൻ), ഔഷധൻ, അംശുമാൻ, വശി—ഇവരാണ് അവിടെ പറയുന്നവർ.

അകാരാദേഃ ക്ഷകാരശ്ച കകാരാദേഃ ക്രമാദിമേ । കാമദേവഃ ശിഖണ്ഡീ ച ഗണേശഃ കാലശങ്കരൌ ।। ൩൧൭.

'അ' എന്ന അക്ഷരത്തിൽ നിന്ന് 'ക്ഷ' ഉം, 'ക'യിൽ നിന്ന് ക്രമമായി: കാമദേവൻ, ശിഖണ്ടി, ഗണേശൻ, കാലൻ, ശങ്കരൻ—ഇവരാണു വരുന്നത്.

ഏകനേത്രോ ദ്വിനേത്രശ്ച ത്രിശിഖോ ദീര്ഘബാഹുകഃ । ഏകപാദര്ദ്ധചന്ദ്രശ്ച വലപോ യോഗിനീപ്രിയഃ ।। ൩൧൭.

ഒരു കണ്ണുള്ളവൻ, രണ്ട് കണ്ണുള്ളവൻ, മൂന്നു ചൂടുള്ളവൻ, നീണ്ട കൈകളുള്ളവൻ, ഒരു കാലുള്ളവൻ, അർദ്ധചന്ദ്രം ഉള്ളവൻ, വലപൻ, യോഗിനിമാരുടെ പ്രിയൻ—ഇവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ശക്തീശ്വരോ മഹാഗ്രന്ധിസ്തര്പകഃ സ്ഥാണുദന്തുരൌ । നിധീരോ നന്ദീ പദ്മശ്ച തഥാന്യഃ ശാകിനീപ്രിയഃ ।। ൩൧൭.

ശക്തിയുടെ അധിപൻ, മഹാഗ്രന്ധി, തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ, സ്ഥാണു, ദന്തുരൻ, ധൈര്യശാലി, നന്ദി, പത്മൻ, ശാകിനിമാരുടെ പ്രിയൻ—ഇവരും ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

മുഖവിമ്വോ ഭീഷണശ്ച കൃതാന്തഃ പ്രാണസംജ്ഞകഃ । തേജസ്വീ ശക്ര ഉദധിഃ ശ്രീകണ്ഠഃ സിംഹ ഏവ ച ।। ൩൧൭.

വലിയ വായുള്ളവൻ, ഭയപ്പെടുത്തുന്നവൻ, കൃതാന്തൻ, പ്രാണ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവൻ, പ്രകാശമുള്ളവൻ, ശക്രൻ, സമുദ്രം, ശ്രീകണ്ഠൻ, സിംഹം—ഇവരും ഉണ്ട്.

ശശങ്ഗോ വിശ്വരൂപശ്ച ക്ഷശ്ച സ്യാന്നരസിഹകഃ । സുര്യ്യമാത്രാസമാക്രാന്തം വിശ്വരൂപന്തു കാരയേത് ।। ൩൧൮.

ചന്ദ്രലക്ഷണമുള്ളവൻ, സർവ്വരൂപൻ, 'ക്ഷ'യും, നരസിംഹനും; സൂര്യന്റെ അളവിൽ പിടിച്ചെടുത്ത ശേഷം സർവ്വരൂപം സൃഷ്ടിക്കണം.

അംശുമത്സംയുതം കൃത്വാ ശശിവീജം വിനായുതമ് । ഈശാനമോജസാക്രാന്തം പ്രഥമന്തു സമുദ്ധരേത് ।। ൩൧൮.

അംശുമാനുമായി ചേർത്ത്, ചന്ദ്രബീജം ഇല്ലാതെ, ഈശാനന്റെ ശക്തിയിൽ പിടിച്ചെടുത്ത് ആദ്യം അതിനെ ഉയർത്തണം.

. തൃതീയം പുരുഷം വിദ്ധി ദക്ഷിണം പഞ്ചമം തഥാ । സപ്തമം വാമദേവന്തു സദ്യോജാതന്തതഃ പരം ।। ൩൧൮.

മൂന്നാമത്തെത് പുരുഷനായി അറിയണം, അഞ്ചാമത്തെത് ദക്ഷിണൻ, ഏഴാമത്തെത് വാമദേവൻ, അതിന് ശേഷം സദ്യോജാതൻ.

രസയുക്തന്തു നവമം ബ്രഹ്മപഞ്ചകമീരിതമ് । ഓംകാരാദ്യാശ്ചതുര്ഥ്യന്താ നമോന്താഃ സര്വ്വമന്ത്രകാഃ ।। ൩൧൮.

നവാമത്തെത് രസയോടു ചേർന്ന ബ്രഹ്മപഞ്ചകം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും ഓം കൊണ്ട് ആരംഭിച്ച് നമഃ കൊണ്ട് നാലാമത്തേത് വരെ അവസാനിക്കുന്നു.

സദ്യോദേവാ ദ്വിതീയന്തു ഹൃദയഞ്ചാങ്ഗസംയുതമ് । ചതുര്ഥന്തു ശിരോ വിദ്ധി ഈശ്വരന്നാമനാമതഃ ।। ൩൧൮.

രണ്ടാമത്തേത് സദ്യോദേവൻ, ഹൃദയം അവയവങ്ങളുമായി ചേർന്നത്; നാലാമത്തേത് ശിരസ്സ്, അതിനെ ഈശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയണം.

ഊഹകന്തു ശിഖാ ജ്ഞേയാ വിശ്വരൂപസമന്വിതാ । തന്മന്ത്രമഷ്ടമം ഖ്യാതം നേത്രന്തു ദശമം മതമ് ।। ൩൧൮.

ഊഹകനെ ശിഖയായി അറിയണം, സർവ്വരൂപം ചേർന്നത്; ആ മന്ത്രം എട്ടാമത്തേത്, കണ്ണ് പത്താമത്തേത് എന്ന് കരുതുന്നു.