ചിതാങ്ഗാരപിഷ്ടകേന മൂര്ത്തിം ധ്യാത്വാ തു തസ്യ ച । ക്ഷിപ്ത്വോദരേ നീലസൂത്രൈര്വേഷ്ട്യ ചോച്ചാടനം ഭവേത് ।। ൩൧൩.
ചിതാഭസ്മം കൊണ്ടുള്ള ഫലകം ഉപയോഗിച്ച് അവന്റെ രൂപം ധ്യാനിച്ച്, അതു വയറ്റിൽ വെച്ച് നീലനൂലാൽ കെട്ടിയാൽ, ഉച്ചാടനക്രിയ ഫലപ്രദമാകും.
ഓം നമോ ഭഗവതി ജ്വാലാമാനിനി ഗൃധ്രഗണപരിവൃതേ സ്വാഹാ । യുദ്ധ ഗച്ഛന് ജപന്മന്ത്രം പുമാന് സാക്ഷാജ്ജയീ ഭവേത് । ഓം ശ്രീഁ ഹ്രീഁ ക്ലീഁ ശ്രിയൈ നമഃ । ഉത്തരാദൌ ച ഘൃണിനീ സൂര്യ്യാ പൂജ്യാ ചതുര്ദ്ദലേ ।। ൩൧൩.
'ഓം നമോ ഭഗവതി ജ്വാലാമാനിനി ഗൃധ്രഗണപരിവൃതേ സ്വാഹാ'; യുദ്ധത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഈ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ, പുരുഷൻ സാക്ഷാൽ ജയിക്കാം. 'ഓം ശ്രീം ഹ്രീം ക്ളീം ശ്രീയെ നമഃ'; വടക്കോട്ട് ഘൃണിനി സൂര്യയെ നാലുദളത്തിൽ ആരാധിക്കണം.
ആദിത്യാ പ്രഭാവതീ ച ഹേമാദ്രിമധുരാശ്രിയഃ । ഓം ഹ്രീം ഗൌര്യ്യൈ നമഃ । ഗൌരീമന്ത്രഃ സര്വ്വകരഃ ഹോമാദ്ധ്യാനാജ്ജപാര്ച്ചനാത് ।। ൩൧൩.
ആദിത്യ, പ്രഭാവതി, ഹേമാദ്രിമധുരാശ്രയ, 'ഓം ഹ്രീം ഗൗര്യൈ നമഃ'; ഗൗരിമന്ത്രം ഹോമം, ധ്യാനം, ജപം, അർച്ചന എന്നിവയിലൂടെ എല്ലാം സാധ്യമാക്കുന്നു.
രക്താ ചതുര്ഭുജാ പാശവരദാ ദക്ഷിണേ കരേ । അങ്കുശാഭയയുക്താന്താം പ്രാര്ഥ്യ സിദ്ധാത്മനാ പുമാന് ।। ൩൧൩.
ചുവപ്പും നാലു കൈകളും ഉള്ള ദേവി, വലത് കൈയിൽ പാശവും വരദയും, ഇടത് കൈയിൽ അങ്കുശവും അഭയമുദ്രയും; ശുദ്ധഹൃദയത്തോടെ വിജയത്തിനായി അവളെ ആരാധിക്കണം.
ജീവേദ്വര്ഷശതം ധീമാന്ന ചൌരാരിഭയം ഭവേത് । ക്രുദ്ധഃ പ്രസാദീ ഭവതി യുധി മന്ത്രാമ്ബുപാനതഃ ।। ൩൧൩.
ബുദ്ധിമാൻ ആയ ഒരാൾ നൂറു വർഷം ജീവിക്കും; കള്ളന്മാരോ ശത്രുക്കളോ ഭയപ്പെടുത്തില്ല. യുദ്ധത്തിൽ കോപം വന്നവനും മന്ത്രം ചേർത്ത വെള്ളം കുടിച്ചാൽ മനസ്സ് ശാന്തമാകും.
അഞ്ജനം തിലകം വശ്യേ ജിചഹ്വാഗ്രേ കവിതാ ഭവേത് । തജ്ജപാന്മൈഥുനം വശ്യേ തജ്ജപാദ്യോനിവീക്ഷണപ്ത് ।। ൩൧൩.
കണ്ണിൽ കജൽ ഇടുകയോ തിലകം ഇടുകയോ ചെയ്താൽ ആളുകളെ വശീകരിക്കാൻ കഴിയും; നാവിന്റെ അറ്റം തൊടുമ്പോൾ കവിതയിലേയ്ക്ക് കഴിവ് ലഭിക്കും; ആ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ വശീകരണം നേടാം; അതേ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ യോനി ദർശനം നേടാം.
. സ്പര്ശാദ്വശീ തിലഹോമാത്സര്വ്വഞ്ചൈവ തു സിധ്യതി । സപ്താഭിമന്ത്രിതഞ്ചാന്നം ഭുഞ്ജംസ്തസ്യ ശ്രിയഃ സദാ ।। ൩൧൩.
തൊടുന്നതിലൂടെ ആളുകളെ വശീകരിക്കാൻ കഴിയും; എള്ള് ഹോമം ചെയ്താൽ എല്ലാം സാധിക്കും; ഏഴു മന്ത്രം ചേർത്ത് ഭോജനമെടുത്താൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും.
അര്ദ്ധനാരീശരുപോഽയം ലക്ഷ്മയാദിവൈഷ്ണവാദികഃ । അനങ്ഗരൂപാ ശക്തിശ്ച ദ്വിതീയാ മദനാതുരാ ।। ൩൧൩.
ഇവൾ അർദ്ധനാരീശ്വര രൂപത്തിൽ, ലക്ഷ്മിയുമായി, വൈഷ്ണവ സമ്പ്രദായത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു; രണ്ടാമത്തേത്, ആനന്ദം നിറഞ്ഞ ശക്തിയാണ്, കാമത്തിൽ മുഴുകിയവളാണ്.
പവനവേഗാ ഭുവനപാലാ വൈ സര്വ്വസിദ്ധിദാ । അനങ്ഗമദനാനങ്ഗമേഖലാന്താഞ്ജപേച്ഛ്രിയേ ।। ൩൧൩.
ലോക രക്ഷകർ വായുവിന്റെ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, അവർ എല്ലാം സാധ്യമാക്കുന്നു; ഐശ്വര്യത്തിനായി 'അനംഗമദനാനംഗമേഖല' എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം.
പദ്മമധ്യദലേഷു ഹ്രീഁ സ്വരാന് കാദീസ്തതഃ സ്ത്രിയാഃ । ഷട്കോണേ വാ ഘടേ വാഽഥ ലിഖിത്വാ സ്യാദ്വശീകരം ।। ൩൧൩.
താമരയുടെ ഉള്ളിലത്തെ ഇലകളിൽ 'ഹ്രീം' എന്ന അക്ഷരവും 'ക' മുതലായ സ്വരങ്ങളും എഴുതുക; സ്ത്രീക്കായി ആറു കോണുള്ള രൂപത്തിലോ കുഴിയിലോ എഴുതിയാൽ വശീകരണം ഉണ്ടാകും.
ഓം ഹ്രീഁ ഛഁ നിത്യക്ലിന്നേ മദദ്രവേ ഓം ഓം । മൂലമന്ത്രഃ ഷഡങ്ഗോയം രക്തവര്ണേ ത്രികോണകേ । ദ്രാവണീ ഹ്ലാദകാരിണീ ക്ഷോഭിണീ ഗുരുശക്തികാ ।। ൩൧൩.
'ഓം ഹ്രീം ചം നിത്യക്ലിന്നേ മദദ്രവേ ഓം ഓം'—ഇതാണ് ആറു അംശങ്ങളുള്ള മൂലമന്ത്രം, ചുവപ്പു ത്രികോണത്തിൽ; ഇത് ആകർഷകവും ആനന്ദം നൽകുന്നതും ഉണർത്തുന്നതും ഗുരുവിന്റെ ശക്തിയുമാണ്.
ഈശാനാദൌ ച മധ്യേ താം നിത്യാം പാശാങ്കുശൌ തഥാ । കപാലകല്പകതരും വീണാ രക്താ ച തദ്വതീ ।। ൩൧൩.
ആദിയിൽ, നടുവിൽ, അവസാനം—ആ നിത്യ ദേവി പാശവും അങ്കുശവും കപാലവും കാമദേനു വൃക്ഷവും ചുവപ്പു വീണയും കൈവശം വഹിക്കുന്നു.
നിത്യാഭയാ മങ്ഗലാ ച നവവീരാ ച മങ്ഗലാ । ദുര്ഭഗാ മനോന്മനീ പൂജ്യാ ദ്രാവാ പൂര്വ്വാദിതഃ സ്ഥിതാ ।। ൩൧൩.
അവൾ നിത്യയും ഭയമില്ലാത്തതും മംഗളവും ഒമ്പത് വീരന്മാരും മംഗളവും ദുർഭാഗ്യവും മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നതും പൂജ്യയും ആകർഷണശക്തിയും കിഴക്കു മുതൽ സ്ഥാപിതവളുമാണ്.
ഓം ഹ്രീഁ അനങ്ഗായ നമഃ ഓം ഹ്രീഁ ഹ്രീഁ സ്മരായ നമഃ । മന്മഥായ ച മാരായ കാമായൈവഞ്ച പഞ്ചധാ । കാമാഃ പാശാങ്ഗുശൌ ചാപവാണാഃ ധ്യേയാശ്ച വിഭ്രതഃ ।। ൩൧൩.
'ഓം ഹ്രീം അനംഗായ നമഃ, ഓം ഹ്രീം ഹ്രീം സ്മരായ നമഃ'; മന്മഥനും മാരനും കാമനും അഞ്ചു രൂപത്തിലും; കാമൻ പാശവും അങ്കുശവും വില്ലും അമ്പുകളും കൈവശം വഹിക്കുന്നവനായി ധ്യാനിക്കണം.
രതിശ്ച വിരതിഃ പ്രീതിര്വിപ്രീതിശ്ച മതിര്ധൃതിഃ । വിധൃതിഃ പുഷ്ടിരേഭിശ്ച ക്രമാത് കാമാദികൈര്യുതാഃ ।। ൩൧൩.
രതി, വിരതി, പ്രീതി, വിപ്രീതി, ചിന്ത, ധൈര്യം, സ്ഥിരത, പോഷണം—ഇവയെല്ലാം കാമൻ തുടങ്ങിയ ശക്തികളുമായി യുക്തമായിരിക്കുന്നു.
ഓം ഛഁ നിത്യക്ലിന്നേ മദദ്രവേ ഓം ഓം । അ ആ ഇ ഈ ഉ ഉ ഋ ലൃ ലൄ ഏ ഐ ഓ ഔ അം അഃ । ക ഖ ഗ ഘ ങ ച ഛ ജ ഝ ഞ ട ഠ ഡ ഢ ണ ത ഥ ദ ധ ന പ ഫ ബ ഭ മ യ ര ല വ ശ ഷ സ ഹ ക്ഷ । ഓം ഛഁ നിത്യക്ലിന്നേ മദദ്രവേ സ്വാഹാ । ആധാരശക്തിം പദ്മഞ്ച സിംഹേ ദേവീം ഹൃദാദിഷു ।। ൩൧൩.
'ഓം ചം നിത്യക്ലിന്നേ മദദ്രവേ ഓം ഓം | അ ആ ഇ ഈ ഉ ഊ ഋ ഌ ളൃ ളൄ എ ഐ ഒ ഔ അം അഃ | ക ഖ ഗ ഘ ങ ച ഛ ജ ഝ ഞ ട ഠ ഡ ഢ ണ ത ഥ ദ ധ ന പ ഫ ബ ഭ മ യ ര ല വ ശ ഷ സ ഹ ക്ഷ | ഓം ചം നിത്യക്ലിന്നേ മദദ്രവേ സ്വാഹാ'; ആധാരശക്തിയും താമരയും ഹൃദയത്തിലുമുള്ള സിംഹത്തിൽ ദേവിയെയും.
അഗ്നിരുവാച ഓം ഹ്രീം ഹ്രഁ ഖേ ഛേ ക്ഷഃ സ്ത്രീഁ ഹ്രൂഁ ക്ഷേ ഹ്രീം ഫട് । ത്വരിതാം പൂജയേന്നയസ്യ ദ്വിഭുജാഞ്ചാഷ്ടവാഹുകാം । ആധാരശക്തിം പദ്മഞ്ച സിംഹേ ദേവീം ഹൃദാദികമ് ഷ ।। ൩൧൪.
അഗ്നി പറഞ്ഞു: 'ഓം ഹ്രീം ഹ്രം ഖേ ചേ ക്ഷഃ സ്ത്രീം ഹ്രൂം ക്ഷേ ഹ്രീം ഫട്'; ത്വരിതയെ, രണ്ട് കൈകളോ എട്ട് കൈകളോ ഉള്ള ദേവിയെ, ആധാരശക്തിയെയും താമരയെയും, സിംഹത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ദേവിയെ, ഹൃദയത്തിൽ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ ആരാധിക്കണം.
പൂര്വ്വാദൌ ഗായത്രീം യജേന്മണ്ഡലേ വൈ പ്രണീതയാ । ഹുംകാരാം ഖേചരീം ചണ്ഡാംഛേദനീം ക്ഷേപണീം സ്ത്രിയാഃ ।। ൩൧൪.
കിഴക്കു ഭാഗത്ത് ആദിയിൽ, മണ്ഡലത്തിൽ ഗായത്രീയെ യഥാവിധി ആരാധിക്കണം; പിന്നെ ഹുംകാര, ക്ഷേചരീ, ചണ്ഡ, ഛേദനീ, ക്ഷേപനീ എന്നിവയെ സ്ത്രീക്കായി.
ഹുംകാരാം ക്ഷഏഗകാരീഞ്ച ഫട്കാരീം മധ്യതോ യജേത് । ജയാഞ്ച വിജയാം ദ്വാരി കിങ്കരഞ്ച തദഗ്രതഃ ।। ൩൧൪.
നടുവിൽ ഹുംകാര, ക്ഷേഗകാരി, ഫട്കാരി എന്നിവയെ ആരാധിക്കണം; വാതിലിൽ ജയയും വിജയയും, അവർക്കു മുമ്പിൽ കിങ്കരനെയും.
തിലൈര്ഹോമൈശ്ച സര്വ്വാപ്ത്യൈ നാമവ്യാഹൃതിഭിസ്തഥാ । അനന്തായ നമഃ സ്വാഹാ കുലികായ നമഃ സ്വധാ ।। ൩൧൪.
എള്ള് ഹോമം ചെയ്ത് എല്ലാം നേടാൻ, പേരുകൾ ഉച്ചരിച്ച്: 'അനന്തായ നമഃ സ്വാഹാ; കുലികായ നമഃ സ്വധാ'.
സ്വാഹാ വാസുകിരാജായ ശങ്ഖപാലായ വൌഷട് । തക്ഷകായ വഷന്നിത്യം മഹാപദ്മായ വൈ നമഃ ।। ൩൧൪.
'സ്വാഹാ വാസുകിരാജാവിന്; ശംഖപാലന് വൗഷട്; തക്ഷകന്നു എപ്പോഴും വഷട്; മഹാപദ്മന് നമഃ'.
സ്വാഹാ കര്കോടനാഗായ ഫട് പദ്മായ ച വൈ നമഃ । ലിഖേന്നിഗ്രഹചക്രന്തു ഏകാശാതിപദൈര്ന്നരഃ ।। ൩൧൪.
'സ്വാഹാ കർക്കോട്ടനാഗന്; ഫട്; പത്മന് നമഃ'; നൂറൊന്ന് അക്ഷരങ്ങളുള്ള നിഗ്രഹചക്രം വരയ്ക്കണം.
വസ്ത്രേ പടേ തരൌ ഭൂര്ജ്ജേ ശിലായാം യഷ്ടികാസു ച । മധ്യേ കോഷ്ഠേ സാധ്യനാമ പൂര്വ്വാദൌ പട്ടികാസു ച ।। ൩൧൪ ഐസാദാവമ്ബുപാദൌ ച യമരാജ്യഞ്ച വാഹ്യതഃ । കാലീനാംരവമാലീ കാലീനാമാക്ഷമാലിനീ ।। ൩൧൪.
മാമോദതത്തദോമോമാ രക്ഷത സ്വസ്വ ഭക്ഷണാ । യമപാടടയാമയ മടമോ ടട മോടമാ ।। ൩൧൪.
മാമോദതത്തദോമോമാ എന്നത് ഉച്ചരിക്കുക; ഓരോരുത്തരുടെയും ഭക്ഷണം സംരക്ഷിക്കണം; യമപാടടയാമയ മടമോ ടട മൊടമാ എന്നതും ചൊല്ലണം.
വാമോ ഭൂരിവിഭൂസേയാ ടട രീശ്വ ശ്വരീ ടട । യമരാജാദ്വാഹ്യതോ വം തം തോയം മാരണാത്മകമ് ।। ൩൧൪.
വലതുവശത്ത് മഹത്തായും ഭംഗിയുള്ളവളും; ടട, രീഷ്വ, ശ്വരീ, ടട; യമന്റെ രാജ്യത്തിന് പുറത്തു, നാശകരമായ വെള്ളം വയ്ക്കണം.
കജ്ജലം നിമ്ബനിര്യ്യാസമജ്ജാസൃഗ്വിഷസംയുതമ് । കാകപക്ഷസ്യ ലേഖന്യാ ശ്മശാനേ വാ ചതുഷ്പഥേ ।। ൩൧൪.
കാക്കയുടെ പറവ ഉപയോഗിച്ച്, ശ്മശാനത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ നാലുവഴിയിൽ, കജ്ജളം, വേപ്പിന്റെ പിന്മിഴ, മജ്ജ, രക്തം, വിഷം എന്നിവ ചേർത്ത് എഴുതണം.
നിധാപയേത് കുമ്ഭാധസ്താദ്വല്മീകേ വാഥ നിക്ഷിപേത് । കാഫപക്ഷകസ്യ ലേഖന്യാ ശ്മശാനേ വാ യതുഷ്പഥേ ।। ൩൧൪.
അത് കുമ്പത്തിന്റെ കീഴിൽ സൂക്ഷിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ പുഴുവിന്റെ കുഴിയിൽ ഇടണം; കാക്കയുടെ പറവ ഉപയോഗിച്ച്, ശ്മശാനത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ നാലുവഴിയിൽ എഴുതണം.
ലിഖേച്ചാനുഗ്രഹഞ്ചക്രം ശുക്ലപത്രേഽഥ ഭൂര്ജ്ജംകേ । ലാക്ഷയാ കുങ്കുമേനാഥ സ്ഫടികാചന്ദനേന വാ ।। ൩൧൪.
ആനുകൂല്യത്തിന്റെ ചക്രം വെള്ളയിലയിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഭൂർജ്ജപ്പത്രത്തിൽ, ലക്ഷ, കുങ്കുമം, അല്ലെങ്കിൽ സ്ഫടികചന്ദനം ഉപയോഗിച്ച് എഴുതണം.
ഭുവി ഭിക്തൌ പൂര്വ്വദലേ൧ നാമ മധ്യമകോഷ്ഠകേ । ഖണ്ഡേ തു വാരിമധ്യസ്ഥം ഓം ഹംസൌ വാപി പട്ടിശമ് ।। ൩൧൪.
ഭൂമിയിൽ, കിഴക്കൻ ദളത്തിൽ, പേര് മധ്യകൂറ്റത്തിൽ ഇടണം; ഒരു കഷ്ണത്തിൽ, വെള്ളത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ 'ഓം ഹംസൗ' എന്നത് പെട്ടി കഷ്ണത്തിൽ എഴുതണം.
ലക്ഷ്മീശ്ലോകം ശിബാദൌ ച രാക്ഷസാദിക്രമാല്ലിഖേത് । ശ്രീഃസാമമോമാ സാ ശ്രീഃ സാനൌ യാജ്ഞേ ജ്ഞേയാ നൌസാ ।। ൩൧൪.
ലക്ഷ്മിയുടെ ശ്ലോകം ആദിയിൽ എഴുതണം, പിന്നെ രാക്ഷസ മുതലായവയുടെ ക്രമത്തിൽ; 'ശ്രീഃ സാമമോമാ സാ ശ്രീഃ സാനൗ യാജ്ഞേ ജ്ഞേയാ നൗസാ' എന്നതും എഴുതണം.
വസ്ത്രത്തിൽ, തുണിയിൽ, ഭൂർജ്ജപ്പത്രത്തിൽ, കല്ലിൽ, ചെറു കഷ്ണങ്ങളിൽ, മധ്യത്തിലുള്ള കൂറ്റത്തിൽ ലക്ഷ്യം എഴുതണം; തുടക്കത്തിലും അവസാനം പെട്ടി കഷ്ണങ്ങളിൽ എഴുതണം. കിഴക്കുവശത്തും പടിഞ്ഞാറുവശത്തും വെള്ളം നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ വയ്ക്കണം; പുറത്തു യമന്റെ രാജ്യം. കാളിയുടെ മാല കറുത്ത വിത്തുകളാലാണ്, കാളിയുടെ മറ്റൊരു മാല പാശങ്ങളാലാണ്.