അഗ്നിപുരാണമ്

രക്ഷയേദാത്മനോ വിദ്യാം പ്രതിവാദീ യദാ ശിവഃ । വാരുണ്യാദി തതോ ന്യസ്യ ജ്വരകാശവിനാശനമ് ।। ൩൧൨.

ശിവൻ എതിരാളിയായാൽ, സ്വന്തം വിദ്യയെ സംരക്ഷിക്കണം; പിന്നെ വരുണി മുതലായവയെ വെച്ച്, ജ്വരം, ചുമ എന്നിവയെ നശിപ്പിക്കാം.

. സൌമ്യാദി മധ്യമാന്തന്തു ഗുരുത്വം ജായതേ വടേ । പൂര്വ്വാദി മധ്യമാന്തന്തു ലഘുത്വം കുരുതേ ക്ഷണാത് ।। ൩൧൨.

സൗമ്യ ഭാഗം മുതൽ നടുവിന്റെ അറ്റം വരെ വടവൃക്ഷത്തിൽ ഭാരത്വം ഉണ്ടാകും; കിഴക്കു ഭാഗം മുതൽ നടുവിന്റെ അറ്റം വരെ, ഉടനടി ലഘുത്വം ഉണ്ടാകും.

ഭൂര്ജ്ജേ രോചനയാ ലിഖ്യ ഏതദ്വജ്രാകുലം പുരമ് । ക്രമസ്ഥൈര്മ്മന്ത്രവീജൈസ്തു രക്ഷാം ദേഹേഷു കാരയേത് ।। ൩൧൨.

ഭൂർജത്തിൽ രോചന ഉപയോഗിച്ച് ഈ വജ്രപൂർണ്ണ നഗരം എഴുതണം; ക്രമത്തിൽ മന്ത്രബീജങ്ങൾ ചേർത്ത് ശരീരങ്ങൾക്ക് രക്ഷ ഉണ്ടാക്കണം.

വേഷ്ടിതാ ഭാവഹേമ്നാ ച രക്ഷേയം മൃത്യുനാശിനീ । വിഘ്നപാപാരിദമനീ സൌഭാഗ്യായുഃപ്രദാ ധൃതാ ।। ൩൧൨.

പൊന്നിൽ പൊതിഞ്ഞ ഈ രക്ഷ മരണം നശിപ്പിക്കും; തടസങ്ങളും പാപങ്ങളും ശത്രുക്കളും അകറ്റും, ധനം, ഐശ്വര്യം, ദീർഘായുസ് എന്നിവ നൽകും.

ദ്യൂതേ രണേ ച ജയദാ ശക്രസൈന്യേ ന സംശയഃ । ബന്ധ്യാനാം പുത്രദാ ഹ്യേണാ ചിന്താമണിരിവാപരാ ।। ൩൧൨.

ജൂതത്തിലും യുദ്ധത്തിലും ഇത് ജയം നൽകും, ഇന്ദ്രന്റെ സൈന്യത്തേയും ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നു, സംശയമില്ല; സന്താനമില്ലാത്തവർക്ക് കുട്ടികളെ നൽകും, മറ്റൊരു ചിന്താമണിപോലെയാണ് ഇത്.

സാധയേത് പരരാഷ്ട്രാണി രാജ്യഞ്ച പൃഥിവീം ജയേത് । ഫട് സ്ത്രീം ക്ഷേം ഹൂഁ ലക്ഷജ്പ്യാദ്യക്ഷാദിര്വശഗോ ഭവേത് ।। ൩൧൨.

അവൻ വിദേശരാജ്യങ്ങളെ കീഴടക്കി ഭൂമിയെ ജയിക്കും; 'ഫട് സ്ത്രീം ക്ഷേം ഹൂം' എന്ന മന്ത്രം ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ, അക്ഷാദിപതിമാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും തന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിധേയരാക്കാൻ കഴിയും.

അഗ്നിരുവാച ഓം വിനായകാര്ചനം വക്ഷ്യേ യജേദാധാരശക്തികമ് । ധര്മ്മാദ്യഷ്ടകകന്ദഞ്ച നാലം പദ്മഞ്ച കര്ണികാമ് ।। ൩൧൩.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ഞാൻ വിനായകന്റെ അർച്ചനയെ വിശദീകരിക്കാം; ആദ്യം ആധാരശക്തിയെ, ധർമ്മാദി അഷ്ടകമൂലങ്ങളെ, തണ്ടിനെ, താമരയെ, കർണികയെ ആരാധിക്കണം.

കേശരം ത്രിഗുണം പദ്മം തീവ്രഞ്ച ജ്വലിനീം യജേത് । നന്ദാഞ്ച സുയശാഞ്ചോഗ്രാം തേജോവതീം വിന്ധ്യവാസിനീം ।। ൩൧൩.

കേശരം, ത്രിഗുണമായ താമര, ഉഗ്രമായ ജ്വലിനി, നന്ദ, സുയശ, ഉഗ്ര, തേജോവതി, വിന്ധ്യവാസിനി ഇവരെ ആരാധിക്കണം.

ഗണമൂര്ത്തിം ഗണപതിം ഹൃദയം സ്യാദ്‌ഗണം ജയഃ । ഏകദന്തോത്കടശിരഃശിഖായാച്ലകര്ണിനേ ।। ൩൧൩.

ഗണമൂർത്തി, ഗണപതി, ഹൃദയം ഗണമായത്, ജയം; ഏകദന്തൻ, ഉത്കടൻ, ശിരഃശിഖ, ലകർണിനി ഇവരും.

ഗജവക്ത്രായ കവചം ചഹൂഁ ഫഡന്തം തഥാഷ്ടകം । മഹോദരോ ദണ്ഡഹസ്തഃ പൂര്വ്വാദൌ മധ്യതോ യജേത് ।। ൩൧൩.

ഗജവദനനു വേണ്ടി കവചം, കൂടാതെ 'ഹൂം ഫട്' എന്ന മന്ത്രവും അഷ്ടകവും; മഹോദരൻ, ദണ്ഡഹസ്തൻ—ആദ്യമായി കിഴക്കോട്ട്, പിന്നെ മധ്യത്തിൽ ആരാധിക്കണം.

ജയോ ഗണാധിപോ ഗണനായകോഽഥ ഗണേശ്വരഃ । വക്രതുണ്ഡ ഏകദന്തോത്കടലമ്ബോദരോ ഗജ ।। ൩൧൩.

ജയ, ഗണാധിപൻ, ഗണനായകൻ, പിന്നെ ഗണേശ്വരൻ; വക്രതുണ്ടൻ, ഏകദന്തൻ, ഉത്കടൻ, ലംബോദരൻ, ഗജൻ—

വക്ത്രോ വികടാനനോഽഥ ഹൂഁ പൂര്വ്വോ വിഘ്നനാശനഃ । ധൂമ്രവര്ണോ മഹേന്ദ്രാദ്യോ വാഹ്യേ വിഘ്നേശപൂദനമ് ।। ൩൧൩.

വക്ത്രൻ, വികടാനനൻ, പിന്നെ കിഴക്കോട്ട് 'ഹൂം', വിഘ്നനാശകൻ; ധൂമ്രവർണ്ണൻ, മഹേന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയവർ—പുറത്ത് വിഘ്നേശന്റെ പൂജ.

ത്രിപുരാപൂജനം വക്ഷ്യേ അസിതാങ്ഗോ രുരുസ്തഥാ । ചണ്ഡഃ ക്രോധസ്തഥോന്മത്തഃ കപാലീ ഭീഷണഃ ക്രമാത് ।। ൩൧൩.

തൃപുരയുടെ പൂജയെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം: അസിതാംഗൻ, രുരു, ചണ്ഡൻ, ക്രോധൻ, ഉന്മത്തൻ, കപാലി, ഭീഷണൻ എന്നിങ്ങനെ.

സംഹാരോ ഭൈരവോ ബ്രാഹ്മീമുഖ്യാ ഹ്രസ്വാസ്തു ഭൈരവാഃ । ബ്രഹ്മാണീഷണ്മുഖാ ദീര്ഘാ അഗ്ന്യാദൌ വടുകാഃ ക്രമാത് ।। ൩൧൩.

സംഹാരഭൈരവൻ, ബ്രാഹ്മി മുഖ്യയായി; ഭൈരവന്മാർ ചെറുതായി; ബ്രഹ്മാണി, ഷൺമുഖി ദീർഘമായി; അഗ്നി മുതലായ വടുക്കന്മാർ ക്രമത്തിൽ.

സമയപുത്രോ വടുകോ യോഗിനീപുത്രകസ്തഥാ । സിദ്ധപുത്രശ്ച വടുകഃ കുലപുത്രശ്ചതുര്ഥകഃ ।। ൩൧൩.

സമയപുത്രൻ, വടുക്കൻ, യോഗിനീപുത്രൻ, സിദ്ധപുത്രൻ, വീണ്ടും വടുക്കൻ, നാലാമതായി കുലപുത്രൻ.

ഹേതുകഃ ക്ഷേത്രപാലശ്ച ത്രിപുരാന്തോ ദ്വിതീയകഃ । അഗ്നിവേതാലോഽഗ്നിജിഹ്വഃ കരാലീ കാലലോചനഃ ।। ൩൧൩.

ഹേതുകൻ, ക്ഷേത്രപാലൻ, രണ്ടാം സ്ഥാനത്ത് തൃപുരാന്തൻ; അഗ്നിവേതാളൻ, അഗ്നിജിഹ്വൻ, കരാളി, കാലലോചനൻ.

ഏകപാദശ്ച ഭീമാക്ഷ ഐം ക്ഷേം പ്രേതസ്തഥാസനം । ഐഁ ഹ്രീം ദ്വൌശ്ച ത്രിപുരാ പദ്മാസനസമാസ്ഥിതാ ।। ൩൧൩.

ഏകപാദൻ, ഭീമാക്ഷൻ, 'ഐം ക്ഷേം', പ്രേതൻ, ആസനം; 'ഐം ഹ്രീം', രണ്ടു തൃപുരമാരും താമരാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരും.

വിഭ്രത്യഭയപുസ്തഞ്ച വാമേ ബരദമാലികാമ് । മൂലേന ഹൃദയാദി സ്യാജ്ജാലപൂര്ണഞ്ച കാമകമ് ।। ൩൧൩.

അവൾ ഇടത് കൈയിൽ അഭയമുദ്രയും പുസ്തകവും, അനുഗ്രഹമാലയും കൈവശമുണ്ട്; മൂലത്തിൽ നിന്ന് ഹൃദയത്തിലേക്ക്, ആകെയുള്ളത് ജാലം നിറയുകയും, ആഗ്രഹം നിറവേറുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഗോമധ്യേ നാമ സംലിഖ്യ ചാഷ്ടപത്രേ ച മധ്യതഃ । ശ്മശാനാദിപടേ ശ്മശാനാങ്ഗാരേണ വിലേഖയേത് ।। ൩൧൩.

പശുവിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് പേരെ എഴുതിയും അഷ്ടദളത്തിൽ മദ്ധ്യത്തിൽ എഴുതിയും, ശ്മശാനത്തിൽ നിന്നുള്ള വസ്ത്രത്തിൽ ശ്മശാനഭസ്മം ഉപയോഗിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തണം.

ചിതാങ്ഗാരപിഷ്ടകേന മൂര്ത്തിം ധ്യാത്വാ തു തസ്യ ച । ക്ഷിപ്ത്വോദരേ നീലസൂത്രൈര്വേഷ്ട്യ ചോച്ചാടനം ഭവേത് ।। ൩൧൩.

ചിതാഭസ്മം കൊണ്ടുള്ള ഫലകം ഉപയോഗിച്ച് അവന്റെ രൂപം ധ്യാനിച്ച്, അതു വയറ്റിൽ വെച്ച് നീലനൂലാൽ കെട്ടിയാൽ, ഉച്ചാടനക്രിയ ഫലപ്രദമാകും.

ഓം നമോ ഭഗവതി ജ്വാലാമാനിനി ഗൃധ്രഗണപരിവൃതേ സ്വാഹാ । യുദ്ധ ഗച്ഛന് ജപന്മന്ത്രം പുമാന് സാക്ഷാജ്ജയീ ഭവേത് । ഓം ശ്രീഁ ഹ്രീഁ ക്ലീഁ ശ്രിയൈ നമഃ । ഉത്തരാദൌ ച ഘൃണിനീ സൂര്യ്യാ പൂജ്യാ ചതുര്ദ്ദലേ ।। ൩൧൩.

'ഓം നമോ ഭഗവതി ജ്വാലാമാനിനി ഗൃധ്രഗണപരിവൃതേ സ്വാഹാ'; യുദ്ധത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഈ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ, പുരുഷൻ സാക്ഷാൽ ജയിക്കാം. 'ഓം ശ്രീം ഹ്രീം ക്ളീം ശ്രീയെ നമഃ'; വടക്കോട്ട് ഘൃണിനി സൂര്യയെ നാലുദളത്തിൽ ആരാധിക്കണം.

ആദിത്യാ പ്രഭാവതീ ച ഹേമാദ്രിമധുരാശ്രിയഃ । ഓം ഹ്രീം ഗൌര്യ്യൈ നമഃ । ഗൌരീമന്ത്രഃ സര്വ്വകരഃ ഹോമാദ്ധ്യാനാജ്ജപാര്ച്ചനാത് ।। ൩൧൩.

ആദിത്യ, പ്രഭാവതി, ഹേമാദ്രിമധുരാശ്രയ, 'ഓം ഹ്രീം ഗൗര്യൈ നമഃ'; ഗൗരിമന്ത്രം ഹോമം, ധ്യാനം, ജപം, അർച്ചന എന്നിവയിലൂടെ എല്ലാം സാധ്യമാക്കുന്നു.

രക്താ ചതുര്ഭുജാ പാശവരദാ ദക്ഷിണേ കരേ । അങ്കുശാഭയയുക്താന്താം പ്രാര്ഥ്യ സിദ്ധാത്മനാ പുമാന് ।। ൩൧൩.

ചുവപ്പും നാലു കൈകളും ഉള്ള ദേവി, വലത് കൈയിൽ പാശവും വരദയും, ഇടത് കൈയിൽ അങ്കുശവും അഭയമുദ്രയും; ശുദ്ധഹൃദയത്തോടെ വിജയത്തിനായി അവളെ ആരാധിക്കണം.

ജീവേദ്വര്ഷശതം ധീമാന്ന ചൌരാരിഭയം ഭവേത് । ക്രുദ്ധഃ പ്രസാദീ ഭവതി യുധി മന്ത്രാമ്ബുപാനതഃ ।। ൩൧൩.

ബുദ്ധിമാൻ ആയ ഒരാൾ നൂറു വർഷം ജീവിക്കും; കള്ളന്മാരോ ശത്രുക്കളോ ഭയപ്പെടുത്തില്ല. യുദ്ധത്തിൽ കോപം വന്നവനും മന്ത്രം ചേർത്ത വെള്ളം കുടിച്ചാൽ മനസ്സ് ശാന്തമാകും.

അഞ്ജനം തിലകം വശ്യേ ജിചഹ്വാഗ്രേ കവിതാ ഭവേത് । തജ്ജപാന്മൈഥുനം വശ്യേ തജ്ജപാദ്യോനിവീക്ഷണപ്ത് ।। ൩൧൩.

കണ്ണിൽ കജൽ ഇടുകയോ തിലകം ഇടുകയോ ചെയ്താൽ ആളുകളെ വശീകരിക്കാൻ കഴിയും; നാവിന്റെ അറ്റം തൊടുമ്പോൾ കവിതയിലേയ്ക്ക് കഴിവ് ലഭിക്കും; ആ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ വശീകരണം നേടാം; അതേ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ യോനി ദർശനം നേടാം.

. സ്പര്ശാദ്വശീ തിലഹോമാത്സര്വ്വഞ്ചൈവ തു സിധ്യതി । സപ്താഭിമന്ത്രിതഞ്ചാന്നം ഭുഞ്ജംസ്തസ്യ ശ്രിയഃ സദാ ।। ൩൧൩.

തൊടുന്നതിലൂടെ ആളുകളെ വശീകരിക്കാൻ കഴിയും; എള്ള് ഹോമം ചെയ്താൽ എല്ലാം സാധിക്കും; ഏഴു മന്ത്രം ചേർത്ത് ഭോജനമെടുത്താൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും.

അര്ദ്ധനാരീശരുപോഽയം ലക്ഷ്മയാദിവൈഷ്ണവാദികഃ । അനങ്ഗരൂപാ ശക്തിശ്ച ദ്വിതീയാ മദനാതുരാ ।। ൩൧൩.

ഇവൾ അർദ്ധനാരീശ്വര രൂപത്തിൽ, ലക്ഷ്മിയുമായി, വൈഷ്ണവ സമ്പ്രദായത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു; രണ്ടാമത്തേത്, ആനന്ദം നിറഞ്ഞ ശക്തിയാണ്, കാമത്തിൽ മുഴുകിയവളാണ്.

പവനവേഗാ ഭുവനപാലാ വൈ സര്വ്വസിദ്ധിദാ । അനങ്ഗമദനാനങ്ഗമേഖലാന്താഞ്ജപേച്ഛ്രിയേ ।। ൩൧൩.

ലോക രക്ഷകർ വായുവിന്റെ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, അവർ എല്ലാം സാധ്യമാക്കുന്നു; ഐശ്വര്യത്തിനായി 'അനംഗമദനാനംഗമേഖല' എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം.

പദ്മമധ്യദലേഷു ഹ്രീഁ സ്വരാന് കാദീസ്തതഃ സ്ത്രിയാഃ । ഷട്‌കോണേ വാ ഘടേ വാഽഥ ലിഖിത്വാ സ്യാദ്വശീകരം ।। ൩൧൩.

താമരയുടെ ഉള്ളിലത്തെ ഇലകളിൽ 'ഹ്രീം' എന്ന അക്ഷരവും 'ക' മുതലായ സ്വരങ്ങളും എഴുതുക; സ്ത്രീക്കായി ആറു കോണുള്ള രൂപത്തിലോ കുഴിയിലോ എഴുതിയാൽ വശീകരണം ഉണ്ടാകും.