അഗ്നിപുരാണമ്

താപയേത്‌ഖാദിരാങ്ഗാരൈര്ഭൂര്ജമാക്രമ്യ പാദയോഃ । സപ്താഹാദാനയേത് സര്വ്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് ।। ൩൧൨.

കാടിരം ചാരകൊണ്ടു ചൂടാക്കി, കാൽക്കീഴിൽ ഭൂർജം വെച്ച്, ഏഴു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും ചലനശീലികളും അചലങ്ങളുമായ എല്ലാം അവൻ ആകർഷിക്കും.

വജ്രസമ്പുടഗര്ഭേ തു ദ്വാദശാരേ തു ലേഖയേത് । മധ്യേ ഗര്ഭഗതം നാമ സദാശിവവിദര്മിതമ് ।। ൩൧൨.

വജ്രപാത്രത്തിനുള്ളിൽ, പന്ത്രണ്ടു അറ്റങ്ങളുള്ള രൂപം എഴുതണം; നടുവിൽ, സദാശിവന്റെ ജ്ഞാനചിഹ്നം ചേർത്ത്, നാമം മറച്ചു വെക്കണം.

കുഡ്യേ൧ ഫലകകേ വാഥ ശിലാപട്ടേ ഹരിദ്രയാ। മുഖസ്തമ്ഭം ഗതിസ്തമ്ഭം സൈന്യസ്തമ്ഭന്തു ജായതേ ।। ൩൧൨.

മതിലിലും, ഫലകത്തിലും, കല്ലിൽ മഞ്ഞൾ ഉപയോഗിച്ച് എഴുതുമ്പോൾ, വാക്ക് നിൽക്കുകയും, ചലനം നിൽക്കുകയും, സൈന്യങ്ങൾ നിൽക്കുകയും ചെയ്യും.

വിഷരക്തേന സംലിഖ്യ ശമശാനേ കര്പരേ ബുധഃ । ഷട്‌കോണം ദണ്ഡമാക്രാന്തം സമന്താച്ഛക്തിയോജിതമ് ।। ൩൧൨.

വിഷം കലർന്ന രക്തം കൊണ്ടു, ശ്മശാനത്തിലെ കപ്പാലിൽ, അറിവുള്ളവൻ ആറു കോണുള്ള രൂപം, അതിൽ ദണ്ഡം കടത്തിയും, ചുറ്റും ശക്തി ചേർത്ത് എഴുതണം.

മാരയേദചിരാദേഷ ശ്മശാനേ നിഹതം രിപും । ഛേദം കരോതി രാഷ്ട്രസ്യ ചക്രമധ്യേ ന്യസേദ്രിപും ।। ൩൧൨.

ശ്മശാനത്തിൽ ശത്രുവിനെ ഉടൻ കൊല്ലും; രാജ്യത്തിൽ ഭേദം വരുത്തുകയും, ചക്രത്തിന്റെ നടുവിൽ ശത്രുവിനെ വെക്കുകയും ചെയ്യും.

ചക്രധാരാങ്ഗതാം ശക്തിം രിപുനാമ്നാ രിപും ഹരേത് । താര്ക്ഷ്യേണൈവ ചു വീജേന ഖഡ്ഗമധ്യേ തു ലോഖയേത് ।। ൩൧൨.

ചക്രത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ ശത്രുവിന്റെ നാമം ചേർത്ത് ശക്തി വെച്ചാൽ, ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കും; ഗരുഡപക്ഷിയുടെ ഈരം അല്ലെങ്കിൽ ബീജം ഉപയോഗിച്ച്, അതിനെ വാളിന്റെ നടുവിൽ വെക്കണം.

വിദര്ഭരിപുനാമാഥ ശ്മശാനാങ്ഗാരലേഖിതമ് । സപ്താഹാത്സാധയേദ്ദേശം താഡയേത് പ്രേതഭസ്മനാ ।। ൩൧൨.

വിദർഭ ശത്രുവിന്റെ നാമം, ശ്മശാന ചാരകൊണ്ടു എഴുതിയാൽ, ഏഴു ദിവസത്തിനകം ദേശം കീഴടക്കും; പ്രേതത്തിന്റെ ചാരത്തോടെ അടിച്ചാൽ വിജയിക്കും.

ഭേദനേ ഛേദനേ ചൈവ മാരണേഷു ശിവോ ഭവേത് । താരകം നേത്രമുദ്ദേഷ്ടം ശാന്തിപുഷ്ടീ നിയോജയേത് ।। ൩൧൨.

ഭേദനം, മുറിക്കൽ, കൊല്ലൽ എന്നിവയിൽ ശിവൻ സാന്നിധ്യമുണ്ട്; നക്ഷത്രം കണ്ണായി നിർദ്ദേശിക്കണം, ശാന്തിയും പോഷണവും അതിലൂടെ നേടാം.

ദഹനാദിപ്രയോഗോയം ശാകിനീഞ്ചൈവ കര്ഷയേത് । മധ്യാദിവാരുണീം യാവദ്വക്രതുണ്ഡസമന്വിതഃ ।। ൩൧൨.

ദഹനം തുടങ്ങിയ പ്രയോഗം ശാകിനികളെ ആകർഷിക്കും; നടുവിൽ നിന്ന് വരുണി വരെ, വളഞ്ഞ തൂണോടൊപ്പം അവൻ വരും.

കുഷ്ഠാദ്യാ വ്യാധയോ യേ തു നാശയേത്താന്ന സംശയഃ । മധ്യാദിഉത്തരാന്തന്തു കരാലീബന്ധനാജ്ജപേത് ।। ൩൧൨.

കുഷ്ഠം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ തീരും, സംശയമില്ല; നടുവിൽ നിന്ന് അവസാനത്തേയ്ക്ക് കരാളി ബന്ധനം ചേർത്ത് ജപിക്കണം.

രക്ഷയേദാത്മനോ വിദ്യാം പ്രതിവാദീ യദാ ശിവഃ । വാരുണ്യാദി തതോ ന്യസ്യ ജ്വരകാശവിനാശനമ് ।। ൩൧൨.

ശിവൻ എതിരാളിയായാൽ, സ്വന്തം വിദ്യയെ സംരക്ഷിക്കണം; പിന്നെ വരുണി മുതലായവയെ വെച്ച്, ജ്വരം, ചുമ എന്നിവയെ നശിപ്പിക്കാം.

. സൌമ്യാദി മധ്യമാന്തന്തു ഗുരുത്വം ജായതേ വടേ । പൂര്വ്വാദി മധ്യമാന്തന്തു ലഘുത്വം കുരുതേ ക്ഷണാത് ।। ൩൧൨.

സൗമ്യ ഭാഗം മുതൽ നടുവിന്റെ അറ്റം വരെ വടവൃക്ഷത്തിൽ ഭാരത്വം ഉണ്ടാകും; കിഴക്കു ഭാഗം മുതൽ നടുവിന്റെ അറ്റം വരെ, ഉടനടി ലഘുത്വം ഉണ്ടാകും.

ഭൂര്ജ്ജേ രോചനയാ ലിഖ്യ ഏതദ്വജ്രാകുലം പുരമ് । ക്രമസ്ഥൈര്മ്മന്ത്രവീജൈസ്തു രക്ഷാം ദേഹേഷു കാരയേത് ।। ൩൧൨.

ഭൂർജത്തിൽ രോചന ഉപയോഗിച്ച് ഈ വജ്രപൂർണ്ണ നഗരം എഴുതണം; ക്രമത്തിൽ മന്ത്രബീജങ്ങൾ ചേർത്ത് ശരീരങ്ങൾക്ക് രക്ഷ ഉണ്ടാക്കണം.

വേഷ്ടിതാ ഭാവഹേമ്നാ ച രക്ഷേയം മൃത്യുനാശിനീ । വിഘ്നപാപാരിദമനീ സൌഭാഗ്യായുഃപ്രദാ ധൃതാ ।। ൩൧൨.

പൊന്നിൽ പൊതിഞ്ഞ ഈ രക്ഷ മരണം നശിപ്പിക്കും; തടസങ്ങളും പാപങ്ങളും ശത്രുക്കളും അകറ്റും, ധനം, ഐശ്വര്യം, ദീർഘായുസ് എന്നിവ നൽകും.

ദ്യൂതേ രണേ ച ജയദാ ശക്രസൈന്യേ ന സംശയഃ । ബന്ധ്യാനാം പുത്രദാ ഹ്യേണാ ചിന്താമണിരിവാപരാ ।। ൩൧൨.

ജൂതത്തിലും യുദ്ധത്തിലും ഇത് ജയം നൽകും, ഇന്ദ്രന്റെ സൈന്യത്തേയും ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നു, സംശയമില്ല; സന്താനമില്ലാത്തവർക്ക് കുട്ടികളെ നൽകും, മറ്റൊരു ചിന്താമണിപോലെയാണ് ഇത്.

സാധയേത് പരരാഷ്ട്രാണി രാജ്യഞ്ച പൃഥിവീം ജയേത് । ഫട് സ്ത്രീം ക്ഷേം ഹൂഁ ലക്ഷജ്പ്യാദ്യക്ഷാദിര്വശഗോ ഭവേത് ।। ൩൧൨.

അവൻ വിദേശരാജ്യങ്ങളെ കീഴടക്കി ഭൂമിയെ ജയിക്കും; 'ഫട് സ്ത്രീം ക്ഷേം ഹൂം' എന്ന മന്ത്രം ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ, അക്ഷാദിപതിമാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും തന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിധേയരാക്കാൻ കഴിയും.

അഗ്നിരുവാച ഓം വിനായകാര്ചനം വക്ഷ്യേ യജേദാധാരശക്തികമ് । ധര്മ്മാദ്യഷ്ടകകന്ദഞ്ച നാലം പദ്മഞ്ച കര്ണികാമ് ।। ൩൧൩.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ഞാൻ വിനായകന്റെ അർച്ചനയെ വിശദീകരിക്കാം; ആദ്യം ആധാരശക്തിയെ, ധർമ്മാദി അഷ്ടകമൂലങ്ങളെ, തണ്ടിനെ, താമരയെ, കർണികയെ ആരാധിക്കണം.

കേശരം ത്രിഗുണം പദ്മം തീവ്രഞ്ച ജ്വലിനീം യജേത് । നന്ദാഞ്ച സുയശാഞ്ചോഗ്രാം തേജോവതീം വിന്ധ്യവാസിനീം ।। ൩൧൩.

കേശരം, ത്രിഗുണമായ താമര, ഉഗ്രമായ ജ്വലിനി, നന്ദ, സുയശ, ഉഗ്ര, തേജോവതി, വിന്ധ്യവാസിനി ഇവരെ ആരാധിക്കണം.

ഗണമൂര്ത്തിം ഗണപതിം ഹൃദയം സ്യാദ്‌ഗണം ജയഃ । ഏകദന്തോത്കടശിരഃശിഖായാച്ലകര്ണിനേ ।। ൩൧൩.

ഗണമൂർത്തി, ഗണപതി, ഹൃദയം ഗണമായത്, ജയം; ഏകദന്തൻ, ഉത്കടൻ, ശിരഃശിഖ, ലകർണിനി ഇവരും.

ഗജവക്ത്രായ കവചം ചഹൂഁ ഫഡന്തം തഥാഷ്ടകം । മഹോദരോ ദണ്ഡഹസ്തഃ പൂര്വ്വാദൌ മധ്യതോ യജേത് ।। ൩൧൩.

ഗജവദനനു വേണ്ടി കവചം, കൂടാതെ 'ഹൂം ഫട്' എന്ന മന്ത്രവും അഷ്ടകവും; മഹോദരൻ, ദണ്ഡഹസ്തൻ—ആദ്യമായി കിഴക്കോട്ട്, പിന്നെ മധ്യത്തിൽ ആരാധിക്കണം.

ജയോ ഗണാധിപോ ഗണനായകോഽഥ ഗണേശ്വരഃ । വക്രതുണ്ഡ ഏകദന്തോത്കടലമ്ബോദരോ ഗജ ।। ൩൧൩.

ജയ, ഗണാധിപൻ, ഗണനായകൻ, പിന്നെ ഗണേശ്വരൻ; വക്രതുണ്ടൻ, ഏകദന്തൻ, ഉത്കടൻ, ലംബോദരൻ, ഗജൻ—

വക്ത്രോ വികടാനനോഽഥ ഹൂഁ പൂര്വ്വോ വിഘ്നനാശനഃ । ധൂമ്രവര്ണോ മഹേന്ദ്രാദ്യോ വാഹ്യേ വിഘ്നേശപൂദനമ് ।। ൩൧൩.

വക്ത്രൻ, വികടാനനൻ, പിന്നെ കിഴക്കോട്ട് 'ഹൂം', വിഘ്നനാശകൻ; ധൂമ്രവർണ്ണൻ, മഹേന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയവർ—പുറത്ത് വിഘ്നേശന്റെ പൂജ.

ത്രിപുരാപൂജനം വക്ഷ്യേ അസിതാങ്ഗോ രുരുസ്തഥാ । ചണ്ഡഃ ക്രോധസ്തഥോന്മത്തഃ കപാലീ ഭീഷണഃ ക്രമാത് ।। ൩൧൩.

തൃപുരയുടെ പൂജയെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം: അസിതാംഗൻ, രുരു, ചണ്ഡൻ, ക്രോധൻ, ഉന്മത്തൻ, കപാലി, ഭീഷണൻ എന്നിങ്ങനെ.

സംഹാരോ ഭൈരവോ ബ്രാഹ്മീമുഖ്യാ ഹ്രസ്വാസ്തു ഭൈരവാഃ । ബ്രഹ്മാണീഷണ്മുഖാ ദീര്ഘാ അഗ്ന്യാദൌ വടുകാഃ ക്രമാത് ।। ൩൧൩.

സംഹാരഭൈരവൻ, ബ്രാഹ്മി മുഖ്യയായി; ഭൈരവന്മാർ ചെറുതായി; ബ്രഹ്മാണി, ഷൺമുഖി ദീർഘമായി; അഗ്നി മുതലായ വടുക്കന്മാർ ക്രമത്തിൽ.

സമയപുത്രോ വടുകോ യോഗിനീപുത്രകസ്തഥാ । സിദ്ധപുത്രശ്ച വടുകഃ കുലപുത്രശ്ചതുര്ഥകഃ ।। ൩൧൩.

സമയപുത്രൻ, വടുക്കൻ, യോഗിനീപുത്രൻ, സിദ്ധപുത്രൻ, വീണ്ടും വടുക്കൻ, നാലാമതായി കുലപുത്രൻ.

ഹേതുകഃ ക്ഷേത്രപാലശ്ച ത്രിപുരാന്തോ ദ്വിതീയകഃ । അഗ്നിവേതാലോഽഗ്നിജിഹ്വഃ കരാലീ കാലലോചനഃ ।। ൩൧൩.

ഹേതുകൻ, ക്ഷേത്രപാലൻ, രണ്ടാം സ്ഥാനത്ത് തൃപുരാന്തൻ; അഗ്നിവേതാളൻ, അഗ്നിജിഹ്വൻ, കരാളി, കാലലോചനൻ.

ഏകപാദശ്ച ഭീമാക്ഷ ഐം ക്ഷേം പ്രേതസ്തഥാസനം । ഐഁ ഹ്രീം ദ്വൌശ്ച ത്രിപുരാ പദ്മാസനസമാസ്ഥിതാ ।। ൩൧൩.

ഏകപാദൻ, ഭീമാക്ഷൻ, 'ഐം ക്ഷേം', പ്രേതൻ, ആസനം; 'ഐം ഹ്രീം', രണ്ടു തൃപുരമാരും താമരാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരും.

വിഭ്രത്യഭയപുസ്തഞ്ച വാമേ ബരദമാലികാമ് । മൂലേന ഹൃദയാദി സ്യാജ്ജാലപൂര്ണഞ്ച കാമകമ് ।। ൩൧൩.

അവൾ ഇടത് കൈയിൽ അഭയമുദ്രയും പുസ്തകവും, അനുഗ്രഹമാലയും കൈവശമുണ്ട്; മൂലത്തിൽ നിന്ന് ഹൃദയത്തിലേക്ക്, ആകെയുള്ളത് ജാലം നിറയുകയും, ആഗ്രഹം നിറവേറുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഗോമധ്യേ നാമ സംലിഖ്യ ചാഷ്ടപത്രേ ച മധ്യതഃ । ശ്മശാനാദിപടേ ശ്മശാനാങ്ഗാരേണ വിലേഖയേത് ।। ൩൧൩.

പശുവിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് പേരെ എഴുതിയും അഷ്ടദളത്തിൽ മദ്ധ്യത്തിൽ എഴുതിയും, ശ്മശാനത്തിൽ നിന്നുള്ള വസ്ത്രത്തിൽ ശ്മശാനഭസ്മം ഉപയോഗിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തണം.