അഗ്നിപുരാണമ്

ദൂതീമന്ത്രേണ ദ്വാരാദൌ ഏകവൃക്ഷേ ശ്മശാനകേ । ഏവഞ്ച സര്വ്വകാമാപ്തിര്ഭുങ്‌ക്തേ സര്വ്വാം മഹീം നൃപഃ ।। ൩൧൧.

ദൂതി മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വാതിലിലും ശ്മശാനത്തിലെ ഒരു വൃക്ഷത്തിലും അർപ്പണം നടത്തണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ രാജാവ് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുകയും ഭൂമി മുഴുവൻ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും.

അഗ്നിരുവാച വിദ്യാപ്രസ്താവമാഖ്യാസ്യേ ധര്മ്മകാമാദിസിദ്ധിദമ് । നവകോഷ്ഠവിഭാഗേന വിദ്യാഭേദഞ്ച വിന്ദതി ।। ൩൧൨.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ധർമ്മം, കാമം എന്നിവയിൽ വിജയമെത്തിക്കുന്ന വിദ്യയുടെ വിഷയത്തെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ഒമ്പത് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച് വിദ്യയുടെ വ്യത്യാസങ്ങൾ കണ്ടെത്താം.

അനുലോമവിലോമേന സമസ്തവ്യസ്തയോഗതഃ । കര്ണാവികര്ണയോഗേന അത ഊദ്‌ര്ധ്വം വിഭാഗശഃ ।। ൩൧൨.

സരളമായും വിപരീതമായും, ചേർത്തും വേർതിരിച്ചും, കർണ്ണം-അകർണ്ണം എന്ന രീതിയിലും, പിന്നെയും മേലോട്ടുള്ള വിഭജനങ്ങളിലൂടെയും ചെയ്യാം.

ത്രിത്രികേണ ച യോഗേന ദേവ്യാ സന്നദ്ധവിഗ്രഹഃ । ജാനാതി സിദ്ധിദാന്മന്ത്രാന് പ്രസ്താവാന്നിര്ഗതാന് ബഹൂന് ।। ൩൧൨.

മൂന്ന് ത്രികോണങ്ങളുടെ യോഗത്തിലൂടെ, ദേവിയുടെ അലങ്കൃതമായ രൂപത്തോടെ, വിജയപ്രദമായ മന്ത്രങ്ങൾ, വിഷയത്തിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന പലതും അറിയാം.

ശാസ്ത്രേ ശാസ്ത്രേ സ്മൃതാ മന്ത്രാഃ പ്രയോഗാസ്തത്ര ദുര്ല്ലഭാഃ । ഗുരുഃ സ്യാത് പ്രഥമോ വര്ണഃ പൂര്വ്വേദ്യുര്ന ച വര്ണ്യതേ ।। ൩൧൨.

ഓരോ ശാസ്ത്രത്തിലും മന്ത്രങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ അവയുടെ പ്രയോഗം ദുഷ്കരമാണ്. ഗുരു ആദ്യ അക്ഷരമാണ്, മുൻകൂട്ടി അറിയുന്നവൻ, എന്നാൽ വിശദീകരിക്കാൻ പാടില്ല.

പ്രസ്താവേ തത്ര ചൈകാര്ണാ ദ്വ്യര്ണസ്ത്ര്യര്ണാദയോഽഭവന് । തിര്യ്യഗൂദ്‌ര്ധ്വഗതാ രേഖാശ്ചതുരശ്ചതുരോ ഭജേത് ।। ൩൧൨.

വിഷയത്തിൽ ഒറ്റ അക്ഷരവും, രണ്ട് അക്ഷരവും, മൂന്ന് അക്ഷരവും തുടങ്ങിയവ ഉണ്ട്. കിടക്കയും നേരിയരേഖകളും നാലായി വിഭജിക്കണം.

നവ കോഷ്ഠാ ഭവന്ത്യേവം മധ്യദേശേ തഥാ ഇമാന് । പ്രദക്ഷിണേന സംസ്ഥാപ്യ പ്രസ്താവം ഭേദയേത്തതഃ ।। ൩൧൨.

ഇങ്ങനെ മധ്യഭാഗത്ത് ഒമ്പത് ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. അവ പ്രദക്ഷിണമായി സ്ഥാപിച്ച്, ശേഷം വിഷയം വിഭജിക്കണം.

പ്ര്സ്താവക്രമയോഗേന പ്രസ്താവം യസ്തു വിന്ദതി । കരമുഷ്ടിസ്ഥിതാസ്തസ്യ സാധകസ്യ ഹി സിദ്ധയഃ ।। ൩൧൨.

പ്രസ്താവം എന്ന രീതിയിലും അതിന്റെ ക്രമാനുസരണത്തിലുമാണ് ആരെങ്കിലും പ്രസ്താവം നേടുന്നത് എങ്കിൽ, ആ സാദകനു വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ ശക്തികളും കൈമുട്ടിനുള്ളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കും.

ത്രൈലോക്യം പാദമൂലേ സ്യാന്നവഖണ്ഡാം ഭുവം ലഭേത് । കപാലേ തു സമാലിഖ്യ ശിവതത്ത്വം സമന്തതഃ ।। ൩൧൨.

മൂന്നു ലോകങ്ങളും അവന്റെ കാലടിയിൽ വരും; ഒൻപതു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച ഭൂമി അവൻ നേടും. ഒരു കപ്പാലിൽ ചുറ്റും ശിവതത്വം എഴുതണം.

ശ്മശാനകര്പടേ വാഥ വാഹ്യം നിഷ്ക്രമ്യ മന്ത്രവിത് । തസ്യ മധ്യേ ലിഖേന്നാമ കര്ണികോപരി സംസ്ഥിതമ് ।। ൩൧൨.

ശ്മശാനത്തിൽ നിന്നുള്ള പഴയ വസ്ത്രത്തിലും അല്ലെങ്കിൽ പുറത്തു പോയി, മന്ത്രം അറിയുന്നവൻ അതിന്റെ നടുവിൽ, കർണ്ണികയുടെ മുകളിൽ, നാമം എഴുതണം.

താപയേത്‌ഖാദിരാങ്ഗാരൈര്ഭൂര്ജമാക്രമ്യ പാദയോഃ । സപ്താഹാദാനയേത് സര്വ്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് ।। ൩൧൨.

കാടിരം ചാരകൊണ്ടു ചൂടാക്കി, കാൽക്കീഴിൽ ഭൂർജം വെച്ച്, ഏഴു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും ചലനശീലികളും അചലങ്ങളുമായ എല്ലാം അവൻ ആകർഷിക്കും.

വജ്രസമ്പുടഗര്ഭേ തു ദ്വാദശാരേ തു ലേഖയേത് । മധ്യേ ഗര്ഭഗതം നാമ സദാശിവവിദര്മിതമ് ।। ൩൧൨.

വജ്രപാത്രത്തിനുള്ളിൽ, പന്ത്രണ്ടു അറ്റങ്ങളുള്ള രൂപം എഴുതണം; നടുവിൽ, സദാശിവന്റെ ജ്ഞാനചിഹ്നം ചേർത്ത്, നാമം മറച്ചു വെക്കണം.

കുഡ്യേ൧ ഫലകകേ വാഥ ശിലാപട്ടേ ഹരിദ്രയാ। മുഖസ്തമ്ഭം ഗതിസ്തമ്ഭം സൈന്യസ്തമ്ഭന്തു ജായതേ ।। ൩൧൨.

മതിലിലും, ഫലകത്തിലും, കല്ലിൽ മഞ്ഞൾ ഉപയോഗിച്ച് എഴുതുമ്പോൾ, വാക്ക് നിൽക്കുകയും, ചലനം നിൽക്കുകയും, സൈന്യങ്ങൾ നിൽക്കുകയും ചെയ്യും.

വിഷരക്തേന സംലിഖ്യ ശമശാനേ കര്പരേ ബുധഃ । ഷട്‌കോണം ദണ്ഡമാക്രാന്തം സമന്താച്ഛക്തിയോജിതമ് ।। ൩൧൨.

വിഷം കലർന്ന രക്തം കൊണ്ടു, ശ്മശാനത്തിലെ കപ്പാലിൽ, അറിവുള്ളവൻ ആറു കോണുള്ള രൂപം, അതിൽ ദണ്ഡം കടത്തിയും, ചുറ്റും ശക്തി ചേർത്ത് എഴുതണം.

മാരയേദചിരാദേഷ ശ്മശാനേ നിഹതം രിപും । ഛേദം കരോതി രാഷ്ട്രസ്യ ചക്രമധ്യേ ന്യസേദ്രിപും ।। ൩൧൨.

ശ്മശാനത്തിൽ ശത്രുവിനെ ഉടൻ കൊല്ലും; രാജ്യത്തിൽ ഭേദം വരുത്തുകയും, ചക്രത്തിന്റെ നടുവിൽ ശത്രുവിനെ വെക്കുകയും ചെയ്യും.

ചക്രധാരാങ്ഗതാം ശക്തിം രിപുനാമ്നാ രിപും ഹരേത് । താര്ക്ഷ്യേണൈവ ചു വീജേന ഖഡ്ഗമധ്യേ തു ലോഖയേത് ।। ൩൧൨.

ചക്രത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ ശത്രുവിന്റെ നാമം ചേർത്ത് ശക്തി വെച്ചാൽ, ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കും; ഗരുഡപക്ഷിയുടെ ഈരം അല്ലെങ്കിൽ ബീജം ഉപയോഗിച്ച്, അതിനെ വാളിന്റെ നടുവിൽ വെക്കണം.

വിദര്ഭരിപുനാമാഥ ശ്മശാനാങ്ഗാരലേഖിതമ് । സപ്താഹാത്സാധയേദ്ദേശം താഡയേത് പ്രേതഭസ്മനാ ।। ൩൧൨.

വിദർഭ ശത്രുവിന്റെ നാമം, ശ്മശാന ചാരകൊണ്ടു എഴുതിയാൽ, ഏഴു ദിവസത്തിനകം ദേശം കീഴടക്കും; പ്രേതത്തിന്റെ ചാരത്തോടെ അടിച്ചാൽ വിജയിക്കും.

ഭേദനേ ഛേദനേ ചൈവ മാരണേഷു ശിവോ ഭവേത് । താരകം നേത്രമുദ്ദേഷ്ടം ശാന്തിപുഷ്ടീ നിയോജയേത് ।। ൩൧൨.

ഭേദനം, മുറിക്കൽ, കൊല്ലൽ എന്നിവയിൽ ശിവൻ സാന്നിധ്യമുണ്ട്; നക്ഷത്രം കണ്ണായി നിർദ്ദേശിക്കണം, ശാന്തിയും പോഷണവും അതിലൂടെ നേടാം.

ദഹനാദിപ്രയോഗോയം ശാകിനീഞ്ചൈവ കര്ഷയേത് । മധ്യാദിവാരുണീം യാവദ്വക്രതുണ്ഡസമന്വിതഃ ।। ൩൧൨.

ദഹനം തുടങ്ങിയ പ്രയോഗം ശാകിനികളെ ആകർഷിക്കും; നടുവിൽ നിന്ന് വരുണി വരെ, വളഞ്ഞ തൂണോടൊപ്പം അവൻ വരും.

കുഷ്ഠാദ്യാ വ്യാധയോ യേ തു നാശയേത്താന്ന സംശയഃ । മധ്യാദിഉത്തരാന്തന്തു കരാലീബന്ധനാജ്ജപേത് ।। ൩൧൨.

കുഷ്ഠം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ തീരും, സംശയമില്ല; നടുവിൽ നിന്ന് അവസാനത്തേയ്ക്ക് കരാളി ബന്ധനം ചേർത്ത് ജപിക്കണം.

രക്ഷയേദാത്മനോ വിദ്യാം പ്രതിവാദീ യദാ ശിവഃ । വാരുണ്യാദി തതോ ന്യസ്യ ജ്വരകാശവിനാശനമ് ।। ൩൧൨.

ശിവൻ എതിരാളിയായാൽ, സ്വന്തം വിദ്യയെ സംരക്ഷിക്കണം; പിന്നെ വരുണി മുതലായവയെ വെച്ച്, ജ്വരം, ചുമ എന്നിവയെ നശിപ്പിക്കാം.

. സൌമ്യാദി മധ്യമാന്തന്തു ഗുരുത്വം ജായതേ വടേ । പൂര്വ്വാദി മധ്യമാന്തന്തു ലഘുത്വം കുരുതേ ക്ഷണാത് ।। ൩൧൨.

സൗമ്യ ഭാഗം മുതൽ നടുവിന്റെ അറ്റം വരെ വടവൃക്ഷത്തിൽ ഭാരത്വം ഉണ്ടാകും; കിഴക്കു ഭാഗം മുതൽ നടുവിന്റെ അറ്റം വരെ, ഉടനടി ലഘുത്വം ഉണ്ടാകും.

ഭൂര്ജ്ജേ രോചനയാ ലിഖ്യ ഏതദ്വജ്രാകുലം പുരമ് । ക്രമസ്ഥൈര്മ്മന്ത്രവീജൈസ്തു രക്ഷാം ദേഹേഷു കാരയേത് ।। ൩൧൨.

ഭൂർജത്തിൽ രോചന ഉപയോഗിച്ച് ഈ വജ്രപൂർണ്ണ നഗരം എഴുതണം; ക്രമത്തിൽ മന്ത്രബീജങ്ങൾ ചേർത്ത് ശരീരങ്ങൾക്ക് രക്ഷ ഉണ്ടാക്കണം.

വേഷ്ടിതാ ഭാവഹേമ്നാ ച രക്ഷേയം മൃത്യുനാശിനീ । വിഘ്നപാപാരിദമനീ സൌഭാഗ്യായുഃപ്രദാ ധൃതാ ।। ൩൧൨.

പൊന്നിൽ പൊതിഞ്ഞ ഈ രക്ഷ മരണം നശിപ്പിക്കും; തടസങ്ങളും പാപങ്ങളും ശത്രുക്കളും അകറ്റും, ധനം, ഐശ്വര്യം, ദീർഘായുസ് എന്നിവ നൽകും.

ദ്യൂതേ രണേ ച ജയദാ ശക്രസൈന്യേ ന സംശയഃ । ബന്ധ്യാനാം പുത്രദാ ഹ്യേണാ ചിന്താമണിരിവാപരാ ।। ൩൧൨.

ജൂതത്തിലും യുദ്ധത്തിലും ഇത് ജയം നൽകും, ഇന്ദ്രന്റെ സൈന്യത്തേയും ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നു, സംശയമില്ല; സന്താനമില്ലാത്തവർക്ക് കുട്ടികളെ നൽകും, മറ്റൊരു ചിന്താമണിപോലെയാണ് ഇത്.

സാധയേത് പരരാഷ്ട്രാണി രാജ്യഞ്ച പൃഥിവീം ജയേത് । ഫട് സ്ത്രീം ക്ഷേം ഹൂഁ ലക്ഷജ്പ്യാദ്യക്ഷാദിര്വശഗോ ഭവേത് ।। ൩൧൨.

അവൻ വിദേശരാജ്യങ്ങളെ കീഴടക്കി ഭൂമിയെ ജയിക്കും; 'ഫട് സ്ത്രീം ക്ഷേം ഹൂം' എന്ന മന്ത്രം ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ, അക്ഷാദിപതിമാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും തന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിധേയരാക്കാൻ കഴിയും.

അഗ്നിരുവാച ഓം വിനായകാര്ചനം വക്ഷ്യേ യജേദാധാരശക്തികമ് । ധര്മ്മാദ്യഷ്ടകകന്ദഞ്ച നാലം പദ്മഞ്ച കര്ണികാമ് ।। ൩൧൩.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ഞാൻ വിനായകന്റെ അർച്ചനയെ വിശദീകരിക്കാം; ആദ്യം ആധാരശക്തിയെ, ധർമ്മാദി അഷ്ടകമൂലങ്ങളെ, തണ്ടിനെ, താമരയെ, കർണികയെ ആരാധിക്കണം.

കേശരം ത്രിഗുണം പദ്മം തീവ്രഞ്ച ജ്വലിനീം യജേത് । നന്ദാഞ്ച സുയശാഞ്ചോഗ്രാം തേജോവതീം വിന്ധ്യവാസിനീം ।। ൩൧൩.

കേശരം, ത്രിഗുണമായ താമര, ഉഗ്രമായ ജ്വലിനി, നന്ദ, സുയശ, ഉഗ്ര, തേജോവതി, വിന്ധ്യവാസിനി ഇവരെ ആരാധിക്കണം.

ഗണമൂര്ത്തിം ഗണപതിം ഹൃദയം സ്യാദ്‌ഗണം ജയഃ । ഏകദന്തോത്കടശിരഃശിഖായാച്ലകര്ണിനേ ।। ൩൧൩.

ഗണമൂർത്തി, ഗണപതി, ഹൃദയം ഗണമായത്, ജയം; ഏകദന്തൻ, ഉത്കടൻ, ശിരഃശിഖ, ലകർണിനി ഇവരും.