അഗ്നിപുരാണമ്

നിക്ഷിപേദ് ഹൃദയേനാഗ്നിം ശക്തിം മധ്യേഽഗ്നിഗാം സ്മരേത് । ഗര്ഭാധാനം പുംസവനം ജാതകര്മ്മ ച ഹോമയേത് ।। ൩൧൧.

ഹൃദയത്തോടെ അഗ്നി സ്ഥാപിച്ച്, ശക്തിയെ അഗ്നിയുടെ നടുവിൽ ഓർക്കണം; ഗർഭാധാനം, പുംസവനം, ജാതകർമം എന്നിവ ഹോമം ചെയ്യണം.

ഹൃദയേന ശതം ഹ്യേകം ഗുഹ്യാങ്ഗേ ജനയേച്ഛിഖിമ് । പൂര്ണാഹുത്യാ തു വിദ്യായാഃ ശിവാഗ്നിര്ജ്വലിയോ ഭവേത് ।। ൩൧൧.

ഹൃദയത്തോടെ രഹസ്യഅംഗത്തിൽ നൂറ് ജ്വാലകൾ സൃഷ്ടിക്കണം; പൂർണ്ണാഹുതിയിൽ മന്ത്രത്തിന്റെ അഗ്നി ദഹനം ചെയ്യും.

ഹോമയേന്മൂലമന്ത്രേണ ശതഞ്ചാങ്ഗം ദശാംശതഃ । നിവേദയേത്തതോ ദേവ്യാസ്തതഃ ശിഷ്യം പ്രവേശയേത് ।। ൩൧൧.

മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നൂറ് ഹോമം ചെയ്ത്, അംഗങ്ങൾക്കായി പത്തിലൊന്ന് കൂടി ചേർക്കണം; ശേഷം അതു ദേവിയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ച്, ശിഷ്യനെ അകത്തു പ്രവേശിപ്പിക്കണം.

അസ്ത്രേണ താഡനം കൃത്വാ ഗുഹ്യാങ്ഗാനി തതോ ന്യസേത് । വിദ്യാങ്ഗൈശ്ചേവ സന്നദ്ധം വിദ്യാങ്ഗേഷു നിയോജയേത് ।। ൩൧൧.

അസ്ത്രമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് താടി, പിന്നെ രഹസ്യഅംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം; മന്ത്രത്തിന്റെ അംഗങ്ങൾ ധരിച്ച് അവയെ മന്ത്രത്തിന്റെ അംഗങ്ങളിൽ ചേർക്കണം.

പുഷ്പം ക്ഷിപായയേച്ഛിഷ്യമാനയേദഗ്നികുണ്ഡകമ് । യവൈര്ദ്വാന്യൈസ്തിലൈരാജ്യൈര്മൂലവിദ്യാശതം ഹുനേത് ।। ൩൧൧.

പുഷ്പം ശിഷ്യനാൽ എറിഞ്ഞ് അഗ്നികുണ്ഡത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം; യവം, രണ്ട് വാതിൽ, എള്ള്, നെയ്യ് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് മൂലമന്ത്രം നൂറ് പ്രാവശ്യം ഹോമം ചെയ്യണം.

സ്ഥാവരത്വം പുരാ ഹോമം സരീസൃപമതഃ പരം । പക്ഷിമൃഗപശുത്വഞ്ച മാനുഷം ബ്രാഹ്മമേവ ച ।। ൩൧൧.

ആദ്യം സ്താവരങ്ങളുടെ സ്ഥിതി ഹോമത്തിൽ സമർപ്പിച്ച്, പിന്നെ സർപ്പാദികളുടെ സ്ഥിതി; അതിനുശേഷം പക്ഷികൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ, പശുക്കൾ, മനുഷ്യർ, അവസാനം ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥിതിയും സമർപ്പിക്കണം.

വിഷ്ണുത്വഞ്ചൈവ രുദ്രത്വമന്തേ പൂര്ണാഹുതിര്ഭവേത് । ഏകയാ ചൈവ ഹ്യാഹുത്യാ ശിഷ്യഃ സ്യാദ്ദീക്ഷിതോ ഭവേത് ।। ൩൧൧.

വിഷ്ണുവിന്റെയും രുദ്രന്റെയും സ്ഥിതികൾ പിന്നീട്, അവസാനം പൂർണ്ണാഹുതി സമർപ്പിക്കണം; ഒരൊറ്റ ആഹുതിയാൽ ശിഷ്യൻ ദീക്ഷിതനാകും.

അധികാരോ ഭവേദേവം ശ്രൃണു മോക്ഷമതഃ പരമ് । സുമേരുസ്ഥോ യദാ മന്ത്രീ സദാശിവപദേ സ്ഥിതഃ ।। ൩൧൧.

ഇങ്ങനെ അധികാരം ലഭിക്കും; ഇനി മോക്ഷത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: സുമേറുവിൽ നില്ക്കുന്ന മന്ത്രവാദി സദാശിവപദത്തിൽ സ്ഥിരനാകുമ്പോൾ.

പരേ ച ഹോമയേത് സ്വസ്ഥോഽകര്മ്മകര്മ്മശതാന് ദശ । പൂര്ണാഹുത്യാ തു തദ്യോഗീ ധര്മ്മാധര്മൈര്ന ലിപ്യതേ ।। ൩൧൧.

ശാന്തനായവൻ പത്തിനൂറ് കർമ്മവും അകർമ്മവും ഹോമം ചെയ്യണം; പൂർണ്ണാഹുതിയിൽ ആ യോഗിക്ക് പുണ്യവും പാപവും ബാധിക്കില്ല.

മോക്ഷം യാതി പരംസ്ഥാനം യദ്‌ഗത്വാ ന നിവര്ത്തതേ । യഥാ ജലേ ജലേ ക്ഷിപ്തം ജലം ദേഹീ ശിരസ്തഥാ ।। ൩൧൧.

മോക്ഷം എന്നത് അത്യുന്നതമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു, അവിടെനിന്ന് പിന്നെ തിരികെ വരാനാവില്ല. ജലത്തിൽ ജലം ചേർക്കുമ്പോൾ അത് ഒന്നാകുന്നതുപോലെ, ശരീരധാരി തന്റെ തലകൊണ്ട് അതിൽ ലയിക്കുന്നു.

കുമ്ഭൈഃ കുര്യ്യാച്ചാഭിഷേകം ജയരാജ്യാദിസര്വഭാക് । കുമാരീ ബ്രാഹ്മണീ പൂജ്യാ ഗുര്വ്വാദേര്ദക്ഷിണം ദദേത് ।। ൩൧൧.

വിജയം, രാജ്യം, മറ്റു എല്ലാ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കായി കുമ്പളങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് അഭിഷേകം നടത്തണം. ഒരു കന്യയും ഒരു ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയും ആദരിക്കപ്പെടണം. ഗുരുവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും ദാനം നൽകണം.

യജേത് സഹസ്രമേകന്തു പൂകജാം കൃത്വാ ദിനേ ദിനേ । തിലാജ്യപുരഹോമേന ദേവീ ശ്രീഃ കാമദാ ഭവേത് ।। ൩൧൧.

ദിവസേന പൂജകൾ നടത്തി ആയിരം സമർപ്പണങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. എള്ളും നെയ്യും അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ചാൽ ദേവിയായ ശ്രീ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നു.

ദദാതി വിപുലാന് ഭോഗാന് യദന്യച്ച സമീഹതേ । ജപ്ത്വാ ഹ്യക്ഷരലക്ഷന്തു നിധാനാധിപതിര്ഭവേത് ।। ൩൧൧.

അവൾ വലിയ അനുഭവങ്ങൾക്കും മറ്റെന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും അതിനും നൽകുന്നു. ഒരു ലക്ഷം അക്ഷരങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ നിധികളുടെ ഉടമയാകാം.

ദ്വിഗുണേന ഭവേദ്രാജ്യം ത്രിഗുണേന ച യക്ഷിണീ । ചതുര്ഗുണേന ബ്രഹ്മത്വം തതോ വിഷ്ണുപദം ഭവേത് ।। ൩൧൧.

രണ്ടിരട്ടി ജപിച്ചാൽ രാജ്യം ലഭിക്കും; മൂന്നു ഇരട്ടി ജപിച്ചാൽ യക്ഷിണി; നാലിരട്ടി ജപിച്ചാൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനം; അതിന് ശേഷം വിഷ്ണുവിന്റെ പദവിയും ലഭിക്കും.

ഷഡ്‌ഗുണേന മഹാസിദ്ധിര്ല്ലക്ഷേണൈകേന പാപഹാ । ദശ ജപ്ത്വാ ദേഹശുദ്ധ്യൈ തീര്ഥസ്നാനഫലം ശതാത് ।। ൩൧൧.

ആറിരട്ടി ജപിച്ചാൽ മഹാസിദ്ധി ലഭിക്കും; ഒരു ലക്ഷം ജപിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ നശിക്കും; പത്ത് പ്രാവശ്യം ജപിച്ച് ശരീരശുദ്ധിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്താൽ നൂറ് തീർത്ഥസ്നാനത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.

പടേ വാ പ്രതിമായാം വാ ശീഘ്രാം വൈ സ്ഥണ്ഡിലേ യജേത് । ശതം സഹസ്രമയുതം ജപേ ഹോമേ പ്രകീര്ത്തിതമ് ।। ൩൧൧.

തുണിയിൽ, പ്രതിമയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മണൽക്കളരിയിൽ വേഗത്തിൽ ദേവിയെ ആരാധിക്കണം. നൂറ്, ആയിരം, അല്ലെങ്കിൽ പത്തായിരം പ്രാവശ്യം ജപം ചെയ്യാനും ഹോമം നടത്താനും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഏവം വിധാനതോ ജപ്ത്വാ ലക്ഷമേകന്തു ഹോമയേത് । മഹിഷാജമേഷമാംസേന നരജേന പുരേണ വാ ।। ൩൧൧.

ഇങ്ങനെ വിധിപ്രകാരം ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച ശേഷം, മാഹിഷം, ആടിന്റെ മാംസം, മനുഷ്യന്റെ മാംസം, അല്ലെങ്കിൽ നഗരത്തോടുകൂടി ഹോമം നടത്തണം.

തിലൈര്യവൈസ്തഥാ ലാജൈര്ബ്രീഹിഗോധൂമകാമ്രകൈഃ । ശ്രീഫലൈരാജ്യസംയുക്തൈര്ഹോമയിത്വാ വ്രതഞ്ചരേത് ।। ൩൧൧.

എള്ള്, യവം, അരിപ്പൊടി, ഗോതമ്പ്, മാങ്ങ, തേങ്ങ, നെയ്യ് എന്നിവ ചേർത്ത് ഹോമം നടത്തി വ്രതം പാലിക്കണം.

അര്ദ്ധരാത്രേഷു സന്നദ്ധഃ ഖഡ്ഗചാപശരാദിമാന് । ഏകവാസാ വിചിത്രേണ രക്തപീതാസിതേന വാ ।। ൩൧൧.

അർദ്ധരാത്രിയിൽ വാൾ, വില്ല്, അമ്പ് മുതലായവയുമായി ഒരൊറ്റ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, അതു നിറമുള്ളതോ ചുവപ്പോ മഞ്ഞയോ കറുപ്പോ ആയിരിക്കാം.

നീലേന വാഥ വസ്ത്രേണ ദേവീം തൈരേവ ചാര്ച്ചയേത് । വ്രജേദ്ദക്ഷിണദിഗ്‌ഭാഗം ദ്വാരേ ദദ്യാദ്‌ബലിം ബുധഃ ।। ൩൧൧.

നീല വസ്ത്രം ധരിച്ചും അദേഹം അതേ വസ്തുക്കളാൽ ദേവിയെ ആരാധിക്കണം. ദക്ഷിണ ദിക്കിലേക്ക് പോയി വാതിലിൽ ബലി അർപ്പിക്കണം.

ദൂതീമന്ത്രേണ ദ്വാരാദൌ ഏകവൃക്ഷേ ശ്മശാനകേ । ഏവഞ്ച സര്വ്വകാമാപ്തിര്ഭുങ്‌ക്തേ സര്വ്വാം മഹീം നൃപഃ ।। ൩൧൧.

ദൂതി മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വാതിലിലും ശ്മശാനത്തിലെ ഒരു വൃക്ഷത്തിലും അർപ്പണം നടത്തണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ രാജാവ് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുകയും ഭൂമി മുഴുവൻ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും.

അഗ്നിരുവാച വിദ്യാപ്രസ്താവമാഖ്യാസ്യേ ധര്മ്മകാമാദിസിദ്ധിദമ് । നവകോഷ്ഠവിഭാഗേന വിദ്യാഭേദഞ്ച വിന്ദതി ।। ൩൧൨.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ധർമ്മം, കാമം എന്നിവയിൽ വിജയമെത്തിക്കുന്ന വിദ്യയുടെ വിഷയത്തെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ഒമ്പത് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച് വിദ്യയുടെ വ്യത്യാസങ്ങൾ കണ്ടെത്താം.

അനുലോമവിലോമേന സമസ്തവ്യസ്തയോഗതഃ । കര്ണാവികര്ണയോഗേന അത ഊദ്‌ര്ധ്വം വിഭാഗശഃ ।। ൩൧൨.

സരളമായും വിപരീതമായും, ചേർത്തും വേർതിരിച്ചും, കർണ്ണം-അകർണ്ണം എന്ന രീതിയിലും, പിന്നെയും മേലോട്ടുള്ള വിഭജനങ്ങളിലൂടെയും ചെയ്യാം.

ത്രിത്രികേണ ച യോഗേന ദേവ്യാ സന്നദ്ധവിഗ്രഹഃ । ജാനാതി സിദ്ധിദാന്മന്ത്രാന് പ്രസ്താവാന്നിര്ഗതാന് ബഹൂന് ।। ൩൧൨.

മൂന്ന് ത്രികോണങ്ങളുടെ യോഗത്തിലൂടെ, ദേവിയുടെ അലങ്കൃതമായ രൂപത്തോടെ, വിജയപ്രദമായ മന്ത്രങ്ങൾ, വിഷയത്തിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന പലതും അറിയാം.

ശാസ്ത്രേ ശാസ്ത്രേ സ്മൃതാ മന്ത്രാഃ പ്രയോഗാസ്തത്ര ദുര്ല്ലഭാഃ । ഗുരുഃ സ്യാത് പ്രഥമോ വര്ണഃ പൂര്വ്വേദ്യുര്ന ച വര്ണ്യതേ ।। ൩൧൨.

ഓരോ ശാസ്ത്രത്തിലും മന്ത്രങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ അവയുടെ പ്രയോഗം ദുഷ്കരമാണ്. ഗുരു ആദ്യ അക്ഷരമാണ്, മുൻകൂട്ടി അറിയുന്നവൻ, എന്നാൽ വിശദീകരിക്കാൻ പാടില്ല.

പ്രസ്താവേ തത്ര ചൈകാര്ണാ ദ്വ്യര്ണസ്ത്ര്യര്ണാദയോഽഭവന് । തിര്യ്യഗൂദ്‌ര്ധ്വഗതാ രേഖാശ്ചതുരശ്ചതുരോ ഭജേത് ।। ൩൧൨.

വിഷയത്തിൽ ഒറ്റ അക്ഷരവും, രണ്ട് അക്ഷരവും, മൂന്ന് അക്ഷരവും തുടങ്ങിയവ ഉണ്ട്. കിടക്കയും നേരിയരേഖകളും നാലായി വിഭജിക്കണം.

നവ കോഷ്ഠാ ഭവന്ത്യേവം മധ്യദേശേ തഥാ ഇമാന് । പ്രദക്ഷിണേന സംസ്ഥാപ്യ പ്രസ്താവം ഭേദയേത്തതഃ ।। ൩൧൨.

ഇങ്ങനെ മധ്യഭാഗത്ത് ഒമ്പത് ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. അവ പ്രദക്ഷിണമായി സ്ഥാപിച്ച്, ശേഷം വിഷയം വിഭജിക്കണം.

പ്ര്സ്താവക്രമയോഗേന പ്രസ്താവം യസ്തു വിന്ദതി । കരമുഷ്ടിസ്ഥിതാസ്തസ്യ സാധകസ്യ ഹി സിദ്ധയഃ ।। ൩൧൨.

പ്രസ്താവം എന്ന രീതിയിലും അതിന്റെ ക്രമാനുസരണത്തിലുമാണ് ആരെങ്കിലും പ്രസ്താവം നേടുന്നത് എങ്കിൽ, ആ സാദകനു വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ ശക്തികളും കൈമുട്ടിനുള്ളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കും.

ത്രൈലോക്യം പാദമൂലേ സ്യാന്നവഖണ്ഡാം ഭുവം ലഭേത് । കപാലേ തു സമാലിഖ്യ ശിവതത്ത്വം സമന്തതഃ ।। ൩൧൨.

മൂന്നു ലോകങ്ങളും അവന്റെ കാലടിയിൽ വരും; ഒൻപതു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച ഭൂമി അവൻ നേടും. ഒരു കപ്പാലിൽ ചുറ്റും ശിവതത്വം എഴുതണം.