അഗ്നിപുരാണമ്

കരാലീ തു മഹാമുദ്രാ ഹൃദയേ യോജ്യ മന്ത്രിണഃ । പുനസ്തു പൂര്വ്വവദ് ബദ്ധലഗ്നാം ജ്യേഷ്ഠാം സമുത്‌ക്ഷിപേത് ।। ൩൧൦.

കരാളി എന്നത് മഹാമുദ്രയാണ്; മന്ത്രവാദി ഹൃദയത്തിൽ അതിനെ ചേർക്കണം. പിന്നെ മുമ്പുപോലെ തന്നെ മധ്യവിരൽ ബന്ധിച്ച് ഉയർത്തണം.

വജ്രതുണ്ഡാ സമാഖ്യാതാ വജ്രദേശേ തു ബന്ധയേത് । ഉഭാഭ്യാഞ്ചൈവ ഹസ്താഭ്യാം മണിബന്ധന്തു ബന്ധയേത് ।। ൩൧൦.

വജ്രതുണ്ഡാ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മുദ്ര, വജ്രഭാഗത്ത് ബന്ധിക്കണം. ഇരുകൈകളും ചേർത്ത്, കൈമുട്ടുകളിൽ ബന്ധിക്കണം.

ത്രീണി ത്രീണി പ്രസാര്യ്യേതി വജ്രമുദ്രാ പ്രകീര്ത്തിതാ । ദണ്ഡഃ ഖഡ്ഗഞ്ചക്രഗദാ മുദ്രാ ചാകാരതഃ സ്മൃതാ ।। ൩൧൦.

മൂന്നു വീതം വിരലുകൾ നീട്ടി വയ്ക്കുന്നത് വജ്രമുദ്ര എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. ദണ്ഡം, വാൾ, ചക്രം, ഗദ എന്നിവയുടെ രൂപത്തിൽ മുദ്രകൾ ഉണ്ടാക്കാം.

അങ്ഗഷ്ഠേനാക്രമേത് ത്രീണി ത്രിശൂലഞ്ചോദ്‌ര്ധ്വതോ ഭവേത് । ഏകാതു മധ്യമോദ്‌ര്ധ്വാ തു ശക്തിരേവ വിധീയതേ ।। ൩൧൦.

അങ്ങുശ്ഠി കൊണ്ട് മൂന്നു വിരലുകൾ അമർത്തുമ്പോൾ മുകളിൽ ത്രിശൂലം രൂപപ്പെടുന്നു. മധ്യവിരൽ മാത്രം ഉയർത്തിയാൽ അതാണ് ശക്തി.

ശരഞ്ച വരദഞ്ചാപം പാശം ഭാരഞ്ച ഘണ്ടയാ । ശങ്ഖമങ്കുശമഭയം പദ്മമഷ്ട ച വിംശതിഃ ।। ൩൧൦.

അമ്പ്, വരദ, ധനുസ്, പാശം, ഭാരവും ഘണ്ടയും, ശംഖ്, അങ്കുശം, അഭയം, പദ്മം — ഇവ ഇരുപത്തിയെട്ട് എണ്ണം.

അഗ്നിരുവാച ദീക്ഷാദി വക്ഷ്യേ വിന്യസ്യ സിംഹവജ്രാകുലേഽബ്ജകേ । ഹേ ഹുതി വജ്രദന്ത പുരു ലുലു ഗര്ജ്ജ ഇഹ സിംഹാസനായ നമഃ । തിര്യ്യഗൂദ്‌ര്ധ്വഗതാ രേഖാശ്ചത്വാരശ്ചതുരോ ഭവേത് ।। ൩൧൧.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ദീക്ഷയെയും സിംഹാസനം, വജ്രാസനം, പദ്മാസനം, അഞ്ജാസനം എന്നിവയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നതും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. 'ഹേ ഹുതി വജ്രദന്ത പുരു ലുലു ഗർജ്ജ ഇഹ സിംഹാസനായ നമഃ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം. അക്ഷരങ്ങൾ തിരശ്ചീനവും നേരിയവുമായ നാലു വരികൾ വരയ്ക്കണം.

നവഭാഗവിഭാഗേന കോഷ്ഠകാന് കാരയേദ്‌ബുധഃ । ഗ്രാഹ്യാ ദിശാഗതാഃ കോഷ്ഠാ വിദിശാസു വിനാശയേത് ।। ൩൧൧.

ഒമ്പതുഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച് ചതുരശ്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കണം. ദിശകളിൽ നേരെ വരുന്ന ചതുരശ്രങ്ങൾ സ്വീകരിക്കണം; ഇടക്കാല ദിശകളിലുള്ളവ നീക്കം ചെയ്യണം.

വാഹ്യേ വൈ കോഷ്ഠകോണേഷു വാഹ്യരേഖാഷ്ടകം സ്മൃതമ് । വാഹ്യരേഖാ ഭവേദ്വകാ ദ്വിഭങ്ഗാ കാരയേദ്‌ബുധഃ ।। ൩൧൧.

ചതുരശ്രത്തിന്റെ പുറത്തുള്ള മൂലകളിൽ എട്ട് പുറം വരികൾ വരയ്ക്കണം. പുറം വരി വക എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അതിൽ രണ്ട് വളവുകൾ ഉണ്ടാക്കണം.

വജ്രസ്യ മധ്യമം ശ്രൃങ്ഗം ദ്വിധാര്ധതഃ । വാഹ്യരേഖാ ഭവേദ്വക്രാ ദ്വിഭങ്ഗാ കാരയേദ്‌ബുധഃ ।। ൩൧൧.

വജ്രത്തിന്റെ നടുവിലെ കൊമ്പ് രണ്ടായി വിഭജിക്കണം. പുറം വരി വക എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അതിൽ രണ്ട് വളവുകൾ ഉണ്ടാക്കണം.

മധ്യകോഷ്ഠം ഭവേത്പദ്മം പീതകര്ണികമുജ്ജ്വലമ് । കൃഷ്ണേന രജസാ ലിഖ്യ കുലിശാസിശിരോദ്‌ര്ധ്വതാ ।। ൩൧൧.

നടുവിലെ ചതുരശ്രം പ്രകാശമുള്ള മഞ്ഞ നിറമുള്ള കർണികയോടെ പദ്മം ആകണം. കറുത്ത വർണ്ണത്തിൽ വരച്ച്, വജ്രവും വാളും മുകളിൽ വരയ്ക്കണം.

വാഹ്യതശ്ചതുരസ്രന്തു വജ്രസമ്പുടലാഞ്ഛിതമ് । ദ്വാരേ പ്രദാപയേന്മന്ത്രീ ചതുരോ വജ്രസമ്പുടാന് ।। ൩൧൧.

പുറത്ത്, വജ്രസംപുടം അടയാളപ്പെടുത്തി ഒരു ചതുരശ്രം വരയ്ക്കണം. വാതിലുകളിൽ മന്ത്രവാദി നാലു വജ്രസംപുടങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.

പദ്മനാമ ഭവേദ്വാമവീഥീ ചൈവ സമാ ഭവേത് । ഗര്ഭം രക്തം കേശരാണി മണ്ഡലേ ദീക്ഷിതാഃ സ്ത്രിയഃ ।। ൩൧൧.

പദ്മം എന്ന പേരിൽ ഇടത് വശം സമം ആയിരിക്കണം; ഗർഭം ചുവപ്പാണ്, കേശരങ്ങൾ വൃത്തത്തിനുള്ളിലാണ്, സ്ത്രീകൾ ദീക്ഷിതരായിരിക്കും.

ജയേച്ച പരരാഷ്ട്രാണി ക്ഷഇപ്രം രാജ്യമവാപ്നുയാത് । മൂര്ത്തി പ്രണവസന്ദീപ്താം ഹൂഁകാരേണ നിയോജയേത് ।। ൩൧൧.

അവൻ വിദേശ രാജ്യങ്ങൾ ജയിച്ച് വേഗത്തിൽ രാജ്യം നേടണം; പ്രണവം കൊണ്ട് ഉണർന്ന രൂപം ഹൂം എന്ന അക്ഷരത്തിൽ ചേര്ത്ത് പ്രവർത്തിപ്പിക്കണം.

മൂലവിദ്യാം സമുച്ചാര്യ്യം മരുദ്വ്യോമഗതാം ദ്വിജ । പ്രഥമേന പുനശ്ചൈവ കണികായാം പ്രപൂജയേത് ।। ൩൧൧.

മൂലമന്ത്രം വായിച്ചുകൊണ്ട്, വായുവിലും ആകാശത്തിലും സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ, ആദ്യം കണികയിൽ പൂജിച്ച് വീണ്ടും അതിൽ പൂജിക്കണം.

ഏവം പ്രദക്ഷിണം പൂജ്യ ഏകൈകം വീജമാദിതഃ । ദലമധ്യേ തു വിദ്യാങ്ഗാ ആഗ്നേയ്യാം പഞ്ച നൈര്ഋതമ് ।। ൩൧൧.

ഇങ്ങനെ വലതുവശം ചുറ്റി ഓരോ ബീജാക്ഷരവും ആദ്യം മുതൽ പൂജിക്കണം; ദളത്തിന്റെ നടുവിൽ മന്ത്രത്തിന്റെ അംഗങ്ങൾ, തെക്കുകിഴക്കും തെക്കുപടിഞ്ഞാറും അഞ്ചെണ്ണം വീതം ഉണ്ട്.

മധ്യേനേത്രം ദിശാരൂഞ്ച സ്വൈഃ സ്വൈര്മ്മന്ത്രൈഃ പ്രപൂജയേത് । മധ്യേനേത്രം ദിശാരൂഞ്ച ഗുഹ്യകാങ്ഗേ തു രക്ഷണമ് ।। ൩൧൧.

നടുവിലെ കണ്ണും ദിശകളുടെ രക്ഷകരെയും അവരവരുടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പൂജിക്കണം; നടുവിലെ കണ്ണും ദിശാരക്ഷകരും രഹസ്യഅംഗത്തിൽ സംരക്ഷണം ലഭിക്കും.

പഞ്ച പഞ്ച പ്രപൂജ്യാസ്തു സ്വൈഃ സ്വൈര്മ്മന്ത്രൈഃ പ്രപൂജയേത് । ലോകപാലാന്ന്യസേദഷ്ടൌ വാഹ്യതോ ഗര്ഭമണ്ഡലേ ।। ൩൧൧.

അഞ്ച് അഞ്ചായി ഓരോന്നും അവരവരുടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പൂജിക്കണം; ലോകപാലന്മാരെ എട്ടുപേരെ ഗർഭമണ്ഡലത്തിന് പുറത്തു സ്ഥാപിക്കണം.

വര്ണാന്തമഗ്നിമാരൂഢം ഷഷ്ഠസ്വരവിഭേദിതം । പഞ്ചദശേന ചാക്രാന്തം സ്വൈഃ സ്വൈര്നാമഭി യോജയേത് ।। ൩൧൧.

അക്ഷരങ്ങളുടെ അവസാനം അഗ്നിയിൽ കയറി ആറാം സ്വരത്തിൽ വിഭജിച്ച് പതിനഞ്ചാമതിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ച് അവയുടെ പേരുകൾ ചേർത്തു യോജിപ്പിക്കണം.

ശീഘ്രം സിംഹേ കര്ണികായാം യജേദ് ഗന്ധാദിഭിഃ ശ്രിയേ । അഷ്ടാഭിര്വേഷ്ടയേത് കുമ്ഭൈര്മ്മന്ത്രാഷ്ടശതമന്ത്രിതൈഃ ।। ൩൧൧.

വേഗത്തിൽ സിംഹാസനത്തിൽ കർണ്ണികയിൽ സുഗന്ധാദികൾകൊണ്ട് ഐശ്വര്യത്തിനായി പൂജിക്കണം; എട്ടു കലശങ്ങൾകൊണ്ട്, ഓരോന്നിലും നൂറൊൻപത് മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി ചുറ്റി സ്ഥാപിക്കണം.

മന്ത്രമഷ്ടസഹസ്രന്തു ജപ്ത്വാങ്ഗാനാം ദശാംശകമ് । ഹോമം കുര്യ്യാദഗ്നിഗുണ്ഡേ വഹ്നിമന്ത്രേണ ചാലയേത് ।। ൩൧൧.

എട്ടായിരം മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച്, അംഗങ്ങൾക്കായി പത്തിലൊന്ന് കൂടി ചേർത്ത്, അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ ഹോമം ചെയ്തു അഗ്നിമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അഗ്നി ഉണർത്തണം.

നിക്ഷിപേദ് ഹൃദയേനാഗ്നിം ശക്തിം മധ്യേഽഗ്നിഗാം സ്മരേത് । ഗര്ഭാധാനം പുംസവനം ജാതകര്മ്മ ച ഹോമയേത് ।। ൩൧൧.

ഹൃദയത്തോടെ അഗ്നി സ്ഥാപിച്ച്, ശക്തിയെ അഗ്നിയുടെ നടുവിൽ ഓർക്കണം; ഗർഭാധാനം, പുംസവനം, ജാതകർമം എന്നിവ ഹോമം ചെയ്യണം.

ഹൃദയേന ശതം ഹ്യേകം ഗുഹ്യാങ്ഗേ ജനയേച്ഛിഖിമ് । പൂര്ണാഹുത്യാ തു വിദ്യായാഃ ശിവാഗ്നിര്ജ്വലിയോ ഭവേത് ।। ൩൧൧.

ഹൃദയത്തോടെ രഹസ്യഅംഗത്തിൽ നൂറ് ജ്വാലകൾ സൃഷ്ടിക്കണം; പൂർണ്ണാഹുതിയിൽ മന്ത്രത്തിന്റെ അഗ്നി ദഹനം ചെയ്യും.

ഹോമയേന്മൂലമന്ത്രേണ ശതഞ്ചാങ്ഗം ദശാംശതഃ । നിവേദയേത്തതോ ദേവ്യാസ്തതഃ ശിഷ്യം പ്രവേശയേത് ।। ൩൧൧.

മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നൂറ് ഹോമം ചെയ്ത്, അംഗങ്ങൾക്കായി പത്തിലൊന്ന് കൂടി ചേർക്കണം; ശേഷം അതു ദേവിയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ച്, ശിഷ്യനെ അകത്തു പ്രവേശിപ്പിക്കണം.

അസ്ത്രേണ താഡനം കൃത്വാ ഗുഹ്യാങ്ഗാനി തതോ ന്യസേത് । വിദ്യാങ്ഗൈശ്ചേവ സന്നദ്ധം വിദ്യാങ്ഗേഷു നിയോജയേത് ।। ൩൧൧.

അസ്ത്രമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് താടി, പിന്നെ രഹസ്യഅംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം; മന്ത്രത്തിന്റെ അംഗങ്ങൾ ധരിച്ച് അവയെ മന്ത്രത്തിന്റെ അംഗങ്ങളിൽ ചേർക്കണം.

പുഷ്പം ക്ഷിപായയേച്ഛിഷ്യമാനയേദഗ്നികുണ്ഡകമ് । യവൈര്ദ്വാന്യൈസ്തിലൈരാജ്യൈര്മൂലവിദ്യാശതം ഹുനേത് ।। ൩൧൧.

പുഷ്പം ശിഷ്യനാൽ എറിഞ്ഞ് അഗ്നികുണ്ഡത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം; യവം, രണ്ട് വാതിൽ, എള്ള്, നെയ്യ് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് മൂലമന്ത്രം നൂറ് പ്രാവശ്യം ഹോമം ചെയ്യണം.

സ്ഥാവരത്വം പുരാ ഹോമം സരീസൃപമതഃ പരം । പക്ഷിമൃഗപശുത്വഞ്ച മാനുഷം ബ്രാഹ്മമേവ ച ।। ൩൧൧.

ആദ്യം സ്താവരങ്ങളുടെ സ്ഥിതി ഹോമത്തിൽ സമർപ്പിച്ച്, പിന്നെ സർപ്പാദികളുടെ സ്ഥിതി; അതിനുശേഷം പക്ഷികൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ, പശുക്കൾ, മനുഷ്യർ, അവസാനം ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥിതിയും സമർപ്പിക്കണം.

വിഷ്ണുത്വഞ്ചൈവ രുദ്രത്വമന്തേ പൂര്ണാഹുതിര്ഭവേത് । ഏകയാ ചൈവ ഹ്യാഹുത്യാ ശിഷ്യഃ സ്യാദ്ദീക്ഷിതോ ഭവേത് ।। ൩൧൧.

വിഷ്ണുവിന്റെയും രുദ്രന്റെയും സ്ഥിതികൾ പിന്നീട്, അവസാനം പൂർണ്ണാഹുതി സമർപ്പിക്കണം; ഒരൊറ്റ ആഹുതിയാൽ ശിഷ്യൻ ദീക്ഷിതനാകും.

അധികാരോ ഭവേദേവം ശ്രൃണു മോക്ഷമതഃ പരമ് । സുമേരുസ്ഥോ യദാ മന്ത്രീ സദാശിവപദേ സ്ഥിതഃ ।। ൩൧൧.

ഇങ്ങനെ അധികാരം ലഭിക്കും; ഇനി മോക്ഷത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: സുമേറുവിൽ നില്ക്കുന്ന മന്ത്രവാദി സദാശിവപദത്തിൽ സ്ഥിരനാകുമ്പോൾ.

പരേ ച ഹോമയേത് സ്വസ്ഥോഽകര്മ്മകര്മ്മശതാന് ദശ । പൂര്ണാഹുത്യാ തു തദ്യോഗീ ധര്മ്മാധര്മൈര്ന ലിപ്യതേ ।। ൩൧൧.

ശാന്തനായവൻ പത്തിനൂറ് കർമ്മവും അകർമ്മവും ഹോമം ചെയ്യണം; പൂർണ്ണാഹുതിയിൽ ആ യോഗിക്ക് പുണ്യവും പാപവും ബാധിക്കില്ല.