അഗ്നിപുരാണമ്

ശേഷാന് ഹസ്തതലേ ന്യസ്യ ശിരസ്യഥ ലലാടകേ। മുഖഹൃന്നാഭിഗുഹ്യോരുജാന്വങ്ഘ്രൌ കരണോദൂതൌ

മറ്റുള്ളവ കൈത്തളങ്ങളിൽ, തലയിൽ, നെറ്റിയിൽ, വായിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, നാഭിയിൽ, ഗുഹ്യദേശത്ത്, തോളുകളിൽ, കാൽമുട്ടുകളിൽ, കാലുകളിൽ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ ദൂതന്മാരിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

പാദേ ജാന്വോരുപസ്ഥേ ച ഹൃദയേ മൂദ്‌ര്ധ്നി ച ക്രമാത്। പരശ്ച പുരുഷാത്മാദൌ ഷഡ്‌വിംശേ പൂര്വവത്പരമ്

കാലുകളിൽ, മുട്ടുകളിൽ, തോളുകളിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, തലയിൽ എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ; അതുപോലെ തന്നെ, പുരുഷന്റെ ആത്മാവിൽ തുടങ്ങുന്ന പരമമായ ഇരുപത്തിയാറാമത്തെ തത്വവും മുൻപുപോലെ സ്ഥാപിക്കണം.

സഞ്ചിന്ത്യ മണ്ഡലൈകേ തു പ്രകൃതിം പൂജയേദ്‌ബുധഃ। പൂര്വയാമ്യാപ്യസൌമ്യേഷു ഹൃദയാദീനി പൂജയേത്

ഒരു വട്ടം മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ച്, പ്രാകൃതിയെ ജ്ഞാനികൾ ആരാധിക്കണം; കിഴക്ക്, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക് എന്നിങ്ങനെ ഹൃദയം മുതലായ അവയവങ്ങൾ ആരാധിക്കണം.

അസ്ത്രമഗ്ന്യാദികോണേഷു വൈനതേയാദി പൂര്വവത്। ദിക്‌പാലാംശ്ച വിധിസ്ത്വന്യഃ ത്രിവ്യൂഹേഗ്നിശ്ച മധ്യതഃ

അസ്ത്രം അഗ്നികോണങ്ങളിൽ, ഗരുഡനും മറ്റുള്ളവരും മുൻപുപോലെ; ദിശാപാലന്മാരെ വേറൊരു വിധത്തിൽ, മൂന്നു അഗ്നിവ്യൂഹം നടുവിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

പൂര്വാദിദിഗ്‌ബലാവാസോരാജ്യാദിഭിരലങ്‌കൃതഃ। കര്ണികായാം നാഭസശ്ച മാനസഃ കര്ണികാസ്ഥിതഃ

കിഴക്കു തുടങ്ങുന്ന ദിശാപാലന്മാരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ നെയ്യും മറ്റും അണിഞ്ഞ്, കർണികയിലും ആകാശത്തിലും മനസ്സിലുള്ള ദൈവം കർണികയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.

വിശ്വരൂപം സര്വസ്ഥിത്യൈ യജേദ്രാജ്യജയായ ച। സര്വവ്യൂഹൈഃ സമായുക്തമങ്ഗൈരപി ച പഞ്ചഭിഃ

സകലത്തിന്റെ നിലനില്പിനും, ഹോമവിജയത്തിനും വിശ്വരൂപനെ ആരാധിക്കണം; എല്ലാവ്യൂഹങ്ങളോടും അഞ്ചു അവയവങ്ങളോടും കൂടി.

ഗരുഡദ്യൈസ്തഥേന്ദ്രാദ്യൈഃ സര്വാന് കാമാനവാപ്നുയാത്। വിഷ്വക്‌സേനം യജേന്നാമ്നാ വൈ ബീജം വ്യോമസംസ്ഥിതമ്

ഗരുഡനും മറ്റുള്ളവരും, ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവന്മാരുമൊക്കെ ചേർന്ന്, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും; വിശ്വക്ഷേണനെ നാമത്തോടെ, ആകാശത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച ബീജത്തെയും ആരാധിക്കണം.

നാരദ ഉവാച മുദ്രാണാം ലക്ഷണം വക്ഷ്യേ സാന്നിധ്യാദിപ്രകാരകമ്। അഞ്ചലിഃ പ്രഥമാ മുദ്രാ വന്ദനീ ഹൃദയാനുഗാ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: മുദ്രകളുടെ ലക്ഷണവും സാന്നിധ്യാദിപ്രകാരങ്ങളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; ആദ്യ മുദ്രയാണ് അഞ്ജലി, ഹൃദയത്തോടെ സമർപ്പിക്കേണ്ടത്.

ഊദ്ധര്വാങ്ഗുഷ്ഠോ വാമമുഷ്ടിര്ദ്ദക്ഷിണാങ്ഗുഷ്ഠബന്ധനമ്। സവ്യസ്യ തസ്യ ചാങ്ഗുഷ്ഠോ യസ്യ ചോദ്ധര്വേ പ്രകീര്ത്തിതഃ

അങ്കൂഠങ്ങൾ ഉയർത്തി, ഇടത് കൈമുട്ടും വലതുകൈയുടെ അങ്കൂഠം ബന്ധിപ്പിക്കണം; ഇടത് കൈയുടെ അങ്കൂഠം ഇങ്ങനെ ഉയർത്തിയിരിക്കണം എന്ന് പറയുന്നു.

തിസ്നഃ സാധരണാ വ്യൂഹേ അഥാസാധാരണാ ഇമാഃ। കനിഷ്ഠാദിവിമോകേന അഷ്ടൌ മുദ്രാ യഥാക്രമമ്

മൂന്നു മുദ്രകൾ സാധാരണയായി വ്യൂഹത്തിൽ, ഇവയാണ് അസാധാരണമായവ; കനിഷ്ഠിക മുതലായിട്ട് വിരലുകൾ വിട്ട്, എട്ട് മുദ്രകൾ ക്രമത്തിൽ വരുന്നു.

അഷ്ടാനാം പൂര്വ്വബീജാനാം ക്രമശസ്ത്വവധാരയേത്। അങ്ഗുഷ്ഠേന കനിഷ്ഠാന്തം നാമയിത്വാങ്ഗുലിത്രയമ്

എട്ട് പ്രധാന ബീജങ്ങളുടെ ക്രമം ശ്രദ്ധയോടെ പാലിക്കണം; അങ്കൂഠം മുതൽ കനിഷ്ഠികവരെ മൂന്നു വിരലുകൾ വളച്ച്.

ഊദ്ധ്‌ര്വം കൃത്വാ സമ്മുഖഞ്ച ഥീജായ നവമായ വൈ। വാമഹസ്തമഥോത്താനം കൃത്വാര്ദ്ധം നാമയേച്ഛനൈഃ

വിരലുകൾ നേരേയും മുകളിലേക്കും ഉയർത്തി ഒമ്പതാമത്തെ മുദ്രയ്ക്ക് മുന്നോട്ടു കാണിച്ചു, പിന്നെ ഇടത് കൈ നേരെ തിരിച്ച്, അതിനെ മധ്യത്തിൽ ഒന്നു വളച്ച്.

വരാഹസ്യ സ്മൃതാ മുദ്രാ അങ്ഗാനാഞ്ച ക്രമാദിമാഃ। ഏകൈകാം മോചയേദ് ബദ്‌ധ്വാ വാമമുഷ്ടൌ തഥാങ്‌ഗുലീമ്

വരാഹന്റെ മുദ്ര എന്നും ഓർക്കപ്പെടുന്നു, അവയവങ്ങളുടെ ആദ്യക്രമങ്ങൾ ഇതാണ്; ഓരോന്നും ബന്ധിപ്പിച്ച്, ഇടത് കൈമുട്ടിലെ വിരൽ വിട്ട്.

ആകുഞ്ചയേത് പൂര്വമുദ്രാം ദക്ഷിണേത്യേവമേവ ച। ഊദ്‌ര്ധ്വാങ്‌ഗുഷ്ഠോ വാമമുഷ്ടിര്മുദ്രാസിദ്ധിസ്തതോ ഭവേത്

മുന്‍പറഞ്ഞ മുദ്രയെ ആദ്യം വലതുകൈ കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ വെട്ടിത്തുറക്കണം; അങ്ങോട്ട് വിരല്‍ ഉയര്‍ത്തി ഇടതുകൈ മുറുക്കിയാല്‍ മുദ്ര പൂര്‍ത്തിയാകും.

നാരദ ഉവാച അഭിഷേകം പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാചാര്യ്യസ്തു പുത്രകഃ। സിദ്ധിബാക് സാധകോ യേന രോഗീ രോഗാദ്വിമുച്യതേ

നാരദന്‍ പറഞ്ഞു: ഗുരു തന്റെ മകനോട് പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഞാന്‍ അഭിഷേകം വിശദീകരിക്കാം; അതിലൂടെ സിദ്ധന് വിജയം ലഭിക്കും, രോഗിക്ക് രോഗം മാറും.

രാജ്യം രാജാ സുതം സ്ത്രീഞ്ച പ്രാപ്നുയാന്മലനാശനമ്। മൂര്ത്തികുമ്ഭാന് സുരത്നാഢ്യഃ മധ്യപൂര്വാദിതോ ന്യസേത്

ഇതിലൂടെ രാജാവിന് രാജ്യം, മകനും സ്ത്രീകളും ലഭിക്കും, അശുദ്ധി നശിക്കും; മധ്യത്തില്‍, കിഴക്കിലും മറ്റു ദിശകളിലും രത്നങ്ങള്‍ നിറച്ച മൺപാത്രങ്ങൾ വെക്കണം.

സഹസ്ത്രാവര്ത്തിതാന് കുര്യ്യാദഥവാ ശതവര്ത്തിതാന്। മണ്ഡപേ മണ്ഡലേ വിഷ്ണും പ്രാച്യൈശാന്യാഞ്ച പീഠകേ

ആയിരം അല്ലെങ്കില്‍ നൂറ് പ്രദക്ഷിണകള്‍ നടത്തണം; മണ്ഡപത്തില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ മണ്ഡലത്തില്‍ വിഷ്ണുവിനെ കിഴക്കും ഈശാന്യദിശയ്ക്കും നേരെ ഇരിപ്പിടത്തില്‍ വെക്കണം.

നിവേശ്യ ശകലീകൃത്യ പുത്രകം ശാധകാദികമ്। അഭിഷേകം സമഭ്യര്ച്ച്യ കുര്യ്യാദ്‌ഗീതാദിപൂര്വകമ്

മകനെയും സിദ്ധനെയും മറ്റു ആളുകളെയും ക്രമീകരിച്ച് ഇരുത്തി, ഗാനം തുടങ്ങി മറ്റു ചടങ്ങുകള്‍ നടത്തി അഭിഷേകം ചെയ്യണം.

ദദ്യാച്ച യോഗപീഠാദീംസ്ത്വനുഗ്രാഹ്യാസ്ത്വയാ നരാഃ। ഗുരുസ്ച സമായാന് ബ്രൂയാദ്‌ഗുപ്തഃ ശിഷ്യോഥ സര്വഭാക്

യോഗപീഠം മുതലായവയും അനുഗ്രഹിക്കേണ്ടവരും നല്‍കണം; ഗുരു ഒത്തുചേര്‍ന്ന ശേഷം, ശിഷ്യനോട് രഹസ്യമായി ഉപദേശിക്കണം.

നാരദ ഉവാച സാധകഃ സാധയേന്മന്ത്രം ദേവതായതനാദികേ। ശുദ്ധഭൂമൌ ഗൃഹേ പ്രാര്ച്ച്യ മണ്ഡലേ ഹരിമീശ്വരമ്

നാരദന്‍ പറഞ്ഞു: സിദ്ധന്‍ ദേവതയുടെ ആലയം മുതലായിടങ്ങളില്‍ മന്ത്രം സിദ്ധിപ്പിക്കണം; ശുദ്ധമായ നിലത്തോ വീട്ടിലോ, മണ്ഡലത്തില്‍ ഹരിയെയും ഈശ്വരനെയും ആരാധിക്കണം.

ചതുരസ്ത്രീകൃതേ ക്ഷേത്രേ മണ്ഡലാദീനി വൈ ലിഖേത്। രസവാണാക്ഷികോഷ്ഠേഷു സര്വ്വതോബദ്രമാലിഖേത്

നാലു വശം ചതുരാകൃതിയാക്കിയ സ്ഥലത്ത് മണ്ഡലവും മറ്റും വരയ്ക്കണം; പാരദം പൊന്നിന്‍റെ കുഴികളില്‍ എല്ലാ വശത്തും ശുഭചിഹ്നങ്ങള്‍ വരയ്ക്കണം.

ഷട്‌ത്രിംശത്കോഷ്ഠകൈഃ പദ്മം പീഠം പങ്‌ക്ത്യാ ബഹിര്ഭവേത്। ദ്വാഭ്യാന്തു വീഥികാ തസ്മാദ് ദ്വാഭ്യാം ദ്വാരാണി ദിക്ഷു ച

മുപ്പത്താറ് ഭാഗങ്ങളോടെ താമര ഇരിപ്പിടം പുറത്തു വരികളായി വരയ്ക്കണം; രണ്ടിടത്ത് വഴി, രണ്ടിടത്ത് ദിശകളില്‍ വാതിലുകള്‍ ഉണ്ടാകും.

വര്ത്തു ലം ഭ്രാമയിത്വാ തു പദ്മക്ഷേത്രം പുരോദിതമ്। പദ്മാര്ദ്ധേ ഭ്രാമയിത്വാ തു ഭാഗം ദ്വാദശമം ബഹിഃ

രേഖ ചുറ്റിച്ചിട്ട്, മുന്നില്‍ താമരാക്ഷേത്രം അടയാളപ്പെടുത്തണം; താമരയുടെ പാതി ചുറ്റിച്ചിട്ട്, പന്ത്രണ്ടാം ഭാഗം പുറത്തു വേണം.

വിഭജ്യ ഭ്രാമയേച്ഛേഷം ചതുഃ ക്ഷേത്രന്തു വര്ത്തുലമ്। പ്രഥമം കര്ണികാക്ഷേത്രം കേശരാണാം ദ്വിതീയകമ്

വിഭജിച്ച് ശേഷം ചുറ്റണം, നാലു വശം വൃത്താകൃതിയാക്കണം; ആദ്യം നടുവിലെ ഭാഗം, രണ്ടാമത് കേശരങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഭാഗം.

തൃതീയം ദലസന്ധീനാം ദലാഗ്രാണാം ചതുര്ഥകമ്। പ്രസാര്യ കോണസൂത്രാണി കോണദിങ്മധ്യമന്തതഃ

മൂന്നാമത് ദളങ്ങളുടെ സന്ധികള്‍ക്കുള്ളത്, നാലാമത് ദളങ്ങളുടെ അഗ്രങ്ങള്‍ക്കുള്ളത്; പിന്നെ കോണുകളിലേക്കും ദിശാമധ്യത്തിലേക്കും രേഖകള്‍ നീട്ടണം.

നിധായ കേശരാഗ്രേ തു ദലസന്ധീംസ്തുലാഞ്ഛയേത്। പാതയിത്വാഥ സൂത്രാണി തത്ര പത്രാഷ്ടകം ലിഖേന

കേശരത്തിന്റെ അഗ്രത്തില്‍ വെച്ച് ദളസന്ധികള്‍ അളക്കണം; പിന്നെ രേഖകള്‍ അവിടെ ഇറക്കി എട്ട് ഇലകള്‍ വരയ്ക്കണം.

ദലസ്ന്ധ്യന്തശലന്തു മാനം മധ്യേ നിധായ തു। ദലാഗ്രം ഭ്രാമയേത്തേന തദഗ്രം തദനന്തരമ്

ദളസന്ധിയുടെ അറ്റം മുതല്‍ അളവ് നടുവില്‍ വെക്കണം; അതുപയോഗിച്ച് ദളത്തിന്റെ അഗ്രം ചുറ്റണം, പിന്നെ അതിന്റെ അറ്റം അടയാളപ്പെടുത്തണം.

തദന്തരാലം തത്‌പാര്ശ്വേ കൃത്വാ ബാഹ്യക്രമേണ ച। കേശരേ തു ലിഖേദ്‌ദ്വൌ ദ്വൌ ദലമധ്യേ തതഃ പുനഃ

അവയുടെ ഇടവേളയും വശത്തും പുറത്തേക്കും ക്രമമായി വരയ്ക്കണം; കേശരത്തില്‍ ദളങ്ങളുടെ നടുവില്‍ രണ്ടെണ്ണം വീതം വീണ്ടും വരയ്ക്കണം.

പദ്മലക്ഷമൈതത് സാമാന്യം ദ്വിഷട്‌കദലമുച്യതേ। കര്ണികാര്ദ്ധേന മാനേന പ്രാകസംസ്ഥം ഭ്രാമയേത് ക്രമാത്

താമരയുടെ ഈ പൊതുവായ രൂപം പന്ത്രണ്ടു ദളങ്ങളുള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു; കര്‍ണികയുടെ പാതി അളവുപയോഗിച്ച് കിഴക്കുനിന്ന് തുടക്കംവെച്ച് ചുറ്റണം.