അഗ്നിപുരാണമ്

ജമ്ബുഭിര്ധനധാന്യാപ്തിസ്തുഷ്ടിര്നീലോത്പലൈരപി । രക്തോത്പലൈര്മ്മഹാപുഷ്ടിഃ കുന്ദപുഷ്പൈര്മ്മഹോദയഃ ।। ൩൦൯.

ജാമ്പൂഫലങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ ധനം, ധാന്യം എന്നിവ ലഭിക്കും; നീലതാമരകൊണ്ടു സന്തോഷം; ചുവന്നതാമരകൊണ്ടു വലിയ പോഷണം; കുന്ദപൂക്കൾകൊണ്ടു വലിയ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും.

മല്ലികാഭിഃ പരക്ഷോഭഃ കുമുദൈര്ജനവല്ലഭഃ । അശോകൈഃ പുത്രലാഭഃ സ്യാത് പാടലാഭിഃ ശുഭാങ്ഗനാ ।। ൩൦൯.

മല്ലികപ്പൂക്കൾകൊണ്ടു മറ്റുള്ളവരെ ഉല്ലാസിപ്പിക്കാം; കുമുദപൂക്കൾകൊണ്ടു ജനപ്രിയനാകാം; അശോകപൂക്കൾകൊണ്ടു പുത്രലാഭം; പാടലപൂക്കൾകൊണ്ടു ഭാഗ്യശാലിയായ സ്ത്രീകൾ ലഭിക്കും.

ആമ്രൈരായുസ്തിലൈര്ല്ലക്ഷഅമീര്വില്വൈഃ ശ്രീശ്ചമ്പകൈര്ദ്ധനമ് । ഇഷ്ടം മധുകപുഷ്പൈശ്ച വില്വൈഃ സര്വജ്ഞതാം ലഭേത് ।। ൩൦൯.

മാവുപയോഗിച്ചാൽ ദീർഘായുസ്; എള്ള് ഉപയോഗിച്ചാൽ ലക്ഷ്മി; ബില്വംകൊണ്ടു ഐശ്വര്യം; ചമ്പകപ്പൂക്കൾകൊണ്ടു ധനം; മധുകപൂക്കൾകൊണ്ടു ഇഷ്ടഫലം; ബില്വംകൊണ്ടു സർവ്വജ്ഞതയും ലഭിക്കും.

ത്രിലക്ഷജപ്യാത്സര്വ്വാപ്തിര്ഹോമാദ്ധ്യാനാത്തഥേജ്യയാ । മണ്ഡലേഽഭ്യര്ച്ച്യ ഗായത്ര്യാ ആഹുതീഃ പഞ്ചവിംശതിമ് ।। ൩൦൯.

മുന്നൂറായിരം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ ഹോമം, ധ്യാനം, പൂജ എന്നിവയിലൂടെ എല്ലാം പ്രാപിക്കാം. മണ്ഡലത്തിൽ ഗായത്രീമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഇരുപത്തഞ്ച് ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം.

ദദ്യാച്ഛതത്രയം മൂലാത് പല്ലവൈര്ദീക്ഷിതോ ഭവേത് । പഞ്ചഗവ്യം പുരാ പീത്വാ ചരൂകം പ്രാശയേത്സദാ ।। ൩൦൯.

മൂന്നുനൂറ് തൈകൾ വേരിൽനിന്ന് കൊടുത്ത്, അതിന്റെ ഇലകൾകൊണ്ടു ദീക്ഷ സ്വീകരിക്കണം. ആദ്യം പഞ്ചഗവ്യം കുടിച്ച്, എല്ലായ്പ്പോഴും ഹോമഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

അഗ്നിരുവാച അപരാം ത്വരിതാവിദ്യാം വക്ഷ്യേഽഹം ഭുക്തിമുക്തിദാം । പരേവജ്രാകുലേ൧ ദേവീം രജോഭിര്ലിഖിതേ യജേത് ।। ൩൧൦.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഇനി മറ്റൊരു വേഗത്തിലുള്ള വിദ്യ പറയാം, അതു ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു. പരമമായ വജ്രാകുലാദേവിയെ ചുവന്ന പൊടികൾകൊണ്ടു വരച്ച് പൂജിക്കണം.

പദ്മഗര്ഭേ ദിഗ്വിദിക്ഷു ചാഷ്ടൌ വജ്രാണി വീഥികാം । ദ്വാശോഭോപശോഭാഞ്ച ലിഖേച്ഛീഘ്രം സ്മരേന്നരഃ ।। ൩൧൦.

പത്മത്തിന്റെ നടുവിലും എല്ലാ ദിശകളിലും എട്ട് വജ്രങ്ങൾ വഴി പോലെ വരയ്ക്കണം. അതിവേഗത്തിൽ അവയെ വരച്ച് മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കണം.

അഷ്ടാദശഭുജാം സിംഹേ വാമജങ്ഘാ പ്രതിഷ്ഠിതാ । ദക്ഷിണാ ദ്വിഗുണാ തസ്യാഃ പാദപീഠേ സമര്പിതാ ।। ൩൧൦.

അവൾക്ക് പതിനെട്ട് കൈകളുണ്ട്, സിംഹത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു, ഇടത് കാൽ നിലത്ത് വച്ചിരിക്കുന്നു; വലത് കാൽ ഇരട്ടിയാക്കി പാദപീഠത്തിൽ അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

നാഗഭൂഷാം വജ്രകുണ്ഡേ ഖഡ്ഗം ചക്രം ഗദാം ക്രമാത് । ശൂലം ശരം തഥാ ശക്തിം വരദം ദക്ഷിണൈഃ കരൈഃ ।। ൩൧൦.

നാഗാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവളാണ്, വജ്രകുണ്ഡത്തിൽ വലത് കൈകളിൽ കത്തിയും ചക്രവും ഗദയും ത്രിശൂലവും അമ്പും കുന്തവും വരദാനവും കൈവശമുണ്ട്.

ധനഃ പാശം ശരം ഘഷ്ടാം തര്ജ്ജനീം ശങ്ഖമങ്കുശമ് । അഭയഞ്ച തതാ വജ്രം വാമപാര്ശ്വേ ഘൃതായുധമ് ।। ൩൧൦.

വാമഭാഗത്ത് ധനം, പാശം, അമ്പ്, ഉലക്ക, ചൂണ്ടുവിരൽ, ശംഖം, അങ്കുശം, അഭയം, വജ്രം, നെയ്യായുധം എന്നിവ കൈവശമുണ്ട്.

പൂജനാച്ഛത്രുനാശഃ സ്യാദ്രാഷ്ട്രം ജയതി ലീലയാ । ദീര്ഘായൂരാഷ്ട്രഭൂതിഃ സ്യാദ്ദിവ്യാദിവ്യാദിസിദ്ധിഭാക് ।। ൩൧൦.

പൂജ ചെയ്താൽ ശത്രുക്കൾ നശിക്കും; രാജ്യം എളുപ്പത്തിൽ ജയിക്കാം; ദീർഘായുസും രാജ്യസമ്പത്തും ലഭിക്കും; ദൈവികവും അന്യവുമായ സിദ്ധികൾ നേടാം.

തലോതിസപ്തപാതാലാഃ കാലാഗ്നിഭുവനാന്തകാഃ । ഓം കാരാദിസ്വരാരഭ്യ യാവദ്‌ബ്രഹ്മാണ്ഡവാചകമ് ।। ൩൧൦.

ഭൂമിയുടെ താഴെ ഏഴ് പാതാളങ്ങളുണ്ട്; കാലനും അഗ്നിയും ഉള്ള ലോകങ്ങൾ അതിന്റെ അവസാനം. 'ഓം' എന്ന അക്ഷരത്തിൽ തുടങ്ങി ബ്രഹ്മാണ്ഡം സൂചിപ്പിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച് പറയാം.

ഓം കാരാദ്‌ഭ്രാമയേത്തോയന്തോതലാ ത്വരിതാ തതഃ । പ്ര്സ്താവം സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി സ്വരവര്ഗം ലിഖേദ്‌ഭുവി ।। ൩൧൦.

'ഓം' മുതൽ വെള്ളം ചുറ്റി, പിന്നെ പാതാളങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ചുറ്റണം. ഇനി പ്രസ്ഥാവം വിശദീകരിക്കാം; സ്വരവർഗ്ഗങ്ങൾ നിലത്ത് എഴുതണം.

താലുവര്ഗഃ കവര്ഗഃ സ്യാത്തൃതീയോ ജിഹ്വതാലുകഃ । ചതുര്ഥസ്താലുജിഹ്വാഗ്രോ ജിഹ്വാദന്തസ്തു പഞ്ചമഃ ।। ൩൧൦.

താലുവർഗ്ഗം, കവർഗ്ഗം, മൂന്നാമത്തേതായി ജിഹ്വാതാലുവർഗ്ഗം, നാലാമത്തേതായി താലുജിഹ്വാഗ്രം, അഞ്ചാമത്തേതായി ജിഹ്വാദന്തം.

ഷഷ്ഠോഽഷ്ടപുടസമ്പന്നോ മിശ്രവര്ഗസ്തു സപ്തമഃ । ഊഷ്മാണഃ സ്യാച്ഛവര്ഗസ്തു ഉദ്ധരേച്ച മനും തതഃ ।। ൩൧൦.

ആറാമത്തേതിന് എട്ട് പൊക്കിളുകൾ ഉണ്ട്, ഏഴാമത്തേതു മിശ്രവർഗ്ഗം; എട്ടാമത്തേതു ഊഷ്മവർഗ്ഗം; അതിനുശേഷം മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

ഷഷ്ഠസ്വരസമാരൂഢം ഊഷ്മണാന്തം സവിന്ദുകമ് । താലുവര്ഗാദ്വിതീയന്തു സ്വരൈകാദശയോജിതമ് ।। ൩൧൦.

ആറാമത്തെ സ്വരം, ഉഷ്മണിന്റെ അവസാനത്തിലും ബിന്ദുവോടുകൂടിയതും, താലുവർഗത്തിൽ നിന്നുള്ളതും ആണ്. അതേ താലുവർഗത്തിൽ നിന്നുള്ള രണ്ടാമത്തേത് പതിനൊന്ന് സ്വരങ്ങളുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

ജിഹ്വാതാലുസമായോഗഃ പ്രഥമം കേവലം ഭവേത് । തദേവ ച ദ്വിതായന്തു അധസ്താദ്‌വിനിയോജയേത് ।। ൩൧൦.

ജിഹ്വയും താലുവും ചേർന്നാൽ ആദ്യം ഉണ്ടാവുന്നത് ഒറ്റയ്ക്കാണ്. അതേ രണ്ടാമത്തേത് താഴെ വെക്കണം.

ഏകാദശസ്വരൈര്യുക്തം പ്രഥമം താലുവര്ഗതഃ । ഊഷ്ണാണസ്യ൧ ദ്വിതീയന്തു അധസ്താദ് ദൃശ്യ യോജയേത് ।। ൩൧൦.

പതിനൊന്ന് സ്വരങ്ങളുമായി ചേർന്ന ആദ്യത്തേത് താലുവർഗത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. ഉഷ്മണിന്റെ രണ്ടാമത്തേത് അതുപോലെ തന്നെ താഴെ വെക്കണം.

ഷോड़ശസ്വരസംയുക്തമൂഷ്മാണസ്യ ദ്വിതീയകമ് । ജിഹ്വാദന്തസമായോഗേ പ്രഥമം യോജയേദധഃ ।। ൩൧൦.

പതിനാറു സ്വരങ്ങളുമായി ചേർന്ന ഉഷ്മണിന്റെ രണ്ടാമത്തേത് താഴെ വെക്കണം. ജിഹ്വയും പല്ലുകളും ചേർന്ന ആദ്യത്തേത് താഴെ വെക്കണം.

മിശ്രവര്ഗാദ്‌ ദ്വിതീയന്തു അധസ്താത് പുനരേവ തു । ചതുര്ഥസ്വരസമി ന്നം താലുവര്ഗാദിസംയുതമ് ।। ൩൧൦.

മിശ്രവർഗത്തിൽ നിന്നുള്ള രണ്ടാമത്തേത് വീണ്ടും താഴെ വെക്കണം. നാലാമത്തെ സ്വരവുമായി ചേർന്ന് താലുവർഗം തുടങ്ങിയതും കൂടെ.

ഊഷ്മണശ്ച ദ്വിതീയന്തു അധസ്താദ്വിനിയോജയേത് । സ്വരൈകാദശഭിന്നന്തു ഊഷ്മണാന്തം സവിന്ദുകമ് ।। ൩൧൦.

ഉഷ്മണിന്റെ രണ്ടാമത്തേത് താഴെ വെക്കണം. ഉഷ്മണിന്റെ അവസാനത്തിലും ബിന്ദുവോടുകൂടിയതും പതിനൊന്ന് സ്വരങ്ങളാൽ വിഭജിച്ചതുമാണ്.

പഞ്ചസ്വരസമാരൂഢം ഓഷ്ഠസമ്പുടയോഗതഃ । ദ്വിതീയമക്ഷരഞ്ചാന്യജ്ജിഹ്വാഗ്രേ താലുയോഗതഃ ।। ൩൧൦.

അഞ്ചു സ്വരങ്ങളിലേറി, അധരങ്ങൾ ചേർന്നപ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ അക്ഷരമാണ്. മറ്റൊന്ന്, ജിഹ്വയുടെ അഗ്രത്തിൽ നിന്ന് താലുവുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

പ്രഥമം പഞ്ചമേ യോജ്യം സ്വരാര്ദ്ധേനോദ്‌ധൃതാ ഇമേ । ഓംകാരാദ്യാ നമോന്താശ്ച ജപേത് സ്വാഹാഗ്നികാര്യ്യകേ ।। ൩൧൦.

ആദ്യത്തേത് അഞ്ചാമത്തോടൊപ്പം ചേർക്കണം. ഇവ അരസ്വരത്തിൽ ഉച്ചരിക്കപ്പെടണം. ഓം കൊണ്ട് ആരംഭിച്ച് 'നമഃ' കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിച്ച്, അഗ്നികാര്യത്തിൽ ജപിക്കണം.

പഞ്ചഷഷ്ഠഃ ശിഖാ പ്രോക്താ കവചം സപ്തമാഷ്ടമമ് । തോരകന്തു ഭവേന്തേത്രം നവാര്ദ്ധാക്ഷരലക്ഷണം ।। ൩൧൦.

അഞ്ച്‌ഷഷ്ടി എന്നത് ശിഖ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു, ഏഴാമത്തേയും എട്ടാമത്തേയും കവചം. തോരകം നേത്രം, ഒൻപതരക്ഷരങ്ങളാണ് അതിന്റെ ലക്ഷണം.

തോതലേതി സമാഖ്യാതാ വജ്രതുണ്ഡേ തതോ ഭവേത് । ഖ ഖ ഹൂഁ ദശവീജാ സ്യാദ്വജ്രതുണ്ഡേക്ഷരലക്ഷണം ।। ൩൧൦.

'തൊട്ടൽ' എന്നത് വജ്രതുണ്ഡയിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഖ ഖ ഹൂം, പത്ത് ബീജങ്ങൾ, വജ്രതുണ്ഡക്ഷരത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്.

ഖേചരി ജ്വാലിനീജ്വാലേ ഖഖേതി ജ്വാലിനീദശ । വര്ച്ചേ ശരവിഭീഷണി ഖഖേതി ച ശവര്യ്യപി ।। ൩൧൦.

ഖേചരി, ജ്വാലിനി ജ്വാല, 'ഖ ഖ' ജ്വാലിനിയുടെ പത്ത്; വർച്ചേയിൽ, ഭയാനകമായ ശര, 'ഖ ഖ' ശവരിക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഛേ ഛേദനി കരാലിനി ഖഖേതി ച കരാല്യപി । വക്ഷഃശ്രവദ്രവപ്ലവനീ ഖ ഖ ദൂതീപ്ലവംഖ്യപി ।। ൩൧൦.

'ചെ' ചേദിനിക്കും കരാളിനിക്കും; 'ഖ ഖ' കരാളിക്കും. വക്ഷസ്, ചെവി, ഉരുകൽ, ഒഴുകൽ എന്നിവയ്ക്ക് 'ഖ ഖ' ദൂതിപ്ലവം എന്ന് പേരാണ്.

സ്ത്രീബാലകാരേ ധുനനി ശാസ്ത്രീ വസനവേഗികാ । ക്ഷേ പക്ഷേ കപിലേ ഹസ ഹസ കപിലാ നാമ ദൂതികാ ।। ൩൧൦.

സ്ത്രീ-ബാലരൂപത്തിന് 'ധുന' മന്ത്രമാണ്; ശാസ്താവ് വസനവേഗികയാണ്; 'ക്ഷേ', 'പക്ഷേ', കപില, 'ഹസ ഹസ', കപിലാ എന്നതാണ് ദൂതികയുടെ പേര്.