അഗ്നിപുരാണമ്

ന്യസ്താങ്ഗോ ന്യസ്തമന്ത്രസ്തു സമസ്തം വ്യാപകം ന്യസേത് । പാര്വതീ ശവരീ ചേശാ വരദാഭയഹസ്തികാ ।। ൩൦൯.

അംഗങ്ങളും മന്ത്രവും സ്ഥാപിച്ചശേഷം, അവയുടെ സാന്നിധ്യം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിപ്പിക്കണം. പാർവതി, ശവരി എന്നിവരാണ് പ്രധാന ദേവതകൾ; അവർ വരദായകവും അഭയദായകവുമായ കൈകളോടുകൂടിയവരാണ്.

മയൂരബലയാ പിച്ഛമൌലിഃ കിസലയാംശുകാ । സിംഹാസനസ്ഥാ മായൂരവര്ഹച്ഛത്രസമന്വിതാ ।। ൩൦൯.

മയിൽപൊക്കിന്റെ വളയും, മയിൽപ്പൊക്കുകൊണ്ടുള്ള കിരീടവും, ഇളം ഇലയാൽ നിർമ്മിച്ച വസ്ത്രവും, സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നവളും, മയിൽപ്പൊക്കിന്റെ ചാമരം കൈവശമുള്ളവളുമാണ്.

ത്രിനേത്രാ ശ്യാമലാ ദേവീ വനമാലാവിഭൂഷണാ । വിപ്രാഹികര്ണാഭരണാ ക്ഷത്രകേയൂരഭൂഷണാ ।। ൩൦൯.

മൂന്നു കണ്ണുള്ള കറുത്ത ദേവി, വനമാല ധരിച്ചവളാണ്; ബ്രാഹ്മണർക്കുള്ള കാതിലക്കവും, ക്ഷത്രിയർക്കുള്ള കൈവളയും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.

വൈശ്യാനാഗകടോബന്ധാ വൃഷലാഹികൃതനൂപുരാ । ഏവം രൂപാത്മികാ ഭൂത്വാ തന്മന്ത്രം നിയുതം ജപേത് ।। ൩൦൯.

വൈശ്യർക്കുള്ള അരക്കെട്ടും, ശൂദ്രന്മാർ നിർമ്മിച്ച കാൽക്കിണ്ണികളും ധരിച്ചവളായി, ഈ രൂപം മനസ്സിൽ ധരിച്ചു, അതിനുള്ള മന്ത്രം അനവധി പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

ഈശഃ കിരാതരൂപോഷഽഭൂത്‌ പരാ ഗൌരീ ച താദൃശീ । ജപേദ്ധ്യായേത് പൂജയേത്താം സര്വസിദ്ധ്യൈവിഷാദിഹൃത് ।। ൩൦൯.

ഭഗവാൻ കിരാതൻ എന്ന രൂപം എടുത്തു; പരാഗൗരിയും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. അവളെ ജപിക്കണം, ധ്യാനിക്കണം, പൂജിക്കണം; എല്ലാ സിദ്ധികൾക്കും തടസ്സങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടും.

അഷ്ടസിംഹാസനേ പൂജ്യാ ദലേ പൂര്വാദികേ ക്രമാത് । അങ്ഗണായത്രീ പ്രണീതാ ഹൂങ്കാരാദ്യാ ദലഗ്രകേ ।। ൩൦൯.

അഷ്ടസിംഹാസനങ്ങളിൽ, കിഴക്കു തുടങ്ങിയുള്ള ദളങ്ങളിൽ അവളെ പൂജിക്കണം. അങ്കങ്ങൾ പ്രണിതയും ഹൂംകാരവും മറ്റു മന്ത്രങ്ങളുമുപയോഗിച്ച് ദളങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

ഫട്‌കാരീ ചാഗ്രതോ ദേവ്യാഃ ശ്രീവീജേനാര്ച്ചയേദിമാഃ । ലോകേശായുധവര്ണാസ്താഃ ഫട്‌കാരീ തു ധനുര്ദ്ധരാ ।। ൩൦൯.

'ഫട്' എന്ന ഉച്ചാരണം ദേവിയുടെ മുന്നിൽ സ്ഥാപിക്കണം; ശ്രീബീജം ഉപയോഗിച്ച് ഇവയെ പൂജിക്കണം. ലോകാധിപതികളുടെ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവരാണ് ഇവർ; 'ഫട്' ഉച്ചാരിക്കുന്നവൻ വില്ലാണ് കൈവശമുള്ളത്.

ജയാ ച വിജയാ ദ്വാസ്ഥേ പൂജ്യേ സൌവര്ണയഷ്ടികേ । കിങ്കണ വര്വരീ മുണ്ഡീ ലഗുड़ീ ച തയോര്വരിഃ ।। ൩൦൯.

ജയയും വിജയയും വാതില്പാലകരാണ്, ഇവരെ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ദണ്ഡങ്ങളോടെ ആദരിക്കണം. കിങ്കണ, വർവരി, മുന്ഡി, ലഗുരി എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ ഇവർക്കു സേവകരാണ്.

ഇഷ്ട്വൈവം സിദ്ധയേദ്‌ദ്രവ്യൈഃ കുണ്ഡേ യോന്യാകൃതൌ ഹുനേത് । ഹേമലാഭോഽര്ജുനൈര്ദ്ധാന്യൈര്ഗോധൂമൈഃ പുഷ്ടിസമ്പദഃ ।। ൩൦൯.

ഇങ്ങനെ ആവശ്യമായ വസ്തുക്കളുപയോഗിച്ച് യോനി ആകൃതിയിലുള്ള ഹോമകുണ്ഡത്തിൽ ഹോമം നടത്തി പൂജിച്ചാൽ, അർജുനം മരവും ധാന്യങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് പൊന്നും, ഗോതുമയാൽ പോഷണവും സമ്പത്തും ലഭിക്കും.

യവൈര്ദ്ധാന്യൈസ്തിലൈഃ സര്വസിദ്ധിരീതിവിനാശനമ് । അക്ഷൈരുന്മത്തതാ ശത്രോഃ ശാല്മലീഭിശ്ച മാരണമ് ।। ൩൦൯.

യവം, ധാന്യം, എള്ള് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാൽ എല്ലാ സിദ്ധികളും പ്രാപ്തിയും തടസ്സങ്ങൾ നീങ്ങുകയും ചെയ്യും. പാശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ ശത്രുവിന് ഭ്രമവും, ശാല്മലി മരക്കൊണ്ടു ഹോമം ചെയ്താൽ ശത്രുവിന്റെ നാശവും സംഭവിക്കും.

ജമ്ബുഭിര്ധനധാന്യാപ്തിസ്തുഷ്ടിര്നീലോത്പലൈരപി । രക്തോത്പലൈര്മ്മഹാപുഷ്ടിഃ കുന്ദപുഷ്പൈര്മ്മഹോദയഃ ।। ൩൦൯.

ജാമ്പൂഫലങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ ധനം, ധാന്യം എന്നിവ ലഭിക്കും; നീലതാമരകൊണ്ടു സന്തോഷം; ചുവന്നതാമരകൊണ്ടു വലിയ പോഷണം; കുന്ദപൂക്കൾകൊണ്ടു വലിയ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും.

മല്ലികാഭിഃ പരക്ഷോഭഃ കുമുദൈര്ജനവല്ലഭഃ । അശോകൈഃ പുത്രലാഭഃ സ്യാത് പാടലാഭിഃ ശുഭാങ്ഗനാ ।। ൩൦൯.

മല്ലികപ്പൂക്കൾകൊണ്ടു മറ്റുള്ളവരെ ഉല്ലാസിപ്പിക്കാം; കുമുദപൂക്കൾകൊണ്ടു ജനപ്രിയനാകാം; അശോകപൂക്കൾകൊണ്ടു പുത്രലാഭം; പാടലപൂക്കൾകൊണ്ടു ഭാഗ്യശാലിയായ സ്ത്രീകൾ ലഭിക്കും.

ആമ്രൈരായുസ്തിലൈര്ല്ലക്ഷഅമീര്വില്വൈഃ ശ്രീശ്ചമ്പകൈര്ദ്ധനമ് । ഇഷ്ടം മധുകപുഷ്പൈശ്ച വില്വൈഃ സര്വജ്ഞതാം ലഭേത് ।। ൩൦൯.

മാവുപയോഗിച്ചാൽ ദീർഘായുസ്; എള്ള് ഉപയോഗിച്ചാൽ ലക്ഷ്മി; ബില്വംകൊണ്ടു ഐശ്വര്യം; ചമ്പകപ്പൂക്കൾകൊണ്ടു ധനം; മധുകപൂക്കൾകൊണ്ടു ഇഷ്ടഫലം; ബില്വംകൊണ്ടു സർവ്വജ്ഞതയും ലഭിക്കും.

ത്രിലക്ഷജപ്യാത്സര്വ്വാപ്തിര്ഹോമാദ്ധ്യാനാത്തഥേജ്യയാ । മണ്ഡലേഽഭ്യര്ച്ച്യ ഗായത്ര്യാ ആഹുതീഃ പഞ്ചവിംശതിമ് ।। ൩൦൯.

മുന്നൂറായിരം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ ഹോമം, ധ്യാനം, പൂജ എന്നിവയിലൂടെ എല്ലാം പ്രാപിക്കാം. മണ്ഡലത്തിൽ ഗായത്രീമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഇരുപത്തഞ്ച് ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം.

ദദ്യാച്ഛതത്രയം മൂലാത് പല്ലവൈര്ദീക്ഷിതോ ഭവേത് । പഞ്ചഗവ്യം പുരാ പീത്വാ ചരൂകം പ്രാശയേത്സദാ ।। ൩൦൯.

മൂന്നുനൂറ് തൈകൾ വേരിൽനിന്ന് കൊടുത്ത്, അതിന്റെ ഇലകൾകൊണ്ടു ദീക്ഷ സ്വീകരിക്കണം. ആദ്യം പഞ്ചഗവ്യം കുടിച്ച്, എല്ലായ്പ്പോഴും ഹോമഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

അഗ്നിരുവാച അപരാം ത്വരിതാവിദ്യാം വക്ഷ്യേഽഹം ഭുക്തിമുക്തിദാം । പരേവജ്രാകുലേ൧ ദേവീം രജോഭിര്ലിഖിതേ യജേത് ।। ൩൧൦.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഇനി മറ്റൊരു വേഗത്തിലുള്ള വിദ്യ പറയാം, അതു ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു. പരമമായ വജ്രാകുലാദേവിയെ ചുവന്ന പൊടികൾകൊണ്ടു വരച്ച് പൂജിക്കണം.

പദ്മഗര്ഭേ ദിഗ്വിദിക്ഷു ചാഷ്ടൌ വജ്രാണി വീഥികാം । ദ്വാശോഭോപശോഭാഞ്ച ലിഖേച്ഛീഘ്രം സ്മരേന്നരഃ ।। ൩൧൦.

പത്മത്തിന്റെ നടുവിലും എല്ലാ ദിശകളിലും എട്ട് വജ്രങ്ങൾ വഴി പോലെ വരയ്ക്കണം. അതിവേഗത്തിൽ അവയെ വരച്ച് മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കണം.

അഷ്ടാദശഭുജാം സിംഹേ വാമജങ്ഘാ പ്രതിഷ്ഠിതാ । ദക്ഷിണാ ദ്വിഗുണാ തസ്യാഃ പാദപീഠേ സമര്പിതാ ।। ൩൧൦.

അവൾക്ക് പതിനെട്ട് കൈകളുണ്ട്, സിംഹത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു, ഇടത് കാൽ നിലത്ത് വച്ചിരിക്കുന്നു; വലത് കാൽ ഇരട്ടിയാക്കി പാദപീഠത്തിൽ അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

നാഗഭൂഷാം വജ്രകുണ്ഡേ ഖഡ്ഗം ചക്രം ഗദാം ക്രമാത് । ശൂലം ശരം തഥാ ശക്തിം വരദം ദക്ഷിണൈഃ കരൈഃ ।। ൩൧൦.

നാഗാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവളാണ്, വജ്രകുണ്ഡത്തിൽ വലത് കൈകളിൽ കത്തിയും ചക്രവും ഗദയും ത്രിശൂലവും അമ്പും കുന്തവും വരദാനവും കൈവശമുണ്ട്.

ധനഃ പാശം ശരം ഘഷ്ടാം തര്ജ്ജനീം ശങ്ഖമങ്കുശമ് । അഭയഞ്ച തതാ വജ്രം വാമപാര്ശ്വേ ഘൃതായുധമ് ।। ൩൧൦.

വാമഭാഗത്ത് ധനം, പാശം, അമ്പ്, ഉലക്ക, ചൂണ്ടുവിരൽ, ശംഖം, അങ്കുശം, അഭയം, വജ്രം, നെയ്യായുധം എന്നിവ കൈവശമുണ്ട്.

പൂജനാച്ഛത്രുനാശഃ സ്യാദ്രാഷ്ട്രം ജയതി ലീലയാ । ദീര്ഘായൂരാഷ്ട്രഭൂതിഃ സ്യാദ്ദിവ്യാദിവ്യാദിസിദ്ധിഭാക് ।। ൩൧൦.

പൂജ ചെയ്താൽ ശത്രുക്കൾ നശിക്കും; രാജ്യം എളുപ്പത്തിൽ ജയിക്കാം; ദീർഘായുസും രാജ്യസമ്പത്തും ലഭിക്കും; ദൈവികവും അന്യവുമായ സിദ്ധികൾ നേടാം.

തലോതിസപ്തപാതാലാഃ കാലാഗ്നിഭുവനാന്തകാഃ । ഓം കാരാദിസ്വരാരഭ്യ യാവദ്‌ബ്രഹ്മാണ്ഡവാചകമ് ।। ൩൧൦.

ഭൂമിയുടെ താഴെ ഏഴ് പാതാളങ്ങളുണ്ട്; കാലനും അഗ്നിയും ഉള്ള ലോകങ്ങൾ അതിന്റെ അവസാനം. 'ഓം' എന്ന അക്ഷരത്തിൽ തുടങ്ങി ബ്രഹ്മാണ്ഡം സൂചിപ്പിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച് പറയാം.

ഓം കാരാദ്‌ഭ്രാമയേത്തോയന്തോതലാ ത്വരിതാ തതഃ । പ്ര്സ്താവം സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി സ്വരവര്ഗം ലിഖേദ്‌ഭുവി ।। ൩൧൦.

'ഓം' മുതൽ വെള്ളം ചുറ്റി, പിന്നെ പാതാളങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ചുറ്റണം. ഇനി പ്രസ്ഥാവം വിശദീകരിക്കാം; സ്വരവർഗ്ഗങ്ങൾ നിലത്ത് എഴുതണം.

താലുവര്ഗഃ കവര്ഗഃ സ്യാത്തൃതീയോ ജിഹ്വതാലുകഃ । ചതുര്ഥസ്താലുജിഹ്വാഗ്രോ ജിഹ്വാദന്തസ്തു പഞ്ചമഃ ।। ൩൧൦.

താലുവർഗ്ഗം, കവർഗ്ഗം, മൂന്നാമത്തേതായി ജിഹ്വാതാലുവർഗ്ഗം, നാലാമത്തേതായി താലുജിഹ്വാഗ്രം, അഞ്ചാമത്തേതായി ജിഹ്വാദന്തം.

ഷഷ്ഠോഽഷ്ടപുടസമ്പന്നോ മിശ്രവര്ഗസ്തു സപ്തമഃ । ഊഷ്മാണഃ സ്യാച്ഛവര്ഗസ്തു ഉദ്ധരേച്ച മനും തതഃ ।। ൩൧൦.

ആറാമത്തേതിന് എട്ട് പൊക്കിളുകൾ ഉണ്ട്, ഏഴാമത്തേതു മിശ്രവർഗ്ഗം; എട്ടാമത്തേതു ഊഷ്മവർഗ്ഗം; അതിനുശേഷം മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

ഷഷ്ഠസ്വരസമാരൂഢം ഊഷ്മണാന്തം സവിന്ദുകമ് । താലുവര്ഗാദ്വിതീയന്തു സ്വരൈകാദശയോജിതമ് ।। ൩൧൦.

ആറാമത്തെ സ്വരം, ഉഷ്മണിന്റെ അവസാനത്തിലും ബിന്ദുവോടുകൂടിയതും, താലുവർഗത്തിൽ നിന്നുള്ളതും ആണ്. അതേ താലുവർഗത്തിൽ നിന്നുള്ള രണ്ടാമത്തേത് പതിനൊന്ന് സ്വരങ്ങളുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

ജിഹ്വാതാലുസമായോഗഃ പ്രഥമം കേവലം ഭവേത് । തദേവ ച ദ്വിതായന്തു അധസ്താദ്‌വിനിയോജയേത് ।। ൩൧൦.

ജിഹ്വയും താലുവും ചേർന്നാൽ ആദ്യം ഉണ്ടാവുന്നത് ഒറ്റയ്ക്കാണ്. അതേ രണ്ടാമത്തേത് താഴെ വെക്കണം.

ഏകാദശസ്വരൈര്യുക്തം പ്രഥമം താലുവര്ഗതഃ । ഊഷ്ണാണസ്യ൧ ദ്വിതീയന്തു അധസ്താദ് ദൃശ്യ യോജയേത് ।। ൩൧൦.

പതിനൊന്ന് സ്വരങ്ങളുമായി ചേർന്ന ആദ്യത്തേത് താലുവർഗത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. ഉഷ്മണിന്റെ രണ്ടാമത്തേത് അതുപോലെ തന്നെ താഴെ വെക്കണം.

ഷോड़ശസ്വരസംയുക്തമൂഷ്മാണസ്യ ദ്വിതീയകമ് । ജിഹ്വാദന്തസമായോഗേ പ്രഥമം യോജയേദധഃ ।। ൩൧൦.

പതിനാറു സ്വരങ്ങളുമായി ചേർന്ന ഉഷ്മണിന്റെ രണ്ടാമത്തേത് താഴെ വെക്കണം. ജിഹ്വയും പല്ലുകളും ചേർന്ന ആദ്യത്തേത് താഴെ വെക്കണം.