അഗ്നിപുരാണമ്

ശാലഗ്രാമേ മഹായോഗം ഹരിം ഗോവര്ദ്ധനാചലേ । പിണ്ഡാരകേ ചതുര്ബ്ബാഹും ശങ്ഖോദ്ധാരേ ച ശങ്ഖിനമ് ।। ൩൦൫.

ശാലഗ്രാമത്തിൽ മഹായോഗിയായ ഹരിയെ, ഗോവർദ്ധനപർവതത്തിൽ, പിണ്ഡാരകത്തിൽ നാലു കൈകളുള്ളവനെയും, ശംഖോധാരയിൽ ശംഖധാരിയെയും ആരാധിക്കണം.

വാമനഞ്ച കുരുക്ഷേത്രേ യമുനായാം ത്രിവിക്രമമ് । വിശ്വേശ്വരം തഥാ ശോണേ കപിലം പൂര്വ്വസാഗരേ ।। ൩൦൫.

കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ വാമനനെയും, യമുനയിൽ ത്രിവിക്രമനെയും, ശോണമദിയിൽ വിശ്വേശ്വരനെയും, കിഴക്കൻ സമുദ്രത്തിങ്കൽ കപിലനെയും ആരാധിക്കണം.

വിഷ്ണും മഹോദധൌ വിദ്യാദ്ഗങ്ഗാസാഗരസങ്ഗമേ । വനമാലഞ്ച കിഷ്കിന്ധ്യാം ദേവം രൈവതകം വിദുഃ ।। ൩൦൫.

മഹാസമുദ്രത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെയും, ഗംഗയും സമുദ്രവും ചേരുന്ന സ്ഥലത്ത്, കിഷ്കിന്ദയിൽ വനമാലിയെയും, രൈവതകത്തിൽ ദൈവത്തെയും അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

കാശീതടേ മഹായോഗം വിരജായാം രിപുഞ്ജയമ് । വിശാഖയൂപേ ഹ്യജിതന്നേപാലേ ലോകഭാവനമ് ।। ൩൦൫.

കാശിയുടെ തീരത്ത് മഹായോഗിയെയും, വിരജയിൽ ശത്രുനാശിയെയും, വിശാഖയൂപത്തിൽ ജയിക്കാത്തവനെയും, നേപ്പാളിൽ ലോകസൃഷ്ടാവിനെയും ആരാധിക്കണം.

ദ്വാരകായാം വിദ്ധി കൃഷ്ണം മന്ദരേ മധുസൂദനമ് । ലോകാകുലേ രിപുഹരം ശാലഗ്രാമേ ഹരിം സ്മരേത് ।। ൩൦൫.

ദ്വാരകയിൽ കൃഷ്ണനെയും, മന്ദരയിൽ മധുസൂദനനെയും, ലോകത്തിന്റെ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ ശത്രുനാശകനെയും, ശാലഗ്രാമത്തിൽ ഹരിയെ സ്മരിക്കണം.

പുരുഷം പൂരുഷവടേ വിമലേ ച ജഗത്പ്രഭും । അനന്തം സൈന്ധവാരണ്യേ ദണ്ഡകേ ശാര്ങ്ഗധാരിണമ് ।। ൩൦൫.

പുരുഷവട്ടയിൽ പരമപുരുഷനെയും, വിമലയിൽ ലോകനാഥനെയും, സൈന്ധവാരണ്യത്തിൽ അനന്തനെയും, ദണ്ഡകവനത്തിൽ ശാർംഗധാരിയെയും ആരാധിക്കണം.

ഉത്പലാവര്ത്തകേ ശൌരിം നര്മ്മദായാം ശ്രിയഃ പതിം । ദാമോദരം രൈവതകേ നന്ദായാം ജലശായിനം ।। ൩൦൫.

ഉത്പലാവർത്തകത്തിൽ ശൗരിയെ, നർമദയില ശ്രീപതിയെയും, രൈവതകത്തിൽ ദാമോദരനെയും, നന്ദയില ജലശയിയായവനെയും ആരാധിക്കണം.

ഗോപീശ്വരഞ്ച സിന്ധ്വവ്ധൌ മാഹേന്ദ്രേ ചാച്യുതം വിദുഃ । സഹ്യാദ്രൌ ദേവദേവേശം വൈകുണ്ഠം മാഗധേ വനേ ।। ൩൦൫.

സിന്ധുസമുദ്രദ്വാരത്തിൽ ഗോപീശ്വരനെയും, മാഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ അച്യുതനെയും, സഹ്യപർവതത്തിൽ ദേവദേവനെയും, മാഗധവനത്തിൽ വൈകുണ്ഠനെയും അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

സര്വ്വപാപഹരം വിന്ധ്യേ ഔഡ്രേ തു പുരുഷോത്തമമ് । ആത്മാനം ഹൃദയേ വിദ്ധി ജപതാം ഭുക്തിമുക്തിദമ് ।। ൩൦൫.

വിന്ദ്യപർവതത്തിൽ പാപനാശകനെയും, ഔഡ്രദേശത്ത് പുരുഷോത്തമനെയും, ഹൃദയത്തിൽ ആത്മാവിനെയും, ജപിക്കുന്നവർക്കു അനുഭവവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവനെയും അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

വടേ വടേ വൈശ്രവണം ചത്വരേ ചത്വരേ ശിവമ് । പര്വ്വതേ പര്വ്വതേ രാമം സര്വ്വത്ര മധുസൂദനം ।। ൩൦൫.

ഓരോ വറ്റിലും വൈശ്രവണനെയും, ഓരോ ചത്വരത്തിലും ശിവനെയും, ഓരോ പർവതത്തിലും രാമനെയും, എല്ലായിടത്തും മധുസൂദനനെയും സ്മരിക്കണം.

നരം ഭൂമൌ തഥാ വ്യോമ്നി വശിഷ്ഠേ ഗരുड़ധ്വജമ് । വാസുദേവഞ്ച സര്വ്വത്ര സംസ്മരന് ഭുക്തിമുക്തിഭാക് ।। ൩൦൫.

ഭൂമിയിൽ നരനെയും, ആകാശത്തിൽ വശിഷ്ഠനെയും, ഗരുഡധ്വജനായവനെയും, എല്ലായിടത്തും വാസുദേവനെയും സ്മരിച്ചാൽ അനുഭവവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും.

നാമാന്യേതാനി വിഷ്ണോശ്ച ജപ്ത്വാ സര്വമവാപ്നുയാത് । ക്ഷേത്രേഷ്വേതേഷു യത് ശ്രാദ്ധം ദാനം ജപ്യഞ്ച തര്പണമ് ।। ൩൦൫.

ഈ വിഷ്ണുനാമങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ എല്ലാം ലഭിക്കും. ഈ തിരുത്തലുകളിൽ നടത്തുന്ന ശ്രാദ്ധം, ദാനം, ജപം, തർപ്പണം എന്നിവക്ക്—

തത്സര്വ്വം കോടിഗുണിതം മൃതോ ബ്രഹ്മമയോ ഭവേത് । യഃ പഠേത് ശ്രൃണുയാദ്വാപി നിര്മ്മലഃ സ്വര്ഗമാപ്നുയാത് ।। ൩൦൫.

അവയെല്ലാം കോടിരട്ടി ഫലമേകും. മരിച്ചാൽ ബ്രഹ്മസ്വരൂപനാകും. ആരെങ്കിലും ഇതു ജപിച്ചാലോ കേട്ടാലോ, പാവമില്ലാതെ സ്വർഗം പ്രാപിക്കും.

അഗ്നിരുവാച സ്തമ്ഭോ വിദ്വേഷണോച്ചാട ഉത്സാദോ ഭ്രമമാരണേ । വ്യാധിശ്ചോതി സ്മൃതം ക്ഷുദ്രം തന്മോക്ഷോ വക്ഷ്യതേ ശ്രൃണു ।। ൩൦൬.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: നിലയ്ക്കൽ, വൈരത്തിന്റെ ചിതറൽ, പുറത്താക്കൽ, നശിപ്പിക്കൽ, ഭ്രമം, കൊല്ലൽ, രോഗം എന്നിവയെ ചെറുതെന്നു പറയുന്നു. അതിന്റെ പരിഹാരം ഞാൻ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.

ഓം നമോ ബഗവതേ ഉന്മത്തരുദ്രായ ഭ്രമ ഭ്രാമയ അമുകം വിത്രാസയ ഉദ്രഭ്രാമയ രൌദ്രേണ രൂപേണ ഹൂഁ ഫട് ഠ । ശ്മശാനേ നിശി ജപ്തേന ത്രിലക്ഷം മധുനാ ഹുനേത് । ചിതാഗ്നൌ ധൂര്ത്തസമിദ്‌ഭിര്ഭ്രാമ്യതേ സതതം രിപുഃ ।। ൩൦൬.

ഓം, ഉന്മത്തരുദ്രനേ, ഭ്രമിപ്പിക്കണം, അമുകനെ ഭ്രമിപ്പിക്കണം, ഭയപ്പെടുത്തണം, ഉന്മാദം വരുത്തണം, രൗദ്രരൂപത്തിൽ—ഹൂം ഫട് ഠ! ശ്മശാനത്തിൽ രാത്രി ഈ മന്ത്രം മൂന്നു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, ചിതാഗ്നിയിൽ തട്ടിപ്പുള്ള ഇന്ധനവും തേനും അർപ്പിച്ചാൽ ശത്രു എപ്പോഴും ഭ്രമിക്കും.

ഹേമഗൈരികയാ കൃഷ്ണാ പ്രതിമാ ഹൈമസൂചിഭിഃ । ജപ്ത്വാ വിധ്യേച്ച തത്കണ്ഠേ ഹൃദി വാ മ്രിയതേ രിപുഃ ।। ൩൦൬.

പച്ചക്കറുപ്പും പൊന്നും ചേർത്ത് നിർമ്മിച്ച കറുത്ത പ്രതിമയെ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള സൂചികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, മന്ത്രം ജപിച്ചശേഷം അതു ശത്രുവിന്റെ കഴുത്തിലോ ഹൃദയത്തിലോ കെട്ടിയാൽ, ശത്രു മരിക്കും.

ഖരബാലചിതാഭസ്മ ബ്ഹഹ്മദണ്ഡീ ച മര്കടീ । ഗൃഹേ വാ മൂര്ധ്നി തച്ചൂര്ണം ജപ്തമുത്സാദകൃത് ക്ഷിപേത് ।। ൩൦൬.

കഴുതയുടെ താടിയിൽ നിന്നുള്ള ചിതാഭസ്മം, ബ്രഹ്മദണ്ഡി, കുരങ്ങൻ എന്നിവ ചേർത്ത്, മന്ത്രം ജപിച്ചശേഷം ആ ചൂർണ്ണം വീട്ടിലോ തലയിൽ ചിതറുകയാണെങ്കിൽ, അതു നാശം വരുത്തും.

ഭൃഗ്വാകാശൌ സദീപ്താഗ്നിര്ഭൃഗുര്വഹ്നിശ്ച വിചക്രായ ശിവഃ । ഏവം സഹസ്രാരേ ഹൂം ഫട് ആചക്രായ സ്വാഹാ ഹൃദയം വിചക്രായ ശിവഃ । ശിഖാചക്രായാഥ കവചം വിചക്രായാഥ നേത്രകമ് ।। ൩൦൬.

ഭൃഗുവും ആകാശവും, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയും, ഭൃഗുവും അഗ്നിയും, ശിവൻ ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ആയിരം ദളമുള്ള പദ്മത്തിൽ 'ഹൂം ഫട്' ഉച്ചരിച്ച് ഹൃദയത്തിൽ ശിവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു; പിന്നെ ശിഖായിൽ കാവചവും, പിന്നെ കണ്ണിലും സ്ഥാപിക്കണം.

സഞ്ചക്രായാസ്ത്രമുദിഷ്ടം ജ്യാലാചക്രായ പൂര്വവത് । ശാര്ങ്ഗ സുദര്ശനം ക്ഷുദ്രഗ്രഹഹൃത് സര്വ്വസാധനമ് ।। ൩൦൬.

ആയുധചക്രത്തിൽ ആയുധം മുൻപുപോലെ സ്ഥാപിക്കണം; ശാരംഗവും സുദർശനും ചെറിയ ദോഷങ്ങൾ നീക്കി എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സാധ്യമാക്കും.

മൂര്ദ്ധാക്ഷിമുഖഹൃദ്‌ഗുഹ്യപാദേ ഹ്യസ്യാക്ഷരാന്ന്യസേത് । ചക്രാബ്ജാസനമഗ്ന്യാഭം ദംഷ്ട്രിണഞ്ച ചതുര്ഭുജമ് ।। ൩൦൬.

തലയിൽ, കണ്ണുകളിൽ, വായിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, രഹസ്യഭാഗങ്ങളിൽ, കാലുകളിൽ അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം; അഗ്നിപോലെയുള്ള ചക്രപദ്മാസനത്തിൽ, കുരുതിയുള്ള നാലു കൈകളും ഉള്ളവനായി.

ശങ്കചക്രഗദാപദ്മശലാകാങ്കുശപാണിനമ് । ചാപിനം പിങ്ഗകേശാക്ഷമരവ്യാപ്തത്രിപിഷ്ടപം ।। ൩൦൬.

ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, പദ്മം, ദണ്ഡം, അങ്കുശം കൈകളിൽ പിടിച്ചവൻ; വില്ലും, കവിളിൽ കറുത്ത മുടിയും കണ്ണുകളും, സൂര്യനെ മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നവൻ.

നാഭിസ്തേനാഗ്നിനാ വിദ്ധാ നശ്യന്തേ വ്യാധയോ ഗ്രഹാഃ । പീതഞ്ചക്രം ഗദാ രക്താഃ സ്വാരാഃ ശ്യാമമവാന്തരം ।। ൩൦൬.

ആ അഗ്നിയാൽ നാഭി തുളച്ച് രോഗങ്ങളും ദോഷങ്ങളും നശിക്കും; ചക്രം മഞ്ഞനിറം, ഗദ ചുവപ്പ്, അറ്റങ്ങൾ കറുപ്പ്, ഉള്ളഭാഗം ഇരുണ്ട നിറം.

നേമിഃ ശ്വേതാ വഹിഃ കൃഷ്ണവര്ണരേഖാ ച പാര്ഥിവീ । മധ്യേതരേമരേ വര്ണാനേവം ചക്രദ്വയം൧ ലിഖേത് ।। ൩൦൬.

ചക്രത്തിന്റെ അറ്റം വെളുപ്പ്, പുറത്തു ഭാഗം കറുപ്പ്, രേഖകൾ മണ്ണുനിറം; നടുവിൽ പറഞ്ഞതുപോലെയുള്ള നിറങ്ങൾ—ഇങ്ങനെ രണ്ടു ചക്രങ്ങൾ വരയ്ക്കണം.

ആദാവാനീയ കുമ്ഭോദം ഗോചരേ സന്നിധായ ച । ദത്ത്വാ സുദര്ശനം തത്ര യാമ്യേ ചക്രേ ഹുനേത് ക്രമാത് ।। ൩൦൬.

ആദ്യം ശുദ്ധജലം കൊണ്ടുവന്ന് സമീപത്തുവെച്ച്, അവിടെ സുദർശനനെ സമർപ്പിച്ച്, യമദിക്കിൽ ചക്രത്തിൽ ക്രമമായി ഹോമം നടത്തണം.

ആജ്യാപാമാര്ഗസമിധോ ഹ്യക്ഷതം തിലസര്ഷണൌ । പായസം ഗവ്യമാജ്യഞ്ച സഹസ്രാഷ്ടകസംഖ്യയാ ।। ൩൦൬.

നെയ്യും അപാമാർഗം ദർഭയും, അക്ഷതയും എള്ളും കടുകും, പാൽചോറ്, പശുനെയ്യ്—ഇവയെല്ലാം ആയിരത്തി എട്ടിന്റെ എണ്ണത്തിൽ.

ഹുതശേഷം ക്ഷിപേത് കുമ്ഭേ പ്രതിദ്രവ്യം വിധാനവിത് । പ്രസ്ഥാനേന കൃതം പിണ്ഡം കുമ്ഭേ തസ്മിന്നിവേശയേത് ।। ൩൦൬.

ഹോമശേഷം ശേഷിച്ചത് കുമ്പത്തിൽ ഇടണം, നിർദ്ദേശിച്ച വസ്തുക്കളോടൊപ്പം; ഒരു പ്രസ്ഥം അളവിൽ പിണ്ഡം ഉണ്ടാക്കി അതിൽ വെക്കണം.

വിഷ്ണവാദി സര്വം തത്രൈവ ന്യസേത് തത്രൈവ ദക്ഷിണേ । നമോ വിഷ്ണുജനേഭ്യഃ സര്വശാന്തികരേഭ്യഃ പ്രതിഗൃഹ്ണന്തു ശാന്തയേ നമഃ ൩൦൬.

വിഷ്ണുവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും അവിടെ തന്നെ വലതുവശത്ത് ഇടണം; 'വിഷ്ണുവിന്റെ ജനങ്ങൾക്കും, സമാധാനം നൽകുന്നവർക്കും നമസ്കാരം, അവർ സമാധാനത്തിനായി ഇതു സ്വീകരിക്കട്ടെ' എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കണം.

ഫലകേ കല്പിതേ പാത്രേ പലാശം ക്ഷീരശാഖിനഃ । ഗവ്യപൂര്ണേ നിവേശ്യൈവ ദിക്ഷ്വേവ ഹോമയേദ്‌ ദ്വിജഃ ।। ൩൦൬.

തയാറാക്കിയ പലകയിലോ പാത്രത്തിലോ, പാൽകുടിയുള്ള മരത്തിന്റെ പലാശ ഇല വെച്ച്, പശുവിന്റെ പാൽ നിറച്ച്, ദ്വിജൻ ദിശകളിൽ ഹോമം നടത്തണം.

സദക്ഷിണമിദം ഹോമദ്വയം ഭൂതാദിനാശനമ് । ഗവ്യാക്തപത്രലിഖിതൈര്നിഷ്പര്ണൈഃ ക്ഷുദ്രമുദ്‌ധൃതമ് ।। ൩൦൬.

ശുദ്ധമായ ദക്ഷിണയോടുകൂടിയ ഈ ഇരട്ട ഹോമം ഭൂതാദികൾ നശിപ്പിക്കും; പശുനെയ്യിൽ എഴുതിയ ഇലകളാൽ, ഇലയില്ലാതെ, ചെറിയ ദോഷം നീങ്ങും.