അഗ്നിപുരാണമ്

ന്യാസം ശിഷ്യേ തതഃ കൃത്വാ തം പ്രദക്ഷിണമാനയേത് । പശ്ചിമദ്വാരമാനീയ ക്ഷേപയേത് കുസുമാഞ്ജലിമ് ॥ ൩൦൪.

ശിഷ്യനിൽ ന്യാസം നടത്തി, അവനെ പ്രദക്ഷിണം നടത്തിക്കൊണ്ടു വരണം; പടിഞ്ഞാറ് കവാടത്തിലേക്ക് കൊണ്ടു വന്ന് പൂക്കളാൽ അഞ്ജലി അർപ്പിക്കണം.

യസ്മിന് പതന്തി പുഷ്പാണി തന്നാമാദ്യം വിനിര്ദ്ദിശേത് । പാര്ശ്വേ യാഗഭുവഃ ഖാതേ കുണ്ഡേ സന്നാഭിമേഖലേ ॥ ൩൦൪.

പൂക്കൾ വീഴുന്ന സ്ഥലത്ത് പ്രധാന നാമം സൂചിപ്പിക്കണം; യാഗഭൂമിയുടെ വശത്ത്, കുഴിയിൽ, നാഭിപോലെയുള്ള ഭാഗത്തും.

ശിവാഗ്നിം ജനയിത്വേഷ്ട്വാ പുനഃ ശിഷ്യേണ ചാര്ച്ചയേത് । ധ്യാനേനാത്മനി തം ശിഷ്യം സംഹൃത്യ പ്രലയഃ ക്രമാത് ॥ ൩൦൪.

ശിവാഗ്നി ഉണർത്തി ആരാധിച്ച ശേഷം, വീണ്ടും ശിഷ്യനോടൊപ്പം ആരാധിക്കണം; ധ്യാനത്തിലൂടെ ശിഷ്യനെ ആത്മാവിൽ ലയിപ്പിച്ച് ക്രമമായി ലയം നടത്തണം.

പുനരുത്പാദ്യ തത്പാണൌ ദദ്യാദ്ദര്ഭാംശ്ച മന്ത്രിതാന് । പൃഥിവ്യാദീനി തത്ത്വാനി ജുഹുയാദ് ഹൃദയാദിഭിഃ ॥ ൩൦൪.

വീണ്ടും സൃഷ്ടിച്ച്, മന്ത്രപൂതമായ ദർഭകൾ ശിഷ്യന്റെ കൈയിൽ വെക്കണം; ഭൂമി മുതലായ തത്ത്വങ്ങൾ ഹൃദയം തുടങ്ങിയ മന്ത്രങ്ങളാൽ ഹോമം ചെയ്യണം.

ഏകൈകസ്യ ശതം ഹുത്വാ വ്യോമമൂലേന ഹോമയേത് । ഹുത്വാ പൂര്ണാഹുതിം കുര്യ്യാദസ്ത്രേണാഷ്ടാഹുതീര്ഹുനേത് ॥ ൩൦൪.

ഓരോന്നിനും നൂറ് പ്രാവശ്യം ഹോമം ചെയ്ത്, ആകാശത്തിന്റെ മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം ചെയ്യണം; ഹോമം കഴിഞ്ഞ് പൂർണ്ണാഹുതി നടത്തുകയും, ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എട്ട് ഹോമങ്ങൾ കൂടി നടത്തണം.

പ്രായശ്ചിത്തം വിശുദ്ധ്യര്ഥം തതഃ ശേഷം സമാപയേത് । കുമ്ഭം സമന്ത്രിതം പ്രാര്ച്യം ശിശും പീഠേഽഭിഷേചയേത് ॥ ൩൦൪.

ശുദ്ധീകരണത്തിനായി പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്ത് ശേഷമുള്ളതെല്ലാം പൂർത്തിയാക്കണം; മന്ത്രപൂതമായ കുംഭം ആരാധിച്ച്, കുട്ടിയെ പീഠത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യണം.

അഗ്നിരുവാച ജപന് വൈ പഞ്ചപഞ്ചാശദ്വിഷ്ണുനാമാനി യോ നരഃ । മന്ത്രജപ്യാദിഫലഭാക് തീര്ഥേഷ്വര്ചാദി ചാക്ഷയമ് ।। ൩൦൫.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ആരെങ്കിലും വിഷ്ണുവിന്റെ അമ്പത്തഞ്ച് നാമങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ, മന്ത്രജപത്തിന്റെയും ആരാധനയുടെയും ഫലം ലഭിക്കുകയും തീർത്ഥങ്ങളിൽ അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ നാശമില്ലാതെ നിലനിൽക്കും.

പുഷ്കരേ പുണ്ഡരീകാക്ഷം ഗയായാഞ്ച ഗദാധരമ് । രാഘവഞ്ചിത്രകൂടേ തു പ്രഭാസേ ദൈത്യസൂദനമ് ।। ൩൦൫.

പുഷ്കരത്തിൽ കമലനേത്രനെയും, ഗയയിൽ ഗദാധാരിയെയും, ചിത്രകൂട്ടിൽ രാഘവനെയും, പ്രഭാസയിൽ ദൈത്യസംഹാരിയെയും ആരാധിക്കണം.

ജയം ജയന്ത്യാം തദ്വച്ച ജയന്തം ഹസ്തിനാപുരേ । വാരാഹം വര്ദ്ധമാനേ ച കാശ്മീരേ ചക്രപാണിനമ് ।। ൩൦൫.

ജയന്തിയിൽ ജയത്തെ, ഹസ്തിനാപുരത്തിൽ ജയന്തനെയും, വർദ്ധമാനത്തിൽ വാരാഹസ്വരൂപനെയും, കാശ്മീരിൽ ചക്രധാരിയെയും ആരാധിക്കണം.

ജനാര്ദ്ദനഞ്ച കുബ്ജാമ്രേ മഥുരായാഞ്ച കേശവമ് । കുബ്ജാമ്രകേ ഹൃഷീകേശം ഗങ്ഗാദ്വാരേ ജടാധരമ് ।। ൩൦൫.

കുബ്ജാമ്രത്തിൽ ജനാർദ്ദനനെയും, മഥുരയിൽ കേശവനെയും, കുബ്ജാമ്രത്തിൽ ഹൃഷീകേശനെയും, ഗംഗാദ്വാരയിൽ ജടാധാരിയെയും ആരാധിക്കണം.

ശാലഗ്രാമേ മഹായോഗം ഹരിം ഗോവര്ദ്ധനാചലേ । പിണ്ഡാരകേ ചതുര്ബ്ബാഹും ശങ്ഖോദ്ധാരേ ച ശങ്ഖിനമ് ।। ൩൦൫.

ശാലഗ്രാമത്തിൽ മഹായോഗിയായ ഹരിയെ, ഗോവർദ്ധനപർവതത്തിൽ, പിണ്ഡാരകത്തിൽ നാലു കൈകളുള്ളവനെയും, ശംഖോധാരയിൽ ശംഖധാരിയെയും ആരാധിക്കണം.

വാമനഞ്ച കുരുക്ഷേത്രേ യമുനായാം ത്രിവിക്രമമ് । വിശ്വേശ്വരം തഥാ ശോണേ കപിലം പൂര്വ്വസാഗരേ ।। ൩൦൫.

കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ വാമനനെയും, യമുനയിൽ ത്രിവിക്രമനെയും, ശോണമദിയിൽ വിശ്വേശ്വരനെയും, കിഴക്കൻ സമുദ്രത്തിങ്കൽ കപിലനെയും ആരാധിക്കണം.

വിഷ്ണും മഹോദധൌ വിദ്യാദ്ഗങ്ഗാസാഗരസങ്ഗമേ । വനമാലഞ്ച കിഷ്കിന്ധ്യാം ദേവം രൈവതകം വിദുഃ ।। ൩൦൫.

മഹാസമുദ്രത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെയും, ഗംഗയും സമുദ്രവും ചേരുന്ന സ്ഥലത്ത്, കിഷ്കിന്ദയിൽ വനമാലിയെയും, രൈവതകത്തിൽ ദൈവത്തെയും അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

കാശീതടേ മഹായോഗം വിരജായാം രിപുഞ്ജയമ് । വിശാഖയൂപേ ഹ്യജിതന്നേപാലേ ലോകഭാവനമ് ।। ൩൦൫.

കാശിയുടെ തീരത്ത് മഹായോഗിയെയും, വിരജയിൽ ശത്രുനാശിയെയും, വിശാഖയൂപത്തിൽ ജയിക്കാത്തവനെയും, നേപ്പാളിൽ ലോകസൃഷ്ടാവിനെയും ആരാധിക്കണം.

ദ്വാരകായാം വിദ്ധി കൃഷ്ണം മന്ദരേ മധുസൂദനമ് । ലോകാകുലേ രിപുഹരം ശാലഗ്രാമേ ഹരിം സ്മരേത് ।। ൩൦൫.

ദ്വാരകയിൽ കൃഷ്ണനെയും, മന്ദരയിൽ മധുസൂദനനെയും, ലോകത്തിന്റെ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ ശത്രുനാശകനെയും, ശാലഗ്രാമത്തിൽ ഹരിയെ സ്മരിക്കണം.

പുരുഷം പൂരുഷവടേ വിമലേ ച ജഗത്പ്രഭും । അനന്തം സൈന്ധവാരണ്യേ ദണ്ഡകേ ശാര്ങ്ഗധാരിണമ് ।। ൩൦൫.

പുരുഷവട്ടയിൽ പരമപുരുഷനെയും, വിമലയിൽ ലോകനാഥനെയും, സൈന്ധവാരണ്യത്തിൽ അനന്തനെയും, ദണ്ഡകവനത്തിൽ ശാർംഗധാരിയെയും ആരാധിക്കണം.

ഉത്പലാവര്ത്തകേ ശൌരിം നര്മ്മദായാം ശ്രിയഃ പതിം । ദാമോദരം രൈവതകേ നന്ദായാം ജലശായിനം ।। ൩൦൫.

ഉത്പലാവർത്തകത്തിൽ ശൗരിയെ, നർമദയില ശ്രീപതിയെയും, രൈവതകത്തിൽ ദാമോദരനെയും, നന്ദയില ജലശയിയായവനെയും ആരാധിക്കണം.

ഗോപീശ്വരഞ്ച സിന്ധ്വവ്ധൌ മാഹേന്ദ്രേ ചാച്യുതം വിദുഃ । സഹ്യാദ്രൌ ദേവദേവേശം വൈകുണ്ഠം മാഗധേ വനേ ।। ൩൦൫.

സിന്ധുസമുദ്രദ്വാരത്തിൽ ഗോപീശ്വരനെയും, മാഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ അച്യുതനെയും, സഹ്യപർവതത്തിൽ ദേവദേവനെയും, മാഗധവനത്തിൽ വൈകുണ്ഠനെയും അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

സര്വ്വപാപഹരം വിന്ധ്യേ ഔഡ്രേ തു പുരുഷോത്തമമ് । ആത്മാനം ഹൃദയേ വിദ്ധി ജപതാം ഭുക്തിമുക്തിദമ് ।। ൩൦൫.

വിന്ദ്യപർവതത്തിൽ പാപനാശകനെയും, ഔഡ്രദേശത്ത് പുരുഷോത്തമനെയും, ഹൃദയത്തിൽ ആത്മാവിനെയും, ജപിക്കുന്നവർക്കു അനുഭവവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവനെയും അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

വടേ വടേ വൈശ്രവണം ചത്വരേ ചത്വരേ ശിവമ് । പര്വ്വതേ പര്വ്വതേ രാമം സര്വ്വത്ര മധുസൂദനം ।। ൩൦൫.

ഓരോ വറ്റിലും വൈശ്രവണനെയും, ഓരോ ചത്വരത്തിലും ശിവനെയും, ഓരോ പർവതത്തിലും രാമനെയും, എല്ലായിടത്തും മധുസൂദനനെയും സ്മരിക്കണം.

നരം ഭൂമൌ തഥാ വ്യോമ്നി വശിഷ്ഠേ ഗരുड़ധ്വജമ് । വാസുദേവഞ്ച സര്വ്വത്ര സംസ്മരന് ഭുക്തിമുക്തിഭാക് ।। ൩൦൫.

ഭൂമിയിൽ നരനെയും, ആകാശത്തിൽ വശിഷ്ഠനെയും, ഗരുഡധ്വജനായവനെയും, എല്ലായിടത്തും വാസുദേവനെയും സ്മരിച്ചാൽ അനുഭവവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും.

നാമാന്യേതാനി വിഷ്ണോശ്ച ജപ്ത്വാ സര്വമവാപ്നുയാത് । ക്ഷേത്രേഷ്വേതേഷു യത് ശ്രാദ്ധം ദാനം ജപ്യഞ്ച തര്പണമ് ।। ൩൦൫.

ഈ വിഷ്ണുനാമങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ എല്ലാം ലഭിക്കും. ഈ തിരുത്തലുകളിൽ നടത്തുന്ന ശ്രാദ്ധം, ദാനം, ജപം, തർപ്പണം എന്നിവക്ക്—

തത്സര്വ്വം കോടിഗുണിതം മൃതോ ബ്രഹ്മമയോ ഭവേത് । യഃ പഠേത് ശ്രൃണുയാദ്വാപി നിര്മ്മലഃ സ്വര്ഗമാപ്നുയാത് ।। ൩൦൫.

അവയെല്ലാം കോടിരട്ടി ഫലമേകും. മരിച്ചാൽ ബ്രഹ്മസ്വരൂപനാകും. ആരെങ്കിലും ഇതു ജപിച്ചാലോ കേട്ടാലോ, പാവമില്ലാതെ സ്വർഗം പ്രാപിക്കും.

അഗ്നിരുവാച സ്തമ്ഭോ വിദ്വേഷണോച്ചാട ഉത്സാദോ ഭ്രമമാരണേ । വ്യാധിശ്ചോതി സ്മൃതം ക്ഷുദ്രം തന്മോക്ഷോ വക്ഷ്യതേ ശ്രൃണു ।। ൩൦൬.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: നിലയ്ക്കൽ, വൈരത്തിന്റെ ചിതറൽ, പുറത്താക്കൽ, നശിപ്പിക്കൽ, ഭ്രമം, കൊല്ലൽ, രോഗം എന്നിവയെ ചെറുതെന്നു പറയുന്നു. അതിന്റെ പരിഹാരം ഞാൻ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.

ഓം നമോ ബഗവതേ ഉന്മത്തരുദ്രായ ഭ്രമ ഭ്രാമയ അമുകം വിത്രാസയ ഉദ്രഭ്രാമയ രൌദ്രേണ രൂപേണ ഹൂഁ ഫട് ഠ । ശ്മശാനേ നിശി ജപ്തേന ത്രിലക്ഷം മധുനാ ഹുനേത് । ചിതാഗ്നൌ ധൂര്ത്തസമിദ്‌ഭിര്ഭ്രാമ്യതേ സതതം രിപുഃ ।। ൩൦൬.

ഓം, ഉന്മത്തരുദ്രനേ, ഭ്രമിപ്പിക്കണം, അമുകനെ ഭ്രമിപ്പിക്കണം, ഭയപ്പെടുത്തണം, ഉന്മാദം വരുത്തണം, രൗദ്രരൂപത്തിൽ—ഹൂം ഫട് ഠ! ശ്മശാനത്തിൽ രാത്രി ഈ മന്ത്രം മൂന്നു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, ചിതാഗ്നിയിൽ തട്ടിപ്പുള്ള ഇന്ധനവും തേനും അർപ്പിച്ചാൽ ശത്രു എപ്പോഴും ഭ്രമിക്കും.

ഹേമഗൈരികയാ കൃഷ്ണാ പ്രതിമാ ഹൈമസൂചിഭിഃ । ജപ്ത്വാ വിധ്യേച്ച തത്കണ്ഠേ ഹൃദി വാ മ്രിയതേ രിപുഃ ।। ൩൦൬.

പച്ചക്കറുപ്പും പൊന്നും ചേർത്ത് നിർമ്മിച്ച കറുത്ത പ്രതിമയെ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള സൂചികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, മന്ത്രം ജപിച്ചശേഷം അതു ശത്രുവിന്റെ കഴുത്തിലോ ഹൃദയത്തിലോ കെട്ടിയാൽ, ശത്രു മരിക്കും.

ഖരബാലചിതാഭസ്മ ബ്ഹഹ്മദണ്ഡീ ച മര്കടീ । ഗൃഹേ വാ മൂര്ധ്നി തച്ചൂര്ണം ജപ്തമുത്സാദകൃത് ക്ഷിപേത് ।। ൩൦൬.

കഴുതയുടെ താടിയിൽ നിന്നുള്ള ചിതാഭസ്മം, ബ്രഹ്മദണ്ഡി, കുരങ്ങൻ എന്നിവ ചേർത്ത്, മന്ത്രം ജപിച്ചശേഷം ആ ചൂർണ്ണം വീട്ടിലോ തലയിൽ ചിതറുകയാണെങ്കിൽ, അതു നാശം വരുത്തും.

ഭൃഗ്വാകാശൌ സദീപ്താഗ്നിര്ഭൃഗുര്വഹ്നിശ്ച വിചക്രായ ശിവഃ । ഏവം സഹസ്രാരേ ഹൂം ഫട് ആചക്രായ സ്വാഹാ ഹൃദയം വിചക്രായ ശിവഃ । ശിഖാചക്രായാഥ കവചം വിചക്രായാഥ നേത്രകമ് ।। ൩൦൬.

ഭൃഗുവും ആകാശവും, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയും, ഭൃഗുവും അഗ്നിയും, ശിവൻ ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ആയിരം ദളമുള്ള പദ്മത്തിൽ 'ഹൂം ഫട്' ഉച്ചരിച്ച് ഹൃദയത്തിൽ ശിവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു; പിന്നെ ശിഖായിൽ കാവചവും, പിന്നെ കണ്ണിലും സ്ഥാപിക്കണം.

സഞ്ചക്രായാസ്ത്രമുദിഷ്ടം ജ്യാലാചക്രായ പൂര്വവത് । ശാര്ങ്ഗ സുദര്ശനം ക്ഷുദ്രഗ്രഹഹൃത് സര്വ്വസാധനമ് ।। ൩൦൬.

ആയുധചക്രത്തിൽ ആയുധം മുൻപുപോലെ സ്ഥാപിക്കണം; ശാരംഗവും സുദർശനും ചെറിയ ദോഷങ്ങൾ നീക്കി എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സാധ്യമാക്കും.