അഗ്നിപുരാണമ്

ത്രയോദശേ വായവീ ച മുഖവാഹ്യാങ്ഗസാദനമ് । രക്താന്നഗന്ധമാല്യാദ്യൈര്ബലിഃ പഞ്ചദലൈഃ സ്നപേത് ।। ൨൯൯.

പതിമൂന്നാം ദിവസം വായുവി എന്നവളെ വായും അംഗങ്ങളും ശുദ്ധീകരിച്ച് അഭിമുഖീകരിക്കണം. ചുവന്ന അരി, സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പമാലകൾ മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് അഞ്ചു ഇലകളിൽ സ്നാനം നടത്തിയും ബലി അർപ്പിക്കണം.

രാജീനിസ്വദലൈര്ധൂപോ യക്ഷിണീ ച ചതുര്ദശേ । ചേഷ്ടാ ശൂലം ജ്വരോ ദാഹോ മാംസഭക്ഷാദികൈര്ബലിഃ ।। ൨൯൯.

പതിനാലാം ദിവസം രാജിനി ഇലകളാൽ ധൂപം അർപ്പിക്കണം. യക്ഷിണിയെ അഭിമുഖീകരിച്ച് കുത്തൽ, ജ്വരം, കഠിനമായ വേദന എന്നിവയും, മാംസം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ബലികൾ അർപ്പിക്കലും നടത്തണം.

സ്നാനാദി പൂര്വവച്ഛാന്ത്യൈ മുണ്ഡികാര്ത്തിസ്ത്രിപഞ്ചകേ । തച്ചേഷ്ടാസൃക്‌ശ്രവഃ ശശ്വത്കുര്യ്യാന്മാതൃചികിത്സനമ് ।। ൨൯൯.

ശാന്തിക്ക് വേണ്ടി സ്നാനം മുതലായ ചടങ്ങുകൾ മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ നടത്തണം. മുണ്ടനം മൂന്നു അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു വസ്തുക്കളുപയോഗിച്ച് ചെയ്യണം. രക്തം ഒഴുകൽ പോലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ മാതൃകകളെ ചികിത്സിക്കാൻ എപ്പോഴും ചെയ്യണം.

വാനരീ ഷോഡശീ ഭൂമൌ പതേന്നിദ്രാ സദാ ജ്വരഃ । പായസാദ്യൈസ്ത്രിരാത്രഞ്ച ബലിഃ സ്നാനാദി പൂര്വവത് ।। ൨൯൯.

പതിനാറാം ദിവസം വാനരി ഭൂമിയിൽ വീഴും. ഉറക്കം, ജ്വരം എന്നിവ തുടരും. പായസം മുതലായവ കൊണ്ട് മൂന്നു രാത്രികൾ ബലിയും, സ്നാനാദി ചടങ്ങുകളും മുമ്പുപോലെ നടത്തണം.

ഗന്ധവതീ സപ്തദശേ ഗാത്രോദ്വേഗഃ പ്രരോദനമ് । കുല്മാഷാദ്യൈര്ബലിഃ സ്നാനധൂപലേപാദി പൂര്വവത് ।। ൨൯൯.

പതിനേഴാം ദിവസം ഗന്ധവതിയുടെ കാരണമായി ശരീരത്തിൽ അസ്വസ്ഥതയും കരച്ചിലും ഉണ്ടാകും. കുള്മാശം മുതലായവ ബലിയായി അർപ്പിച്ച്, സ്നാനം, ധൂപം, ലേപനം എന്നിവയും മുമ്പുപോലെ നടത്തണം.

ഓം നമോ ഭഗവതി ചാമുണ്ഡേ മുഞ്ച മുഞ്ച ബലിം ബാലികാം വാ । ബലിം ഗൃഹ്ണ ഗൃഹ്ണ ജയ ജയ വസ വസ । സര്വത്ര ബലിദാനേഽയം രക്ഷാകൃത് പഠ്യതേ മനുഃ ।। ൨൯൯.

'ഓം, ഭഗവതി ചാമുണ്ഡേ, ബലിയും ബാലികയെയും മോചിപ്പിക്കൂ, മോചിപ്പിക്കൂ. ബലി സ്വീകരിക്കൂ, ജയിക്കൂ, താമസിക്കൂ. എല്ലായിടത്തും ബലി അർപ്പിക്കുമ്പോൾ ഈ മന്ത്രം രക്ഷയ്ക്കായി ഉച്ചരിക്കണം.'

ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുഃ ശിവഃ സ്കന്ദോ ഗൌരീലക്ഷഅമീര്ഗണആദയഃ । രക്ഷന്തു ച ജ്വരാഭ്യാന്തം മുഞ്ചന്തു ച കുമാരകമ് ।। ൨൯൯.

ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ, സ്കന്ദൻ, ഗൗരി, ലക്ഷ്മി, ഗണങ്ങൾ എന്നിവരൊക്കെയും ജ്വരത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കട്ടെ, കുട്ടിയെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

ധന്വന്തരിരുവാച ശയ്യാ തു ദണ്ഡിസാജേശപാവകശ്ചതുരാനനഃ । സര്വ്വാര്ഥസാധകമിദം വീജം പിണ്ഡാര്ഥമുച്യതേ ।। ൩൦൧.

ധന്വന്തരി പറഞ്ഞു: കിടക്ക, ദണ്ഡം, ഇരിപ്പിടം, അഗ്‌നിഃ, ചതുർമുഖൻ—ഇവയൊക്കെയും എല്ലാം സാധ്യമാക്കുന്ന വിത്ത് എന്നാണു പറയുന്നത്; ഇത് പിണ്ഡത്തിന് ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്.

സ്വയം ദീര്ഘസ്വരാകഗ്യഞ്ച വീജേഷ്വങ്ഗാനി സര്വശഃ । ഖാതം സാധു വിഷഞ്ചൈവ സനിന്ദും സകലം തഥാ ।। ൩൦൧.

ഓരോ വിത്തും ദീർഘസ്വരത്തോടും 'ക' അക്ഷരത്തോടും ചേർത്ത് ഉച്ചരിക്കണം. എല്ലാ അംഗങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളണം. കുഴി, നല്ലത്, വിഷം, ചന്ദ്രൻ, മറ്റെല്ലാം ഇതുപോലെ തന്നെ.

ഗണസ്യ പഞ്ച വീജാനി പൃഥഗ്ദൃഷ്ടഫലം മഹത് । ഗണം ജയായ നമഃ ഏകദംഷ്ട്രായ അചലകര്ണിനേ ഗജവക്തായ മഹോദരഹസ്തായ ൩൦൧.

ഗണത്തിന് അഞ്ചു വിത്തുകളുണ്ട്, ഓരോന്നും വലിയ ഫലം നൽകുന്നു. 'ഗണത്തേയും, ഏകദന്തനേയും, അചലകർണ്ണനേയും, ഗജമുഖനേയും, മഹോദരഹസ്തനേയും നമസ്കാരം' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയാകും.

ഗണാധിപതയേ ഗണേശ്വരായ ഗണനായകായ ഗണക്രീഡായ । ദിഗ്ദലേ പൂജയേന്നമൂര്ത്തീഃ പുരാവച്ചാങ്ഗപഞ്ചകമ് ।। ൩൦൧.

ഗണാധിപതിയേയും, ഗണേശ്വരനേയും, ഗണനായകനേയും, ഗണകളോടൊപ്പം കളിക്കുന്നവനേയും ദിശകളിൽ പഞ്ചാംഗങ്ങളോടുകൂടി മുമ്പുപോലെ പൂജിക്കണം.

മധ്യാമാതര്ജ്ജനീമധ്യാഗതാങ്ഗുഷ്ഠൌ സമുഷ്ടികൌ । ചുര്ഭുജോ മോദകാഢ്യോ ദണ്ഡപാശാങ്കുശാന്വിതഃ ।। ൩൦൧.

മധ്യത്തിൽ മധ്യവിരൽ, സൂചികാവിരൽ, അങ്ങൂഠൽ ചേർത്ത് പിടിക്കണം. നാലു കൈകളിൽ മോദകം, ദണ്ഡം, പാശം, അങ്കുശം എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കും.

ദന്തഭക്ഷധരം രക്തം സാബ്ജം പാശാങ്കുശൈര്വൃതമ് । പൂജയേത്തം ചതുര്ഥ്യാഞ്ച വിശേഷേനാഥ നിത്യശഃ ।। ൩൦൧.

ഒരുകടഞ്ഞ ദന്തം കൈവശം, ചുവപ്പു നിറം, കമലം, പാശം, അങ്കുശം എന്നിവയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവൻ. പ്രത്യേകിച്ച് ചതുര്ഥി ദിവസവും എല്ലായ്പ്പോഴും അവനെ പൂജിക്കണം.

ശ്വേതാര്കമൂലേന കൃതം സര്വ്വാപ്തിഃ സ്യാത്തിലൈര്ഘൃതൈഃ । തണ്ഡുലൈര്ദധിമധ്വാജ്യൈഃ സൌഭാഗ്യം വശ്യതാ ഭവേത് ।। ൩൦൧.

വെളുത്ത അർക്കമൂലത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയാൽ എല്ലാ ഐശ്വര്യവും ലഭിക്കും. എള്ളും നെയ്യും ചേർത്താൽ അതും, അരി, തൈര്, തേൻ, നെയ്യ് എന്നിവ ചേർത്താൽ സൗഭാഗ്യവും വശീകരണവും ലഭിക്കും.

ഘോഷാസൃക്പ്രാണധാത്വര്ദീ ദണ്ഡീ മാര്ത്തണ്ഡഭൈരവഃ । ധര്മ്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാം കര്ത്താ വിമ്ബപുടാവൃതഃ ।। ൩൦൧.

ശബ്ദം, രക്തം, ശ്വാസം, ധാതുക്കൾ എന്നിവയെ ദണ്ഡം പിടിക്കുന്ന മാർത്താണ്ഡ ഭൈരവൻ നിലനിർത്തുന്നു. ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയുടെ കര്‍ത്താവാണ് അവൻ, വലയം കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടവൻ.

ഹ്രസ്വാഃ സ്യുര്മൂര്ത്തയഃ പഞ്ച ദീര്ഘാ അങ്ഗാനി തസ്യ ച । സിന്ദൂരാരുണമീശാനേ വാമാര്ദ്ധദയിതം രവിം ।। ൩൦൧.

അവന്റെ അഞ്ചു രൂപങ്ങൾ ചെറുതാണ്, അവന്റെ അംഗങ്ങൾ ദീർഘമാണ്. കിഴക്കേ ദിക്കിൽ അവൻ സിന്ദൂരവർണ്ണനാണ്, ഇടത്തുഭാഗത്ത് പ്രിയപ്പെട്ടവനും സൂര്യനുമാണ്.

ആഗ്നേയാദിഷു കോണേഷു കുജമന്ദാഹികേതവഃ । സ്നാത്വാ വിധിവദാദിത്യമാരാധ്യാര്ഘ്യപുരഃസരം ।। ൩൦൧.

അഗ്നി മുതലായ ദിക്കുകളിൽ ചൊവ്വ, ബുധൻ, ശനി, ശുക്രൻ എന്നിവയെ സ്ഥാപിച്ച്, വിധിപ്രകാരം സ്നാനം കഴിച്ച്, ആദിത്യനെ അർഘ്യം അർപ്പിച്ചശേഷം ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.

കൃതാന്തമൈശേ നിര്മ്മാല്യം തേജശ്ചണ്ഡായ ദീപിതം । രോചനാ കുങ്കുമം വാരി രക്താഗന്ധാക്ഷതാങ്കുരാഃ ।। ൩൦൧.

മൃത്യുദേവനു നർമ്മാല്യം അർപ്പിച്ച്, ശക്തമായ വെളിച്ചം തെളിയിക്കണം. മഞ്ഞ് കുരുമുളക്, കുങ്കുമം, വെള്ളം, ചുവന്ന സുഗന്ധമുള്ള അക്ഷതയും തളിർപ്പുകളും സമർപ്പിക്കണം.

വേണുവീജയവാഃ ശാലിശ്യാമാകതിലരാജികാഃ । ജവാപുഷ്പാന്വിതാം ദത്വാ പാത്രൈഃ ശിരസി ധാര്യ്യ തത് ।। ൩൦൧.

മുളയും, വീജവിത്തും, ശാലി അരിയും, കരുത്തുള്ള ഉഴുന്നു, എള്ള്, കടുക് എന്നിവയും, ജവാപുഷ്പം ചേർത്ത് പാത്രങ്ങളിൽ നിറച്ച് തലയിൽ വയ്ക്കണം.

ജാനുഭ്യാമവനീങ്ഗത്വാ സൂര്യ്യായാര്ഘ്യം നിവേദയേത് । സ്വവിദ്യാമന്ത്രിതൈഃ കുമ്ഭൈര്നവഭിഃ പ്രാര്ച്യ വൈ മഹാന് ।। ൩൦൧.

മുട്ടുകാൽ മണ്ണിൽ തൊടിച്ച് സൂര്യഭഗവാനെ അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം. സ്വന്തം മന്ത്രവും ജ്ഞാനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒൻപതു കലശങ്ങളാൽ മഹാനായവനെ ആരാധിക്കണം.

ഗ്ര്ഹാദിശാന്തയേ സ്നാനം ജപ്ത്വാര്ക്ക സര്വമാപ്നുയാത് । സംഗ്രാമവിജയം സാഗ്നിം വീജദോഷം സവിന്ദുകം ।। ൩൦൧.

ഗൃഹശാന്തിക്കായി സ്നാനം ചെയ്ത് സൂര്യന്റെ നാമം ജപിച്ചാൽ എല്ലാം ലഭിക്കും. യുദ്ധത്തിൽ ജയവും, അഗ്നിശുദ്ധിയും, വിത്തിലെ ദോഷനാശവും, ചന്ദ്രനോടൊപ്പം അനുഭവിക്കാം.

ന്യസ്യ മൂര്ദ്ധാദിപാദാന്തം മൂലം പൂജ്യ തു മുദ്രയാ । സ്വാങ്ഗാനി ച യഥാന്യാസമാത്മാനം ഭാവയേദ്രവിം ।। ൩൦൧.

തലയിൽ നിന്ന് കാലിന്റെ അറ്റം വരെ മൂലമന്ത്രം സ്ഥാപിച്ച്, മുദ്രയാൽ പൂജിച്ചു, ശരീരത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ക്രമമായി സ്ഥാപിച്ച്, സ്വയം സൂര്യനെന്നു ഭാവിക്കണം.

ധ്യാനഞ്ച മാരണസ്തമ്ഭേ പീതമാപ്യായനേ സിതമ് । രിപുഘാതവിധൌ കൃഷ്ണം മോഹയേച്ഛക്രചാപവത് ।। ൩൦൧.

നശിപ്പിക്കലിലും സ്തംഭനത്തിലും ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ മഞ്ഞുനിറം ഉപയോഗിക്കണം; പോഷണത്തിനായി വെള്ള നിറം; ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ കറുപ്പ്, ഇന്ദ്രന്റെ വില്ലുപോലെ മോഹിപ്പിക്കാം.

യോഽഭിഷേകജപധ്യാനപൂജാഹോമപരഃ സദാ । തേജസ്വീ ഹ്യജയഃ ശ്രീമാന് സമുദ്രാദൌ ജയം ലഭേത് ।। ൩൦൧.

ആയിരിക്കും, എപ്പോഴും അഭിഷേകം, ജപം, ധ്യാനം, പൂജ, ഹോമം എന്നിവയിൽ ലഗ്നനായവൻ, പ്രകാശവാനായും ജയിക്കാനാവാത്തവനും ഐശ്വര്യവാനുമായും സമുദ്രത്തിലും ജയം നേടും.

താമ്ബൂലാദാവിദം ന്യസ്യ ജപ്ത്വാ ദദ്യാദുശീരകം । ന്യസ്തവീജേന ഹസ്തേന സ്പര്ശനം തദ്വശേ സ്മൃതമ്।। ൩൦൧.

താമ്പൂലവും വച്ച ശേഷം ജപിച്ച് ഉശീരം നൽകണം; വിത്ത് കൈയിൽ വച്ച് സ്പർശിച്ചാൽ അതിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ വരും.

അഗ്നിരുവാച വാക്കര്മ്മപാര്ശ്വയുക്ശുക്രതോകകൃതേ മതോ പ്ലവഃ । ഹുതാന്താ ദേശവര്ണേയം വിദ്യാ മുഖ്യാ സരസ്വതീ ।। ൩൦൨.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: വാക്കിനും പ്രവർത്തിക്കും പാർശ്വങ്ങൾക്കും, സന്തതിക്കും വേണ്ടി ഈ തൂണാണ് ഉചിതം. ഹോമം കഴിഞ്ഞ് ദേശവും വർണ്ണവും വിശദീകരിക്കാം; പ്രധാനമായ ജ്ഞാനം സരസ്വതിയാണ്.

അക്ഷാരാശീ വര്ണലക്ഷം ജപേത് സ മതിമാന് ഭവേത് । അത്രിഃ സവഹ്നിര്വാമാക്ഷിവിന്ദുരിന്ദ്രായ ഹൃത്പരഃ ।। ൩൦൨.

നൂറ്റിയായിരം അക്ഷരങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ ജ്ഞാനി ആകും; അത്രി, അഗ്നി, ഇടത് ഭാഗം, ചന്ദ്രൻ, ഇന്ദ്രൻ, ഹൃദയം എന്നിവ ലക്ഷ്യമാക്കണം.

വജ്രപദ്മധരം ശക്രം പീതമാവാഹ്യ പൂജയേത് । നിയുതം ഹോമയേദാജ്യതിലാംസ്തേനാഭിഷേചയേത് ।। ൩൦൨.

വജ്രവും പദ്മവും കൈവശമുള്ള ഇന്ദ്രനെ മഞ്ഞുനിറത്തിൽ ആഹ്വാനിച്ച് പൂജിക്കണം; നൂറുകണക്കിന് നെയ്യും എള്ളും ഹോമം ചെയ്ത് അതുകൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തണം.