നമോ ഭഗവതേ ചാദൌ അ ആ അം അഃ സ്വവീജകാഃ । ഓങ്കാരാദ്യാ നമോന്താശ്ച നമോ നാരായണസ്തതഃ
ആദിയിൽ മഹാഭാഗവാനെ വന്ദിക്കുന്നു; അ, ആ, അം, അഃ എന്നിങ്ങനെയുള്ള സ്വരബീജങ്ങൾക്കും, ഓം എന്നാരംഭിച്ച് നമഃ എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന syllable-ുകൾക്കും വന്ദനം; പിന്നെ നാരായണനേയും വന്ദിക്കുന്നു.
ഓം തത് സദ് ബ്രഹ്മണേ ചൈവ ഓം നമോ വിഷ്ണവേ നമഃ। ഓം ക്ഷോം ഓം നമോ ഭഗവതേ നരസിംഹായ വൈ നമഃ
ഓം, തത്, സത്, ബ്രഹ്മം എന്നിവയ്ക്കും; ഓം, വിഷ്ണുവിന് വന്ദനം; ഓം, ക്ഷോം, ഓം, ഭഗവാൻ നരസിംഹനേയും വന്ദിക്കുന്നു.
ഓം ഭൂര്നമോ ഭഗവതേ വരാഹായ നരാധിപാഃ। ജവാരുണഹരിദ്രാഭാ നീലശ്യാമലലോഹിതാഃ
ഓം ഭൂഃ, ഭഗവാൻ വരാഹനേ വന്ദനം; മനുഷ്യരിലെ രാജാക്കന്മാരേ, അതിന്റെ രൂപങ്ങൾ വേഗമുള്ളതും, ചുവപ്പും, മഞ്ഞയും, നീലയും, കറുപ്പും, ചുവപ്പും ആകുന്നു.
മേഘാഗ്നിമധുപിങ്ഗാഭാ വല്ലഭാ നവ നായകാഃ। അങ്ഗാനി സ്വരവീജാനാം സ്വനാമാന്തൈര്യഥാക്രമമ്
മേഘംപോലെയുള്ള നിറം, അഗ്നിപോലെയുള്ള നിറം, തേൻപോലെയുള്ള നിറം, പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, ഒമ്പത് നായകർ; സ്വരബീജങ്ങളുടെ അവയവങ്ങൾ, അവയുടെ പേരുകൾ ചേർത്ത് ക്രമത്തിൽ.
ഹൃദയാദീനി കല്പേത വിഭക്തൈസ്തന്ത്രവേദിഭിഃ। വ്യഞ്ചനാദീനി ബീജാനി തേഷാം ലക്ഷണമന്യഥാ
ഹൃദയം മുതലായവ തന്ത്രം അറിയുന്നവർ വിഭജിച്ച് സ്ഥാപിക്കണം; വ്യഞ്ജനബീജങ്ങൾക്ക് വേറിട്ട ലക്ഷണങ്ങളുണ്ട്.
ദീര്ഘസ്വരൈസ്തു ഭിന്നാനി നമോന്താന്തസ്ഥിതാനി തു। അഹ്ഗാനി ഹ്രസ്വയുക്താനി ഉപാങ്ഗാനീതി വര്ണ്യതേ
നമഃ എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്നവയും ദീർഘസ്വരങ്ങൾ ചേർന്നവയും പ്രധാനഅംഗങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഹ്രസ്വസ്വരങ്ങൾ ചേർന്നവ ഉപഅംഗങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു.
വിഭക്തനാമവര്ണാന്തസ്ഥിതാനി വീദമുത്തമമ് । ദീര്ഘൈര്ഹ്രസ്വൈശ്ച സംയുക്തം സാങ്ഗോപാങ്ഗംസ്വരൈഃ ക്രമാത്
വിഭജിച്ച പേരുകളും അക്ഷരങ്ങളും അവസാനിക്കുന്നവ ഉത്തമമായവയാകുന്നു; ദീർഘവും ഹ്രസ്വവുമായ സ്വരങ്ങൾ ചേർത്ത് പ്രധാനവും ഉപഅംഗങ്ങളും ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
വ്യഞ്ചനാനാം ക്രമോ ഹ്യേഷ ഹൃദയാദിപ്രകൂപ്തയേ। സ്വവീജേന സ്വനാമാന്തൈര്വിഭക്താന്യങ്ഗനാഭിഃ
ഹൃദയം മുതലായവ സ്ഥാപിക്കാൻ വ്യഞ്ജനങ്ങളുടെ ക്രമം ഇതാണ്; അവയുടെ സ്വന്തം ബീജവും പേരും ചേർത്ത് പ്രധാനവും ഉപഅംഗങ്ങളും വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
യുക്താനി ഹൃദയാദീനി ദ്വാദശാന്താദി പഞ്ചതഃ । ആരഭ്യ കല്പയിത്വാ തു ജപേത് സിദ്ധ്യനുരൂപതഃ
ഹൃദയം മുതലായവ പ്രധാനവും ഉപഅംഗങ്ങളും ചേർത്ത്, പന്ത്രണ്ടാമത്തെ അവസാനം അഞ്ചാമത്തേയും തുടങ്ങി സ്ഥാപിച്ച്, ഇഷ്ടഫലത്തിന് അനുസരിച്ച് ജപിക്കണം.
ഹൃദയഞ്ച ശിരശ്ചുഡാ കവചം നേത്രമസ്തകമ്। ഷഡങ്ഗാനി തു വീജാനാം മൂലസ്യ ദ്വാദശാങ്ഗകമ്
ഹൃദയം, തല, ചൂട, കവചം, കണ്ണ്, മുടി—ഇവയാണ് ബീജങ്ങളുടെ ആറു അവയവങ്ങൾ; മൂലത്തിൽ പന്ത്രണ്ട് അവയവങ്ങളുണ്ട്.
ഹൃച്ഛിരശ്ച ശിഖാ വര്മ്മ ചാസ്ത്രനേത്രന്തഥോദരമ്। പൃഷ്ഠബാഹൂരുജാനൂഁശ്ച ജങ്ഘാ പാദൌ ക്രമാന്ന്യസേത്
ഹൃദയം, തല, ചൂട, കവചം, ആയുധം, കണ്ണ്, വയറ്; പിന്നെ പിൻഭാഗം, കൈകൾ, തോളുകൾ, മുട്ടുകൾ, കാലുകൾ, പാദങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
കം ടം പം ശം വൈനതേയഃ ഖം ഠം ഫം ഷം ഗദാമനുഃ । ഗം ഡം ബം സം പുഷ്ടിമന്ത്രോ ഘം ഢം ഭം ഹം ശ്രിയൈ നമഃ
കം, ടം, പം, ശം—വൈനതേയൻ; ഖം, ഠം, ഫം, ഷം—ഗദാമന്ത്രം; ഗം, ഡം, ബം, സം—ശക്തിമന്ത്രം; ഘം, ഢം, ഭം, ഹം—ശ്രീയോട് വന്ദനം.
വം ശം മം ക്ഷം പാഞ്ചജന്യം ഛം തം പം കൌസ്തുഭായ ച। ജം ഖം വം സുദര്ശനായ ശ്രീവത്സായ സം വം ദം ചം ലം
വം, ശം, മം, ക്ഷം—പാഞ്ചജന്യത്തിന്; ഛം, തം, പം—കൗസ്തുഭത്തിന്; ജം, ഖം, വം—സുദർശനത്തിന്; ശ്രീവത്സത്തിന് സം, വം, ദം, ചം, ലം.
ഓം ധം വം വനമാലായൈ മഹാനന്തായ വൈ നമഃ । നിര്ബീജപദമന്ത്രാണം പദൈരങ്ഗാനി കല്പയേത്
ഓം, ധം, വം—വനമാലയ്ക്ക്; മഹാനന്തന് വാസ്തവത്തിൽ വന്ദനം; ബീജമില്ലാത്ത മന്ത്രങ്ങൾക്ക്, അവയവങ്ങൾ പദങ്ങൾകൊണ്ട് രൂപപ്പെടുത്തണം.
ജാത്യന്തൈര്നാമസംയുക്തൈര്ഹൃദയാദീനി പഞ്ചധാ। പ്രണവം ഹൃദയാദീനി തതഃ പ്രോക്താനി പഞ്ചധാ
ജാതിയുടെ അവസാനം ചേർന്ന പേരുകൾകൊണ്ട് ഹൃദയം മുതലായവ അഞ്ചു രൂപത്തിൽ; പ്രണവം ചേർത്ത് ഹൃദയം മുതലായവ പിന്നെ അഞ്ചു രൂപത്തിൽ പറയുന്നു.
പ്രണവം ഹൃദയം പൂര്വം പരായേതി ശിരഃ ശിഖാ। നാമ്നാത്മനാ തു കവചം അസ്ത്രം നാമാന്തകം ഭവേത്
ആദ്യം പ്രണവം ഹൃദയമാണ്, പരാ തലവും ചൂടും; സ്വന്തം പേരിൽ കവചം, പേരിന്റെ അവസാനം ആയുധം.
ഓം പരാസ്ത്രാദിസ്വനാമാത്മാ ചതുര്ഥ്യന്തോ നമോന്തകഃ। ഏകവ്യൂഹാദിപഡ്വിശവ്യൂഹാത്തസ്യാത്മനോ മനുഃ
ഓം, പരാ, ആയുധം, സ്വന്തം പേര്, നാലാം വിവക്തിയിൽ അവസാനിച്ച് നമഃ ചേർന്ന്; ഏകവ്യൂഹം മുതൽ പത്ത് വ്യൂഹം വരെ, അവന്റെ സ്വന്തം മന്ത്രം.
കനിഷ്ഠാദികരാഗ്രേഷു പ്രകൃതിം ദേഹകേര്ച്ചയേത്। പരായ പുരുഷാത്മാ സ്യാത് പ്രകൃത്യാത്മാ ദ്വിരൂപകഃ
ചെറുവിരലിലും കൈവിരലുകളുടെ അറ്റത്തിലും ശരീരത്തിന്റെ സ്വഭാവം ആരാധിക്കണം; പരാ പുരുഷന്റെ ആത്മാവാണ്, സ്വഭാവത്തിൽ ഇരട്ടരൂപം.
ഓം പരായാഗ്ന്യാത്മനേ ചൈവ വായ്വര്ക്കൌ ച ദ്വിരൂപകഃ। അഗ്നിം ത്രിമൂര്ത്തൌ വിന്യസ്യ വ്യാപകം കരദേഹയോഃ
ഓം. പരമമായ അഗ്നി സ്വരൂപമായും, വായുവും സൂര്യനും ഇരട്ടരൂപങ്ങളായും, അഗ്നിയെ ത്രിമൂർത്തിയായി കൈയിലും ശരീരത്തിലും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനായി സ്ഥാപിക്കണം.
വായ്വര്ക്കൌ കരശാഖാസു സവ്യേതരകരദ്വയേ। ഹൃദി മൂര്ത്തൌ തനാവേഷ ത്രിവ്യൂഹേ തുര്യ്യരൂപകേ
വായുവിനെയും സൂര്യനെയും ഇരുകൈകളിലും വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം; ആ രൂപം ഹൃദയത്തിലും ശരീരത്തിലും ത്രിവ്യൂഹമായും നാലാം രൂപമായും സ്ഥാപിക്കണം.
ഋഗ്വേദം വ്യാപകം ഹസ്തേ അങ്ഗുലീഷു യജുര്ന്യസേത്। തലദ്വയേഥര്വരൂപം ശിരോഹൃച്ചരണാന്തകഃ
വ്യാപകമായ ഋഗ്വേദം കൈയിൽ സ്ഥാപിക്കണം; യജുർവേദം വിരലുകളിൽ; അതർവ്വവേദം ഇരുകൈകളുടെതളങ്ങളിൽ; തലയിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, കാലിന്റെ അറ്റത്തിലും സ്ഥാപിക്കണം.
ആകാശം വ്യാപകം ന്യസ്യ കരേ ദേഹേ തു പൂര്വവത്। അങ്ഗുലീഷു ച വായ്വാദി ശിരോഹൃദ്ഗുഹ്യപാദകേ
വ്യാപകമായ ആകാശം കൈയിലും ശരീരത്തിലും മുൻപുപോലെ സ്ഥാപിക്കണം; വിരലുകളിൽ വായു മുതലായവയും, തലയിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, രഹസ്യഭാഗത്ത്, കാലിൽ എന്നിവിടങ്ങളിലും സ്ഥാപിക്കണം.
വായുര്ജ്യോതിര്ജലം പൃഥ്വീ പഞ്ചവ്യൂഹഃ സമീരിതഃ। മനഃ ശ്രോത്രന്ത്വഗ്ദൃഗ്ജിഹ്വാ ഘ്രാണം ഷഡ്വ്യൂഹ ഈരിതഃ
വായു, അഗ്നി, വെള്ളം, ഭൂമി — ഇവയെ അഞ്ചുവിധമായ ക്രമമായി പറയുന്നു; മനസ്സ്, ചെവി, ത്വക്ക്, കണ്ണ്, നാവ്, മൂക്ക് — ഇവയെ ആറുവിധമായ ക്രമമായി പറയുന്നു.
വ്യാപകം മാനസം ന്യസ്യ തതോങ്ഗുഷ്ഠാദിതഃ ക്രമാത്। മൂര്ദ്ധാസ്യഹൃദ്ഗുഹ്യപത്സു കഥിതഃ കരുണാത്മകഃ
വ്യാപകമായ മനസ്സ് ആദ്യം വിരൽതുമ്പിൽ നിന്ന് തുടർച്ചയായി സ്ഥാപിക്കണം; തലയിൽ, വായിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, രഹസ്യഭാഗത്ത്, കാലിൽ എന്നിവിടങ്ങളിൽ കരുണാമയനായവനെ സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് പറയുന്നു.
ആദിമൂര്ത്തിസ്തു സര്വത്ര വ്യാപകോ ജീവസഞ്ജ്ഞിതഃ। ഭൂര്ഭുവഃ സ്വര്മ്മഹര്ജ്ജനസ്തപഃ സത്യഞ്ച സപ്തധാ
ആദ്യരൂപം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ജീവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഭൂഃ, ഭുവഃ, സ്വഃ, മഹഃ, ജനഃ, തപഃ, സത്യഃ — ഈ ഏഴു വിഭാഗങ്ങളും.
കരേ ദേഹേ ന്യസേദാദ്യമങ്ഗുഷ്ഠാദിക്രമേണ തു। തലസംസ്ഥഃ സപ്തമശ്ച ലോകേശോ ദേഹകേ ക്രമാത്
കൈയിലും ശരീരത്തിലും ആദിരൂപം വിരൽതുമ്പിൽ നിന്ന് തുടർച്ചയായി സ്ഥാപിക്കണം; ഏഴാമത്തേത് കൈതളത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ, ശരീരത്തിൽ ക്രമമായി.
ദേഹേ ശിരോലലാടാസ്യഹൃദ്ഗുഹ്യാങ്ഘ്രിഷുസംസ്ഥിതഃ। അഗ്നിഷ്ടോമസ്തഥോക്ഥസ്തു ഷോഡശീ വാജപേയകഃ
ശരീരത്തിൽ — തലയിൽ, നെറ്റിയിൽ, വായിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, രഹസ്യഭാഗത്ത്, കാലിന്റെ അറ്റത്തിലും — അഗ്നിഷ്ടോമം, ഉക്തം, ഷോഡശി, വാജപേയം എന്നിവ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.
അതിരാത്രാപ്തോര്യാമഞ്ച യജ്ഞാത്മാ സപ്തരൂപകഃ। ധീരഹം മനഃ ശബ്ദശ്ച സ്പര്ശരൂപരസാസ്തത
അതിരാത്രം, അപ്തോര്യാമം എന്നിവ യാഗത്തിന്റെ സ്വരൂപമായ ഏഴു രൂപങ്ങളാണ്; ധീരൻ, മനസ്സ്, ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം, രസം, പിന്നെ
ഗന്ധോ ബുദ്ധിര്വ്യാപകം തു കരേ ദേഹേ ന്യസേത് ക്രമാത്। ന്യസേദന്ത്യൌ ച തലയോഃ കേ ലലാടേ മുഖേ ഹൃദി
ഗന്ധവും ബുദ്ധിയും വ്യാപകമായി കൈയിലും ശരീരത്തിലും ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം; അവസാന രണ്ടെണ്ണം കൈതളങ്ങളിലും, നെറ്റിയിൽ, വായിൽ, ഹൃദയത്തിലും സ്ഥാപിക്കണം.
നാഭൌ ഗുഹ്യേ ച പാദേ ച അഷ്ടവ്യൂഹഃ പുമാന് സ്മൃത । ജീവോ ബുദ്ധിരഹങ്കാരോ മനഃ ശബ്ദോ ഗുണോനിലഃ
നാഭിയിൽ, രഹസ്യഭാഗത്ത്, കാലിൽ — ഇവിടങ്ങളിൽ എട്ടുവിധമായ പുരുഷനെ ഓർക്കുന്നു: ജീവൻ, ബുദ്ധി, അഹങ്കാരം, മനസ്സ്, ശബ്ദം, ഗുണം, വായു.