അഗ്നിപുരാണമ്

വനമാലാഞ്ച ശ്രീവത്സകൌസ്തുഭൌ ദിക്‌പതീന്വഹിഃ। സ്വമന്ത്രൈഃ പൂജയേത് സര്വാന് വിഷ്ണുരര്ഘോവസാനതഃ

വനമാല, ശ്രീവത്സം, കൗസ്തുഭം, ദിശാപാലന്മാർ എന്നിവയെ അവരവരുടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പൂജിക്കണം. അവസാനം വിഷ്ണുവിന് അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.

വ്യസ്തേന ച സമസ്തേന അങ്ഗൈര്വീജേന വൈ യജേത്। ജപ്ത്വാ പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ സ്തുത്വാര്ഘ്യഞ്ച സമര്പ്യ ച

ശരീരഭാഗങ്ങൾ വേർതിരിച്ച് അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നിച്ച്, ബീജമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പൂജിക്കണം. ജപിച്ച്, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, സ്തുതി പാടിയ ശേഷം അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.

ഹൃദയേ വിന്യസേദ്ധ്യാത്വാ അഹം ബ്രഹ്മാ ഹരിസ്ത്വിതി। ആഗച്ഛാവാഹനേ യോജ്യം ക്ഷമസ്വേതി വിസര്ജ്ജനേ

ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിച്ച് 'ഞാൻ ബ്രഹ്മാവാണ്, നീ ഹരിയാണ്' എന്ന് മനസ്സിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ആഹ്വാനത്തിൽ 'വരിക' എന്നും, വിസർജ്ജനത്തിൽ 'ക്ഷമിക്കണം' എന്നും പറയണം.

ഏവമഷ്ടാക്ഷാരാദ്യൈശ്ച പൂജാം കൃത്വാ വിമുക്തിഭാക്। ഏകമൂര്ത്ത്യര്ച്ചനം പ്രോക്തം നവവ്യൂഹാര്ച്ചനം ശ്രൃണു

ഇങ്ങനെ അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് പൂജ ചെയ്താൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും. ഏകമൂർത്തിപൂജയെ വിശദീകരിച്ചു; ഇനി നവവ്യൂഹപൂജയെ കേൾക്കൂ.

അങ്ഗുഷ്ഠകദ്വയേ ന്യസ്യ വാസുദേവം ബലാദികാന്। തര്ജ്ജന്യാദൌ ശരീരേഥ ശിരോലലാടവക്ത്രകേ

രണ്ടു അങ്ങൂഠങ്ങളിൽ വാസുദേവനെയും മറ്റുള്ളവരെയും സ്ഥാപിച്ച്, പിന്നീട് തർജ്ജനിമുതലായ വിരലുകളിൽ, ശരീരത്തിൽ, തലയിൽ, നെറ്റിയിൽ, മുഖത്തിൽ പൂജിക്കണം.

ഹൃന്നാഭിഗുഹ്യജാന്വങ്‌ഘ്രൌ മധ്യേ പൂര്വാദികം യജേത് । ഏകപീഠം നവവ്യൂഹം നവപീഠഞ്ച പൂര്വവത്

ഹൃദയം, നാഭി, ഗുഹ്യദേശം, മുട്ടുകൾ, കാലുകൾ എന്നിവയിലും, നടുവിലും, കിഴക്കു തുടങ്ങി പൂജിക്കണം. ഏകപീഠം, നവവ്യൂഹം, നവപീഠം എന്നിവയും മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ പൂജിക്കണം.

നവാവ്ജേ നവമൂര്ത്ത്യാ ച നവവ്യൂഹഞ്ച പൂര്വവത്। ഇഷ്ടം മധ്യേ തതഃ സ്ഥാനേ വാസുദേവഞ്ച പൂജയേത്

പത്മത്തിന്റെ ഒൻപതു ദളങ്ങളിലും, ഒൻപതാമത്തെ രൂപത്തിലും, മുമ്പുപറഞ്ഞതുപോലെ നവവ്യൂഹത്തിലും, അതിന്റെ നടുവിൽ വാസുദേവനെ ആ സ്ഥലത്ത് പൂജിക്കണം.

നാരദ ഉവാച അഗ്നികാര്യം പ്രവക്ഷ്യാമി യേന സ്യാത്സര്വകാമഭാക് ।൨൪.൦൦൧ ചതുരഭ്യധികം വിംശമങ്ഗുലം ചതുരസ്രകം ॥൨൪.൦൦൧ സൂത്രേണ സൂത്രയിത്വാ തു ക്ഷേത്രം താവത്ഖനേത്സമം ।൨൪.൦൦൨ ഖാതസ്യ മേഖലാ കാര്യാ ത്യക്ത്വാ ചൈവാങ്ഗുലദ്വയം ॥൨൪.൦൦൨ സത്ത്വാദിസഞ്ജ്ഞാ(൧) പൂര്വാശാ ദ്വാദശാങ്ഗുലമുച്ഛ്രിതാ ।൨൪.൦൦൩ അഷ്ടാങ്ഗുലാ ദ്വ്യങുലാഥ ചതുരങ്ഗുലവിസ്തൃതാ ॥൨൪.൦൦൩ യോനിര്ദശാങ്ഗുലാ രമ്യാ ഷട്ചതുര്ദ്വ്യങ്ഗുലാഗ്രഗാ ।൨൪.൦൦൪ ക്രമാന്നിമ്നാ തു കര്തവ്യാ പശ്ചിമാശാവ്യവസ്ഥിതാ ॥൨൪.൦൦൪ അശ്വത്ഥപത്രസദൃശീ കിഞ്ചിത്കുണ്ഡേ നിവേശിതാ ।൨൪.൦൦൫ തുര്യാങ്ഗുലായതാ നാലം പഞ്ചദശാങ്ഗുലായതം ॥൨൪.൦൦൫ മൂലന്തു ത്ര്യങ്ഗുലം(൨) യോന്യാ അഗ്രം തസ്യാഃ ഷഡങ്ഗുലം ।൨൪.൦൦൬ ലക്ഷണഞ്ചൈകഹസ്തസ്യ ദ്വിഗുണം ദ്വികരാദിഷു ॥൨൪.൦൦൬ ഏകത്രിമേഖലം കുണ്ഡം വര്തുലാദി വദാമ്യഹം ।൨൪.൦൦൭ കുണ്ഡാര്ധേ തു സ്ഥിതം സൂത്രം കോണേ യദതിരിച്യതേ ॥൨൪.൦൦൭ തദര്ധം ദിശി സംസ്ഥാപ്യ ഭ്രാമിതം വര്തുലം ഭവേത് ।൨൪.൦൦൮ കുണ്ഡാര്ധം കോണഭാഗാര്ധം ദിശിശ്ചോത്തരതോ വഹിഃ ॥൨൪.൦൦൮ പൂര്വപശ്ചിമതോ യത്നാല്ലാഞ്ഛയിത്വാ തു മധ്യതഃ ।൨൪.൦൦൯ സംസ്ഥാപ്യ ഭ്രാമിതം കുണ്ഡമര്ധചന്ദ്രം ഭവേത്ശുഭം ॥൨൪.൦൦൯ പദ്മാകാരേ ദലാനി സ്യുര്മേഖലാനാന്തു വര്തുലേ ।൨൪.൦൧൦ ബാഹുദണ്ഡപ്രമാണന്തു ഹോമാര്ഥം കാരയേത്സ്രുചം ॥൨൪.൦൧൦ സപ്തപഞ്ചാങ്ഗുലം വാപി ചതുരസ്രന്തു കാരയേത് ।൨൪.൦൧൧ ത്രിഭാഗേന ഭവേദ്ഗര്തം മധ്യേ വൃത്തം സുശോഭനമ് ॥൨൪.൦൧൧ തിര്യഗൂര്ധ്വം സമം ഖാതാദ്വഹിരര്ധന്തു ശോധയേത് ।൨൪.൦൧൨ അങ്ഗുലസ്യ ചതുര്ഥാംശം ശേഷാര്ധാര്ധം തഥാന്തതഃ ॥൨൪.൦൧൨ ഖാതസ്യ മേഖലാം രമ്യാം ശേഷാര്ധേന തു കാരയേത് ।൨൪.൦൧൩ കണ്ഠം ത്രിഭാഗവിസ്താരം അങ്ഗുഷ്ഠകസമായതം ॥൨൪.൦൧൩ സാര്ധമങ്ഗുഷ്ഠകം വാ സ്യാത്തദഗ്രേ തു മുഖം ഭവേത് ।൨൪.൦൧൪ ചതുരങ്ഗുലവിസ്താരം പഞ്ചാങ്ഗുലമഥാപി വാ ॥൨൪.൦൧൪ ത്രികം ദ്വ്യങ്ഗുലകം തത്സ്യാന്മധ്യന്തസ്യ സുശോഭനമ് ।൨൪.൦൧൫ ആയാമസ്തത്സമസ്തസ്യ മധ്യനിമ്നഃ സുശോഭനഃ ॥൨൪.൦൧൫ ശുഷിരം കണ്ഠദേശേ സ്യാദ്വിശേദ്യാവത്കനീയസീ ।൨൪.൦൧൬ ശേഷകുണ്ഡന്തു കര്തവ്യം യഥാരുചി വിചിത്രിതം ॥൨൪.൦൧൬ സ്രുവന്തു ഹസ്തമാത്രം സ്യാദ്ദണ്ഡകേന സമന്വിതം (൧) ।൨൪.൦൧൭ വടുകം ദ്വ്യങ്ഗുലം(൨) വൃത്തം കര്തവ്യന്തു സുശോഭനം ॥൨൪.൦൧൭ ഗോപദന്തു യഥാ മഗ്നമല്പപങ്കേ തഥാ ഭവേത് ।൨൪.൦൧൮ ഉപലിപ്യ ലിഖേദ്രേഖാമങ്ഗുലാം വജ്രനാസികാം(൧) ॥൨൪.൦൧൮ സൌമ്യാഗ്രാ പ്രഥമാ തസ്യാം രേഖേ പൂര്വമുഖേ തയോഃ ।൨൪.൦൧൯ മധ്യേ തിസ്രസ്തഥാ കുര്യാദ്ദക്ഷിണാദിക്രമേണ തു ॥൨൪.൦൧൯ ഏവമുല്ലിഖ്യ ചാഭ്യുക്ഷ്യ പ്രണവേന തു മന്ത്രവിത് ।൨൪.൦൨൦ വിഷ്ടരം കല്പയേത്തേന തസ്മിന് ശക്തിന്തു വൈഷ്ണവീം ॥൨൪.൦൨൦ അലം കൃത്വാ മൂര്തിമതീം ക്ഷിപേദഗ്നിം ഹരിം സ്മരന് ।൨൪.൦൨൧ പ്രാദേശമാത്രാഃ സമിധോ ദത്വാ പരിസമുഹ്യ തം ॥൨൪.൦൨൧ ദര്ഭൈസ്ത്രിധാ പരിസ്തീര്യ പൂര്വാദൌ തത്ര പാത്രകം ।൨൪.൦൨൨ ആസാദയേദിധ്മവഹ്നീ ഭൂമൌ ച ശ്രുക്ശ്രുവദ്വയം ॥൨൪.൦൨൨ ആജ്യസ്ഥാലീ ചരുസ്ഥാലീ കുശാജ്യഞ്ച പ്രണീതയാ ।൨൪.൦൨൩ പ്രോക്ഷയിത്വാ പ്രോക്ഷണീഞ്ച ഗൃഹീത്വാപൂര്യ വാരിണാ ॥൨൪.൦൨൩ പവിത്രാന്തര്ഹിതേ ഹസ്തേ പരിശ്രാവ്യ ച തജ്ജലം ।൨൪.൦൨൪ പ്രാങ്നീത്വാ പ്രോക്ഷണീപാത്രണ്ജ്യോതിരഗ്രേ നിധായ ച ॥൨൪.൦൨൪ തദദ്ഭിസ്ത്രിശ്ച സമ്പ്രോക്ഷ്യ ഇദ്ധ്മം വിന്യസ്യ ചാഗ്രതഃ ।൨൪.൦൨൫ പ്രണീതായാം സുപുഷ്പായാം വിഷ്ണും ധ്യാത്വോത്തരേണ ച ॥൨൪.൦൨൫ ആജ്യസ്ഥാലീമഥാജ്യേന സമ്പൂര്യാഗ്രേ നിധായ ച ।൨൪.൦൨൬ സമ്പ്ലവോത്പവനാഭ്യാന്തു കുര്യാദാജ്യസ്യ സംസ്കൃതിം ॥൨൪.൦൨൬ അഖണ്ഡിതാഗ്രൌ നിര്ഗര്ഭൌ കുശൌ പ്രാദേശമാത്രകൌ ।൨൪.൦൨൭ താഭ്യാമുത്താനപാണിഭ്യാമങ്ഗുഷ്ഠാനാമികേന തു ॥൨൪.൦൨൭ ആജ്യം തയോസ്തു സങ്ഗൃഹ്യ ദ്വിര്നീത്വാ ത്രിരവാങ്ക്ഷിപേത്(൨) ।൨൪.൦൨൮ സ്രുക്സ്രുവൌ ചാപി സങ്ഗൃഹ്യ താഭ്യാം പ്രക്ഷിപ്യ വാരിണ ॥൨൪.൦൨൮ പ്രതപ്യ ദര്ഭൈഃ സമ്മൃജ്യ പുനഃ പ്രക്ഷ്യാല്യ ചൈവ ഹി ।൨൪.൦൨൯ നിഷ്ടപ്യ സ്ഥാപയിത്വാ(൧) തു പ്രണവേനൈവ സാധകഃ ॥൨൪.൦൨൯ പ്രണവാദിനമോന്തേന പശ്ചാദ്ധോമം സമാചരേത് ।൨൪.൦൩൦ ഗര്ഭാധാനാദികര്മാണി യാവദംശവ്യവസ്ഥയാ ॥൨൪.൦൩൦ നാമാന്തം വ്രതബന്ധാന്തം സമാവര്താവസാനകമ് ।൨൪.൦൩൧ അധികാരാവസാനം വാ കര്യാദങ്ഗാനുസാരതഃ ॥൨൪.൦൩൧ പ്രണവേനോപചാരന്തു കുര്യാത്സര്വത്ര സാധകഃ ।൨൪.൦൩൨ അങ്ഗൈര്ഹോമസ്തു കര്തവ്യോ യഥാവിത്താനുസാരതഃ ॥൨൪.൦൩൨ ഗര്ഭാദാനന്തു പ്രഥമം തതഃ പുംസവനം സ്മൃതമ് ।൨൪.൦൩൩ സീമന്തോന്നയനം ജാതകര്മ നാമാന്നപ്രാശനമ് ॥൨൪.൦൩൩ ചൂഡകൃതിം വ്രതബന്ധം വേദവ്രതാന്യശേഷതഃ(൨) ।൨൪.൦൩൪ സമാവര്തനം പത്ന്യാ ച യോഗശ്ചാഥാധികാരകഃ(൩) ॥൨൪.൦൩൪ ഹൃദാദിക്രമതോ ധ്യാത്വാ ഏകൈകം കര്മ പൂജ്യ ച ।൨൪.൦൩൫ അഷ്ടാവഷ്ടൌ തു ജുഹുയാത്പ്രതികര്മാഹുതീഃ പുനഃ ॥൨൪.൦൩൫ പൂര്ണാഹുതിം തതോ ദദ്യാത്ശ്രുചാ മൂലേന സാധകഃ ।൨൪.൦൩൬ വൌഷഡന്തേന മന്ത്രേണ പ്ലുതം സുസ്വരമുച്ചരന് ॥൨൪.൦൩൬ വിഷ്ണോര്വഹ്നിന്തു സംസ്കൃത്യ ശ്രപയേദ്വൈഷ്ണവഞ്ചരുമ് ।൨൪.൦൩൭ ആരാധ്യ സ്ഥിണ്ഡിലേ വിഷ്ണും മന്ത്രാന് സംസ്മൃത്യ സംശ്രപേത്(൪) ॥൨൪.൦൩൭ ആസനാദിക്രമേണൈവ സാങ്ഗാവരണമുത്തമമ് ।൨൪.൦൩൮ ഗന്ധപുഷ്പൈഃ സമഭ്യര്ച്യ ധ്യാതാ ദേവം സുരോത്തമമ് ॥൨൪.൦൩൮ ആധായേധ്മമഥാഘാരാവാജ്യാവഗ്നീശസംസ്ഥിതൌ ।൨൪.൦൩൯ വായവ്യനൈര്ഋതാശാദിപ്രവൃത്തൌ തു യഥാക്രമമ് ॥൨൪.൦൩൯ ആജ്യഭാഗൌ തതോ ഹുത്വാ ചക്ഷുഷീ ദക്ഷിണോത്തരേ ।൨൪.൦൪൦ മധ്യേഥ ജുഹുയാത്സര്വമന്ത്രാനര്ചാക്രമേണ തു ॥൨൪.൦൪൦ ആജ്യേന തര്പയേന്മൂര്തേര്ദശാംശേനാങ്ഗഹോമകമ് ।൨൪.൦൪൧ ശതം സഹസ്രം വാജ്യാദ്യൈഃ സമിദ്ഭിര്വാ തിലൈഃ സഹ(൧) ॥൨൪.൦൪൧ സമാപ്യാര്ചാന്തു ഹോമാന്താം ശുചീന് ശിഷ്യാനുപോഷിതാന് ।൨൪.൦൪൨ ആഹൂയാഗ്രേ നിവേശ്യാഥ ഹ്യസ്ത്രേണ പ്രോക്ഷയേത്പശൂന് ॥൨൪.൦൪൨ ശിഷ്യാനാത്മനി സംയോജ്യ അവിദ്യാകര്മബന്ധനൈഃ ।൨൪.൦൪൩ ലിങ്ഗാനുവൃത്തശ്ചൈതന്യം സഹ ലിങ്ഗേന പാശിതമ്(൨) ॥൨൪.൦൪൩ ധ്യാനമാര്ഗേന സമ്പ്രോക്ഷ്യ വായുബീജേന ശോധയേത് ।൨൪.൦൪൪ തതോ ദഹനബീജേന സൃഷ്ടിം ബ്രഹ്മാണ്ഡസഞ്ജ്ഞികാമ് ॥൨൪.൦൪൪ നിര്ദഗ്ധാം സകലാം ധ്യായേദ്ഭസ്മകൂടനിഭസ്ഥിതാമ് ।൨൪.൦൪൫ പ്ലാവയേദ്വാരിണാ ഭസ്മ സംസാരം വാര്മയം സ്മരേത്(൩)൨൪.൦൪൫ തത്ര ശക്തിം ന്യസേത്പശ്ചാത്പാര്ഥിവീം ബീജസഞ്ജ്ഞികാമ് ।൨൪.൦൪൬ തന്മാത്രാഭിഃ സമസ്താഭിഃ സംവൃതം പാര്ഥിവം ശുഭമ് ॥൨൪.൦൪൬ അണ്ഡന്തദുദ്ഭവന്ധ്യായേത്തദാധാരന്തദാത്മകമ് ।൨൪.൦൪൭ തന്മധ്യേ ചിന്തയേന്മൂര്തിം പൌരുഷീം പ്രണവാത്മികാമ് ॥൨൪.൦൪൭ ലിങ്ഗം സങ്ക്രാമയേത്പശ്ചാദാത്മസ്ഥം പൂര്വസംസ്കൃതമ് (൪) ।൨൪.൦൪൮ വിഭക്തേന്ദ്രിയസംസ്ഥാനം ക്രമാദ്വൃദ്ധം വിചിന്തയേത് ॥൨൪.൦൪൮ തതോണ്ഡമബ്ദമേകം തു സ്ഥിത്വാ ദ്വിശകലീകൃതമ് ।൨൪.൦൪൯ ദ്യാവാപൃഥിവ്യൌ ശകലേ തയോര്മധ്യേ പ്രജാപതിമ് ॥൨൪.൦൪൯ ജാതം ധ്യാത്വാ പുനഃ പ്രോക്ഷ്യ പ്രണവേന തു സംശ്രിതമ് ।൨൪.൦൫൦ മന്ത്രാത്മകതനും കൃത്വാ യഥാന്യാസം പുരോദിതമ് ॥൨൪.൦൫൦ വിഷ്ണുര്ഹസ്തം തതോ മൂര്ധ്നി ദത്വാ ധ്യാത്വാ തു വൈഷ്ണവമ് ।൨൪.൦൫൧ ഏവമേകം ബഹൂന് വാപി ജനിത്വാ ധ്യാനയോഗതഃ ॥൨൪.൦൫൧ കരൌ സങ്ഗൃഹ്യ മൂലേന നേത്രേ ബദ്ധ്വാ തു വാസസാ ।൨൪.൦൫൨ നേത്രമന്ത്രേണ മന്ത്രീ താന് സദനേനാഹതേന തു ॥൨൪.൦൫൨ കൃതപൂജോ ഗുരുഃ സമ്യക്ദേവദേവസ്യ തത്ത്വവാന് ।൨൪.൦൫൩ ശിഷ്യാന് പുഷ്പാഞ്ജലിഭൃതഃ പ്രാങ്മുഖാനുപവേശയേത് ॥൨൪.൦൫൩ അര്ചയേയുശ്ച തേപ്യേവമ്പ്രസൂതാ ഗുരുണാ ഹരിമ് ।൨൪.൦൫൪ ക്ഷിപ്ത്വാ പുഷ്പാഞ്ജലിം തത്ര പുഷ്പാദിഭിരനന്തരമ് ॥൨൪.൦൫൪ അമന്ത്രമര്ചനം കൃത്വാ(൧) ഗുരോഃ പാദാര്ചനന്തതഃ ।൨൪.൦൫൫ വിധായ ദക്ഷിണാം ദദ്യാത്സര്വസ്വം ചാര്ധമേവ വാ ॥൨൪.൦൫൫ ഗുരുഃ സംശിക്ഷയേച്ഛിഷ്യാന് തൈഃ പൂജ്യോ നാമഭിര്ഹരിഃ ।൨൪.൦൫൬ വിശ്വക്സേനം യജേദീശം ശങ്ഖചക്രഗദാധരമ് ॥൨൪.൦൫൬ തജ്ജപന്തഞ്ച തര്ജന്യാ മണ്ഡലസ്ഥം വിസര്ജയേത്

നാരദ ഉവാച വാസുദേവാദിമന്ത്രാണാം പൂജ്യാനാം ലക്ഷണം വദേ। വാസുദേവഃ സങ്കര്ഷണഃ പ്രദ്യുമ്നശ്ചാനിരുദ്ധകഃ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: വാസുദേവൻ, സങ്കർഷണൻ, പ്രദ്യുമ്നൻ, അനിരുദ്ധൻ എന്നിവരെ വാസുദേവാദിമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പൂജിക്കുമ്പോൾ അവരുടേതായ ലക്ഷണങ്ങൾ പറയൂ.

നമോ ഭഗവതേ ചാദൌ അ ആ അം അഃ സ്വവീജകാഃ । ഓങ്കാരാദ്യാ നമോന്താശ്ച നമോ നാരായണസ്തതഃ

ആദിയിൽ മഹാഭാഗവാനെ വന്ദിക്കുന്നു; അ, ആ, അം, അഃ എന്നിങ്ങനെയുള്ള സ്വരബീജങ്ങൾക്കും, ഓം എന്നാരംഭിച്ച് നമഃ എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന syllable-ുകൾക്കും വന്ദനം; പിന്നെ നാരായണനേയും വന്ദിക്കുന്നു.

ഓം തത് സദ് ബ്രഹ്മണേ ചൈവ ഓം നമോ വിഷ്ണവേ നമഃ। ഓം ക്ഷോം ഓം നമോ ഭഗവതേ നരസിംഹായ വൈ നമഃ

ഓം, തത്, സത്, ബ്രഹ്മം എന്നിവയ്ക്കും; ഓം, വിഷ്ണുവിന് വന്ദനം; ഓം, ക്ഷോം, ഓം, ഭഗവാൻ നരസിംഹനേയും വന്ദിക്കുന്നു.

ഓം ഭൂര്നമോ ഭഗവതേ വരാഹായ നരാധിപാഃ। ജവാരുണഹരിദ്രാഭാ നീലശ്യാമലലോഹിതാഃ

ഓം ഭൂഃ, ഭഗവാൻ വരാഹനേ വന്ദനം; മനുഷ്യരിലെ രാജാക്കന്മാരേ, അതിന്റെ രൂപങ്ങൾ വേഗമുള്ളതും, ചുവപ്പും, മഞ്ഞയും, നീലയും, കറുപ്പും, ചുവപ്പും ആകുന്നു.

മേഘാഗ്നിമധുപിങ്ഗാഭാ വല്ലഭാ നവ നായകാഃ। അങ്ഗാനി സ്വരവീജാനാം സ്വനാമാന്തൈര്യഥാക്രമമ്

മേഘംപോലെയുള്ള നിറം, അഗ്നിപോലെയുള്ള നിറം, തേൻപോലെയുള്ള നിറം, പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, ഒമ്പത് നായകർ; സ്വരബീജങ്ങളുടെ അവയവങ്ങൾ, അവയുടെ പേരുകൾ ചേർത്ത് ക്രമത്തിൽ.

ഹൃദയാദീനി കല്പേത വിഭക്തൈസ്തന്ത്രവേദിഭിഃ। വ്യഞ്ചനാദീനി ബീജാനി തേഷാം ലക്ഷണമന്യഥാ

ഹൃദയം മുതലായവ തന്ത്രം അറിയുന്നവർ വിഭജിച്ച് സ്ഥാപിക്കണം; വ്യഞ്ജനബീജങ്ങൾക്ക് വേറിട്ട ലക്ഷണങ്ങളുണ്ട്.

ദീര്ഘസ്വരൈസ്തു ഭിന്നാനി നമോന്താന്തസ്ഥിതാനി തു। അഹ്ഗാനി ഹ്രസ്വയുക്താനി ഉപാങ്ഗാനീതി വര്ണ്യതേ

നമഃ എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്നവയും ദീർഘസ്വരങ്ങൾ ചേർന്നവയും പ്രധാനഅംഗങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഹ്രസ്വസ്വരങ്ങൾ ചേർന്നവ ഉപഅംഗങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു.

വിഭക്തനാമവര്ണാന്തസ്ഥിതാനി വീദമുത്തമമ് । ദീര്ഘൈര്ഹ്രസ്വൈശ്ച സംയുക്തം സാങ്ഗോപാങ്ഗംസ്വരൈഃ ക്രമാത്

വിഭജിച്ച പേരുകളും അക്ഷരങ്ങളും അവസാനിക്കുന്നവ ഉത്തമമായവയാകുന്നു; ദീർഘവും ഹ്രസ്വവുമായ സ്വരങ്ങൾ ചേർത്ത് പ്രധാനവും ഉപഅംഗങ്ങളും ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

വ്യഞ്ചനാനാം ക്രമോ ഹ്യേഷ ഹൃദയാദിപ്രകൂപ്തയേ। സ്വവീജേന സ്വനാമാന്തൈര്വിഭക്താന്യങ്ഗനാഭിഃ

ഹൃദയം മുതലായവ സ്ഥാപിക്കാൻ വ്യഞ്ജനങ്ങളുടെ ക്രമം ഇതാണ്; അവയുടെ സ്വന്തം ബീജവും പേരും ചേർത്ത് പ്രധാനവും ഉപഅംഗങ്ങളും വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.

യുക്താനി ഹൃദയാദീനി ദ്വാദശാന്താദി പഞ്ചതഃ । ആരഭ്യ കല്പയിത്വാ തു ജപേത് സിദ്ധ്യനുരൂപതഃ

ഹൃദയം മുതലായവ പ്രധാനവും ഉപഅംഗങ്ങളും ചേർത്ത്, പന്ത്രണ്ടാമത്തെ അവസാനം അഞ്ചാമത്തേയും തുടങ്ങി സ്ഥാപിച്ച്, ഇഷ്ടഫലത്തിന് അനുസരിച്ച് ജപിക്കണം.

ഹൃദയഞ്ച ശിരശ്ചുഡാ കവചം നേത്രമസ്തകമ്। ഷഡങ്ഗാനി തു വീജാനാം മൂലസ്യ ദ്വാദശാങ്ഗകമ്

ഹൃദയം, തല, ചൂട, കവചം, കണ്ണ്, മുടി—ഇവയാണ് ബീജങ്ങളുടെ ആറു അവയവങ്ങൾ; മൂലത്തിൽ പന്ത്രണ്ട് അവയവങ്ങളുണ്ട്.

ഹൃച്ഛിരശ്ച ശിഖാ വര്മ്മ ചാസ്ത്രനേത്രന്തഥോദരമ്। പൃഷ്ഠബാഹൂരുജാനൂഁശ്ച ജങ്ഘാ പാദൌ ക്രമാന്ന്യസേത്

ഹൃദയം, തല, ചൂട, കവചം, ആയുധം, കണ്ണ്, വയറ്; പിന്നെ പിൻഭാഗം, കൈകൾ, തോളുകൾ, മുട്ടുകൾ, കാലുകൾ, പാദങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

കം ടം പം ശം വൈനതേയഃ ഖം ഠം ഫം ഷം ഗദാമനുഃ । ഗം ഡം ബം സം പുഷ്ടിമന്ത്രോ ഘം ഢം ഭം ഹം ശ്രിയൈ നമഃ

കം, ടം, പം, ശം—വൈനതേയൻ; ഖം, ഠം, ഫം, ഷം—ഗദാമന്ത്രം; ഗം, ഡം, ബം, സം—ശക്തിമന്ത്രം; ഘം, ഢം, ഭം, ഹം—ശ്രീയോട് വന്ദനം.

വം ശം മം ക്ഷം പാഞ്ചജന്യം ഛം തം പം കൌസ്തുഭായ ച। ജം ഖം വം സുദര്ശനായ ശ്രീവത്സായ സം വം ദം ചം ലം

വം, ശം, മം, ക്ഷം—പാഞ്ചജന്യത്തിന്; ഛം, തം, പം—കൗസ്തുഭത്തിന്; ജം, ഖം, വം—സുദർശനത്തിന്; ശ്രീവത്സത്തിന് സം, വം, ദം, ചം, ലം.

ഓം ധം വം വനമാലായൈ മഹാനന്തായ വൈ നമഃ । നിര്ബീജപദമന്ത്രാണം പദൈരങ്ഗാനി കല്പയേത്

ഓം, ധം, വം—വനമാലയ്ക്ക്; മഹാനന്തന് വാസ്തവത്തിൽ വന്ദനം; ബീജമില്ലാത്ത മന്ത്രങ്ങൾക്ക്, അവയവങ്ങൾ പദങ്ങൾകൊണ്ട് രൂപപ്പെടുത്തണം.

ജാത്യന്തൈര്നാമസംയുക്തൈര്ഹൃദയാദീനി പഞ്ചധാ। പ്രണവം ഹൃദയാദീനി തതഃ പ്രോക്താനി പഞ്ചധാ

ജാതിയുടെ അവസാനം ചേർന്ന പേരുകൾകൊണ്ട് ഹൃദയം മുതലായവ അഞ്ചു രൂപത്തിൽ; പ്രണവം ചേർത്ത് ഹൃദയം മുതലായവ പിന്നെ അഞ്ചു രൂപത്തിൽ പറയുന്നു.

പ്രണവം ഹൃദയം പൂര്വം പരായേതി ശിരഃ ശിഖാ। നാമ്നാത്മനാ തു കവചം അസ്ത്രം നാമാന്തകം ഭവേത്

ആദ്യം പ്രണവം ഹൃദയമാണ്, പരാ തലവും ചൂടും; സ്വന്തം പേരിൽ കവചം, പേരിന്റെ അവസാനം ആയുധം.

ഓം പരാസ്ത്രാദിസ്വനാമാത്മാ ചതുര്ഥ്യന്തോ നമോന്തകഃ। ഏകവ്യൂഹാദിപഡ്‌വിശവ്യൂഹാത്തസ്യാത്മനോ മനുഃ

ഓം, പരാ, ആയുധം, സ്വന്തം പേര്, നാലാം വിവക്തിയിൽ അവസാനിച്ച് നമഃ ചേർന്ന്; ഏകവ്യൂഹം മുതൽ പത്ത് വ്യൂഹം വരെ, അവന്റെ സ്വന്തം മന്ത്രം.

കനിഷ്ഠാദികരാഗ്രേഷു പ്രകൃതിം ദേഹകേര്ച്ചയേത്। പരായ പുരുഷാത്മാ സ്യാത് പ്രകൃത്യാത്മാ ദ്വിരൂപകഃ

ചെറുവിരലിലും കൈവിരലുകളുടെ അറ്റത്തിലും ശരീരത്തിന്റെ സ്വഭാവം ആരാധിക്കണം; പരാ പുരുഷന്റെ ആത്മാവാണ്, സ്വഭാവത്തിൽ ഇരട്ടരൂപം.

ഓം പരായാഗ്ന്യാത്മനേ ചൈവ വായ്വര്ക്കൌ ച ദ്വിരൂപകഃ। അഗ്നിം ത്രിമൂര്ത്തൌ വിന്യസ്യ വ്യാപകം കരദേഹയോഃ

ഓം. പരമമായ അഗ്നി സ്വരൂപമായും, വായുവും സൂര്യനും ഇരട്ടരൂപങ്ങളായും, അഗ്നിയെ ത്രിമൂർത്തിയായി കൈയിലും ശരീരത്തിലും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനായി സ്ഥാപിക്കണം.

വായ്വര്ക്കൌ കരശാഖാസു സവ്യേതരകരദ്വയേ। ഹൃദി മൂര്ത്തൌ തനാവേഷ ത്രിവ്യൂഹേ തുര്യ്യരൂപകേ

വായുവിനെയും സൂര്യനെയും ഇരുകൈകളിലും വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം; ആ രൂപം ഹൃദയത്തിലും ശരീരത്തിലും ത്രിവ്യൂഹമായും നാലാം രൂപമായും സ്ഥാപിക്കണം.