അഗ്നിപുരാണമ്

ഹ്രീം ഗൌരീം ഗം ഗണഃ ശക്രമുഖാശ്ചണ്ഡീഹൃദാദികാഃ। ക്രമാത്സൂര്യ്യാര്ച്യനേ മന്ത്രാ ദണ്ഡീ പൂജ്യശ്ച പിങ്ഗലഃ

ഹ്രീം എന്നാക്ഷരത്തില്‍ ഗൗരിയെ, ഗം എന്നതില്‍ ഗണനെ, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും, ചണ്ഡിയും ഹൃദാദി മന്ത്രങ്ങളും. ക്രമത്തില്‍ സൂര്യാരാധന മന്ത്രങ്ങള്‍, ദണ്ഡിനി, പിംഗളന്‍ എന്നിവരെയും ആദരിക്കണം.

ഉച്ചൈഃ ശ്രവാശ്ചാരുണശ്ച പ്രഭൂതം വിമലം യജേത്। സാരാധ്യോപരമസുഖം സ്കന്ദാദ്യംമധ്യതോ യജേത്

ഉച്ചൈശ്രവാസും, ആരുണനും, പ്രഭൂതനും, വിമലനും ആരാധിക്കണം. മധ്യഭാഗത്ത് സ്‌കന്ദന്‍ തുടങ്ങിയവരെ, സാരവും പരമാനന്ദവും നല്‍കുന്നവരെ ആരാധിക്കണം.

ദീപ്താ സൂക്ഷ്മാ ജയാ ഭദ്രാ വിഭൂതിര്വിമലാ തഥാ। അമോഘാ വിദ്യുതാ ചൈവ പൂജ്യാഥ സര്വതോമുഖീ

ദീപ്ത, സൂക്ഷ്മ, ജയ, ഭദ്ര, വിഭൂതി, വിമല, അമോഘ, വിദ്യുത്, സര്‍വ്വതോമുഖി എന്നിവരെയും ആരാധിക്കണം.

അര്ക്കാസനം ഹി ഹം ഖം ഖ സോല്കായേതി ച മൂര്തികാമ്। ഹ്രാം ഹ്രീം സ സൂര്യ്യായ നമ ആം നമോ ഹ്രദയായ ച

സൂര്യന്റെ ആസനം ഹം, ഖം, ഖ, സോ, ഉല്‍കാ എന്നിവയും, ഹ്രാം, ഹ്രീം, സ, 'സൂര്യനേ നമസ്കാരം', ആം, 'ഹൃദയയേ നമസ്കാരം' എന്നിങ്ങനെയും.

അര്ക്കായ ശികസേ തദ്വദഗ്നീശാസുരവായുഗാന് । ഭൂര്ഭവഃ സ്വരേ ജ്വാലിനി ശിഖാ ഹും കവചം സ്മൃതമ്

സൂര്യന്, ശിഖ, അഗ്നി, ഈശ, അസുരന്‍, വായു എന്നിവരെയും, ഭൂഃ, ഭുവഃ, സ്വഃ എന്നാക്ഷരങ്ങളാല്‍ ജ്വാലയുള്ളവനെ, ശിഖയെയും, ഹും എന്നത് കവചമായി അറിയപ്പെടുന്നു.

മാം നേത്രം വസ്തഥാര്ക്കാസ്ത്രം രാജ്ഞീ ശക്തിശ്ച നിഷ്കുഭാ । സോമോഽങ്ഗാരകോഥ ബുധോ ജീവഃ ശുക്രഃ ശനിഃ ക്രമാത്

മാം എന്നത് കണ്ണിന്‍, വാസ്തുവിന് അര്‍ക്കാസ്ത്രം, രാജ്ഞിക്ക് ശക്തി, നിഷ്കുഭാ, ശേഷം ക്രമത്തില്‍ സോമന്‍, അങ്ങാരകന്‍, ബുധന്‍, ജീവന്‍, ശുക്രന്‍, ശനി എന്നിവരെയും.

രാഹുഃ കേതുസ്തേജശ്ചണ്ഡഃ സങ്‌ക്ഷേപാദഥ പൂജനമ്। ആസനം മൂര്ത്തയേ മൂലം ഹൃദാദ്യം പരിചാരകഃ

രാഹു, കേതു, തേജസ്, ചണ്ഡന്‍ എന്നിവയും. സംക്ഷിപ്തമായി, പൂജയുടെ ക്രമം: ആസനം, മൂലമന്ത്രം, ഹൃദാദി മന്ത്രങ്ങള്‍, പരിചാരകര്‍ എന്നിവ.

വിഷ്ണവാസനം വിഷ്ണുമൂര്ത്തേ രോം ശ്രീം ശ്രീം ശ്രീധരോ ഹരിഃ। ഹ്രീം സര്വമൂര്ത്തിമന്ത്രീയമിതി ത്രൈലോക്യമോഹനഃ

വിഷ്ണുവിന്റെ ആസനം, വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപം, രോം, ശ്രീം, ശ്രീം, ശ്രീധരന്‍, ഹരി, ഹ്രീം, എല്ലാ രൂപങ്ങള്‍ക്കും മന്ത്രം — ഇതുവഴി മൂന്നു ലോകത്തെയും ആകര്‍ഷിക്കുന്നു.

ഹ്രീം ഹൃഷീകേശഃ ക്ലീം വിഷ്ണുഃ സ്വരൈര്ദ്ദീര്ഘൈര്ഹൃദാദികമ്। സമസ്തൈഃ പഞ്ചമീ പൂജാ സങ്‌ഗ്രാമാദൌ ജയാദിദാ

ഹ്രീം എന്നത് ഹൃഷീകേശനു വേണ്ടി, ക്ലീം വിഷ്ണുവിന് വേണ്ടി, ദീര്‍ഘസ്വരങ്ങളാല്‍ ഹൃദാദി മന്ത്രങ്ങള്‍ക്ക്. ഇതെല്ലാം ചേര്‍ത്ത്, അഞ്ചാം വിഭക്തിയില്‍, പൂജയും യുദ്ധത്തില്‍ ജയാദി ഫലവും.

ചക്രം ഗദാം ക്രമാച്ഛങ്ഖം മുഷലം ഖഡ്ഗശാര്ങ്ഗകമ്। പാശാങ്കുശൌ ച ശ്രീവത്സം കൌസ്തുഭം വനമാലയാ

ചക്രം, ഗദ, ശംഖം, മുഷലം, ഖഡ്ഗം, ശാരംഗം എന്ന വില്ല്, പാശം, അങ്കുശം, ശ്രീവത്സം, കൗസ്തുഭം, വനമാല — ഇവയെല്ലാം ക്രമത്തില്‍.

ശ്രീം ശ്രീര്മഹാലക്ഷ്മീതാതാര്ക്ഷ്യോ ഗുരുരിന്ദ്രാദയോഽര്ച്ചനമ്। സരസ്വത്യാസനം മൂര്ത്തിരൌം ഹ്രീം ദേവീ സരസ്വതീ

ശ്രീം, ശ്രീ, മഹാലക്ഷ്മി, താതാര്‍ക്ഷ്യന്‍, ഗുരു, ഇന്ദ്രന്‍ മുതലായവരെ ആരാധിക്കണം. സരസ്വതിയുടെ ആസനം, രൂപം, ഔം, ഹ്രീം, ദേവി സരസ്വതി.

ഹൃദാദ്യാലക്ഷ്മീര്മ്മേധാ ച കലാതുഷ്ടിശ്ച പുഷ്ടികാ। ഗൌരീ പ്രഭാമതീ ദുര്ഗാ ഗണോ ഗുരുശ്ച ക്ഷേത്രപഃ

ഹൃദാദി മന്ത്രങ്ങളില്‍ അലക്ഷ്മി, മേധ, കല, തുഷ്ടി, പുഷ്ടികാ, ഗൗരി, പ്രഭാമതി, ദുര്‍ഗ, ഗണം, ഗുരു, ക്ഷേത്രപാലകന്‍ എന്നിവരും.

തഥാ ഗം ഗണപതയേ ച ഹ്രീം ഗൌര്യൈ ച ശ്രീം ശ്രിയൈ। ഹ്രീം ത്വരിതായൈ ഹ്രീം സൌ ത്രിപുരാ ചതുര്ഥ്യന്തനമോന്തകാഃ

അതു പോലെ, ഗം എന്നത് ഗണപതിക്ക്, ഹ്രീം ഗൗരിക്ക്, ശ്രീം ശ്രീയ്ക്ക്, ഹ്രീം ത്വരിതയ്ക്ക്, ഹ്രീം, സൌ എന്നത് ത്രിപുരയ്ക്ക്, നാലാം വിഭക്തിയിലും ഓം എന്നതിലും അവസാനിപ്പിക്കണം.

പ്രണവാദ്യാഞ്ച നാമാദ്യമക്ഷരം ബിന്ദുസംയുതമ്। ഓം യുതം വാ സര്വമന്ത്രപൂജനാജ്ജപതഃ സ്മൃതാഃ

പേരിന്റെ ആദിയിൽ വരുന്ന അക്ഷരത്തിൽ ബിന്ദുവോ, അല്ലെങ്കിൽ ഓം ചേർത്തോ, അതോ കൂടെ ചേർത്ത് എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളോടും കൂടി പൂജിക്കുമ്പോൾ ജപിച്ചതായി കണക്കാക്കുന്നു.

ഹോമാത്തിലഘൃതാദ്യൈഞ്ച ധര്മ്മകാമാര്ഥമോക്ഷദാഃ। പൂജാമന്ത്രാന് പഠേദ്യസ്തു ഭുക്തഭോഗോ ദിവം വ്രജേത്

എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാകുന്ന എള്ള്, നെയ്യ് മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തുമ്പോഴും പൂജാമന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കുന്നവൻ ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം, മോക്ഷം എന്നിവ നേടുന്നു; ഈ ലോകത്തിലെ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് ശേഷം സ്വർഗത്തിൽ എത്തും.

നാരദ ഉവാച വക്ഷ്യേ സ്നാനം ക്രിയാദ്യര്ഥം നൃസിംഹേന തു മൃത്തികാമ്। ഗൃഹീത്വാ താം ദ്വിധാ കൃത്വാ മനഃ സ്ത്രാനമഥൈകയാ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ കർമങ്ങൾക്കായി ചെയ്യുന്ന സ്നാനവിധി വിശദീകരിക്കാം. നരസിംഹമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് മണ്ണ് എടുത്ത്, അതിനെ രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, ഒരു ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കണം.

നിമജ്ജയാചമ്യ വിന്യസ്യ സിംഹേന കൃതാരക്ഷകഃ। വിധിസ്നാം തതഃ കുര്യ്യാത് പ്രാണായാമപുരഃ സരമ്

ജലം മുങ്ങി ആചമനം ചെയ്ത് വച്ച ശേഷം, സിംഹമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കി, പ്രാണായാമം നടത്തി, വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്യണം.

ഹൃദി ധ്യായന് ഹരിജ്ഞാനം മന്ത്രേണാഷ്ടാക്ഷരേണ ഹി। ത്രിധാ പാണിതലേ മൃത്സനാം ദിഗ്ബന്ധം സിംഹജപ്തതഃ

ഹൃദയത്തിൽ ഹരിയുടെ ജ്ഞാനം അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ധ്യാനിച്ച്, കൈയിൽ മണ്ണ് എടുത്ത്, സിംഹമന്ത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ജപിച്ച് എല്ലാ ദിശകളിലും സംരക്ഷണം നേടണം.

വാസുദേവപ്രജപ്തേന തീര്ഥംസങ്കല്പ്യ ചാലഭേത്। ഗാത്രം വേദാദിനാ മന്ത്രൈഃ സമ്മാര്ജ്യാരാധ്യ മൂര്ത്തിനാ

വാസുദേവമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ജലം ശുദ്ധീകരിച്ച്, വേദമന്ത്രങ്ങളാലും മറ്റു മന്ത്രങ്ങളാലും ശരീരം കഴുകി, ദൈവത്തിന്റെ രൂപം ആരാധിക്കണം.

കൃത്വാഘമര്ഷണം വസ്ത്രം പരിധായ സമാചരേത്। വിന്യസ്യ മന്ത്രൈര്ദ്വിര്മ്മാര്ജ്യ പാണിസ്ഥം ജലമേവ ച

അഘമർഷണവിധി നടത്തി, വസ്ത്രം ധരിച്ച്, കൈയിൽ ജലം എടുത്ത്, മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് രണ്ടുപ്രാവശ്യം ശുദ്ധീകരിക്കണം.

നാരായണേന സംയമ്യ വായുമാഘ്രായ ചോത്സൃജേത്। ജലം ധ്യായന് ഹരിം പശ്ചദ്ദത്ത്വാര്ഘ്യം ദ്വാദശാക്ഷരമ്

നാരായണമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, അകത്തേക്ക് വലിച്ച് വിട്ട്, ജലത്തിൽ ഹരിയെ ധ്യാനിച്ച്, പിറകെ പന്ത്രണ്ടക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.

ജപ്ത്വാന്യാഞ്ഛതശസ്തസ്യ യോഗപീഠാദിതഃ ക്രമാത്। മന്ത്രാന് ദിക്‌പാലപര്യന്താനൃഷീന് പിതൃഗണാനപി

യോഗാസനത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ദിശാപാലകർ, ഋഷിമാർ, പിതൃഗണങ്ങൾ എന്നിവർക്കായി, നൂറുകണക്കിന് മറ്റ് മന്ത്രങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ജപിക്കണം.

മനുഷ്യാന് സര്വഭൂതാനി സ്ഥാവരാന്താന്യഥാവസേത്। ന്യസ്യ ചാങ്ഗാനി സംഹൃത്യ മന്ത്രാന്യാഗഗൃഹം വ്രജേത്

മനുഷ്യരും എല്ലാ ജീവികളും ചലനശക്തിയില്ലാത്തവരോളം ഉൾപ്പെടെ, അവയുടെ അംഗങ്ങൾ നിയോഗിച്ച്, പിന്നെ അവ പിന്‍വലിച്ച്, മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് പൂജാഗൃഹത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം.

ഏവമന്യാസു പൂജാസു മൂലാദ്യൈഃ സ്നാനമാചരേത്

മറ്റു എല്ലാ പൂജകളിലും, മൂലമന്ത്രവും മറ്റ് മന്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് സ്നാനം നിർവഹിക്കണം.

നാരദ ഉവാച ചക്ഷ്യേ പൂജാവിധിം വിപ്രാ യത കൃത്വാ സര്വമാപ്നുയാത്। പ്രക്ഷാലിതാങ്‌ഘ്നിരാചമ്യ വാഗ്യതഃ കൃതസക്ഷകഃ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, എല്ലാം നേടാൻ കഴിയുന്ന പൂജാവിധി ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. കാലുകൾ കഴുകി, ആചമനം ചെയ്ത്, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച്, സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കി തുടങ്ങണം.

പ്രാങ്‌മുഖഃ സ്വസ്തികം ബദ്‌ധ്വാ പദ്മാദ്യപരമേവ ച। യം വീജം നാഭിമധ്യസ്ഥം ധൂമ്രം ചണ്ഡാനിലാത്മകമ്

കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, സ്വസ്തികയും താമരയും അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും രേഖയും വരച്ച്, നാഭിയുടെ നടുവിൽ, പുകപോലുള്ള, ശക്തമായ കാറ്റുപോലുള്ള, ബീജം ധ്യാനിക്കണം.

വിശേഷയേദശേഷന്തു ധ്യായേത് കായാത്തു കല്മഷമ്। ക്ഷൌം ഹൃത്‌പങ്കജമധ്യസ്ഥം വീജം തേ ജോനിധിം സ്മരന്

ഇത് എല്ലാം പ്രത്യേകം തിരിച്ചറിയണം, ശരീരത്തിലെ മലിനതകൾ നീക്കാൻ ധ്യാനിക്കണം, ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ 'ക്ഷൗം' എന്ന ബീജം ഗർഭസ്രോതസ്സായി ഓർക്കണം.

അധോദ്ധര്വതിര്യഗ്‌ഗാഭിസ്തു ജ്വാലാഭിഃ കല്പ്രഷം ദഹേത്। ശശാങ്കാകൃതിവദ്ധ്യായേദമ്ബരസ്ഥം സുധാമ്ബുഭിഃ

താഴ്, മുകളിൽ, അറ്റത്തേക്കു ജ്വാലകൾ ഉയർത്തി, മലിനതയെ ദഹിപ്പിക്കണം; പിന്നെ, ചന്ദ്രൻപോലുള്ള രൂപം ആകാശത്ത് അമൃതധാരകളോടെ ധ്യാനിക്കണം.

ഹത്പദ്മാവ്യാപിഭിര്ദ്ദേഹം സ്വകമാപ്ലാവയേത്സുധീഃ । സുസുമ്നായോനിമാര്ഗേണ സര്വനാഡീവിസര്പ്പിഭിഃ

ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ നിന്ന് വ്യാപിക്കുന്ന കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട്, സുഷുമ്നാനാളിലൂടെ, എല്ലാ നാഡികളിലും ഒഴുകി, ജ്ഞാനി തന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ആമൃതംപോലെ നിറയ്ക്കണം.