അഗ്നിപുരാണമ്

ജിതാഃ സ്വര്ഗാത്പരിഭ്രപ്ടാ ഹരിം വൈ ശരണം ഗതാഃ। സുരാണാമമയം ദത്ത്വാ അദിത്യാ കശ്യപേന ച

ദേവന്മാർ ജയിക്കപ്പെട്ടു, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടു, പിന്നെ അവർ ഹരിയെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ദേവന്മാരുടെ خاطر, അദിതിയും കശ്യപനും മായയില്ലാത്ത ശരീരം അവനു നൽകി.

സ്തുതോഽസൌ വാമനോ ഭൂത്വാ ഹ്യദിത്യാം സ ക്രതും യയൌ। ബലേഃ ശ്രീയജമാനസ്യ, രാജദ്വാരേഽഗൃണാത് ശ്രുതിമ്

അവരെല്ലാവരും സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വാമനനായി അദിതിയുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോയി. രാജാവായ ബലിയുടെ യജ്ഞവേദിയിലെ വാതിലിൽ വേദങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്തു.

വേദാന് പഠന്തം തം ശ്രുത്വാ വാമനം വരദോഽബ്രവീത്। നിവാരിതോഽപി ശുക്രേണ ബലിര്ബ്രൂഹി യദിച്ഛസി

വാമനൻ വേദങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്യുന്നതു കേട്ട ബലി, വരദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, പറഞ്ഞു: ശുക്രൻ വിലക്കി എങ്കിലും, നീ എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നു പറയൂ.

ത്തത്തേഽഹം സമ്പ്രദാസ്യാമി,വാമനോ ബലിമബ്രവീത്। പദത്രയം ഹി ഗുര്വര്ഥം ദേഹി ദാസ്യേ തമബ്രവീത്

വാമനൻ ബലിയോട് പറഞ്ഞു: നീ ചോദിക്കുന്നതെന്തും ഞാൻ നല്കാം. എന്റെ ഗുരുവിന്റെ വേണ്ടി മൂന്നു അടി ഭൂമി തരിക. ബലി സമ്മതിച്ചു: ഞാൻ അതു നല്കാം.

തോയേ തു പതിതേ ഹസ്തേ വാമനോഽഭൂദവാമനഃ। ഭൂര്ലോകം സ ഭുവര്ലോകം സ്വര്ലേകഞ്ച പദത്രയമ്

വെള്ളം കൈയിൽ ഒഴിക്കുമ്പോൾ വാമനൻ ചെറുതായിരുന്നില്ല. മൂന്നു പടിയിൽ ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, സ്വർഗം എന്നിവ കൈവശമാക്കി.

ചക്രേ ബലിഞ്ച സുതലം തച്ഛക്രായ ദദൌ ഹരിഃ। ശക്രോ ദേവൈര്ഹരിം സ്തുത്വാ ഭുവനേശഃ സുഖീം ത്വഭൂത്

ബലിയെ സുതലലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചു, ആ ലോകം ഇന്ദ്രനു നൽകി. ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഹരിയെ സ്തുതിച്ച ഇന്ദ്രൻ ലോകങ്ങളുടെ സന്തോഷമുള്ള അധിപനായി.

വക്ഷ്യേ പരശുരാമസ്യ ചാവതാരം ശ്രൃണു ദ്വിജ। ഉദ്വതാന് ക്ഷത്രിയാന് മത്വാ ഭൂഭാരഹാണായ സഃ

പരശുരാമന്റെ അവതാരം ഞാൻ പറയാം, ദ്വിജൻ കേൾക്കൂ. ക്ഷത്രിയന്മാർ അഹങ്കാരികൾ ആയതു കണ്ടു, ഭൂഭാരമകറ്റാൻ അവൻ അവതരിച്ചുവന്നു.

അവതീര്ണോ ഹരിഃ ശാന്ത്യൈ ദേവവിപ്രാദിപാലകഃ। ജമദഗ്നേ രേണുകായാം ഭാര്ഗവഃ ശസ്ത്രപാരഗഃ

ശാന്തിക്കായി, ദേവന്മാരെയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും സംരക്ഷിക്കാൻ ഹരി അവതരിച്ചു. ജമദഗ്നിയുടെയും രേണുകയുടെയും മകനായി ഭാർഗവൻ ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യത്തോടെ ജനിച്ചു.

ദത്താത്രേയപ്രസാദേന കാര്ത്തവീര്യോ നൃപസ്ത്വഭൂത്। സഹസ്ത്രബാഹുഃ സര്വോര്വീപതിഃ സ മൃഗയാം ഗതഃ

ദത്താത്രേയന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ കാർത്തവീര്യൻ രാജാവായി, ആയിരം കൈകളോടെ, ഭൂമിയുടെ അധിപനായി. അവൻ വേട്ടയാടാൻ പോയി.

ശ്രാന്തോ നിമന്ത്രിതോഽരണ്യേ മുനിനാ ജമദഗ്നിനാ। കാമധേനുപ്രഭാവേണ ഭോജിതഃ സബലോ നൃപഃ

ക്ലാന്തനായ രാജാവിനെ വനത്തിൽ ജമദഗ്നി മুনি ക്ഷണിച്ചു. കാമധേനുവിന്റെ ശക്തിയാൽ രാജാവിനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും അഹാരം നൽകി.

അപ്രാര്ഥയത് കാമധേനും യദാ സ ന ദദൌ തദാ। ഹൃതവാനഥ രാമേണ ശിരശ്ഛിത്ത്വാ നിപാതിതഃ

അവൻ കാമധേനുവിനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ നിഷേധം ലഭിച്ചപ്പോൾ, അവളെ പിടിച്ചു. അപ്പോൾ രാമൻ അവന്റെ തല വെട്ടി വീഴ്ത്തി.

യുദ്ധേ പരശുനാ രാജാ ധേനുഃ സ്വാശ്രമമായയൌ । കാര്ത്തവീര്യസ്യ പുത്രസ്തു ജമദഗ്നിര്നിപാതിതഃ

യുദ്ധത്തിൽ, രാമൻ പരശു കൊണ്ട് രാജാവിനെ കൊല്ലുകയും, ആ പശു തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കാർത്തവീര്യന്റെ മകൻ ജമദഗ്നിയെ കൊന്നു.

രാമേ വനം ഗതേ വൈരാദഥ രാമഃ സമാഗതഃ। പിതരം നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ പിതൃനാശാഭിമര്ഷിതഃ

രാമൻ വനത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, വൈരാഗ്രഹത്തിൽ രാമൻ തിരിച്ചുവന്നു. പിതാവിനെ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി കണ്ടപ്പോൾ, പിതാവിന്റെ മരണദുഃഖത്തിൽ അവൻ ക്രോധംകൊണ്ട് പിടിക്കപ്പെട്ടു.

ത്രിഃ സപ്തകൃത്വഃ പൃഥിവീം നിഃക്ഷത്രാമകരോദ്വിഭുഃ। കുരുശ്രേത്രേ പഞ്ച കുണ്ഡാന് കൃത്വാ സന്തര്പ്യ വൈ പിതൃന്

വലിയ ശക്തനായവൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഏഴു തവണ ഭൂമിയെ നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്തതാക്കി; കുറുക്ഷേത്രത്തിൽ അഞ്ചു യാഗകുണ്ടങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച്, പിതൃകൾക്ക് യഥാവിധി തൃപ്തി നൽകി.

കാശ്യപായ മഹീം ദത്ത്വാ മഹേന്ദ്രേ പര്വതേ സ്ഥിതഃ। കൂര്മ്മസ്യ ച വരാഹസ്യ നൃസിംഹസ്യ ച വാമനമ്

കശ്യപന് ഭൂമി നൽകി, മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ താമസിച്ചു; കൂർമം, വരാഹം, നരസിംഹം, വാമനം എന്നിങ്ങനെ അവതാരങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു.

അവതാരം ച രാമസ്യ ശ്രുത്വാ യാതി ദിവം നരഃ

രാമന്റെ അവതാരകഥയും കേട്ടാൽ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തും.

അഗ്നിരുവാച രാമായണമഹം വക്ഷ്യേ നാരദേനോദിതം പുരാ। വാല്മീകയേ യഥാ തദ്വത് പഠിതം ഭുക്തിമുക്തിദമ്

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ഞാൻ നാരദൻ പഴയകാലത്ത് പറഞ്ഞതുപോലെയും, വാല്മീകി പാരായണം ചെയ്തതുപോലെയും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന രാമായണം പറയാം.

നാരദ ഉവാച വിഷ്ണുനാഭ്യവ്ജജോ ബ്രഹ്മാ മരീചിര്ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ। മരീചേഃ കശ്യപസ്തസ്മാത് സൂര്യോ വൈവസ്വതോ മനുഃ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനായി മരീചി; മരീചിയിൽ നിന്ന് കശ്യപൻ, അവനിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ, സൂര്യനിൽ നിന്ന് വൈവസ്വതന്റെ മകനായ മനു.

തതസ്തസ്മാത്തഥേക്ഷ്വാകുസ്തസ്യ വംശേ കകുത്സ്ഥകഃ। കകുത്സ്ഥസ്യ രഘുസ്തസ്മാദജോ ദശരഥസ്തതഃ

അതിനുശേഷം അവനിൽ നിന്ന് ഇക്ഷ്വാകു ജനിച്ചു; ആ വംശത്തിൽ കകുത്സ്ഥൻ; കകുത്സ്ഥനിൽ നിന്ന് രഘു, അവനിൽ നിന്ന് അജൻ, പിന്നെ ദശരഥൻ.

രാവണാദേര്വധാര്ഥായ ചതുര്ദ്ധാഭൂത സ്വയം ഹരിഃ। രാജ്ഞോ ദശരഥാദ്രാമഃ കൌശല്യായാം ബഭൂവ ഹ

രാവണനും മറ്റുള്ളവരെയും സംഹരിക്കാൻ ഹരി സ്വയം നാലായി വിഭജിച്ചു; രാജാവായ ദശരഥനിൽ നിന്ന് കൗശല്യയ്ക്ക് രാമൻ ജനിച്ചു.

കൈകേയ്യാം ഭരതഃ പുത്രഃ സുമിത്രായാഞ്ച ലക്ഷ്മണഃ। ശത്രുഘ്നഃ ഋഷ്യശ്രൃങ്ഗേണ താസു സന്ദത്തപായസാത്

കൈകേയിക്ക് ഭാരതൻ ജനിച്ചു; സുമിത്രയ്ക്ക് ലക്ഷ്മണനും ശത്രുഘ്നനും, ഋശ്യശൃംഗൻ രാജമഹിഷിമാർക്ക് നൽകിയ പായസം കഴിച്ചതിനാൽ.

പ്രാശിതാദ്യജ്ഞസംസിദ്ധാദ്രാദ്രാമാദ്യാശ്ച സമാഃ പിതുഃ। യജ്ഞവിധ്നവിനാശായ വിശ്വാമിത്രാര്ഥിതോ നൃപഃ

യാഗത്തിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച പായസം കഴിച്ചതിനുശേഷം രാമനും സഹോദരന്മാരും പിതാവിനൊപ്പം വർഷങ്ങൾ കഴിച്ചു; യാഗത്തിന് തടസ്സം വരുത്തുന്നവരെ നശിപ്പിക്കാൻ വിശ്വാമിത്രൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ രാജാവ് അവരെ അയച്ചു.

രാമം സമ്പ്രേഷയാമാസ ലക്ഷ്മണം മുനിനാ സഹ। രാമോ ഗതോഽസ്ത്രശസ്ത്രാണി ശിക്ഷിതസ്താഡകാന്തകൃത

രാമനും ലക്ഷ്മണനും മുനിയോടൊപ്പം അയച്ചു; രാമൻ പോയി ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും പഠിച്ചു, താടകയെ സംഹരിച്ചു.

മാരീചം മാനവാസ്ത്രേണ മോഹിതം ദൂരതോഽനയത്। സുബാഹും യജ്ഞഹന്താരം സബലഞ്ചാവധീദ് ബലീ

മാരീചനെ മാനവാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ദൂരത്ത് നിന്ന് ഭ്രമിപ്പിച്ചു; യാഗം നശിപ്പിച്ച സുബാഹുവിനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും ശക്തനായ രാമൻ സംഹരിച്ചു.

സിദ്ധാശ്രമനിവാസീ ച വിശ്വാമിത്രാദിഭിഃ സഹ। ഗതഃ ക്രതും മൈഥിലസ്യ ദ്രഷ്ടുഞ്ചാപംസഹാനുജഃ

സിദ്ധാശ്രമത്തിൽ വിശ്വാമിത്രനും മറ്റും കൂടെ താമസിച്ചു; മിഥിലാരാജാവിന്റെ യാഗം കാണാനും വില്ല് കാണാനും സഹോദരനോടൊപ്പം പോയി.

ശതാനന്ദനിമിത്തേന വിശ്വാമിത്രപ്രഭാവതഃ। രാമായ കഥിതോ രാജ്ഞാ സമുനിഃ പൂജിതഃ ക്രതൌ

ശതാനന്ദന്റെ ക്രമീകരണത്തിലും വിശ്വാമിത്രന്റെ ശക്തിയിലും, യാഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട മുനി രാജാവായ രാമനോട് കഥ പറഞ്ഞു.

ധനുരാപൂരയാമാസ ലീലയാ സ ബഭഞ്ജ തത് । വീര്യശുല്കഞ്ച ജനകഃ സീതാം കന്യാന്ത്വയോനിജാമ്

രാമൻ ലീലയായി വില്ല് വലിച്ച് തകർത്തു; ജനകൻ വീര്യശulkaമായി ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത സീതയെ നൽകി.

ദദൌ രാമായ രാമോഽപി പിത്രാദൌ ഹി സമാഗതേ। ഉപയേമേ ജാനകീന്താമുര്മിലാം ലക്ഷ്മണസ്തഥാ

അവളെ രാമന് നൽകി; പിതാവും മറ്റുള്ളവരും എത്തിയപ്പോൾ രാമൻ ജാനകിയെ വിവാഹം ചെയ്തു, ലക്ഷ്മണൻ ഉർമിലയെയും വിവാഹം ചെയ്തു.

ശ്രുതകീര്ത്തിം മാണ്ഡവീഞ്ച കുശധ്വജസുതേ തഥാ। ജനകസ്യാനുജസ്യൈതേ ശത്രുഘ്നഭരതാവുഭൌ

ശ്രുതകീർത്തിയും മാണ്ഡവിയും, ജനകന്റെ അനിയനായ കുശധ്വജന്റെ പുത്രിമാർ, ശത്രുഘ്നനും ഭാരതനും വിവാഹം ചെയ്തു.