അഗ്നിപുരാണമ്

അധികൃത്യ സധര്മ്മാംശ്ച കല്പേ തത്പുരുഷേഽര്പയേത്। വാമനം ദശസാഹസ്രം ധൌമകല്പേ ഹരേഃ കഥാ ।। ൨൭൨.

ധാർമ്മികരെയും പരിഗണിച്ച് കല്പത്തിൽ തത്പുരുഷപുരാണം അർപ്പിക്കണം. വാമനപുരാണം പത്തായിരം ശ്ലോകങ്ങളാണ്; ധൗമകല്പത്തിൽ ഹരിയുടെ കഥയും ഉണ്ട്.

ദദ്യാത് ശരദി വിഷുവേ ധര്മാര്ഥാദിനിവോധനമ് । കൂര്മഞഅചാഷ്ടസഹസ്രഞ്ച കൂര്മോക്തഞ്ച രസാതലേ ।। ൨൭൨.

ശരത്കാല സമവേഷത്തിൽ, ധർമ്മം, അർത്ഥം തുടങ്ങിയവയുടെ ഉപദേശം ദാനം ചെയ്യണം. കൂടാതെ, കൂർമൻ പാതാളത്തിൽ പറഞ്ഞ കൂർമപുരാണം എട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളാണ്.

ഇന്ദ്രദ്യുമ്നപ്രസങ്ഗേന ദദ്യാത്തദ്ധേമകൂര്മവത് । ത്രയോദശസഹസ്രാണി മാത്സ്യം കല്പാദിതോഽബ്രവീത് ।। ൨൭൨.

ഇന്ദ്രദ്യുമ്നന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കൂർമനോടൊപ്പം അതു ദാനം ചെയ്യണം. കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ പറഞ്ഞ മത്സ്യപുരാണം പതിമൂന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളാണ്.

മത്സ്യോ ഹി മനവേ ദദ്യാദ്വിഷുവേ ഹേമമത്സ്യവത് । ഗാരുड़ഞ്ചാഷ്ടസാഹസ്രം വിഷ്ണൂക്തന്താര്ക്ഷകല്പകേ ।। ൨൭൨.

മത്സ്യപുരാണം മനുവിനോടു സമവേഷത്തിൽ പൊൻമത്സ്യത്തോടൊപ്പം ദാനം ചെയ്യണം. വിഷ്ണു താർക്ഷ്യകല്പത്തിൽ പറഞ്ഞ ഗരുഡപുരാണം എട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളാണ്.

വിശ്വാണ്ഡാദ്‌ഗരുड़ോത്പത്തിം തദ്ദദ്യാദ്ധേമഹംസവത് । ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മാണ്ഡമാഹാത്മ്യമധികൃത്യാബ്രവീത്തു ।। ൨൭൨.

വിശ്വാണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് ഗരുഡന്റെ ഉത്ഭവം — അതു പൊൻഹംസത്തോടൊപ്പം ദാനം ചെയ്യണം. ബ്രഹ്മാവ് ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ മഹത്വം പരിഗണിച്ച് പറഞ്ഞു.

വാചകം പൂജയേദാദൌ ഭോജയേത് പായസൈര്ദ്വിജാന് । ഗോഭൂഗ്രാമസുവര്ണാദി ദദ്യാത്പര്വണി പര്വണി ।। ൨൭൨.

ആദ്യമായി വാചകനെ ആദരിക്കണം, ദ്വിജന്മാരെ പായസം നൽകി ഭോജനമാക്കണം. എല്ലാ ഉത്സവങ്ങളിലും പശു, ഭൂമി, ഗ്രാമം, പൊന്നു മുതലായവ ദാനം ചെയ്യണം.

സമാപ്തേ ബാരതേ വിപ്രം സംഹിതാപുസ്തകാന്യജേത് । ശുഭേ ദേശേ നിവേശ്യാഥ ക്ഷൌമവസ്ത്രാദിനാവൃതാന് ।। ൨൭൨.

സമാപ്തിയിൽ, ബ്രാഹ്മണനെ പൂജിച്ച് സംഹിതാപുസ്തകങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. അവ ശുഭപ്രദേശത്ത് ക്ഷൗമവസ്ത്രം മുതലായവയിൽ പൊതിഞ്ഞ് വയ്ക്കണം.

നരനാരായണഔ പൂജ്യൌ പുസ്തകാഃ കുസുമാദിഭിഃ । ഗോഽന്നഭൂഹേമ ദത്വാഥ ഭോജയിത്വാ ക്ഷമാപയേത് ।। ൨൭൨.

നരനും നാരായണനും പൂജിക്കണം; പുസ്തകങ്ങൾ പൂക്കളും മറ്റും ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പിക്കണം. പശു, അന്നം, ഭൂമി, പൊന്നു എന്നിവ നൽകി, ഭോജനമാക്കി, ക്ഷമ ചോദിക്കണം.

മഹാദാനാനി ദേയാനി രത്നാനി വിവിധാനി ച । മാസകൌ ദ്വൌ ത്രയശ്ചൈവ മാസേ മാസേ പ്രദാപയേത് ।। ൨൭൨.

മഹാദാനങ്ങളും വിവിധ രത്നങ്ങളും ദാനം ചെയ്യണം. ഓരോ മാസവും രണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന് ജോടികൾ വീതം വിതരണം ചെയ്യണം.

അയനാദൌ ശ്രവകസ്യ ദാനമാദൌ വിധീയതേ । ശ്രീതൃഭിഃ സകലൈഃ കാര്യ്യം ശ്രാവകേ പൂജനം ദ്വിജ ।। ൨൭൨.

യാത്രയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഭക്തന് ദാനം ചെയ്യണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭക്തന്റെ പൂജയും എല്ലാ ശ്രോതാക്കളോടൊപ്പം ചേർന്ന് നടത്തണം, ദ്വിജന്മാരേ.

ഇതിഹാസപുരാണാനാം പുസ്തകാനി പ്രയച്ഛതി । പൂജയിത്വായുരാരോഗ്യം സ്വര്ഗമോക്ഷമവാപ്നുയാത് ।। ൨൭൨.

ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും അടങ്ങിയ പുസ്തകങ്ങൾ ആരെങ്കിലും പൂജ ചെയ്ത് നൽകുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ദീർഘായുസും ആരോഗ്യവും സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നേടും.

അഗ്നിരുവാച സൂര്യ്യവംശം സോമവംശം രാജ്ഞാം വംശം വദാമി തേ । ഹരേര്ബ്രഹ്മാ പദ്മഗോഽഭൂന്മരീചിര്ബ്രഹ്മണാഃ സുതഃ ।। ൨൭൩.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ഞാൻ സൂര്യവംശവും ചന്ദ്രവംശവും രാജാക്കന്മാരുടെ വംശവും പറയാം. ഹരി, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവായി; മരീചി ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനായിരുന്നു.

മരീചേഃ കശ്യപസ്തസ്മാദ്വിവസ്വാംസ്തസ്യ പത്ന്യപി । സംജ്ഞാ രാജ്ഞീ പ്രഭാ തിസ്രോ രാജ്ഞീ രൈവതപുത്രികാ ।। ൨൭൩.

മരീചിയിൽ നിന്ന് കശ്യപൻ ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് വിവസ്വാൻ. വിവസ്വാന്റെ ഭാര്യമാർ സംജ്ഞ, രാജ്ഞി, പ്രഭാ—റൈവതന്റെ മൂന്ന് പുത്രിമാർ.

രേവന്തം സുഷുവേ പുത്രം പ്രഭാതഞ്ച ചപ്രഭാ രവേഃ । ത്വാഷ്ട്രീ സംജ്ഞാ മനും പുത്രം യമലൌ യമുനാം യമമ് ।। ൨൭൩.

പ്രഭാ സൂര്യനു വേണ്ടി രേവന്തനും പ്രഭാതനും ജനിച്ചു; ത്വഷ്ട്രിയുടെ സംജ്ഞ മനുവിനെ മകനായി ജനിപ്പിച്ചു, യമനു യമനും യമുനയും ഇരട്ടകളായി.

ഛായാ സംജ്ഞാ ച സാവര്ണിം മനും വൈവസ്വതം സുതമ് । ശനിഞ്ചി തപതീം വിഷ്ടിം സംജ്ഞായാഞ്ചാശ്വിനൌ പുനഃ ।। ൨൭൩.

ഛായയും സംജ്ഞയും ചേർന്ന് സാവർണിമനുവിനെയും വൈവസ്വതമനുവിനെയും മക്കളായി ജനിപ്പിച്ചു; ശനി, തപതി, വിഷ്ടി, വീണ്ടും സംജ്ഞയിൽ അശ്വിനീദേവന്മാരെയും.

മനോര്വൈവസ്വതസ്യാസന് പുത്രാ വേ ന ച തത്സമാഃ । ഇക്ഷ്വാകുശ്ചൈവ നാഭാഗോ ധൃഷ്ടഃ ശര്യ്യാതിരേവ ച ।। ൨൭൩.

വൈവസ്വതമനുവിന് അനേകം പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ ആരും അവനു തുല്യരായിരുന്നില്ല: ഇക്ഷ്വാകു, നാഭാഗ, ധൃഷ്ട, ശര്യാതി എന്നിവരും.

നരിഷ്യന്തസ്തഥാ പ്രാംശുര്നാഭാഗാദിഷ്ടസത്തമാഃ । കരുഷശ്ച പൂഷധ്രശ്ച അയോധ്യായാം മഹാബലാഃ ।। ൨൭൩.

നരിഷ്യന്തൻ, പ്രാംശു, നാഭാഗ, ഇഷ്ടൻ എന്നിവരും, അയോഗ്യയിൽ കരുഷനും പൂഷധ്രനും മഹാബലന്മാരായിരുന്നു.

കന്യേലാ ച മനോരാസീദ്‌ബുധാത്തസ്യാം പുരൂരവാഃ । പുരൂരവസമുത്പാദ്യ സേലാ സുദ്യുമ്നതാങ്ഗതാ ।। ൨൭൩.

മനുവിന് ഇല എന്ന ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; ബുധനിൽ നിന്ന് അവൾ പുരൂരവസിനെ ജനിപ്പിച്ചു. പുരൂരവസിനെ ജനിപ്പിച്ച ശേഷം ഇല സുദ്യുമ്നനായി മാറി.

സുദ്യുമ്നാദുത്കലഗയൌ വിനതാശ്വസ്ത്രയോ നൃപാഃ । ഉത്കലസ്യോത്കലം രാഷ്ട്ര വിനതാശ്വസ്യ പശ്ചിമാ ।। ൨൭൩.

സുദ്യുമ്നനിൽ നിന്ന് ഉത്കല, ഗയ, വിനതാശ്വൻ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് രാജാക്കന്മാർ ജനിച്ചു. ഉത്കലന്റെ രാജ്യം ഉത്കലമായിരുന്നു; വിനതാശ്വന്റെ രാജ്യം പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തായിരുന്നു.

ദിക്‌ സര്വ്വാ രാജവര്യ്യസ്യ ഗയസ്യ തു ഗയാപുരീ । വശിഷ്ഠവാക്യാത് സുദ്യുമ്നഃ പ്രതിഷ്ഠാനമവാപ ഹ ।। ൨൭൩.

ഗയ എന്ന മഹാരാജാവിന്റെ ആധിപത്യം എല്ലാ ദിശകളിലുമുണ്ടായിരുന്നു; വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് സുദ്യുമ്നന് പ്രതിഷ്ഠാനപുരി ലഭിച്ചു.

തത് പുരൂരവസേ പ്രാദാത്സുദ്യുമ്നോ രാജ്യമാപ്യ തു । നരിഷ്യതഃ ശകാഃ പുത്രാ നാഭാഗസ്യ ച വൈഷ്ണവഃ ।। ൨൭൩.

സുദ്യുമ്നൻ രാജ്യം നേടിയ ശേഷം അത് പുരൂരവസിന് നൽകി; നരിഷ്യന്തന്റെ പുത്രന്മാർ ശകന്മാരായിരുന്നു, നാഭാഗന്റെ പുത്രൻ വൈഷ്ണവൻ.

അമ്ബരീഷഃ പ്രജാപാലോ ധാര്ഷ്ടകം ധൃഷ്ടതഃ കുലമ് । സുകല്ഗനര്ത്തൌ ശര്യ്യാതേര്വൈരോഹ്യാനര്ത്തതോ നൃപഃ ।। ൨൭൩.

അംബരീഷൻ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു; ധൃഷ്ടനിൽ നിന്ന് ധാർഷ്ടക വംശം; ശര്യാതിയിൽ നിന്ന് സുകൽഗനും നർത്തനും, അനർത്തനിൽ നിന്ന് വൈരോഹ്യ എന്ന രാജാവും.

അനാര്ത്തവിഷയശ്ചാസീത് പുരീ ചാസീത് കുശസ്ഥലീ । രേവസ്യ രൈവതഃ പുത്രഃ കകുദ്മീ നാമ ധാര്മികഃ ।। ൨൭൩.

അനർത്ത ദേശവും കുശസ്ഥലീ എന്ന നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നുവു; രേവയുടെ മകൻ രൈവതൻ, കകുദ്മി എന്ന ധാർമ്മികൻ.

ജ്യേഷ്ഠഃ പുത്രശതസ്യാസീദ്രാജ്യം പ്രാപ്യ [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php കുശസ്ഥലീമ്] । സ കന്യാസഹിതഃ ശ്രുത്വാ ഗാന്ധര്വ്വം ബ്രഹ്മണോഽന്തികേ ।। ൨൭൩.

അവൻ നൂറ് പുത്രന്മാരിൽ മൂത്തവനായിരുന്നു; കുശസ്ഥലീ രാജ്യം നേടിയ ശേഷം, തന്റെ മകളോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഗന്ധർവഗാനം കേൾക്കാൻ പോയി.

മുഹൂര്ത്തഭൂതം ദേവസ്യ മര്ത്യേ ബഹുയുഗം ഗതമ് । ആജഗാമ ജവേനാഥ സ്വാം പുരീം യാദവൈര്വൃതാമ് ।। ൨൭൩.

ദേവന്മാർക്കു ഒരു നിമിഷം മാത്രം കഴിഞ്ഞു, മനുഷ്യർക്കു അനേകം യുഗങ്ങൾ കടന്നു; പിന്നെ വേഗത്തിൽ അവൻ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി, യാദവന്മാരാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നതായി കണ്ടു.

കൃതാം ദ്വാരവതീം നാമ ബഹുദ്വാരാം മനോരമാമ് । ഭോജവൃഷ്ണയന്ധകൈര്ഗുപ്താം വാസുദേവപുരോഗമൈഃ ।। ൨൭൩.

അവൻ ദ്വാരവതീ എന്ന മനോഹരമായ, അനേകം വാതിലുകളുള്ള നഗരത്തെ കണ്ടു; ഭോജന്മാരും വൃഷ്ണിമാരും അന്ധകന്മാരും വാസുദേവനെ മുന്നിൽ നിർത്തി അതിനെ സംരക്ഷിച്ചു.

രേവതീം ബലദേവായ ദദൌ ജ്ഞാത്വാ ഹ്യനിന്ദിതാമ । തപഃ സുമേരുശിഖരേ തപ്ത്വാ വിഷ്ണവാലയം ഗതഃ ।। ൨൭൩.

അവളെ അപവാദമില്ലാത്തവളെന്ന് അറിഞ്ഞ് രേവതിയെ ബാലരാമനു നൽകി; സുമേരു പർവ്വതശിഖരത്തിൽ തപസ്സു ചെയ്ത ശേഷം വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയി.

നാഭാഗസ്യ ച പുത്രൌ ദ്വൌ വൈശ്യൌ ബ്രാഹ്മണാതാം ഗതൌ । കരൂഷസ്യ തു കാരൂഷാഃ ക്ഷത്രിയാ യുദ്ധദുര്മ്മദാഃ ।। ൨൭൩.

നാഭാഗന് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇരുവരും വൈശ്യരായി ജനിച്ച് പിന്നീട് ബ്രാഹ്മണരായി. കരൂഷനിൽ നിന്ന് കരൂഷന്മാർ ജനിച്ചു; അവർ യുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം ധൈര്യശാലികളായ ക്ഷത്രിയർ ആയിരുന്നു.

ശൂദ്രത്വഞ്ച പൃഷധ്രോഽഗാദ്ധിംസയിത്വാ ഗുരോശ്ച ഗാമ് । മനുപുത്രാദഥേക്ഷആകോര്വികുക്ഷഇര്ദേവരാഡഭൂത് ।। ൨൭൩.

പൃഷധ്രൻ ഗുരുവിന്റെ പശുവിനെ കൊല്ലുകയും അതിനാൽ ശൂദ്രനായി മാറുകയും ചെയ്തു. മനുവിന്റെ പുത്രനായ ഇക്ഷ്വാകുവിൽ നിന്ന് വികുക്ഷിയുടെ വയറ്റിൽ നിന്ന് ദേവരാജൻ ജനിച്ചു.