അഗ്നിപുരാണമ്

അരണ്യം യാന്തി വാ ഗ്രാമ്യാഃ ജലം യാന്തി സ്ഥലോദ്ഭവാഃ । സ്ഥലം വാ ജലജാ യാന്തി രാജാദ്വാരാദികേ ശിവാഃ ।। ൨൬൩.

ഗൃഹമൃഗങ്ങൾ കാട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും, ജലജീവികൾ കരയിലേക്ക് വരുമ്പോഴും, കരജീവികൾ വെള്ളത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും, ശുഭമായവ രാജാവിന്റെ വാതിലിലേക്കും മറ്റിടങ്ങളിലേക്കും വരുമ്പോഴും.

പ്രദോഷേ കുക്കുടോ വാസേ ശിവാ ചാര്കോദയേ ഭവേത് । ഗൃഹങ്കപോതഃ പ്രവിശേത് ക്രവ്യാദ്വാ മൂര്ദിധ്ന ലീയതേ ।। ൨൬൩.

സന്ധ്യാകാലത്ത് കോഴി വീട്ടിൽ താമസിച്ചാൽ, സൂര്യോദയത്തിൽ ശുഭപക്ഷി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടാൽ, കപോതം വീട്ടിൽ കടന്നാൽ, മാംസഭക്ഷി മൃഗം മേൽക്കൂരയിൽ കിടന്നാൽ.

മധുരാം മക്ഷികാം കുര്യ്യാംത് കാകോ മൈഥുനഗോ ദൃശി । പ്രാസാദതോരണോദ്യാനദ്വാരപ്രാകാരവേശ്മനാം ।। ൨൬൩.

തേനീച്ചകൾ തേൻ ഉണ്ടാക്കുമ്പോഴും, കാക്ക കൂട്ടുകൂടുന്നത് കാണുമ്പോഴും, ഗോപുരം, കവാടം, തോട്ടം, വാതിൽ, മതിൽ, വീടുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ.

അനിമിത്തന്തു പതനം ദൃढ़ാനാം രാജമൃത്യവേ । രജസാ വാഥ കധൂമേന ദിശോ യത്ര സമാകുലാഃ ।। ൨൬൩.

കാരണമില്ലാതെ ശക്തമായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർന്നുവീണാൽ രാജാവിന്റെ മരണത്തിന് സൂചനയാകും; അല്ലെങ്കിൽ, പൊടി അല്ലെങ്കിൽ പുക കാരണം ദിശകൾ അശാന്തമാകുമ്പോൾ.

കേതൂദയോപരാഗൌ ച ഛിദ്രതാ ശശിസൂര്യയോഃ । ഗ്രഹര്ക്ഷവികൃതിര്യത്ര തത്രാപി ഭയമാദിശേത് ।। ൨൬൩.

ധൂമകേതു ഉദയം അഥവാ അസ്തമനം, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കുഴപ്പങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങൾക്കും നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും ദോഷം വന്നിടത്തോളം ഭയം ഉണ്ടാകും.

അഗ്നിര്യത്ര ന ദീപ്യേത സ്ത്രവന്തേ ചോദകുമ്ഭകാഃ । മൃതിര്ഭയം ശൂന്യ്താദിരുത്പാതാനാം ഫലമ്ഭവേത് ।। ൨൬൩.

എവിടെ അഗ്നി കത്തുന്നില്ല, വെള്ളക്കലശങ്ങൾ ചോർന്നുപോകുന്നു, അവിടെയുള്ള അശുഭസൂചനകളാൽ മരണം, ഭയം, ശൂന്യത, മറ്റു ദുരന്തങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

പുഷ്കര ഉവാച ദേവപൂജാദികം കര്മ വക്ഷ്യേ ചോത്പാതമര്ദനമ് । ആപോഹിഷ്ഠേതി തിസൃഭിഃ സ്നാതോഽര്ഘ്യം വിഷ്ണവേര്പയേത് ।। ൨൬൪.

പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: ദേവതാപൂജയും ദുരിതങ്ങൾ അകറ്റുന്ന വഴികളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; ആപോഹിഷ്ഠ എന്ന മൂന്ന് മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് സ്നാനം കഴിച്ചശേഷം, വിഷ്ണുവിന് അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.

ഹിരണ്യവര്ണാ ഇതി ച പാദ്യഞ്ച തിസൃഭിര്ദ്വിജ । ശന്ന ആപോ ഹ്യാചമനമിദമാപോഽഭിഷേചനം ।। ൨൬൪.

ഹിരണ്യവർണ്ണാ എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് മൂന്നു മന്ത്രങ്ങളാൽ പാദ്യം അർപ്പിക്കണം, ദ്വിജൻ; ശന്ന ആപോ എന്നത് ആചമനത്തിന്, ഈ വെള്ളം അഭിഷേകത്തിന്.

രഥേ അക്ഷേ ച തിസൃഭിര്ഗന്ധം യുവേതി വസ്ത്രകം । പുഷ്പം പുഷ്പവതീത്യേവം ധൂപം ധൂപോസി ചാപ്യഥ ।। ൨൬൪.

രഥത്തിലും ചക്രത്തിലും മൂന്നു മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് ഗന്ധം അർപ്പിക്കണം; യുവേതി എന്നത് വസ്ത്രത്തിന്, പുഷ്പം പുഷ്പവതീ എന്നത് പുഷ്പത്തിന്, ധൂപം ധൂപോസി എന്നത് ധൂപത്തിനും.

തേജോസി ശുക്രം ദീപം സ്യാന്മധുപര്കം ദധീതി ച । ഹിരണ്യഗര്ഭ ഇത്യഷ്ടാവൃചഃ പ്രോക്താ നിവേദനേ ।। ൨൬൪.

തേജോസി എന്നത് നെയ്യിന്, ശുക്രം ദീപത്തിന്, മധുപർകം തേൻമിശ്രിതത്തിന്, ദധിതി തൈരിന്; ഹിരണ്യഗർഭ എന്ന എട്ട് മന്ത്രങ്ങൾ നിവേദനത്തിന് ഉച്ചരിക്കണം.

അന്നസ്യ മനുജശ്രേഷ്ഠ പാനസ്യ ച സുഗന്ധിനഃ । ചാമരവ്യജനോപാനച്ഛത്രം യാനാസനേ തഥാ ।। ൨൬൪.

ഭക്ഷ്യത്തിന്, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ, സുഗന്ധമുള്ള പാനത്തിന്, ചാമരം, വീശ്, കാൽച്ചരക്കൾ, കുട, വാഹനങ്ങൾ, ഇരിപ്പിടം എന്നിവയും അർപ്പിക്കണം.

യത് കിഞ്ചിദേവമാദി സ്യാത്സാവിത്രേണ നിവേദയേത് । പൌരുഷന്തു ജപേത് സൂക്തം തദേബ ജുഹുയാത്തഥാ ।। ൨൬൪.

ഇതുപോലെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ സാവിത്രി മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പണം നടത്തണം. അതിന് അനുയോജ്യമായ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച്, അതേവിധം തന്നെ അർപ്പണം ആവർത്തിക്കണം.

അര്ച്ചാഭാവേ തഥാ വേദ്യാഞ്ജലേ പൂര്ണഘടേ തഥാ । നദീതീതരേഽഥ കമലേ ശാന്തിഃ സ്യാദ്വിഷ്ണുപൂജനാത് ।। ൨൬൪.

പ്രതിമ ഇല്ലാത്തപക്ഷം, വേദി, കയ്യൊപ്പിച്ചിരിപ്പ്, നിറഞ്ഞ കലശം, നദീതീരം, അല്ലെങ്കിൽ താമരപൂവ് എന്നിവയിൽ വിശ്ണുവിനെ ആരാധിച്ചാൽ മനസ്സിന് ശാന്തി ലഭിക്കും.

തതോ ഹോമഃ പ്രകര്ത്തവ്യോ ദീപ്യമാനേ വിഭാവസൌ । പരിസമ്മൃജ്യ പര്യ്യുക്ഷ്യ പരിസ്തീര്യ്യ പരിസ്തരൈഃ ।। ൨൬൪.

അതിനുശേഷം, തീ തെളിഞ്ഞ് കത്തുമ്പോൾ ഹോമം നടത്തണം. അതിന് മുമ്പ് ശുദ്ധീകരിച്ച്, വെള്ളം തളിച്ച്, ആവശ്യമായ വസ്തുക്കൾ ചിതറി ഒരുക്കണം.

സര്വ്വാന്നാഗ്രം സമുദ്‌ധൃത്യ ജുഹുയാത് പ്രയതസ്തതഃ । വാസുദേവായ ദേവായ പ്രഭവേ ചാവ്യയായ ച ।। ൨൬൪.

ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ എല്ലാ വിഭവങ്ങളിൽനിന്നും ഏറ്റവും നല്ല ഭാഗം എടുത്ത് വാസുദേവനെന്ന ദൈവത്തോടും, പ്രഭുവിനോടും, ശാശ്വതനോടും അർപ്പിക്കണം.

അഗ്നയേ ചൈവ സോമായ മിത്രായ വരുണായ ച । ഇന്ദ്രായ ച മഹാഭാഗ ഇന്ദ്രാഗ്നിഭ്യാം തഥൈവ ച ।। ൨൬൪.

അഗ്നിക്കു, സോമനോടും, മിത്രനോടും, വരുണനോടും, മഹാഭാഗനായ ഇന്ദ്രനോടും, അഗ്നിയോടൊപ്പം ഇന്ദ്രനോടും അർപ്പണം നടത്തണം.

വിശ്വേഭ്യശചൈവ ദേവേബ്യഃ പ്രജാനാം പതയേ നമഃ । അനുമത്യൈ തഥാ രാമ ധന്വന്തരയ ഏവ ച ।। ൨൬൪.

എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും, സകല ജീവികളുടെ അധിപതിക്കുമുള്ള നമസ്കാരം; അനുമതി, രാമൻ, ധന്വന്തരി എന്നിവർക്കും അർപ്പണം ചെയ്യണം.

വാസ്തോഷ്പത്യൈ തതോ ദേവ്യൈ തതഃ സ്വിഷ്ടികൃതേഽഗ്നയേ । സച്തുര്ഥ്യന്തനാമ്നാ തു ഹുത്വൈതേബ്യോ ബലിം ഹരേത് ।। ൨൬൪.

അതിനുശേഷം വാസ്തോഷ്പതി ദേവിക്ക്, പിന്നെ ദേവിയ്ക്ക്, പിന്നെ ഹോമം ശുദ്ധമാക്കുന്ന അഗ്നിക്കു അർപ്പണം നടത്തണം. ഓരോരുത്തരുടെയും പേരുപറഞ്ഞ് അർപ്പണം ചെയ്ത ശേഷം ഇവർക്കു ബലി അർപ്പിക്കണം.

തക്ഷോപതക്ഷമഭിതഃ പൂര്വേണാഗ്നിമതഃ പരമ് । അശ്വാനാമപി ധര്മജ്ഞ ഊര്ണാനാമാനി ചാപ്യഥ ।। ൨൬൪.

തീയുടെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് തച്ചനും സഹായിയും ചുറ്റി, ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, കുതിരകൾക്കും ചെമ്മരികൾക്കും അർപ്പണം ചെയ്യണം.

നിരുന്ധീ ധൂമ്രിണീകാ ച അസ്വപന്തീ തഥൈവ ച । മേഘപത്നീ ച നാമാനി സര്വ്വേഷാമേവ ഭാര്ഗവ ।। ൨൬൪.

നിരുന്ധി, ധൂമ്രിണിക, അശ്വപന്തി, മേഘപത്നി ഇവരാണ് ഇവരുടെ പേരുകൾ, ഭാർഗവ.

ആഗ്നേയാദ്യാഃ ക്രമേണാഥ തതഃ ശക്തിഷു നിക്ഷിപേത് । നന്ദിന്യൈ ച സുഭാഗ്യൈ ച സുമങ്ഗല്യൈ ച ഭാര്ഗവ ।। ൨൬൪.

അഗ്നേയി തുടങ്ങിയ ദേവതകൾക്ക് ക്രമത്തിൽ ആയുധങ്ങളിൽ അർപ്പണം വയ്ക്കണം. നന്ദിനി, സുഭാഗ്യ, സുമംഗലി എന്നിവർക്കും അർപ്പണം നടത്തണം, ഭാർഗവ.

ഭദ്രകാല്യൈ തതോ ദത്വാ സ്ഥൂണായാഞ്ച തഥാ ശ്രിയേ । ഹിരണഅയകേശ്യൈ ച തഥാ വനസ്പതയ ഏവ ച ।। ൨൬൪.

അതിനുശേഷം ഭദ്രകാളിക്ക്, തൂണിന്, ശ്രീദേവിക്ക്, ഹിരണ്യകേശിക്ക്, അതുപോലെ വനമരങ്ങൾക്കും അർപ്പണം നൽകണം.

ധര്മ്മാധര്മമയൌ ദ്വാരേ ഗൃഹമധ്യേ ധ്രുവായ ച । മൃത്യവേ ച ബഹിര്ദദ്യാദ്വരുണായോദകാശയേ ।। ൨൬൪.

രണ്ടു വാതിലുകളിൽ ധർമ്മത്തിനും അധർമ്മത്തിനും, വീട്ടിന്റെ നടുവിൽ ധ്രുവനോടും, പുറത്തു മരണത്തിനും, വെള്ളസ്ഥലത്ത് വരുണനോടും അർപ്പണം നൽകണം.

ഭൂതോഭ്യശ്ച ബഹിര്ദ്ദദ്യാച്ഛരണേ ധനദായ ച । ഇന്ദ്രായേന്ദ്രപുരുഷേഭ്യോ ദദ്യാത് പൂര്വേണ മാനവഃ ।। ൨൬൪.

പുറത്ത് ഭൂതങ്ങൾക്കു, ശരണത്തിൽ ധനദനോടും, കിഴക്കോട്ട് ഇന്ദ്രനും ഇന്ദ്രപുരുഷന്മാർക്കും മനുഷ്യൻ അർപ്പണം നൽകണം.

യമായ തത് പുരുഷേഭ്യോ ദദ്യാദ്ദക്ഷിണതസ്തഥാ । വരുണായ തത്പുരുഷേഭ്യോ ദദ്യാത്പശ്ചിമതസ്തഥാ ।। ൨൬൪.

ദക്ഷിണഭാഗത്ത് യമനും യമപുരുഷന്മാർക്കും അർപ്പണം നൽകണം; പടിഞ്ഞാറ് വരുണനും വരുണപുരുഷന്മാർക്കും അർപ്പണം നൽകണം.

സോമായ സോമപുരുഷേഭ്യ ഉദഗ്ദദ്യാദനന്തരം । ബ്രഹ്മണേ ബ്രഹ്മപുരുഷേഭ്യോ മധ്യേ ദദ്യാത്തഥൈവ ച ।। ൨൬൪.

വടക്കോട്ട് സോമനും സോമപുരുഷന്മാർക്കും അർപ്പണം നൽകണം; അതുപോലെ നടുവിൽ ബ്രഹ്മാവിനും ബ്രഹ്മപുരുഷന്മാർക്കും അർപ്പണം നൽകണം.

ആകാശേ ച തഥാ ചോദ്‌ര്ധ്വേ സ്ഥണ്ഡിലായ ക്ഷിതൌ തഥാ । ദിവാ ദിവാചരേഭ്യശ്ച രാത്രൌ രാത്രിചരേഷു ച ।। ൨൬൪.

ആകാശത്തിലും അതുപോലെ മുകളിലും, ഭൂമിയിൽ സ്ഥണ്ഡിലായ്ക്കും, പകലിൽ പകൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർക്കും, രാത്രിയിൽ രാത്രി സഞ്ചരിക്കുന്നവർക്കും അർപ്പണം നൽകണം.

ബലിം ബഹിസ്തഥാ ദദ്യാത്സായം പ്രാതസ്തു പ്രത്യഹം । പിണ്ഡനിര്വപണം കുര്യ്യാത് പ്രാതഃ സായം ന കാരയേത് ।। ൨൬൪.

പ്രതിദിനം വൈകുന്നേരവും പ്രഭാതവും പുറത്തു ബലി നൽകണം. പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നത് രാവിലെ മാത്രം ചെയ്യണം, വൈകുന്നേരം ചെയ്യരുത്.

പിത്രേ തു പ്രഥമം ദദ്യാത്തത്പിത്രേ തദനന്തരമ് । പ്രതിപാമഹായ തന്മാത്രേ പിതൃമാത്രേ തതോഽര്പയേത് ।। ൨൬൪.

ആദ്യം പിതാവിനും, പിന്നെ പിതാമഹനോടും, അതിനുശേഷം പ്രപിതാമഹനോടും, അമ്മയുടെ അച്ഛനോടും, പിന്നെ അമ്മയുടെ അമ്മയോടും അർപ്പണം നൽകണം.