അഗ്നിപുരാണമ്

സോവാപ്തകാമോ വിമലഃ സകുലഃ സ്വര്ഗമാപ്നുയാത്। ധര്മ്മാധര്മ്മവ്യവസ്ഥാനമേവം വൈ കുരുതേ ഹരീഃ

അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി, നിർമലനായി, കുടുംബത്തോടൊപ്പം സ്വർഗം പ്രാപിക്കും; ഹരി ഇങ്ങനെ തന്നെ ധർമ്മത്തിനും അധർമ്മത്തിനും വ്യത്യാസം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

അഗ്നിരുവാച ജഗത്സര്ഗാദികാം ക്രീഡാം വിഷ്ണോര്വക്ഷ്യേധുനാ ശ്രൃണു। സ്വര്ഗാദികൃത് സ സര്ഗാദിഃ സൃഷ്ട്യാദിഃ സഗുണോഗുണഃ

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ലോകസൃഷ്ടി മുതലായ വിഷ്ണുവിന്റെ ക്രീടയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും; കേൾക്കൂ. സ്വർഗം മുതലായതിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ അവൻ സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ഗുണങ്ങൾ, ഗുണരഹിതം എന്നിവയുടെ ആധാരമാണ്.

ബ്രഹ്മാവ്യക്തം സദാഗ്രേഽഭൂത് ന ഖം രാത്രിദിനാദികമ്। പ്രകൃതിം പുരുഷം വിഷ്ണുഃ പ്രവിശ്യാക്ഷോഭയത്തതഃ

ആദ്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവും അവ്യക്തവും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ; ആകാശം, രാത്രി, പകലെന്നൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വിഷ്ണു പ്രകൃതിയിലും പുരുഷനിലും പ്രവേശിച്ച് അവരെ ഉണർത്തി.

സര്ഗകാലേ മഹത്തത്ത്വമഹങ്കാരസ്തതോഽഭവത്। വൈകാരികസ്തൈജസശ്ച ഭൂതാദിശ്ചൈവ താമസഃ

സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ മഹത്ത്വം ഉദിച്ചു, അതിൽ നിന്ന് അഹങ്കാരം ജനിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് സത്ത്വം, രജസ്, തമസ് എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടായി.

അഹങ്കാരാച്ഛബ്ദമാത്രമാകാശമഭവത്തതഃ । സ്പര്ശമാത്രോഽനിലസ്തസ്മാദ്രൂപമാത്രോഽനലസ്തതഃ

അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ശബ്ദത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വം ഉദിച്ചു, അതിൽ നിന്ന് ആകാശം ജനിച്ചു. സ്പർശത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വത്തിൽ നിന്ന് വായു, രൂപത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നി ഉദിച്ചു.

രസമാത്രാ ആപ ഇതോ ഗന്ധമാത്രാ മഹീ സ്മൃതാ । അഹങ്കാരാത്താമസാത്തു തൈജസാനീ ന്ദ്രിയാണി ച

രസത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വത്തിൽ നിന്ന് ജലം, ഗന്ധത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമി ജനിച്ചു. അഹങ്കാരത്തിന്റെ തമസിക ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, തേജസ്സിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം ഉദിച്ചു.

വൈകാരികാ ദശദേവാ മന ഏകാദശേന്ദ്രിയമ്। തതഃ സ്വയമ്ഭൂര്ഭഗവാന് സിസൃക്ഷുര്വിവിധാഃ പ്രജാഃ

സത്ത്വിക ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് പത്ത് ദേവതകളും മനസ്സും, അങ്ങനെ പതിനൊന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഉണ്ടായി. അതിനുശേഷം സ്വയംഭൂവായ ഭഗവാൻ വിവിധ ജീവികൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

അപ ഏവ സസര്ജാദൌ താസു വീര്യമവാസൃജത് । ആപോ നാരാ ഇതി പ്രോക്താ ആപോ വൈ നരസൂനവഃ

ആദിയിൽ അവൻ ജലങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവയിൽ തന്റെ ശക്തി നിക്ഷേപിച്ചു. ഈ ജലങ്ങൾ 'നാരാ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ജലങ്ങൾ നരന്റെ പുത്രന്മാർ എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.

അയനന്തസ്യ താഃ പൂര്വന്തേന നാരായണഃ സ്മൃതഃ । ഹിരണ്യവര്ണമഭവത് തദണ്ഡമുദകേശയമ്

അവയ്ക്ക് ആദിയിൽ ആവാസം ആയതിനാൽ, അവൻ നാരായണൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് സ്വർണ്ണം പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു അണ്ടം ജലത്തിൽ ഉദിച്ചു.

തസ്മിന് ജജ്ഞേ സ്വയം ബ്രഹ്മാ സ്വയമ്ഭൂരിതി നഃ ശ്രുതമ്। ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഭഗവാനുഷിത്വാ പരിവത്സരമ്

അത് അകത്ത് ബ്രഹ്മാവ് സ്വയം ജനിച്ചു എന്ന് നമ്മൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹിരണ്യഗർഭൻ എന്ന ഭഗവാൻ അവിടെ ഒരു വർഷം താമസിച്ചു.

തദണ്ഡമകരോദ് ദ്വൈധന്ദിവം ഭുവമഥാപി ച। തയോഃ ശകലയോര്മ്മധ്യേ ആകാശമസൃജത് പ്രഭുഃ

അപ്പോൾ ആ അണ്ടം രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും ഉണ്ടാക്കി. ആ രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ആകാശം സൃഷ്ടിച്ചു.

അപ്സും പാരിപ്ലവാം പൃഥ്വീം ദിശശ്ച ദശധാ ദധേ। തത്ര കാലംമനോവാചം കാമം ക്രോധമയോ രതിമ്

ജലത്തിൽ ഒഴുകുന്ന ഭൂമിയും പത്ത് ദിക്കുകളും അവൻ സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ കാലം, മനസ്സ്, വാക്ക്, ആഗ്രഹം, കോപം, ആനന്ദം എന്നിവയും സ്ഥാപിച്ചു.

സസര്ജ സൃഷ്ടിന്തദ്രൂപാം സ്ത്രഷ്ടുമിച്ഛന് പ്രജാപതിഃ। വിദ്യുതോശനിമേഘാംശ്ച രോഹിതേന്ദ്രധനൂംഷി ച

പല ജീവികൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച പ്രജാപതി, അതുപോലെയുള്ള സൃഷ്ടി ഉണ്ടാക്കി. അവൻ മിന്നൽ, ഇടിമുഴക്കം, മേഘങ്ങൾ, ഇന്ദ്രധനുസ്സ്, രോഹിതം എന്നിവയും സൃഷ്ടിച്ചു.

വയാംസി ച സസര്ജാദൌ പര്ജന്യഞ്ചാഥ വക്ത്രതഃ। ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി നിര്മമേ യജ്ഞാസിദ്ധയേ

ആദിയിൽ പക്ഷികളെ സൃഷ്ടിച്ചു, പിന്നെ തന്റെ വായിൽ നിന്ന് മേഘരാജാവായ പർജന്യനെയും. യജ്ഞങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ഋക്, യജുർ, സാമ വേദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

സാധ്യാസ്തൈരയജന്ദേവാന് ഭൂതമുച്ചാവചം ഭുജാത് । സനത്കുമാരം രുദ്രഞ്ച സസര്ജ്ജ ക്രോധസമ്ഭവമ്

ഇവ ഉപയോഗിച്ച് സാദ്ധ്യർ ദേവന്മാരെയും, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ ഭൂതങ്ങളെയും പൂജിച്ചു. കോപത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച സനത്കുമാരനും രുദ്രനും അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.

മരീചിമത്ര്യങ്ഗിരസം പുലസ്ത്യം പുലഹം ക്രതുമ്। വസിഷ്ഠം മാനസാഃ സപ്ത ബ്രഹ്മാണ ഇതി നിശ്ചിതാഃ

മരീചി, അത്രി, അങ്കിരസ്, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു, വസിഷ്ഠൻ എന്നിവരെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഏഴു മഹർഷിമാരായി ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു.

സപ്തൈതേ ജനയന്തി സ്മ പ്രജാ രുദ്രശ്ച സത്തമ। ദ്വിധാ കൃത്വാത്മനോ ദേഹമര്ദ്ധേന പുരുഷോഽഭവത്

ഈ ഏഴു മഹർഷിമാരും ഉത്തമനായ രുദ്രനും ചേർന്ന് പ്രജകൾക്ക് ജന്മം നൽകി. ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ ശരീരം രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, ഒരു ഭാഗം പുരുഷനായി.

അഗ്നിരുവാച കശ്യപസ്യ വേദേ സര്ഗമദിത്യാദിഷു ഹേ മുനേ ।൧൯.൦൦൧ ചാക്ഷുഷേ തുഷിതാ ദേവാസ്തേഽദിത്യാം കശ്യപാത്പുനഃ ॥൧൯.൦൦൧ ആസന് വിഷ്ണുശ്ച ശക്രശ്ച ത്വഷ്ടാ ധാതാ തഥാര്യമാ ।൧൯.൦൦൨ പൂഷാ വിവസ്വാന് സവിതാ മിത്രോഥ വരുണോ ഭഗഃ ॥൧൯.൦൦൨ അംശുശ്ച ദ്വാദശാദിത്യാ ആസന് വൈവസ്വതേന്തരേ ।൧൯.൦൦൩ അരിഷ്ടനേമിപത്നീനാമപത്യാനീഹ ഷോഡശ ॥൧൯.൦൦൩ ബഹുപുത്രസ്യ വിദുഷശ്ചതസ്രോ വിദ്യുതഃ സുതാഃ ।൧൯.൦൦൪ പ്രത്യങ്ഗിരസജാഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ കൃശാശ്വസ്യ സുരായുധാഃ ॥൧൯.൦൦൪ ഉദയാസ്തമനേ സൂര്യേ തദ്വദേതേ യുഗേ യുഗേ ।൧൯.൦൦൫ ഹിരണ്യകശിപുര്ദിത്യാം ഹിരണ്യാക്ഷശ്ച കശ്യപാത് ॥൧൯.൦൦൫ സിംഹികാ ചാഭവത്കന്യാ വിപ്രചിത്തേഃ പരിഗ്രഹഃ ।൧൯.൦൦൬ രാഹുപ്രഭൃതയസ്തസ്യാം സൈംഹികേയാ ഇതി ശ്രുതാഃ ॥൧൯.൦൦൬ ഹിരണ്യകശിപോഃ പുത്രാശ്ചത്വാരഃ പ്രഥിതൌജസഃ ।൧൯.൦൦൭ അനുഹ്രാദശ്ച ഹ്രാദശ്ച പ്രഹ്രാദശ്ചാതിവൈഷ്ണവഃ ॥൧൯.൦൦൭ സംഹ്രാദശ്ച ചതുര്ഥോഭൂഥ്രാദപുത്രോ ഹ്രദസ്തഥാ ।൧൯.൦൦൮ ഹ്രദസ്യ പുത്ര ആയുഷ്മാന്ശിബിര്വാസ്കല ഏവ ച ॥൧൯.൦൦൮ വിരോവനസ്തു പ്രാഹ്രാദിര്ബലിര്ജജ്ഞേ വിരോചനാത് ।൧൯.൦൦൯ ബലേഃ പുത്രശതം ത്വാസീദ്വാണശ്രേഷ്ഠംമഹാമുനേ ॥൧൯.൦൦൯ പുരാകല്പേ ഹി ബാണേന പ്രസാദ്യോമാപതിം വരഃ ।൧൯.൦൧൦ പാര്ശ്വതോ വിഹരിഷ്യാമീത്യേവം പ്രാപ്തശ്ച ഈശ്വരാത് ॥൧൯.൦൧൦ ഹിരണ്യാക്ഷസുതാഃ പഞ്ച ശമ്ബരഃ ശകുനിസ്ത്വിതി ।൧൯.൦൧൧ ദ്വിമൂര്ധാ ശങ്കുരാര്യശ്ചശതമാസന് ദനോഃ സുതാഃ ॥൧൯.൦൧൧ സ്വര്ഭാനോസ്തു പ്രഭാ കന്യാ പുലോമ്നസ്തു ശചീ സ്മൃതാ ।൧൯.൦൧൨ ഉപദാനവീ ഹയശിരാ ശര്മിഷ്ഠാ വാര്ഷപര്വണീ ॥൧൯.൦൧൨ പുലോമാ കാലകാ ചൈവ വൈശ്വാനരസുതേ ഉഭേ ।൧൯.൦൧൩ കശ്യപസ്യ തു ഭാര്യേ ദ്വേ തയോഃ പുത്രാശ്ച കോടയഃ ॥൧൯.൦൧൩ പ്രഹ്രാദസ്യ ചതുഷ്കോട്യോ നിവാതകവചാഃ കുലേ ।൧൯.൦൧൪ താമ്രായാഃ ഷട്സുതാഃ സ്യുശ്ച കാകീ ശ്വേനീ ച ഭാസ്യപി ॥൧൯.൦൧൪ ഗൃധ്രികാ ശുചി സുഗ്രീവാതാഭ്യഃ കാകാദയോഽഭവന് ।൧൯.൦൧൫ അശ്വാശ്ചോഷ്ട്രാശ്ച താമ്രായാ അരുണോ ഗരുഡസ്തഥാ ॥൧൯.൦൧൫ വിനതായാഃ സഹസ്രന്തു സര്പാശ്ച സുരസാഭവാഃ ।൧൯.൦൧൬ കാദ്രവേയാഃ സഹസ്രന്തു ശേഷവാസുകിതക്ഷകാഃ ॥൧൯.൦൧൬ ദംഷ്ട്രിണഃ ക്രോധവശജാ ധരോത്ഥാഃ(൧) പക്ഷിണോ ജലേ ।൧൯.൦൧൭ സുരഭ്യാം ഗോമഹിഷ്യാദി ഇരോത്പന്നാസ്തൃണാദയഃ ॥൧൯.൦൧൭ സ്വസായാം യക്ഷരക്ഷാംസി മുനേരശ്വരസോഭവന് ।൧൯.൦൧൮ അരിഷ്ടായാന്തു ഗന്ധര്വാഃ കശ്യപാദ്ധി സ്ഥിരഞ്ചരം(൨) ॥൧൯.൦൧൮ ഏഷാം പുത്രാദയോഽസങ്ഖ്യാ ദേവൈര്വൈ ദാനവാ ജിതാഃ(൩) ।൧൯.൦൧൯ ദിതിര്വിനഷ്ടപുത്രാ വൈ തോഷയാമാസ കശ്യപം ॥൧൯.൦൧൯ പുത്രമിന്ദ്രപ്രഹര്താരമിച്ഛതീ പ്രാപ കശ്യപാത് ।൧൯.൦൨൦ പാദപ്രക്ഷാലനാത്സുപ്താ തസ്യാ ഗര്ഭം ജഘാന ഹ ॥൧൯.൦൨൦ ഛിദ്രമന്വിഷ്യ ചേന്ദ്രസ്തു തേ ദേവാ മരുതോഽഭവന് ।൧൯.൦൨൧ ശക്രസ്യൈകോനപഞ്ചാശത്സഹായാ ദീപ്തതേജസഃ ॥൧൯.൦൨൧ ഏതത്സര്വം ഹരിര്ബ്രഹ്മാ അഭിഷിച്യ പൃഥും നൃപം ।൧൯.൦൨൨ ദദൌ ക്രമേണ രാജ്യാനി അന്യേഷാമധിപോ ഹരിഃ ॥൧൯.൦൨൨ ദ്വിജൌഷധീനാം ചന്ദ്രശ്ച അപാന്തു വരുണോ നൃപഃ ।൧൯.൦൨൩ രാജ്ഞാം വൈശ്രവണോ രാജാ സൂര്യാണാം വിഷ്ണോരീശ്വരഃ ॥൧൯.൦൨൩ വസൂനാം പാവകോ രാജാ മരുതാം വാസവഃ പ്രഭുഃ ।൧൯.൦൨൪ പ്രജാപതീനാം ദക്ഷോഽഥ പ്രഹ്ലാദോ ദാനവാധിപഃ ॥൧൯.൦൨൪ പിതൄണാം ച യമോ രാജാ ഭൂതാദീനാം ഹരഃപ്രഭുഃ ।൧൯.൦൨൫ ഹിമവാംശ്ചൈവ ശൈലാനാം നദീനാം സാഗരഃ പ്രഭുഃ ॥൧൯.൦൨൫ ഗാന്ധര്വാണാം ചിത്രരഥോ നാഗാനാമഥ വാസുകിഃ ।൧൯.൦൨൬ സര്പാണാം തക്ഷകോ രാജാ ഗരുഡഃ പക്ഷിണാമഥ ॥൧൯.൦൨൬ ഐരാവതോ ഗജേന്ദ്രാണാം ഗോവൃഷോഥ ഗവാമപി ।൧൯.൦൨൭ മൃഗണാമഥ ശാര്ദൂലഃ പ്ലക്ഷോ വനസ്പതീശ്വരഃ ॥൧൯.൦൨൭ ഉച്ചൈഃശ്രവാസ്തഥാശ്വാനാം സുധന്വാ പൂര്വപാലകഃ ।൧൯.൦൨൮ ദക്ഷിണസ്യാം ശങ്ഖപദഃ കേതുമാന് പാലകോ ജലേ ।൧൯.൦൨൮ ഹിരണ്യരോമകഃ സൌമ്യേ പ്രതിസര്ഗോയമീരിതഃ ॥൧൯.൦൨൮ ഇത്യാദിമഹാപുരാണേ ആഗ്നേയേ പ്രതിസര്ഗവര്ണനം നാമ ഊനവിംശതിതമോഽധ്യായഃ അഗ്നിരുവാച കശ്യപസ്യ വദേ സര്ഗമദിത്യാദിഷു ഹേ മുനേ। ചാക്ഷുഷേ തുഷിതാ ദേവാസ്തേഽദേത്യാം കശ്യപാത്പുനഃ

ആസന് വിഷ്ണുശ്ച ശക്രശ്ച ത്വഷ്ടാ ധാതാ തഥാര്യ്ഥമാ । പൂഷാ വിവസ്വാന് സവിതാ മിത്രോഥ വരുണോ ഭഗഃ

അവരിൽ വിഷ്ണു, ഇന്ദ്രൻ, ത്വഷ്ടാവ്, ധാതാവ്, അര്യാമൻ, പൂഷൻ, വിവസ്വാൻ, സവിറ്റാവ്, മിത്രൻ, വരുണൻ, ഭഗൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അംശുശ്ച ദ്വാദശാദിത്യാ ആസന് വൈവസ്വതേന്തരേ। അരിഷ്ടനേമിപത്നീനാമപത്യാനീഹ ഷോഡശ

അംശുവും ആ ഇരുപത് ആദിത്യന്മാരിൽ വൈവസ്വതമന്വന്തരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അരിഷ്ടനേമിയുടെ ഭാര്യമാരിൽ പതിനാറു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു.

ബഹുപുത്രസ്ഥ വിദുഷശ്ചതസ്ത്രോ വിദ്യുതഃ സുതാഃ । പ്രത്യങ്ഗിരസജാഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ കൃശാശ്വസ്യ സുരായുദാഃ

ബഹുപുത്രനെന്ന ജ്ഞാനിയുടെ നാലു പുത്രിമാർ വിദ്യുതിന്റെ പുത്രിമാരായിരുന്നു. പ്രത്യംഗിരസിന്റെ മക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണാശ്വൻ ദൈവായുധങ്ങൾക്കു ഉടമയായിരുന്നു.

ഉദയാസ്തമനേ സൂര്യേ തദ്വദേതേ യുഗേ യുഗേ। ഹിരണ്യകശിപുര്ദ്ദിത്യാം ഹിരണ്യാക്ഷശ്ച കശ്യപാത്

സൂര്യൻ ഉദയവും അസ്തമയവും ചെയ്യുന്നതുപോലെ, ഓരോ യുഗത്തിലും ദിതിയിൽ നിന്ന് ഹിരണ്യകശിപുവും കശ്യപനിൽ നിന്ന് ഹിരണ്യാക്ഷനും ജനിച്ചു.

സിംഹികാ ചാഭവത് കന്യാ വിപ്രചിത്തേഃ പരിഗ്രഹഃ। രാഹുപ്രഭൃതയസ്തസ്യാം സൈംഹികേയാ ഇതി ശ്രുതാഃ

സിംഹികാ ഒരു മകളായി ജനിച്ചു, അവളെ വിപ്രചിത്തി ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. അവളിൽ നിന്ന് രാഹു മുതലായ സൈംഹികേയന്മാർ ജനിച്ചു.

ഹിരണ്യകശിപോഃ പുത്രാസ്ചത്വാരഃ പ്രഥിതൌജസഃ। അനുഹ്രാദശ്ച ഹ്ലാദശ്ച പ്രഹ്രാദശ്ചാതിവൈഷ്ണവഃ

ഹിരണ്യകശിപുവിന് നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ ശക്തിയിൽ പ്രശസ്തരായിരുന്നു: അനുഹ്രാദൻ, ഹ്ലാദൻ, വിഷ്ണുവിൽ അത്യന്തം ഭക്തനായ പ്രഹ്ലാദൻ,

സംഹ്രാദശ്ച ചതുര്ഥോഭൂത് ഹ്രാദപുത്രോ ഹ്രദസ്തഥാ। ഹ്രദസ്യ പുത്ര ആയുഷ്മാന് ശിബിര്വാസ്കല ഏവ ച

സംഹ്രാദൻ നാലാമത്തെ പുത്രനായിരുന്നു. ഹ്ലാദന്റെ പുത്രൻ ഹ്രദൻ, ഹ്രദന്റെ പുത്രന്മാർ ആയുഷ്മാൻ, ശിബി, ആസ്കലൻ എന്നിവരാണ്.

വിരോജനസ്തു പ്രാഹ്രാദിര്ബലിര്ജജ്ഞേ വിരോചനാത്। ബലേഃ പുത്രശതം ത്വാസീദ്‌ബാണശ്രേഷ്ഠം മഹാമുനേ

പ്രഹ്ലാദന്റെ പുത്രൻ വിരോചനൻ, വിരോചനനിൽ നിന്ന് ബലി ജനിച്ചു. ബലിക്ക് നൂറ് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ പ്രധാനൻ ബാണനാണ്, മഹാമുനിയേ.

പുരാ കല്പേ ഹി വാണേന പ്രസാദ്യോമാപതിം വരഃ । പാര്ശ്വതോ വിഹരിഷ്യാമീത്യേവം പ്രാപ്തശ്ച ഈശ്വരാത്

പഴയ കാലത്ത്, ബാണൻ ഉമയുടെ ഭർത്താവിനെ ഭക്തിയോടെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു, അവിടുന്ന് 'ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ പക്കൽ വസിക്കും' എന്ന വരം ലഭിച്ചു.

ഹിരണ്യാക്ഷസുതാഃ പഞ്ച സമ്ബരഃ ശകുനിസ്ത്വിതി । ദ്വിമൂര്ദ്ധാ ശഹ്കുരാര്യസ്ച ശതമാസന് ദനോഃ സുതാഃ

ഹിരണ്യാക്ഷന് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ സംഭരൻ, ശകുനി, ദ്വിമൂർദ്ധൻ, ശങ്കുരൻ, ആര്യൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു. ദനുവിന് നൂറ് പുത്രന്മാരുമുണ്ടായിരുന്നു.

സ്വര്ഭാനോസ്തു പ്രഭാ കന്യാ പുലോമ്നസ്തു ശചീ സ്മൃതാ। ഉപദാനവീ ഹയശിരാ ശര്മിഷ്ഠാ വാര്ഷപര്വണീ

സ്വർഭാനുവിന്റെ മകൾ പ്രഭാ, പുലോമന്റെ മകൾ ശചി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഉപദാനവി, ഹയശിര, ശർമിഷ്ഠ, വാർഷപർവണി എന്നിവരും പേരുകളാണ്.