അഗ്നിപുരാണമ്

സ്ത്രീനക്തമന്തരാഗാരവഹിഃശത്രുകൃതസ്തഥാ । മത്തോന്മത്താര്ത്തവ്യസനിബാലഭീതപ്രയോജിതഃ ।। ൨൫൩.

അതുപോലെ സ്ത്രീയാൽ, രാത്രിയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ, ശത്രുവാൽ, മദ്യപാനിയായോ, ഭ്രാന്തനായോ, ദുഃഖിതനായോ, ബാലനോ, ഭയത്താൽ ചെയ്തതും അപ്രാബല്യമാണ്.

അസമ്ബദ്ധകൃതശ്ചൈവ വ്യവഹാരോ ന സിദ്ധ്യതി । പ്രനഷ്ടാധിശതം ദേയം നൃപേണ ധനിനേ ധനം ।। ൨൫൩.

ബന്ധമില്ലാതെ ചെയ്ത ഇടപാടിന് പ്രാബല്യമില്ല. പണയം നഷ്ടമായാൽ രാജാവാണ് കടക്കാരന് പണത്തിന്റെ മൂല്യം നൽകേണ്ടത്.

വിഭാവയേന്ന ചേല്ലിങ്ഗൈസ്തത്സമം ദാതുമര്ഹതി । ദേയഞ്ചൌരഹൃതം ദ്രവ്യം രാജ്ഞാ ജനപദായ തു ।। ൨൫൩.

അടയാളങ്ങൾകൊണ്ട് കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ തുല്യമായത് നൽകണം. കള്ളന്മാർ കവർച്ച ചെയ്ത വസ്തു രാജാവ് ജനങ്ങൾക്ക് നൽകണം.

അശീതിഭാഗോ വൃദ്ധിഃ സ്യാന്മാസി മാസി സബന്ധകേ । വര്ണക്രമാച്ഛതം ദ്വിത്രിചതുഷ്പഞ്ചകമന്യഥാ ।। ൨൫൩.

ഉപരോധകനോടൊപ്പം മാസത്തിൽ എൺപതിൽ ഒന്ന് വീതം പലിശയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ വർഗ്ഗക്രമത്തിൽ ഒരു ശതമാനം, രണ്ട്, മൂന്ന്, നാല്, അഞ്ചു എന്നിങ്ങനെയാണ്.

സപ്തതിസ്തു പശുസ്ത്രീണാം രസസ്യാഷ്ടഗുണാ പരാ । വസ്ത്രധാന്യഹിരണ്യാനാം ചതുസ്ത്രിദ്വിഗുണാ തഥാ ।। ൨൫൩.

മൃഗങ്ങൾക്ക് എഴുപത്, സ്ത്രീകൾക്ക് പരമാവധി എട്ട് ഇരട്ടി, ദ്രവ്യങ്ങൾക്ക് നാലു, വസ്ത്രം, ധാന്യം, പൊന്നിന് നാലോ മൂന്നോ രണ്ടോ ഇരട്ടി പലിശയാണ്.

ഗ്രാമാന്തരാത്തു ദശകം സാമുദ്രാദപി വിംശതിം । ദദ്യര്വാ സ്വകൃതാം വൃദ്ധിം സര്വേ സര്വാസു ജാതിഷു ।। ൨൫൩.

മറ്റൊരു ഗ്രാമം ആണെങ്കിൽ പത്ത്, കടൽക്കപ്പൽ വഴി ഇരുപത്. എല്ലായിടത്തും എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങൾക്കും തങ്ങൾ സമ്മതിച്ച പലിശ തന്നെയാണ് നൽകേണ്ടത്.

പ്രപന്നം സാധയന്നര്ഥം ന വാച്യോ നൃപതിര്ഭവേത് । സാധ്യമാനോ നൃപം ഗച്ഛേദ്ദണ്ഡ്യോ ദാപ്യശ്ച തദ്ധനം ।। ൨൫൩.

വാദം നടപ്പാക്കുന്ന രാജാവിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ രാജാവിനെതിരെ വാദം നടത്താൻ നിർബന്ധിതനാകുന്നവൻ ശിക്ഷാർഹനും ആ പണം നൽകേണ്ടതുമാണ്.

അഗ്നിരുവാച ഗൃഹീതാര്ഥഃ ക്രമാദ്ദാപ്യോ ധനിനാമധമര്ണികഃ । ദത്വാ തു ബ്രാഹ്മണായാദൌ നൃപതേസ്തദനന്തരമ് ।। ൨൫൪.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: കടം വാങ്ങിയവൻ അക്രമത്തിൽ കടക്കാരന് തിരിച്ചടയ്ക്കണം. ആദ്യം ബ്രാഹ്മണന് കൊടുത്താൽ, അതിന് ശേഷം രാജാവിന് നൽകണം.

രാജ്ഞാധമര്ണികോ ദാപ്യഃ സാധിതാദ്ദശകം സ്മൃതമ് । പഞ്ചകന്തു ശതം ദാപ്യഃ പ്രാപ്താര്ഥോ ഹ്യുത്തമര്ണികഃ ।। ൨൫൪.

രാജാവിന്റെ നിർബന്ധത്തിൽ കടക്കാരൻ പത്തു ശതമാനം നൽകണം. മുഴുവൻ തുകയും ലഭിച്ചാൽ ഉത്തമനായ കടക്കാരൻ അഞ്ചു ശതമാനം നൽകണം.

ഹീനജാതിം പരിക്ഷീണമൃണാര്ഥം കര്മ്മ കാരയേത് । ബ്രാഹ്മണസ്തു പരിക്ഷീണഃ ശനൈര്ദ്ദാപ്യോ യഥോദയമ് ।। ൨൫൪.

താഴ്ന്ന വർഗ്ഗക്കാരൻ ദരിദ്രനാണെങ്കിൽ കടം തീർക്കാൻ ജോലി ചെയ്യണം. ബ്രാഹ്മണൻ ദരിദ്രനാണെങ്കിൽ കഴിവനുസരിച്ച് പതിയെ അടയ്ക്കണം.

ദീയമാനം ന ഗൃഹ്ണാതി പ്രയുക്തം സ്വകന്ധനമ് । മധ്യസ്ഥസ്ഥാപിതം തത്സ്യാദ്വര്ദ്ധതേ ന തതഃ പരം ।। ൨൫൪.

കടം നൽകുമ്പോൾ കടക്കാരൻ സ്വീകരിക്കാതെ മദ്ധ്യസ്ഥന്റെ കൈയിൽ വെച്ചാൽ, അതു അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കും, ഇനി പലിശ കൂട്ടില്ല.

ഋക്ഥഗ്രാഹ ഋണം ദാപ്യോ യോപിദ്‌ഗ്രാഹസ്തഥൈവ ച । പുത്രോഽനന്യാശ്രിതദ്രവ്യഃ പുത്രഹീനസ്യ ഋക്ഥിനഃ ।। ൨൫൪.

വാരസു ലഭിച്ചവനും കൈവശം എടുത്തവനും കടം അടയ്ക്കണം. മറ്റൊരു മകനില്ലാത്ത പിതാവിന്റെ സ്വത്ത് കൈവശമുള്ള മകനാണ് കടം അടയ്ക്കേണ്ടത്.

ന യോഷിത് പതിപുത്രാഭ്യാം ന പുത്രേണ കൃതം പിതാ । ദദ്യാദൃതേ കുടുമ്ബാര്ഥാന്ന പതിഃ സ്ത്രീകൃതം തഥാ ।। ൨൫൪.

ഭർത്താവോ മകനോ എടുത്ത കടത്തിന് ഭാര്യയ്ക്ക് ഉത്തരവാദിത്വമില്ല. മകൻ എടുത്ത കടത്തിന് പിതാവിന് ഉത്തരവാദിത്വമില്ല. കുടുംബത്തിനായി ഒഴികെ, ഭാര്യ എടുത്ത കടത്തിന് ഭർത്താവിന് ഉത്തരവാദിത്വമില്ല.

ഗോപശൌണ്ഡികശൈലൂഷരജകവ്യാധയോഷിതാം । ഋണം ദദ്യാത്പതിസ്ത്വാസാം യസ്മാദ്‌വൃത്തിസ്തദാശ്രയാ ।। ൨൫൪.

ഗോപന്മാർ, കാളയിടുന്നവർ, കലാകാരന്മാർ, വസ്ത്രം കഴുകുന്നവർ, വേട്ടക്കാർ, വേശ്യകൾ എന്നിവരുടെ കടം അവരുടെ ഭർത്താവ് അടയ്ക്കണം. കാരണം, അവരുടെ ഉപജീവനം ഭർത്താവിന്മേൽ ആശ്രിതമാണ്.

പ്രതിപന്നം സ്ത്രിയാ ദേയം പത്യാ വാ സഹ യത് കൃതം । സ്വയം കൃതം വാ യദൃണം നാന്യസ്ത്രീ ദാതുമര്ഹതി ।। ൨൫൪.

സ്ത്രീ ഭർത്താവിനൊപ്പം ചേർന്ന് അല്ലെങ്കിൽ താനേ എടുത്ത കടം, അവളോ ഭർത്താവോ അടയ്ക്കണം. മറ്റൊരു സ്ത്രീക്ക് ആ കടം അടയ്ക്കേണ്ടതില്ല.

പിതരി പ്രോഷിതേ പ്രേതേ വ്യസനാഭിപ്ലുതേഽഥ വാ । പുത്രപൌത്രൈര്ഋണം ദേയം നിഹ്നവേ സാക്ഷിഭാവിതമ് ।। ൨൫൪.

പിതാവ് വിദൂരത്തായിരിക്കുകയോ മരിച്ചിരിക്കുകയോ ദുർഭാഗ്യത്തിൽ ആയിരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, സാക്ഷികൾക്കു തെളിയിച്ച കടം മക്കളോ മക്കളുടെ മക്കളോ അടയ്ക്കണം.

സുരാകാമദ്യൂതകൃതന്ദണ്ഡശുല്കാവശിഷ്ടകമ് । വൃഥാ ദാനം തഥൈവേഹപു ത്രോ ദദ്യാന്ന പൈതൃകമ് ।। ൨൫൪.

മദ്യപാനം, ചൂതാട്ടം, പിഴ, നികുതി, അതിനുശേഷം ശേഷിക്കുന്നതും, ഉദ്ദേശമില്ലാതെ നൽകിയ ദാനവും എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള കടം മക്കൾ അടയ്ക്കേണ്ടതില്ല.

ഭ്രാതൄണാമഥ ദമ്പത്യോഃ പിതുഃ പുത്രസ്യ ചൈവ ഹി । പ്രതിഭാവ്യമൃണം ഗ്രാഹ്യമവിഭക്തേന ച സ്മൃതമ് ।। ൨൫൪.

സഹോദരന്മാരിൽ, dampatyoḥ, പിതാവിലും മകനിലും, ഉറപ്പു നൽകിയ കടം കുടുംബം വിഭജിക്കാതിരിക്കുന്നവർ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടതാണെന്ന് സ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു.

ദര്ശനേ പ്രത്യയേ ദാനേ പ്രവ്ഭിവ്യം വിധീയതേ । ആധൌ തു വിതഥേ ദാപ്യാ വിതഥസ്യ സുതാ അപി ।। ൨൫൪.

സാക്ഷ്യത്തിലും ഉറപ്പിലും പണമടയ്ക്കലിലും ഉത്തരവാദിത്വം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഉറപ്പ് കള്ളമാണെങ്കിൽ, ഉറപ്പ് നൽകിയവന്റെ മക്കളും ആ കടം അടയ്ക്കണം.

ദര്ശനപ്രതിഭൂര്യത്ര മൃതഃ പ്രാത്യയികോഽപി വാ । ന തത്‌പുത്രാ ധനം ദദ്യുര്ദദ്യുര്ദാനായ യേ സ്ഥിതാഃ ।। ൨൫൪.

ഉറപ്പു നൽകിയവൻ മരിച്ചാൽ അല്ലെങ്കിൽ കഴിയാത്തപക്ഷം, മക്കൾക്ക് ആ കടം അടയ്ക്കേണ്ടതില്ല. പണമടയ്ക്കാൻ ശേഷിക്കുന്നവർ മാത്രമേ അടയ്ക്കേണ്ടതുള്ളൂ.

ബഹവഃ സ്യുര്യദി സ്വാംശൈര്ദദ്യുഃ പ്രതിഭുവോ ധനമ് । ഏകച്ഛായാശ്രിതേഷ്വേഷു ധനികസ്യ യഥാരുചി ।। ൨൫൪.

ഉറപ്പു നൽകുന്നവർ പലരാണെങ്കിൽ, അവരവരുടെ ഭാഗം അനുസരിച്ച് പണം അടയ്ക്കണം. ഒരാളുടെ അധികാരത്തിൽ ഉള്ളവർക്ക്, ഉടമയുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പണം അടയ്ക്കാം.

പ്രതിഭൂര്ദാപിതോ യത്ര പ്രകാശം ധനിനേ ധനമ് । ദ്വിഗുണം പ്രതിദാതവ്യമൃണികൈസ്തസ്യ തദ്ഭവേത് ।। ൨൫൪.

ഉറപ്പു നൽകിയവൻ തുറസ്സായി ഉടമയ്ക്ക് പണം നൽകിയാൽ, കടക്കാരൻ അവനു ഇരട്ടി പണം തിരികെ നൽകണം. ഇതാണ് ആ സാഹചര്യത്തിലെ നിയമം.

സ്വസ്ന്തതിസ്ത്രീപശവ്യം ധാന്യം ദ്വിഗുണമേവ ച । വസ്ത്രം ചതുര്ഗുണം പ്രോക്തം രസശ്ചാഷ്ടഗുണസ്തഥാ ।। ൨൫൪.

സ്വന്തം മക്കൾ, സ്ത്രീകൾ, പശുക്കൾ, ധാന്യം എന്നിവയ്ക്ക് ഇരട്ടി പണം തിരികെ നൽകണം. വസ്ത്രത്തിന് നാലിരട്ടി, ദ്രവ്യങ്ങൾക്ക് എട്ടിരട്ടി നൽകണമെന്ന് പറയുന്നു.

ആധിഃ പ്രണശ്യേത് ദ്വിഗുണേ ധനേ യദി ന മോക്ഷ്യതേ । കാലേ കാലകൃതം നശ്യേത് ഫലഭോഗ്യോ ന നശ്യതി ।। ൨൫൪.

ഇരട്ടി പണം തിരികെ നൽകാത്തപക്ഷം, പണയം നഷ്ടമാകും. കാലം കൊണ്ടോ സംഭവിച്ചാൽ അതും നഷ്ടമാകും. എന്നാൽ അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിച്ചാൽ നഷ്ടമാകില്ല.

ഗോപ്യാധിബോഗ്യോ നാവൃദ്ധിഃ സോപകാരേഽഥ ഭാവിതേ । നഷ്ടോ ദേയോ വിനഷ്ടശ്ച ദൈവരാജകൃതാദൃതേ ।। ൨൫൪.

മറച്ചുവച്ചോ ഉപയോഗിച്ചോ ഉള്ള പണയത്തിന് പലിശ വരില്ല, ഉപകാരമുണ്ടായാലും. ദൈവം അല്ലെങ്കിൽ രാജാവ് കാരണം അല്ലാതെ നഷ്ടമായാൽ, അത് തിരികെ നൽകണം.

ആധേഃ സ്വീകരണാത്സിദ്ധീരക്ഷമാണോപ്യസാരതാമ് । യാതശ്ചേദന്യ ആധേയോ ധനഭാഗ്‌ വാ ധനീ ഭവേത് ।। ൨൫൪.

പണയം ഏറ്റെടുത്ത ശേഷം, അതു നശിച്ചോ ഉപയോഗശൂന്യമായാൽ, ഉടമയ്ക്ക് ആ പണത്തിന്റെ ഭാഗം അല്ലെങ്കിൽ പണയം ലഭിക്കാനുള്ള അവകാശം ഉണ്ടാകും.

ചരിത്രം ബന്ധകകൃതം സവൃദ്ധം ദാപയേദ്വനം । സത്യഹ്കാരകൃതം ദ്രവ്യം ദ്വിഗുണം പ്രതിദാപയേത് ।। ൨൫൪.

നല്ല പെരുമാറ്റത്തിനോ സുരക്ഷയ്ക്കോ പണയം വെച്ചത് പലിശയോടെ തിരികെ നൽകണം. സത്യസന്ധതയ്ക്കായി പണയം വെച്ചത് ഇരട്ടി നൽകണം.

ഉപസ്ഥിതസ്യ മോക്തവ്യ ആധിര്ദണ്ഡോഽന്യഥാ ഭവേത് । പ്രയോജകേ സതി ധനം കുലേന്യസ്യാധിമാപ്നുയാത് ।। ൨൫൪.

ഉടമ നേരിൽ വന്നാൽ പണയം വിട്ടുകൊടുക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെങ്കിൽ ശിക്ഷ ലഭിക്കും. ആവശ്യമായ കാര്യം പൂർത്തിയായാൽ, ഉടമയ്ക്ക് പണയം തിരികെ ലഭിക്കും.

തത്‌കാലകൃതമൂല്യോ വാ തത്ര തിഷ്ഠേദവൃദ്ധികഃ । വിനാ ധാരണകാദ്വാപി വിക്രീണീതേ സസാക്ഷികമ് ।। ൨൫൪.

ആ സമയത്ത് നിശ്ചയിച്ച വിലയോ യഥാർത്ഥ വിലയോ പലിശയില്ലാതെ നിലനിൽക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ കൈവശം ഇല്ലെങ്കിൽ, സാക്ഷികളോടൊപ്പം വിൽക്കാം.