അഗ്നിപുരാണമ്

മോഹയാമാസ ദൈത്യാംസ്താംസ്ത്യാജിതാ വേദധര്മകമ്। തേ ച ബൌദ്ധാ ബഭൂവുര്ഹി തേഭ്യോന്യേ വേദവര്ജിതാഃ

അവൻ ആ അസുരന്മാരെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു, അവർ വേദധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചു. അവർ ബൗദ്ധന്മാരായി, അവരിൽ ചിലർ വേദങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു.

ആര്ഹതഃ സോഽഭവത് പശ്ചാദാര്ഹതാനകരോത് പരാന്। ഏവം പാഷണ്ഡിനോ ജാതാ വേദധര്മ്മാദിവര്ജിതാഃ

പിന്നീട് അവൻ അർഹതനായി, മറ്റുള്ളവരെയും അർഹതന്മാരാക്കി. ഇങ്ങനെ വേദധർമ്മം വിട്ടുപോയ പാഷണ്ഡന്മാർ ജനിച്ചു.

നാരകാര്ഹം കര്മ ചക്രുര്ഗ്രഹീഷ്യന്ത്യധമാദപി। സര്വേ കലിയുഗാന്തേ തു ഭവിഷ്യന്തി ച സങ്കരാഃ

അവർ നരകത്തിലേക്കുള്ള കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരെപ്പോലും സ്വീകരിക്കും. കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം എല്ലാവരും കലർന്നുപോകും.

ദസ്യവഃ ശീലഹീനാശ്ച വേദോ വാജസനേയകഃ। ദശ പഞ്ച ച ശാഖാ വൈ പ്രമാണേന ഭവിഷ്യതി

ശീലമില്ലാത്ത കള്ളന്മാരും വാജസനേയവേദവും മാത്രം ശേഷിക്കും; പത്ത്, അഞ്ച് എന്നിങ്ങനെ പതിനഞ്ച് ശാഖകൾ മാത്രം നിലനിൽക്കും.

ധര്മ്മകഞ്ചുകസംവീതാ അധര്മരുചയസ്തഥാ। മാനുപാന് ഭക്ഷയിഷ്യന്തി മ്ലേച്ഛാഃ പാര്ഥിവരൂപിണഃ

ധർമ്മത്തിന്റെ മറവിൽ അധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തുന്ന രാജാവിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള മ്ലേഛന്മാർ മാംസം കഴിക്കുകയും മദ്യം കുടിക്കുകയും ചെയ്യും.

കല്കീ വിഷ്ണുയശഃ പുത്രോ യാജ്ഞവല്ക്യപുരോഹിതഃ। ഉത്സാദയിഷ്യതി മ്ലേച്ഛാന് ഗൃഹീതാസ്ത്രഃ കൃതായുധഃ

വിഷ്ണുയശസ്സിന്റെ മകനായ കല്കി, യാജ്ഞവൽക്ക്യനെ പുരോഹിതനാക്കി, ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് മ്ലേഛന്മാരെ നശിപ്പിക്കും.

സ്ഥാപയിഷ്യതി മര്യാദാം ചാതുര്വര്ണ്യേ യഥോചിതാമ്। ആശ്രമേഷു ച സര്വേഷു പ്രജാഃ സദ്ധര്മ്മവര്ത്മനി

അവൻ നാലു വർണ്ണങ്ങൾക്കും യോജിച്ച രീതിയിൽ അതിരുകൾ സ്ഥാപിക്കും; എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളിലും ജനങ്ങൾ സത്യധർമ്മപഥത്തിൽ നിലനിൽക്കും.

കല്കിരൂപം പരിത്യജ്യ ഹരിഃ സ്വര്ഗം ഗമിഷ്യതി। തതഃ കൃതയുഗന്നാമ പുരാവത് സമ്ഭവിഷ്യതി

കല്കിയുടെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകും; അതിനുശേഷം പഴയപോലെ കൃതയുഗം വീണ്ടും വരും.

വര്ണാശ്രമാശ്ച ധര്മേഷു സ്വേഷു സ്ഥാസ്യന്തി സത്തമ। ഏവം സര്വേഷു കല്പേഷു സര്വമന്വന്തരേഷു ച

വർണ്ണങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ധർമ്മങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കും, മഹാനേ; ഇങ്ങനെ എല്ലാ കല്പങ്ങളിലും, എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും തന്നെയാണ്.

അവതാരാ അസങ്ഖ്യാതാ അതീതാനാഗതാദയഃ। വിഷ്ണോര്ദ്ദശാവതാരാഖ്യാന്‌യഃ പഠേത് ശ്രൃണുയാന്നരഃ

അവതാരങ്ങൾ അനന്തമാണ്, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും ഇപ്പോഴുള്ളതും. വിഷ്ണുവിന്റെ പത്തു അവതാരങ്ങൾ ആരെങ്കിലും വായിച്ചോ കേട്ടോ എങ്കിൽ,

സോവാപ്തകാമോ വിമലഃ സകുലഃ സ്വര്ഗമാപ്നുയാത്। ധര്മ്മാധര്മ്മവ്യവസ്ഥാനമേവം വൈ കുരുതേ ഹരീഃ

അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി, നിർമലനായി, കുടുംബത്തോടൊപ്പം സ്വർഗം പ്രാപിക്കും; ഹരി ഇങ്ങനെ തന്നെ ധർമ്മത്തിനും അധർമ്മത്തിനും വ്യത്യാസം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

അഗ്നിരുവാച ജഗത്സര്ഗാദികാം ക്രീഡാം വിഷ്ണോര്വക്ഷ്യേധുനാ ശ്രൃണു। സ്വര്ഗാദികൃത് സ സര്ഗാദിഃ സൃഷ്ട്യാദിഃ സഗുണോഗുണഃ

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ലോകസൃഷ്ടി മുതലായ വിഷ്ണുവിന്റെ ക്രീടയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും; കേൾക്കൂ. സ്വർഗം മുതലായതിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ അവൻ സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ഗുണങ്ങൾ, ഗുണരഹിതം എന്നിവയുടെ ആധാരമാണ്.

ബ്രഹ്മാവ്യക്തം സദാഗ്രേഽഭൂത് ന ഖം രാത്രിദിനാദികമ്। പ്രകൃതിം പുരുഷം വിഷ്ണുഃ പ്രവിശ്യാക്ഷോഭയത്തതഃ

ആദ്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവും അവ്യക്തവും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ; ആകാശം, രാത്രി, പകലെന്നൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വിഷ്ണു പ്രകൃതിയിലും പുരുഷനിലും പ്രവേശിച്ച് അവരെ ഉണർത്തി.

സര്ഗകാലേ മഹത്തത്ത്വമഹങ്കാരസ്തതോഽഭവത്। വൈകാരികസ്തൈജസശ്ച ഭൂതാദിശ്ചൈവ താമസഃ

സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ മഹത്ത്വം ഉദിച്ചു, അതിൽ നിന്ന് അഹങ്കാരം ജനിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് സത്ത്വം, രജസ്, തമസ് എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടായി.

അഹങ്കാരാച്ഛബ്ദമാത്രമാകാശമഭവത്തതഃ । സ്പര്ശമാത്രോഽനിലസ്തസ്മാദ്രൂപമാത്രോഽനലസ്തതഃ

അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ശബ്ദത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വം ഉദിച്ചു, അതിൽ നിന്ന് ആകാശം ജനിച്ചു. സ്പർശത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വത്തിൽ നിന്ന് വായു, രൂപത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നി ഉദിച്ചു.

രസമാത്രാ ആപ ഇതോ ഗന്ധമാത്രാ മഹീ സ്മൃതാ । അഹങ്കാരാത്താമസാത്തു തൈജസാനീ ന്ദ്രിയാണി ച

രസത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വത്തിൽ നിന്ന് ജലം, ഗന്ധത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമി ജനിച്ചു. അഹങ്കാരത്തിന്റെ തമസിക ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, തേജസ്സിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം ഉദിച്ചു.

വൈകാരികാ ദശദേവാ മന ഏകാദശേന്ദ്രിയമ്। തതഃ സ്വയമ്ഭൂര്ഭഗവാന് സിസൃക്ഷുര്വിവിധാഃ പ്രജാഃ

സത്ത്വിക ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് പത്ത് ദേവതകളും മനസ്സും, അങ്ങനെ പതിനൊന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഉണ്ടായി. അതിനുശേഷം സ്വയംഭൂവായ ഭഗവാൻ വിവിധ ജീവികൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

അപ ഏവ സസര്ജാദൌ താസു വീര്യമവാസൃജത് । ആപോ നാരാ ഇതി പ്രോക്താ ആപോ വൈ നരസൂനവഃ

ആദിയിൽ അവൻ ജലങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവയിൽ തന്റെ ശക്തി നിക്ഷേപിച്ചു. ഈ ജലങ്ങൾ 'നാരാ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ജലങ്ങൾ നരന്റെ പുത്രന്മാർ എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.

അയനന്തസ്യ താഃ പൂര്വന്തേന നാരായണഃ സ്മൃതഃ । ഹിരണ്യവര്ണമഭവത് തദണ്ഡമുദകേശയമ്

അവയ്ക്ക് ആദിയിൽ ആവാസം ആയതിനാൽ, അവൻ നാരായണൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് സ്വർണ്ണം പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു അണ്ടം ജലത്തിൽ ഉദിച്ചു.

തസ്മിന് ജജ്ഞേ സ്വയം ബ്രഹ്മാ സ്വയമ്ഭൂരിതി നഃ ശ്രുതമ്। ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഭഗവാനുഷിത്വാ പരിവത്സരമ്

അത് അകത്ത് ബ്രഹ്മാവ് സ്വയം ജനിച്ചു എന്ന് നമ്മൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹിരണ്യഗർഭൻ എന്ന ഭഗവാൻ അവിടെ ഒരു വർഷം താമസിച്ചു.

തദണ്ഡമകരോദ് ദ്വൈധന്ദിവം ഭുവമഥാപി ച। തയോഃ ശകലയോര്മ്മധ്യേ ആകാശമസൃജത് പ്രഭുഃ

അപ്പോൾ ആ അണ്ടം രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും ഉണ്ടാക്കി. ആ രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ആകാശം സൃഷ്ടിച്ചു.

അപ്സും പാരിപ്ലവാം പൃഥ്വീം ദിശശ്ച ദശധാ ദധേ। തത്ര കാലംമനോവാചം കാമം ക്രോധമയോ രതിമ്

ജലത്തിൽ ഒഴുകുന്ന ഭൂമിയും പത്ത് ദിക്കുകളും അവൻ സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ കാലം, മനസ്സ്, വാക്ക്, ആഗ്രഹം, കോപം, ആനന്ദം എന്നിവയും സ്ഥാപിച്ചു.

സസര്ജ സൃഷ്ടിന്തദ്രൂപാം സ്ത്രഷ്ടുമിച്ഛന് പ്രജാപതിഃ। വിദ്യുതോശനിമേഘാംശ്ച രോഹിതേന്ദ്രധനൂംഷി ച

പല ജീവികൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച പ്രജാപതി, അതുപോലെയുള്ള സൃഷ്ടി ഉണ്ടാക്കി. അവൻ മിന്നൽ, ഇടിമുഴക്കം, മേഘങ്ങൾ, ഇന്ദ്രധനുസ്സ്, രോഹിതം എന്നിവയും സൃഷ്ടിച്ചു.

വയാംസി ച സസര്ജാദൌ പര്ജന്യഞ്ചാഥ വക്ത്രതഃ। ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി നിര്മമേ യജ്ഞാസിദ്ധയേ

ആദിയിൽ പക്ഷികളെ സൃഷ്ടിച്ചു, പിന്നെ തന്റെ വായിൽ നിന്ന് മേഘരാജാവായ പർജന്യനെയും. യജ്ഞങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ഋക്, യജുർ, സാമ വേദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

സാധ്യാസ്തൈരയജന്ദേവാന് ഭൂതമുച്ചാവചം ഭുജാത് । സനത്കുമാരം രുദ്രഞ്ച സസര്ജ്ജ ക്രോധസമ്ഭവമ്

ഇവ ഉപയോഗിച്ച് സാദ്ധ്യർ ദേവന്മാരെയും, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ ഭൂതങ്ങളെയും പൂജിച്ചു. കോപത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച സനത്കുമാരനും രുദ്രനും അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.

മരീചിമത്ര്യങ്ഗിരസം പുലസ്ത്യം പുലഹം ക്രതുമ്। വസിഷ്ഠം മാനസാഃ സപ്ത ബ്രഹ്മാണ ഇതി നിശ്ചിതാഃ

മരീചി, അത്രി, അങ്കിരസ്, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു, വസിഷ്ഠൻ എന്നിവരെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഏഴു മഹർഷിമാരായി ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു.

സപ്തൈതേ ജനയന്തി സ്മ പ്രജാ രുദ്രശ്ച സത്തമ। ദ്വിധാ കൃത്വാത്മനോ ദേഹമര്ദ്ധേന പുരുഷോഽഭവത്

ഈ ഏഴു മഹർഷിമാരും ഉത്തമനായ രുദ്രനും ചേർന്ന് പ്രജകൾക്ക് ജന്മം നൽകി. ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ ശരീരം രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, ഒരു ഭാഗം പുരുഷനായി.

അഗ്നിരുവാച കശ്യപസ്യ വേദേ സര്ഗമദിത്യാദിഷു ഹേ മുനേ ।൧൯.൦൦൧ ചാക്ഷുഷേ തുഷിതാ ദേവാസ്തേഽദിത്യാം കശ്യപാത്പുനഃ ॥൧൯.൦൦൧ ആസന് വിഷ്ണുശ്ച ശക്രശ്ച ത്വഷ്ടാ ധാതാ തഥാര്യമാ ।൧൯.൦൦൨ പൂഷാ വിവസ്വാന് സവിതാ മിത്രോഥ വരുണോ ഭഗഃ ॥൧൯.൦൦൨ അംശുശ്ച ദ്വാദശാദിത്യാ ആസന് വൈവസ്വതേന്തരേ ।൧൯.൦൦൩ അരിഷ്ടനേമിപത്നീനാമപത്യാനീഹ ഷോഡശ ॥൧൯.൦൦൩ ബഹുപുത്രസ്യ വിദുഷശ്ചതസ്രോ വിദ്യുതഃ സുതാഃ ।൧൯.൦൦൪ പ്രത്യങ്ഗിരസജാഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ കൃശാശ്വസ്യ സുരായുധാഃ ॥൧൯.൦൦൪ ഉദയാസ്തമനേ സൂര്യേ തദ്വദേതേ യുഗേ യുഗേ ।൧൯.൦൦൫ ഹിരണ്യകശിപുര്ദിത്യാം ഹിരണ്യാക്ഷശ്ച കശ്യപാത് ॥൧൯.൦൦൫ സിംഹികാ ചാഭവത്കന്യാ വിപ്രചിത്തേഃ പരിഗ്രഹഃ ।൧൯.൦൦൬ രാഹുപ്രഭൃതയസ്തസ്യാം സൈംഹികേയാ ഇതി ശ്രുതാഃ ॥൧൯.൦൦൬ ഹിരണ്യകശിപോഃ പുത്രാശ്ചത്വാരഃ പ്രഥിതൌജസഃ ।൧൯.൦൦൭ അനുഹ്രാദശ്ച ഹ്രാദശ്ച പ്രഹ്രാദശ്ചാതിവൈഷ്ണവഃ ॥൧൯.൦൦൭ സംഹ്രാദശ്ച ചതുര്ഥോഭൂഥ്രാദപുത്രോ ഹ്രദസ്തഥാ ।൧൯.൦൦൮ ഹ്രദസ്യ പുത്ര ആയുഷ്മാന്ശിബിര്വാസ്കല ഏവ ച ॥൧൯.൦൦൮ വിരോവനസ്തു പ്രാഹ്രാദിര്ബലിര്ജജ്ഞേ വിരോചനാത് ।൧൯.൦൦൯ ബലേഃ പുത്രശതം ത്വാസീദ്വാണശ്രേഷ്ഠംമഹാമുനേ ॥൧൯.൦൦൯ പുരാകല്പേ ഹി ബാണേന പ്രസാദ്യോമാപതിം വരഃ ।൧൯.൦൧൦ പാര്ശ്വതോ വിഹരിഷ്യാമീത്യേവം പ്രാപ്തശ്ച ഈശ്വരാത് ॥൧൯.൦൧൦ ഹിരണ്യാക്ഷസുതാഃ പഞ്ച ശമ്ബരഃ ശകുനിസ്ത്വിതി ।൧൯.൦൧൧ ദ്വിമൂര്ധാ ശങ്കുരാര്യശ്ചശതമാസന് ദനോഃ സുതാഃ ॥൧൯.൦൧൧ സ്വര്ഭാനോസ്തു പ്രഭാ കന്യാ പുലോമ്നസ്തു ശചീ സ്മൃതാ ।൧൯.൦൧൨ ഉപദാനവീ ഹയശിരാ ശര്മിഷ്ഠാ വാര്ഷപര്വണീ ॥൧൯.൦൧൨ പുലോമാ കാലകാ ചൈവ വൈശ്വാനരസുതേ ഉഭേ ।൧൯.൦൧൩ കശ്യപസ്യ തു ഭാര്യേ ദ്വേ തയോഃ പുത്രാശ്ച കോടയഃ ॥൧൯.൦൧൩ പ്രഹ്രാദസ്യ ചതുഷ്കോട്യോ നിവാതകവചാഃ കുലേ ।൧൯.൦൧൪ താമ്രായാഃ ഷട്സുതാഃ സ്യുശ്ച കാകീ ശ്വേനീ ച ഭാസ്യപി ॥൧൯.൦൧൪ ഗൃധ്രികാ ശുചി സുഗ്രീവാതാഭ്യഃ കാകാദയോഽഭവന് ।൧൯.൦൧൫ അശ്വാശ്ചോഷ്ട്രാശ്ച താമ്രായാ അരുണോ ഗരുഡസ്തഥാ ॥൧൯.൦൧൫ വിനതായാഃ സഹസ്രന്തു സര്പാശ്ച സുരസാഭവാഃ ।൧൯.൦൧൬ കാദ്രവേയാഃ സഹസ്രന്തു ശേഷവാസുകിതക്ഷകാഃ ॥൧൯.൦൧൬ ദംഷ്ട്രിണഃ ക്രോധവശജാ ധരോത്ഥാഃ(൧) പക്ഷിണോ ജലേ ।൧൯.൦൧൭ സുരഭ്യാം ഗോമഹിഷ്യാദി ഇരോത്പന്നാസ്തൃണാദയഃ ॥൧൯.൦൧൭ സ്വസായാം യക്ഷരക്ഷാംസി മുനേരശ്വരസോഭവന് ।൧൯.൦൧൮ അരിഷ്ടായാന്തു ഗന്ധര്വാഃ കശ്യപാദ്ധി സ്ഥിരഞ്ചരം(൨) ॥൧൯.൦൧൮ ഏഷാം പുത്രാദയോഽസങ്ഖ്യാ ദേവൈര്വൈ ദാനവാ ജിതാഃ(൩) ।൧൯.൦൧൯ ദിതിര്വിനഷ്ടപുത്രാ വൈ തോഷയാമാസ കശ്യപം ॥൧൯.൦൧൯ പുത്രമിന്ദ്രപ്രഹര്താരമിച്ഛതീ പ്രാപ കശ്യപാത് ।൧൯.൦൨൦ പാദപ്രക്ഷാലനാത്സുപ്താ തസ്യാ ഗര്ഭം ജഘാന ഹ ॥൧൯.൦൨൦ ഛിദ്രമന്വിഷ്യ ചേന്ദ്രസ്തു തേ ദേവാ മരുതോഽഭവന് ।൧൯.൦൨൧ ശക്രസ്യൈകോനപഞ്ചാശത്സഹായാ ദീപ്തതേജസഃ ॥൧൯.൦൨൧ ഏതത്സര്വം ഹരിര്ബ്രഹ്മാ അഭിഷിച്യ പൃഥും നൃപം ।൧൯.൦൨൨ ദദൌ ക്രമേണ രാജ്യാനി അന്യേഷാമധിപോ ഹരിഃ ॥൧൯.൦൨൨ ദ്വിജൌഷധീനാം ചന്ദ്രശ്ച അപാന്തു വരുണോ നൃപഃ ।൧൯.൦൨൩ രാജ്ഞാം വൈശ്രവണോ രാജാ സൂര്യാണാം വിഷ്ണോരീശ്വരഃ ॥൧൯.൦൨൩ വസൂനാം പാവകോ രാജാ മരുതാം വാസവഃ പ്രഭുഃ ।൧൯.൦൨൪ പ്രജാപതീനാം ദക്ഷോഽഥ പ്രഹ്ലാദോ ദാനവാധിപഃ ॥൧൯.൦൨൪ പിതൄണാം ച യമോ രാജാ ഭൂതാദീനാം ഹരഃപ്രഭുഃ ।൧൯.൦൨൫ ഹിമവാംശ്ചൈവ ശൈലാനാം നദീനാം സാഗരഃ പ്രഭുഃ ॥൧൯.൦൨൫ ഗാന്ധര്വാണാം ചിത്രരഥോ നാഗാനാമഥ വാസുകിഃ ।൧൯.൦൨൬ സര്പാണാം തക്ഷകോ രാജാ ഗരുഡഃ പക്ഷിണാമഥ ॥൧൯.൦൨൬ ഐരാവതോ ഗജേന്ദ്രാണാം ഗോവൃഷോഥ ഗവാമപി ।൧൯.൦൨൭ മൃഗണാമഥ ശാര്ദൂലഃ പ്ലക്ഷോ വനസ്പതീശ്വരഃ ॥൧൯.൦൨൭ ഉച്ചൈഃശ്രവാസ്തഥാശ്വാനാം സുധന്വാ പൂര്വപാലകഃ ।൧൯.൦൨൮ ദക്ഷിണസ്യാം ശങ്ഖപദഃ കേതുമാന് പാലകോ ജലേ ।൧൯.൦൨൮ ഹിരണ്യരോമകഃ സൌമ്യേ പ്രതിസര്ഗോയമീരിതഃ ॥൧൯.൦൨൮ ഇത്യാദിമഹാപുരാണേ ആഗ്നേയേ പ്രതിസര്ഗവര്ണനം നാമ ഊനവിംശതിതമോഽധ്യായഃ അഗ്നിരുവാച കശ്യപസ്യ വദേ സര്ഗമദിത്യാദിഷു ഹേ മുനേ। ചാക്ഷുഷേ തുഷിതാ ദേവാസ്തേഽദേത്യാം കശ്യപാത്പുനഃ

ആസന് വിഷ്ണുശ്ച ശക്രശ്ച ത്വഷ്ടാ ധാതാ തഥാര്യ്ഥമാ । പൂഷാ വിവസ്വാന് സവിതാ മിത്രോഥ വരുണോ ഭഗഃ

അവരിൽ വിഷ്ണു, ഇന്ദ്രൻ, ത്വഷ്ടാവ്, ധാതാവ്, അര്യാമൻ, പൂഷൻ, വിവസ്വാൻ, സവിറ്റാവ്, മിത്രൻ, വരുണൻ, ഭഗൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.