അഗ്നിപുരാണമ്

കുണ്ഡലസ്യാകൃതിം കൃത്വാ ഭ്രാമ്യൈകം മസ്തകോപരി । ക്ഷിപേത് തൂണമയേ തൂര്ണം പുരുഷേ ചര്മവേഷ്ടിതേ ।। ൨൫൧.

കുണ്ഡലത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ആക്കി, തലക്കു മുകളിൽ ഒരു പ്രാവശ്യം ഭ്രമിപ്പിച്ച്, അതിവേഗം ചർമ്മം ധരിച്ച മനുഷ്യനിലേക്ക് എറിയണം.

വല്ഗിതേ ച പ്ലുതേ ചൈവ തഥാ പ്രവ്രജിതേഷു ച । സമയോഗവിധിം കൃത്വാ പ്രയുഞ്ജീത സുശിക്ഷിതമ് ।। ൨൫൧.

ചാടുമ്പോഴും, പായുമ്പോഴും, അലയുമ്പോഴും, ശരിയായ രീതിയിൽ പരിശീലനം പാലിച്ച്, അതിനെ കൃത്യമായി പ്രയോഗിക്കണം.

വിജിത്വാ തു യഥാന്യായം തതോ ബന്ധം സമാചരേത് । കട്യാമ്ബദ്‌ധ്വാ തതഃ ഖഡ്ഗം വാമപാര്ശ്വാവലമ്ബിതമ് ।। ൨൫൧.

നിയമപ്രകാരം ജയിച്ചശേഷം, പിന്നെ ബന്ധനം നടത്തണം; അതിനെ അരയിൽ കെട്ടി, പിന്നെ വാൾ ഇടതുവശത്ത് തൂക്കിക്കൊള്ളണം.

ദൃഢം വിഗൃഹ്യ വാമേന നിഷ്കര്ഷേദ്ദക്ഷിണേന തു । ഷഡങ്ഗുലപരീണാഹം സപ്തഹസ്തസമുച്ഛിതം ।। ൨൫൧.

ഇടതു കൈയിൽ ഉറപ്പായി പിടിച്ച്, വലതു കൈ കൊണ്ട് പുറത്തെടുക്കണം; അതിന്റെ ചുറ്റളവ് ആറു വിരൽവീതിയും, ഉയരം ഏഴ് കൈവീതിയുമാകണം.

അയോമയ്യഃ ശലാകാശ്ച വര്മാണി വിവിധാനി ച । അര്ദ്ധഹസ്തേ സമേ ചൈവ തിര്യ്യഗൂദ്‌ര്ധ്വഗതം തഥാ ।। ൨൫൧.

ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകളും വിവിധ തരത്തിലുള്ള കവർച്ചകളും, പാതി കൈ ദൂരത്തും, തുല്യമായും, അറ്റത്തും, ഉയർന്നതായും ഒരുക്കണം.

യോജയേദ്വിധിനാ യേന തഥാത്വങ്ഗദതഃ ശ്രൃണു । തൂണചര്മാവനദ്‌ധാങ്ഗം സ്ഥാപയിത്വാ നവം ദൃഢം ।। ൨൫൧.

ശക്തമായ പുതിയ വില്ലും കരുതലോടെ കവർച്ചയും ശരീരത്തിൽ ഉറപ്പിച്ച് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കൂ.

കരേണാദായ ലഗുഡം ദക്ഷിണാങ്ഗുലകം നവം । ഉദ്യമ്യ ഘാതയേദ്യസ്യ നാശസ്തേന ശിശോര്ദൃഢം ।। ൨൫൧.

വലത് കൈയിൽ പുതിയ ഒരു ദണ്ഡം പിടിച്ച് ഉയർത്തി, അതിനാൽ ശക്തമായി അടിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ആ കുട്ടിയുടെ നാശം ഉറപ്പാണ്.

ഉഭാഭ്യാമഥ ഹസ്താബ്യാം കുര്യ്യാത്തസ്യ നിപാതനം । അക്ലേശേന തതഃ കുര്വന് ബധേ സിദ്ധിഃ പ്രകീര്ത്തിതാ ।। ൨൫൧.

പിന്നീട് രണ്ട് കൈകളും ഉപയോഗിച്ച് അതിനെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവരണം; ഇത് എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്യുമ്പോൾ കൊല്ലുന്നതിൽ വിജയം ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു.

അഗ്നിരുവാച ഭ്രാന്തമുദ് ഭ്രാന്തമാവിദ്ധമാപ്ലുതം വിപ്ലുതം സൃതം । സമ്പാതം സമുദീശഞ്ച ശ്യേനപാതമഥാകുലം ।। ൨൫൨.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ചുറ്റും ചുറ്റും കറങ്ങുന്നത്, കുത്തുന്നത്, ചാടുന്നത്, താഴേക്ക് ചാടുന്നത്, ഓടുന്നത്, മുകളിൽ നിന്ന് ആക്രമിക്കുന്നത്, ശ്യേനപതനം, ആശങ്കയും കലഹവും എന്നിവയൊക്കെയാണ്.

ഉദ്‌ധൂതമവധൂതഞ്ച സവ്യം ദക്ഷിണമേവ ച । അനാലക്ഷിതവിസ്ഫോടൌ കരാലേന്ദ്രമഹാസഖൌ ।। ൨൫൨.

കുലുക്കൽ, ഇളക്കൽ, ഇടത് വശത്തേക്കും വലത് വശത്തേക്കും നീങ്ങൽ, ശ്രദ്ധിക്കാതെ പൊട്ടിത്തെറൽ, കരളിന്റെ ശക്തമായ അടികൾ എന്നിവയും ഉണ്ട്.

വികരാലനിപാതൌ ച വിഭീഷണഭയാനകൌ । സമഗ്രാര്ദ്ധതീയാംശപാദപാദാര്ദ്ധവാരിജാഃ ।। ൨൫൨.

ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തമായ അടികൾ, ഭയാനകവും ഭീഷണിയുമുള്ളവ, മുഴുവൻ, പകുതി, മൂന്നിലൊന്ന് എന്നിങ്ങനെ, താമരപോലെയുള്ള കാലിടികൾ എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

പ്രാത്യാലീഢമഥാലീഢം വരാഹം ലുലിതന്തഥാ । ഇതി ദ്വാത്രിംശതോ ജ്ഞേയാഃ ഖഡ്ഗചര്മവിധൌ രണേ ।। ൨൫൨.

പിന്നോട്ട് നില്ക്കൽ, മുന്നോട്ട് നില്ക്കൽ, പന്നിയുടെ നില, വളയുന്ന നില—ഇങ്ങനെ ഇരുപത്തിരണ്ടു വിധങ്ങൾ യുദ്ധത്തിൽ വാൾ കവർച്ചയുടെ വിദ്യയിൽ അറിയേണ്ടതാണ്.

പരവൃത്തമപാവൃത്തം ഗൃഹീതം ലഘുസഞ്ജ്ഞിതം । ഊദ്‌ര്ധ്വാത് ക്ഷഇപ്തമധഃ ക്ഷിപ്തം സന്ധാരിതവിധാരിതം ।। ൨൫൨.

തിരിഞ്ഞുപോകൽ, തിരികെ വരിക, പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്, ലഘുവായ ചലനം, മുകളിലേക്ക് എറിഞ്ഞത്, താഴേക്ക് എറിഞ്ഞത്, പിടിച്ചുവെക്കൽ, തടയൽ—ഇവയൊക്കെയാണ്.

ശ്യേനപാതം ഗജപാനം ഗ്രാഹഗ്രാഹ്യന്തഥൈവ ച । ഏവമേകാദശവിധാ ജ്ഞേയാഃ പാശവിധാ രണാഃ ।। ൨൫൨.

ശ്യേനപതനം, ആനയുടെ കുടിവെപ്പ്, മുതലയുടെ പിടിത്തം—ഇങ്ങനെ പതിനൊന്ന് വിധമായ പാശ വിദ്യകൾ യുദ്ധത്തിൽ അറിയേണ്ടവയാണ്.

ഋജ്വായതം വിശാലഞ്ച തിര്യ്യഗ്‌ഭ്രാമിതമേവ ച । പഞ്ചകര്മ വിനിര്ദ്ദിഷ്ടം വ്യസ്തേ പാശേ മഹാത്മഭിഃ ।। ൨൫൨.

നേരായത്, വിശാലമായത്, ചായം മാറിയതും, ചുറ്റി കറങ്ങുന്നതും—പാശം വേർതിരിച്ചപ്പോൾ മഹാത്മാക്കൾ പറഞ്ഞ അഞ്ച് പ്രവർത്തികൾ ഇവയാണ്.

ഛേദനം ഭേദനം പാതോ ഭ്രമണം ശയനം തഥാ । വികര്ത്തനം കര്ത്തऩഞ്ച ചക്രകര്മേദമേവ ച ।। ൨൫൨.

കത്തി മുറിക്കൽ, പിളർത്തൽ, അടിക്കൽ, ചുറ്റൽ, കിടക്കൽ, വെട്ടൽ, തറയ്ക്കൽ, ചക്രംപോലുള്ള പ്രവർത്തനം—ഇവയാണ് പ്രവർത്തികൾ.

ആസ്ഫോടഃ ക്ഷ്വേഡനം ഭേദസ്ത്രാസാന്ദോലിതകൌ തഥാ । ശൂലകര്മാണി ജാനീഹി ഷഷ്ഠമാഘാതസഞ്ജ്ഞിതം ।। ൨൫൨.

അടിച്ചു ചാടൽ, കുരയ്ക്കൽ, പിളർത്തൽ, ഭയപ്പെടുത്തൽ, ആടിക്കൽ—ഇവയെല്ലാം കുന്തത്തിന്റെ പ്രവർത്തികൾ; ആറാമത്തേത് അടിയെന്നു പറയുന്നു.

ദൃഷ്ടിഘാതം ഭുജാഘാതം പാര്ശ്വഘാതം ദ്വിജോത്തമ । ഋജുപക്ഷേഷുണാ പാതം തോമരസ്യ പ്രകീര്ത്തിതം ।। ൨൫൨.

കണ്ണിൽ അടിക്കൽ, കൈയിൽ അടിക്കൽ, വശത്ത് അടിക്കൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, നേരായ ഈരാളി ഉപയോഗിച്ച് താഴെയിടൽ, തുമരത്തിന്റെ വിദ്യയും ഇവയാണ്.

ആഹതം വിപ്ര ഗോമൂത്രപ്രഭൂതങ്കമലാസനം । തതോര്ദ്ധഗാത്രം നമിതം വാമദക്ഷിണമേവ ച ।। ൨൫൨.

അടിക്കപ്പെട്ടത്, ബ്രാഹ്മണനേ, പശുവിന്റെ മൂത്രംപോലുള്ളത്, അധികം ഉള്ളത്, താമരയിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലുള്ളത്, ഉയർത്തിയ ശരീരമുള്ളത്, വളഞ്ഞത്, ഇടതും വലതും എന്നിവയും ഉണ്ട്.

ആവൃത്തഞ്ച ചപരാവൃത്തം പാദോദ്ധതമവപ്ലുതം । ഹംസമര്ദ്ദം വിമര്ദഞ്ച൩ ഗദാകര്മ പ്രകീര്ത്തിതം ।। ൨൫൨.

തിരിഞ്ഞത്, തിരിച്ചതിരിഞ്ഞത്, കാലുയർത്തിയത്, ചാടിയത്, ഹംസത്തിന്റെ ചവിട്ടൽ, അമർദ്ദം—ഇവയെല്ലാം ഗദയുടെ പ്രവർത്തികൾ എന്ന് പറയുന്നു.

കരാലമവഘാതഞ്ച ദംശോപപ്ലുതമേവ ച । ക്ഷിപ്തഹസ്തം സ്ഥിതം ശൂന്യം പരശോസ്തു വിനിര്ദിശേത് ।। ൨൫൨.

ഭയാനകമായ അടിക്കൽ, കടിച്ചുപിടിച്ച് ചാടൽ, കൈ എറിഞ്ഞത്, നില്ക്കുന്നത്, ശൂന്യമായത്—ഇവയൊക്കെയാണ് പരശുവിന്റെ പ്രവർത്തികൾ.

താഡനം ഛേദനം വിപ്ര തഥാ ചൂര്ണനമേവ ച । മുദ്‌ഗരസ്യ തു കര്മാണി തഥാ പ്ലവനഘാതനം ।। ൨൫൨.

അടിക്കൽ, മുറിക്കൽ, ബ്രാഹ്മണനേ, പൊടിയാക്കൽ—ഇവയാണ് മുദ്‌ഗരത്തിന്റെ പ്രവർത്തികൾ; അതുപോലെ ചാടിയും അടിക്കുകയും ചെയ്യൽ.

സം ശ്രാന്തമഥ വിശ്രാന്തം ഗോവിസര്ഗം സുദുര്ദ്ധരം । ഭിന്ദിപാലസ്യ കര്മാണി ലഗുഡസ്യ ച താന്യപി ।। ൨൫൨.

ക്ലാന്തമായത്, വിശ്രമിച്ചത്, പശുവിനെ വിട്ടയക്കൽ, വളരെ പ്രയാസമുള്ളത്—ഇവയാണ് ഭിന്ദിപാലത്തിന്റെയും ദണ്ഡത്തിന്റെയും പ്രവർത്തികൾ.

അന്ത്യം മധ്യം പരാവൃത്തം നിദേശാന്തം ദ്വിജോത്തമ । വജ്രസ്യൈതാനി കര്മാണി ലഗുഡസ്യ ച താന്യപി ।। ൨൫൨.

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, അവസാനത്തേത്, നടുവിലത്തേത്, മറിഞ്ഞതും, നിർദ്ദേശംകൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്നതും — ഇവയാണ് വജ്രത്തിന്റെയും ദണ്ഡത്തിന്റെയും പ്രധാന പ്രവർത്തികൾ.

ഹരണം ഛേദനം ഘാതോ ബലോദ്ധാരണമായതം । കൃപാണകര്മ നിര്ദിഷ്ടം പാതനം സ്ഫോടനം തഥാ ।। ൨൫൨.

പിടിക്കൽ, മുറിക്കൽ, കൊല്ലൽ, ശക്തിയായി ഉയർത്തൽ, നീട്ടൽ — ഇവയാണ് വാൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള പ്രധാന പ്രവർത്തികൾ; കൂടാതെ വീഴ്ത്തലും തകർത്തലും കൂടി.

ത്രാസനം രക്ഷണം ഘാതോ ബലോദ്ധരണമായതമ് । ക്ഷേപണീകര്മ നിര്ദിഷ്ടം യന്ത്രകര്മൈതദേവ തു ।। ൨൫൨.

ഭയപ്പെടുത്തൽ, രക്ഷിക്കൽ, കൊല്ലൽ, ശക്തിയായി ഉയർത്തൽ, നീട്ടൽ — ഇവയാണ് എറിഞ്ഞായുധത്തിന്റെ പ്രവർത്തികൾ; യന്ത്രങ്ങൾക്കും ഇതേപോലെയാണ്.

സന്ത്യാഗമവദംശശ്ച വരാഹോദ്ധൂതകം തഥാ । ഹസ്താവഹസ്തമാലീനമേകഹസ്താവഹസ്തകേ ।। ൨൫൨.

വിട്ടുകളയൽ, കടിയിടൽ, പന്നിയുടെ പോലെ ഉയർത്തിയിടൽ; ഒരുകൈയാലോ ഇരുകൈയാലോ എടുത്ത് വഹിക്കൽ, ഒരുകൈയാലോ ഇരുകൈയാലോ പിടിച്ചിരുത്തൽ.

ദ്വിഹസ്തവാഹുപാശേ ച കടിരേചിതകോദ്‌ഗതേ । ഉരോലലാടഘാതേ ച ഭുജാവിധമനന്തഥാ ।। ൨൫൨.

ഇരുകൈയും ഭുജവും ഉപയോഗിച്ച് കെട്ടിവെക്കൽ, അരയിൽ ഉയർത്തൽ, നെഞ്ചിലും നെറ്റിയിലും അടിക്കൽ, ഭുജങ്ങൾ വളച്ചുമാറ്റൽ.

ദ്വിഹസ്തവാഹുപാശേ ച കടിരേചികകോദ്‌ഗതേ । ഗാത്രസംശ്ലേഷണം ശാന്തം തഥാ ഗാത്രവിപര്യ്യയഃ ।। ൨൫൨.

ഇരുകൈയും ഭുജവും ഉപയോഗിച്ച് കെട്ടിവെക്കൽ, അരയിൽ ഉയർത്തൽ, അവയവങ്ങൾ സാവധാനം ചേർത്തുപിടിക്കൽ, അവയവങ്ങൾ മറിച്ചുപിടിക്കൽ.