അഗ്നിപുരാണമ്

സപ്തര്ഷിഭിഃ പരിവൃതോ നിശാം ബ്രാഹ്മീം ചരിഷ്യസി। ഉപസ്ഥിതസ്യ മേ ശ്രൃങ്ഗേ നിബധ്നീഹി മഹാഹിനാ

'ഏഴ് മഹർഷിമാരോടൊപ്പം നീ ബ്രഹ്മരാത്രി കടന്നുപോകും. ഞാൻ വരുമ്പോൾ, വലിയ ഒരു പാമ്പുപയോഗിച്ച് നൗകയെ എന്റെ കൊമ്പിൽ കെട്ടി വയ്ക്കണം.'

ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദൃധേ മത്സ്യോ മനുഃ കാലപ്രതീക്ഷകഃ । സ്ഥിതഃ സമുദ്ര ഉദ്വേലേ നാവമാരുരുഹേ തദാ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മീൻ അപ്രത്യക്ഷമായി. മനു സമയത്തെ കാത്തുനിന്നു. സമുദ്രം പൊങ്ങുമ്പോൾ, അവൻ നൗകയിൽ കയറി.

ഏകശ്രൃങ്ഗധരോ മത്സ്യോ ഹൈമോ നിയുതയോജനഃ। നാലമ്ബബന്ധ തച്ഛൃങ്ഗേ മത്സ്യാഖ്യം ച പുരാണകമ്

ഒറ്റ കൊമ്പുള്ള, പൊന്നുപോലുള്ള, കോടിയോജന വലിപ്പമുള്ള ആ മീനിന്റെ കൊമ്പിൽ കയറു കെട്ടിയിരുന്നു. അതിനെ 'മത്സ്യപുരാണം' എന്നും വിളിച്ചു.

ശുശ്രാവ മത്സ്യാത്പാപഘ്നം സംസ്തുവന് സ്തുതിഭിശ്ച തമ് । ബ്രഹ്മവേദപ്രഹര്ത്താരം ഹയഗ്രീവഞ്ച ദാനവമ്

പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ആ മീനിൽ നിന്ന്, സ്തുതികൾ പാടിക്കൊണ്ട്, ബ്രഹ്മവേദങ്ങൾ അപഹരിച്ച ഹയഗ്രീവൻ എന്ന ദാനവനെക്കുറിച്ച് മനു കേട്ടു.

അവധീദ് വേദമന്ത്നാദ്യാന് പാലയാമാസ കേശവഃ। പ്രാപ്തേ കല്പേഽഥ ബാരാഹേ കൂര്മ്മരൂപോഽഭവദ്ധരിഃ

വേദങ്ങൾ അപഹരിച്ച ദാനവനെ കേശവൻ വധിച്ചു, വേദങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ചു. പുതിയ കല്പം തുടങ്ങുമ്പോൾ, ഹരി വരാഹവും പിന്നീട് കൂർമ്മവും ആയിത്തീർന്നു.

അഗ്നിരുവാച അവതാരം വരാഹസ്യ വക്ഷ്യേഽഹം പാപനാശനമ് । ഹിരണ്യാക്ഷോഽസുരേശോഽഭൂദ് ദേവാന് ജിത്വാ ദിവി സ്ഥിതഃ

അഗ്നി പറഞ്ഞു: പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന വരാഹന്റെ അവതാരം ഞാൻ പറയാം. ഹിരണ്യാക്ഷൻ എന്ന അസുരാധിപൻ ദേവന്മാരെ ജയിച്ച് സ്വർഗത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.

ദേവൈര്ഗത്വാ സ്തുതോ വിഷ്ണുര്യജ്ഞരൂപോ വരാഹകഃ । അഭൂത് തം ദാനവം ഹത്വാ ദൈത്യൈഃ സാകഞ്ച കണ്ടകമ്

അപ്പോൾ ദേവന്മാർ അവനിടത്തേക്ക് ചെന്നു, യജ്ഞസ്വരൂപിയായ വരാഹരൂപത്തിലുള്ള വിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിച്ചു. അവൻ ആ ദാനവനെയും ദൈത്യരോടൊപ്പം ഉള്ള ദോഷത്തെയും സംഹരിച്ചു.

ധര്മദേവാദിരക്ഷാകൃതം തതഃ സോഽന്തര്ദ്ദധേ ഹരിഃ। ഹിരണ്യാക്ഷസ്യ വൈ ഭ്രാതാ ഹിരണ്യകശിപുസ്തഥാ

ധർമ്മദേവനും മറ്റു ദേവന്മാരെയും രക്ഷിച്ച ശേഷം ഹരി അപ്രത്യക്ഷനായി. ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ സഹോദരൻ ഹിരണ്യകശിപുവാണ്.

ജിതദേവയജ്ഞഭാഗഃ സര്വദേവാധികാരകൃത്। നാരസിംഹവപുഃ കൃത്വാ തം ജഘാന സുരൈഃ സഹ

അവൻ ദേവന്മാരുടെ യജ്ഞഭാഗം പിടിച്ചെടുത്തു, എല്ലാവരിലും അധികാരം സ്ഥാപിച്ചു. നരസിംഹരൂപം ധരിച്ച് ദേവന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് അവനെ സംഹരിച്ചു.

സ്വപദസ്ഥാന് സുരാംശ്ചക്രേ നാരസിംഹഃ സുരൈഃ സ്തുതഃ। ദേവാസുരേ പുരാ യുദ്ധേ ബലിപ്രഭൃതിഭിഃ സുരാഃ

ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ച നരസിംഹൻ ദേവന്മാരെ അവരുടെ സ്ഥാനം തിരികെ നൽകി. ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ, പുരാതനകാലത്ത്, ബലിയും മറ്റു അസുരന്മാരും ദേവന്മാരെ ജയിച്ചു.

ജിതാഃ സ്വര്ഗാത്പരിഭ്രപ്ടാ ഹരിം വൈ ശരണം ഗതാഃ। സുരാണാമമയം ദത്ത്വാ അദിത്യാ കശ്യപേന ച

ദേവന്മാർ ജയിക്കപ്പെട്ടു, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടു, പിന്നെ അവർ ഹരിയെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ദേവന്മാരുടെ خاطر, അദിതിയും കശ്യപനും മായയില്ലാത്ത ശരീരം അവനു നൽകി.

സ്തുതോഽസൌ വാമനോ ഭൂത്വാ ഹ്യദിത്യാം സ ക്രതും യയൌ। ബലേഃ ശ്രീയജമാനസ്യ, രാജദ്വാരേഽഗൃണാത് ശ്രുതിമ്

അവരെല്ലാവരും സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വാമനനായി അദിതിയുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോയി. രാജാവായ ബലിയുടെ യജ്ഞവേദിയിലെ വാതിലിൽ വേദങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്തു.

വേദാന് പഠന്തം തം ശ്രുത്വാ വാമനം വരദോഽബ്രവീത്। നിവാരിതോഽപി ശുക്രേണ ബലിര്ബ്രൂഹി യദിച്ഛസി

വാമനൻ വേദങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്യുന്നതു കേട്ട ബലി, വരദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, പറഞ്ഞു: ശുക്രൻ വിലക്കി എങ്കിലും, നീ എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നു പറയൂ.

ത്തത്തേഽഹം സമ്പ്രദാസ്യാമി,വാമനോ ബലിമബ്രവീത്। പദത്രയം ഹി ഗുര്വര്ഥം ദേഹി ദാസ്യേ തമബ്രവീത്

വാമനൻ ബലിയോട് പറഞ്ഞു: നീ ചോദിക്കുന്നതെന്തും ഞാൻ നല്കാം. എന്റെ ഗുരുവിന്റെ വേണ്ടി മൂന്നു അടി ഭൂമി തരിക. ബലി സമ്മതിച്ചു: ഞാൻ അതു നല്കാം.

തോയേ തു പതിതേ ഹസ്തേ വാമനോഽഭൂദവാമനഃ। ഭൂര്ലോകം സ ഭുവര്ലോകം സ്വര്ലേകഞ്ച പദത്രയമ്

വെള്ളം കൈയിൽ ഒഴിക്കുമ്പോൾ വാമനൻ ചെറുതായിരുന്നില്ല. മൂന്നു പടിയിൽ ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, സ്വർഗം എന്നിവ കൈവശമാക്കി.

ചക്രേ ബലിഞ്ച സുതലം തച്ഛക്രായ ദദൌ ഹരിഃ। ശക്രോ ദേവൈര്ഹരിം സ്തുത്വാ ഭുവനേശഃ സുഖീം ത്വഭൂത്

ബലിയെ സുതലലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചു, ആ ലോകം ഇന്ദ്രനു നൽകി. ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഹരിയെ സ്തുതിച്ച ഇന്ദ്രൻ ലോകങ്ങളുടെ സന്തോഷമുള്ള അധിപനായി.

വക്ഷ്യേ പരശുരാമസ്യ ചാവതാരം ശ്രൃണു ദ്വിജ। ഉദ്വതാന് ക്ഷത്രിയാന് മത്വാ ഭൂഭാരഹാണായ സഃ

പരശുരാമന്റെ അവതാരം ഞാൻ പറയാം, ദ്വിജൻ കേൾക്കൂ. ക്ഷത്രിയന്മാർ അഹങ്കാരികൾ ആയതു കണ്ടു, ഭൂഭാരമകറ്റാൻ അവൻ അവതരിച്ചുവന്നു.

അവതീര്ണോ ഹരിഃ ശാന്ത്യൈ ദേവവിപ്രാദിപാലകഃ। ജമദഗ്നേ രേണുകായാം ഭാര്ഗവഃ ശസ്ത്രപാരഗഃ

ശാന്തിക്കായി, ദേവന്മാരെയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും സംരക്ഷിക്കാൻ ഹരി അവതരിച്ചു. ജമദഗ്നിയുടെയും രേണുകയുടെയും മകനായി ഭാർഗവൻ ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യത്തോടെ ജനിച്ചു.

ദത്താത്രേയപ്രസാദേന കാര്ത്തവീര്യോ നൃപസ്ത്വഭൂത്। സഹസ്ത്രബാഹുഃ സര്വോര്വീപതിഃ സ മൃഗയാം ഗതഃ

ദത്താത്രേയന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ കാർത്തവീര്യൻ രാജാവായി, ആയിരം കൈകളോടെ, ഭൂമിയുടെ അധിപനായി. അവൻ വേട്ടയാടാൻ പോയി.

ശ്രാന്തോ നിമന്ത്രിതോഽരണ്യേ മുനിനാ ജമദഗ്നിനാ। കാമധേനുപ്രഭാവേണ ഭോജിതഃ സബലോ നൃപഃ

ക്ലാന്തനായ രാജാവിനെ വനത്തിൽ ജമദഗ്നി മুনি ക്ഷണിച്ചു. കാമധേനുവിന്റെ ശക്തിയാൽ രാജാവിനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും അഹാരം നൽകി.

അപ്രാര്ഥയത് കാമധേനും യദാ സ ന ദദൌ തദാ। ഹൃതവാനഥ രാമേണ ശിരശ്ഛിത്ത്വാ നിപാതിതഃ

അവൻ കാമധേനുവിനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ നിഷേധം ലഭിച്ചപ്പോൾ, അവളെ പിടിച്ചു. അപ്പോൾ രാമൻ അവന്റെ തല വെട്ടി വീഴ്ത്തി.

യുദ്ധേ പരശുനാ രാജാ ധേനുഃ സ്വാശ്രമമായയൌ । കാര്ത്തവീര്യസ്യ പുത്രസ്തു ജമദഗ്നിര്നിപാതിതഃ

യുദ്ധത്തിൽ, രാമൻ പരശു കൊണ്ട് രാജാവിനെ കൊല്ലുകയും, ആ പശു തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കാർത്തവീര്യന്റെ മകൻ ജമദഗ്നിയെ കൊന്നു.

രാമേ വനം ഗതേ വൈരാദഥ രാമഃ സമാഗതഃ। പിതരം നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ പിതൃനാശാഭിമര്ഷിതഃ

രാമൻ വനത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, വൈരാഗ്രഹത്തിൽ രാമൻ തിരിച്ചുവന്നു. പിതാവിനെ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി കണ്ടപ്പോൾ, പിതാവിന്റെ മരണദുഃഖത്തിൽ അവൻ ക്രോധംകൊണ്ട് പിടിക്കപ്പെട്ടു.

ത്രിഃ സപ്തകൃത്വഃ പൃഥിവീം നിഃക്ഷത്രാമകരോദ്വിഭുഃ। കുരുശ്രേത്രേ പഞ്ച കുണ്ഡാന് കൃത്വാ സന്തര്പ്യ വൈ പിതൃന്

വലിയ ശക്തനായവൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഏഴു തവണ ഭൂമിയെ നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്തതാക്കി; കുറുക്ഷേത്രത്തിൽ അഞ്ചു യാഗകുണ്ടങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച്, പിതൃകൾക്ക് യഥാവിധി തൃപ്തി നൽകി.

കാശ്യപായ മഹീം ദത്ത്വാ മഹേന്ദ്രേ പര്വതേ സ്ഥിതഃ। കൂര്മ്മസ്യ ച വരാഹസ്യ നൃസിംഹസ്യ ച വാമനമ്

കശ്യപന് ഭൂമി നൽകി, മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ താമസിച്ചു; കൂർമം, വരാഹം, നരസിംഹം, വാമനം എന്നിങ്ങനെ അവതാരങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു.

അവതാരം ച രാമസ്യ ശ്രുത്വാ യാതി ദിവം നരഃ

രാമന്റെ അവതാരകഥയും കേട്ടാൽ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തും.

അഗ്നിരുവാച രാമായണമഹം വക്ഷ്യേ നാരദേനോദിതം പുരാ। വാല്മീകയേ യഥാ തദ്വത് പഠിതം ഭുക്തിമുക്തിദമ്

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ഞാൻ നാരദൻ പഴയകാലത്ത് പറഞ്ഞതുപോലെയും, വാല്മീകി പാരായണം ചെയ്തതുപോലെയും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന രാമായണം പറയാം.

നാരദ ഉവാച വിഷ്ണുനാഭ്യവ്ജജോ ബ്രഹ്മാ മരീചിര്ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ। മരീചേഃ കശ്യപസ്തസ്മാത് സൂര്യോ വൈവസ്വതോ മനുഃ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനായി മരീചി; മരീചിയിൽ നിന്ന് കശ്യപൻ, അവനിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ, സൂര്യനിൽ നിന്ന് വൈവസ്വതന്റെ മകനായ മനു.

തതസ്തസ്മാത്തഥേക്ഷ്വാകുസ്തസ്യ വംശേ കകുത്സ്ഥകഃ। കകുത്സ്ഥസ്യ രഘുസ്തസ്മാദജോ ദശരഥസ്തതഃ

അതിനുശേഷം അവനിൽ നിന്ന് ഇക്ഷ്വാകു ജനിച്ചു; ആ വംശത്തിൽ കകുത്സ്ഥൻ; കകുത്സ്ഥനിൽ നിന്ന് രഘു, അവനിൽ നിന്ന് അജൻ, പിന്നെ ദശരഥൻ.