അഗ്നിപുരാണമ്

തം ജഗ്രാഹ ശനൈര്ദേവോ വികോഷഃ സോഽഭ്യപദ്യത। ഖഡ്‌ഗോ നീലോ രത്നമുഷ്ടിസ്തതോഽഭൂച്ഛതബാഹുകഃ ।। ൨൪൫.

ദേവൻ ആ വാൾ പതുക്കെ കൈയിൽ എടുത്തു; പുറത്തെടുത്തപ്പോൾ ആ വാൾ നീല നിറത്തിൽ, രത്നം പതിച്ച കൈപ്പിടിയോടുകൂടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ നൂറ് കൈകളുള്ളവൻ ഉദിച്ചു.

ദൈത്യഃ സ ഗദയാ ദേവാന് ദ്രാവയാമാസ വൈ രണേ । വിഷ്ണുനാ ഖഡ്ഗച്ഛിന്നാനി ദൈത്യഗാത്രാണി ഭൂതലേ ।। ൨൪൫.

ആ അസുരൻ യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരെ ഗദയാൽ ഓടിച്ചു; എന്നാൽ വിഷ്ണു വാളുകൊണ്ട് ആ അസുരന്റെ അവയവങ്ങൾ നിലത്ത് വെട്ടി വീഴ്ത്തി.

പതിതാനി തു സംസ്പര്ശാന്നന്ദകസ്യ ച താനി ഹി । ലോഹഭൂതാനി സര്വാണി ഹത്വാ തസ്മൈ ഹരിര്വരം ।। ൨൪൫.

നന്ദക വാളിന്റെ സ്പർശം കൊണ്ടു വീണ അവയവങ്ങൾ ഇരുമ്പായി മാറി; അവനെ കൊന്നു കഴിഞ്ഞ് ഹരി അവനു ഒരു വരം നൽകി.

ദദൌ പവിത്രമങ്ഗന്തേ ആയുധായ ഭവേദ്ഭുവി । ഹരിപ്രസാദാദ് ബ്രഹ്മാപി വിനാ വിഘ്നം ഹരിം പ്രഭും ।। ൨൪൫.

ഹരി അവനു ശുദ്ധവും മംഗളകരവുമായ ശരീരം നൽകി, ഭൂമിയിൽ ആയുധമായി മാറാൻ അനുഗ്രഹിച്ചു; ഹരിയുടെ കൃപയാൽ ബ്രഹ്മാവും തടസ്സമില്ലാതെ ഹരിയെ ആരാധിച്ചു.

പൂജയാമാസ യജ്ഞേന വക്ഷ്യേഽഥോ ശഡ്‌ഗലക്ഷണം । ഖടീഖട്ടരജാതാ യേ ദര്ശനീയാസ്തു തേ സ്മൃതാഃ ।। ൨൪൫.

യജ്ഞം നടത്തി ഹരിയെ ആരാധിച്ചു; ഇനി ഞാൻ ആറ് ലക്ഷണങ്ങൾ വിവരിക്കാം. കല്ലു തട്ടി ഉണ്ടാക്കുന്ന, കാണാൻ മനോഹരമായവയെ ശുഭമായി കരുതുന്നു.

കായച്ഛിദസ്ത്വാര്ഷികാഃ സ്യുര്ദൃഢാഃ സൂര്പാരകോദ്ബവാഃ । തീക്ഷ്ണാശ്ഛേദസഹാ വങ്ഗാസ്തീക്ഷ്ണാഃസ്യുശ്ചാങ്ഗദേശജഃ ।। ൨൪൫.

ശരീരം വെട്ടുന്നവയെ 'ആർഷിക' എന്നു വിളിക്കുന്നു, അവ ശക്തിയുള്ളവയും സൂർപ്പാരക ദേശത്തിൽ നിന്നുമുള്ളവയും ആകുന്നു; വംഗദേശത്ത് നിന്നുള്ളവ മൂർച്ചയുള്ളതും വെട്ടൽ സഹിക്കുന്നതും ആംഗദേശത്ത് നിന്നുള്ളവയും മൂർച്ചയുള്ളതുമാണ്.

ശാതാര്ദ്ധമങ്ഗുലാനാഞ്ച ശ്രേഷ്ഠം ഖഡ്ഗം പ്രകീര്ത്തിതം । തദര്ദ്ധം മധ്യമം ജ്ഞേയം തതോ ഹീനം ന ധാരയേത് ।। ൨൪൫.

ഒരു വാൾ ഒരു മുക്കാൽ വിരൽ വീതിയുള്ളതാണെങ്കിൽ അതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം; അതിന്റെ പാതി വീതിയുള്ളത് മധ്യമായതും അതിൽ കുറവുള്ളത് ധരിക്കരുത്.

ദീര്ഘം സുമധുരം ശബ്ദം യസ്യ ഖഡ്‌ഗസ്യ സത്തമ । കിങ്കിണീസദൃശന്തസ്യ ധാരണം ശ്രേഷ്ഠമുച്യതേ ।। ൨൪൫.

ദൈർഘ്യമുള്ളതും അതിമധുരമായ ശബ്ദമുള്ളതും മണിയുടെ മണൽപോലെയുള്ളതുമായ വാൾ ധരിക്കുന്നത് ഉത്തമം എന്ന് പറയുന്നു.

ख़़ड़ഗഃ പദ്മപലാശാഗ്രോ മണ്ഡലാഗ്രശ്ച ശസ്യതേ । കരവീരദലാഗ്രാഭോ ഘൃതഗന്ധോ വിയത്‌പ്രഭഃ ।। ൨൪൫.

താമരയിലാകൃതിയിലോ വൃത്താകൃതിയിലോ ഉള്ള വാൾ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; കരവീരയിലത്തിന്റെ രൂപം, നെയ്യിന്റെ സുഗന്ധം, ആകാശത്തിന്റെ പ്രകാശം ഉള്ളതും ഉത്തമം.

സമാങ്ഗുലസ്ഥാഃ ശസ്യന്തേ വ്രണാഃ ഖഡ്‌ഗേഷു ലിങ്ഗവത് । കാകോലൂകസവര്ണാഭാ വിഷമാസ്തേ ന ശോഭനാഃ ।। ൨൪൫.

വാളുകളിൽ വിരൽ നീളത്തിൽ സമമായ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ട് എങ്കിൽ അവ ശുഭമാണ്; കാക്കയോ ആണ്ടിക്കൊക്കയോ പോലുള്ള നിറത്തിൽ അസമമായവ ശുഭമല്ല.

ഖഡ്ഗേ ന പശ്യേദ്വദനമുച്ഛിഷ്ടോ ന സ്പൃശേദസിം । മൂല്യം ജാതിം ന കഥയേന്നിശി കുര്യാന്ന ശീര്ഷകേ ।। ൨൪൫.

വാളിൽ മുഖം നോക്കരുത്, അശുദ്ധനായി വാൾ സ്പർശിക്കരുത്; അതിന്റെ വിലയോ ജന്മദേശമോ രാത്രി പറയരുത്, തലയിൽ വയ്ക്കുകയും ചെയ്യരുത്.

അഗ്നിരുവാച രത്നാനാം ലക്ഷണാം വക്ഷ്യേ രത്നം ധാര്യ്യമിദം നപൈഃ । വജ്രം മരകതം രത്നം പദ്മരാഗഞ്ച മൌക്തികം ।। ൨൪൬.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: രത്നങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം; പുരുഷന്മാർ ധരിക്കേണ്ട രത്നങ്ങൾ ഇവയാണ്: വജ്രം, പച്ച, മാണിക്യം, നീലവും മുത്തും.

ഇന്ദ്രനീലം മഹാനീലം വൈദൂര്യ്യം ഗന്ധശസ്യകം । ചന്ദ്രകാന്തം സൂര്യകാന്തം സ്ഫടികം പുലകം തഥാ ।। ൨൪൬.

ഇന്ദ്രനീലവും മഹാനീലവും വൈഡൂര്യവും പുഷ്പരാഗവും, ചന്ദ്രകാന്തം, സൂര്യകാന്തം, സ്ഫടികം, പുലകവും ഇവയും.

കര്കേതനം പൂഷ്പരാഗം തഥാ ജ്യോതീരസം ദ്വിജ । സ്ഫടികം രാജപട്ടഞ്ച തഥാ രാജമയം ശുഭം ।। ൨൪൬.

കർകേതനം, പുഷ്പരാഗം, ജ്യോതിരസം, സ്ഫടികം, രാജപട്ടം, രാജമയമായ ശുഭവസ്തുക്കൾ ഇവയും.

സൌഗന്ധികം തഥാ ഗഞ്ജം ശങ്ഖബ്ര്ഹ്മമയം തഥാ । ഗോമേദം രുധിരാക്ഷഞ്ച തഥാ ഭല്ലാതകം ദ്വിജ ।। ൨൪൬.

സൗഗന്ധികം, ഗഞ്ജം, ശംഖവും ബ്രഹ്മലോഹവും, ഗോമേദകം, രുധിരാക്ഷം, ഭല്ലാതകം ഇവയും.

ധൂലീം മരകതഞ്ചൈവ തുഥകം സീസമേവ ച । പീലും പ്രവാലകഞ്ചൈവ ഗിരിവജ്രം ദ്വിജോത്തമ ।। ൨൪൬.

പൊടി, പച്ച, തുത, എള്ള്, പീലം, പവഴ, മലവജ്രം ഇവയും.

ഭൂജങ്ഗമമണിഞ്ചൈവ തഥാ വജ്രമണിം ശുഭം । ടിട്ടിഭഞ്ച തഥാ പിണ്ഡം ഭ്രാമരഞ്ച തഥോത്പലം ।। ൨൪൬.

നാഗമണിയും ഉത്തമമായ വജ്രമണിയും, ടിട്ടിഭം, പിണ്ഡം, ഭ്രമരം, ഉത്പലവും ഇവയും.

സുവര്ണപ്രതിബദ്ധാനി രത്നാനി ശ്രീജയാദികേ । അന്തഃപ്രഭാവം വൈമല്യം സുസംസ്ഥാനത്വമേവ ച ।। ൨൪൬.

പൊന്നിൽ അലങ്കരിച്ച രത്നങ്ങൾ, ശ്രീയും ജയയും പോലുള്ളവ, ഉള്ളിൽ പ്രകാശവും ശുദ്ധതയും മനോഹരമായ ആകൃതിയും ഉണ്ട്.

സുധാര്യാ നൈവ ധാര്യ്യാസ്തു നിഷ്പ്രഭാ മലിനാസ്തഥാ । ഖണ്ഡാഃ സശര്കരാ യേ ച പ്രശസ്തം വജ്രധാരണമ് ।। ൨൪൬.

മങ്ങിയതും പ്രകാശം ഇല്ലാത്തതും പൊട്ടിയതും കല്ലുകഷ്ണങ്ങൾ ഉള്ളതും ധരിക്കേണ്ടതല്ല; വജ്രത്തിൽ ചേരാൻ അനുയോജ്യമായവയാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്.

അമ്ഭസ്തരതി യദ്വജ്രമഭേദ്യം വിമലം ച യത് । ഷട്കോണം ശക്രചാപാബം ലഘു ചാര്കനിഭം ശുഭമ് ।। ൨൪൬.

ജലം തരണം ചെയ്യുന്നതും പൊട്ടാത്തതും കുഴപ്പമില്ലാത്തതും ആറു മൂലകളുള്ളതും ഇന്ദ്രധനുസ് പോലെ മനോഹരമായതും ഭാരം കുറവുള്ളതും സൂര്യപ്രകാശം പോലെയുള്ളതും ശുഭമായതുമാണ് യഥാർത്ഥ വജ്രം.

ശുകപക്ഷനിഭഃ സ്നിഗ്ധഃ കാന്തിമാന്വിമലസ്തഥാ । സ്വര്ണചൂര്ണനിഭൈഃ സൂക്ഷ്മൈര്മരകതശ്ച വിന്ദുഭിഃ ।। ൨൪൬.

ചന്ദ്രന്റെ വെളിച്ചമുള്ള പകുതിപോലെയും മൃദുവും ദീപ്തിയുള്ളതും ശുദ്ധവുമാണ് അത്; പൊന്നുപൊടി പോലെയുള്ള സൂക്ഷ്മമായ പച്ചമണിക്കല്ല് തുള്ളികളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.

സ്ഫടികജാഃ പദ്മരാഗാഃ സ്യൂ രാഗവന്തോഽതിനിര്മ്മലാഃ । ജാതവങ്ഗാ ഭവന്തീഹ കുരുവിന്ദസമുദ്ഭവാഃ ।। ൨൪൬.

സ്ഫടികത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന പത്മരാഗങ്ങൾ തിളക്കമുള്ള നിറവും അത്യന്തം ശുദ്ധതയും ഉള്ളവയാണ്; ജാതവംഗങ്ങൾ ഇവിടെ കുറുവിന്ദക്കല്ലിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്നു.

സൌഗന്ധികോത്ഥാഃ കാഷായാ മുക്താഫലാസ്തു ശുക്തിജാഃ । വിമലാസ്തേഭ്യ ഉത്കൃഷ്ടാ യേ ച ശങഖോദ്ഭവാ മുനേ ।। ൨൪൬.

സുഗന്ധമുള്ള വസ്തുക്കളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന മുത്തുകൾ ചുവപ്പുനിറമുള്ളവയാണ്; ചിപ്പിയിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നവ ശുദ്ധതയിൽ ഏറ്റവും മികച്ചതും ശംഖിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നവ അതിലും ഉന്നതവുമാണ്, മഹർഷേ.

നാഗദന്തഭവാശ്ചാഗ്ര്യാഃ കുമ്ഭശൂകരമത്സ്യജാഃ । വേണുനാഗഭവാഃ ശ്രേഷ്ഠാ മൌക്തികം നാഗജം വരം ।। ൨൪൬.

നാഗദന്തത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നവയും, കുഴിയിലും പന്നിയിലും മീനിലും നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നവയും ഉത്തമമാണ്; വംശത്തിലും പാമ്പിലും നിന്ന് ജനിക്കുന്നവ ഏറ്റവും നല്ലതും, പാമ്പിൽ നിന്നുള്ള മുത്ത് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠവുമാണ്.

thumb|500px|വാസ്തുപുരുഷ (൮൧പദ) thumb|500px|വാസ്തുപുരുഷഃ. അഗ്നിരുവാച വാസ്തുലക്ഷ്മ പ്രവക്ഷ്യാമി വിപ്രാദീനാം ച ഭൂരിഹ । ശ്വേതാ രക്താ തഥാ പീതാ കൃഷ്ണാ ചൈവ യഥാക്രമമ് ।। ൨൪൭.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: വാസ്തുപുരുഷന്റെ ലക്ഷണങ്ങളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും അനുയോജ്യമായ പലതരത്തിലുള്ളവയും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം: വെള്ളയും ചുവപ്പും മഞ്ഞയും കറുപ്പും എന്നിങ്ങനെയാണ് ക്രമം.

ഘൃതരക്താന്നമദ്യാനാം ഗന്ധാഢ്യാ വസതശ്ച ച ഭൂഃ । മധുരാ ച കഷായാ ച അമ്ലാദ്യുപരസാ ക്രമാത് ।। ൨൪൭.

നെയ്യും രക്തവും അന്നവും മദ്യം എന്നിവയുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞതും, മധുരവും കഷായവും പുളിയുമെന്നിങ്ങനെ രുചികളുള്ളതുമായ ഭൂമി അനുയോജ്യമാണ്.

കുശൈഃ ശരൈസ്തഥാകാശൈര്ദൂര്വാഭിര്യാ ച സംശ്രിതാ । പ്രാര്ച്യ വിപ്രാംശ്ച നിഃശല്പാം ഖാതപൂര്വന്തു കല്പയേത് ।। ൨൪൭.

കുശവും ശരംപുല്ലും ആകാശവും ദർഭയും കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഭൂമി തിരഞ്ഞെടുക്കണം; ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിച്ച്, മുമ്പ് കുഴിച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥലത്ത് ഒരുക്കണം.

ചതുഃഷഷ്ടിപദം കൃത്വാ മധ്യേ ബ്രഹ്മാ ചതുഷ്പദഃ । പ്രാക് തേഷാം വൈ ഗൃഹസ്വാമീ കഥിതസ്തു തഥാര്യ്യമാ ।। ൨൪൭.

അറുപത്തുനാല് ചതുരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി, നടുവിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ നാലു ഭാഗങ്ങളായി സ്ഥാപിക്കണം; കിഴക്കോട്ട് ഗൃഹസ്വാമിയും അർയമനും നിശ്ചയിക്കണം.

ദക്ഷിണേന വിവസ്വാംശ്ച മിത്രഃ പശ്ചിമതസ്തഥാ । ഉദങ്മഹീധരശ്ചൈവ ആപവത്സൌ ച വഹ്വിഗേ ।। ൨൪൭.

തെക്കോട്ട് വിവസ്വാൻ, പടിഞ്ഞാറോട്ട് മിത്രൻ, വടക്കോട്ട് മഹീധരൻ, ആപവത്, കോണുകളിൽ വഹ്വിഗ എന്നിവരും ഉണ്ട്.