അഗ്നിപുരാണമ്

ശൂദ്രാദീന് ഘാതയേദ്രാജാ പാപാന് വിപ്രാന് പ്രവാസയേത് । മഹാപാതകിനാം വിത്തം വരുണായോപപാദയേത് ।। ൨൨൭.

പാപം ചെയ്ത ശൂദ്രന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും രാജാവ് ശിക്ഷിക്കണം; ബ്രാഹ്മണന്മാർ അങ്ങനെയെങ്കിൽ അവരെ ദേശത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കണം; വലിയ പാപം ചെയ്തവരുടെ സമ്പത്ത് വരുണനു സമർപ്പിക്കണം.

ഗ്രാമേഷ്വപി ച യേ കേചിച്ചൌരാണാം ഭക്തദായകാഃ । ഭാണ്ഡാര കോഷദാശ്ചൈവ സര്വാംസ്താനപി ഘാതയേത് ।। ൨൨൭.

ഗ്രാമങ്ങളിൽ കള്ളന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നവരെയും, അവരുടെ സാധനങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നവരെയും, ധനസംഭരണക്കാരെയും രാജാവ് ശിക്ഷിക്കണം.

രാഷ്ട്രേഷു രാഷ്ട്രാധികൃതാന് സാമന്താന് പാപിനോഹരേത് । സന്ധി കൃത്വാ തു യേ ചൌര്യം രാത്രൌ കുര്വന്തി കസ്തരാഃ ।। ൨൨൭.

രാജ്യത്തിലെ അധികാരികൾക്കും അതിരുപുറത്തുള്ള പ്രഭുക്കൾക്കും പാപം ചെയ്താൽ രാജാവ് അവരെ നീക്കം ചെയ്യണം; ഉടമ്പടി ചെയ്തിട്ടും രാത്രിയിൽ കള്ളത്തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവരെ കർശനമായി ശിക്ഷിക്കണം.

തേഷാം ച്ഛിത്വാ നൃപോ ഹസ്തൌ തീക്ഷ്ണേ ശൂലേ നിവേശയേത് । തड़ാഗദേവതാഗാരഭേദകാന് ഘാതയേന്നൃപഃ ।। ൨൨൭.

അവരുടെ കൈകൾ രാജാവ് വെട്ടി, മൂർച്ചയുള്ള കൂമ്പാരത്തിൽ കയറ്റണം; ദേവാലയങ്ങളോ ക്ഷേത്രങ്ങളോ തകർക്കുന്നവരെ രാജാവ് കൊല്ലണം.

സമുത്സൃജേദ്രാജമാര്ഗേ യസ്ത്വമേധ്യമനാപദി । സ ഹി കാര്ഷാപണന്ദണ്ഡ്യസ്തമമേധ്യഞ്ച ശോധയേത് ।। ൨൨൭.

ആവശ്യകതയില്ലാതെ രാജവഴിയിൽ മലിനം കളയുന്നവൻ ഒരു കർഷാപണം പിഴയടയ്ക്കണം; ആ മലിനം അവൻ തന്നെ വൃത്തിയാക്കണം.

പ്രതിമാസങ്‌ക്രമഭിദോ ദദ്യുഃ പഞ്ചശതാനി തേ । സമൈശ്ച വിഷമം യോ വാ ചരതേക മൂല്യതോഽപി വാ ।। ൨൨൭.

പ്രതിമകളും അതിന്റെ പീഠവും തകർക്കുന്നവർ അഞ്ചുരൂപി പിഴയടയ്ക്കണം; തൂക്കത്തിലും അളവിലും വിലയിലും കപടം ചെയ്യുന്നവരും അങ്ങനെ തന്നെ പിഴയടയ്ക്കണം.

സമാപ്നുയാന്നരഃ പൂര്വം ദമം മധ്യമമേവ വാ । ദ്രവ്യമാദായ വണിജാമനര്ഘേണാവരുന്ദതാം ।। ൨൨൭.

വ്യാപാരികളിൽനിന്ന് ശരിയായ വില നൽകാതെ സാധനം വാങ്ങി, നേരത്തെ അല്ലെങ്കിൽ ഇടത്തരം പിഴ വാങ്ങുന്നവനെ തടയണം.

രാജാ പൃഥക്‌ പൃഥക് കുര്യ്യാദ്ദണ്ഡമുത്തമസാഹസം । ദ്രവ്യാണാം ദൂഷകോ യശ്ച പ്രതിച്ഛന്ദകവിക്രയീ ।। ൨൨൭.

സാധനങ്ങൾ മലിനമാക്കുന്നവർക്കും വ്യാജനാമത്തിൽ വിൽക്കുന്നവർക്കും രാജാവ് വേറേ വേറേ ഏറ്റവും വലിയ പിഴ വിധിക്കണം.

മധ്യമം പ്രാപ്നുയാദ്ദണ്ഡം കൂടകര്ത്താ തഥോത്തമം । കലഹാപകൃതം ദേയം ദണ്ഡശ്ച ദ്വിഗുണസ്തതഃ ।। ൨൨൭.

കള്ളനോട്ടുണ്ടാക്കുന്നവൻ ഇടത്തരം പിഴയും, നാണയം കൃത്രിമമായി നിർമ്മിക്കുന്നവൻ ഏറ്റവും വലിയ പിഴയും അടയ്ക്കണം; കലഹം ഉണ്ടാക്കുന്നവർക്കു അതിന്റെ ഇരട്ടിയോളം പിഴയിടണം.

അഭക്ഷ്യഭക്ഷ്യേ വിപ്രേ വാ ശൂദ്രേ വാ കൃഷ്ണലോ ദമഃ । ലുലാശാസനകര്ത്താ ച കൂടകൃന്നാശകസ്യ ച ।। ൨൨൭.

നിഷിദ്ധമായ ഭക്ഷണം ബ്രാഹ്മണനോ ശൂദ്രനോ കഴിച്ചാൽ കൃഷ്ണല പിഴയിടണം; വ്യാജ ഉത്തരവുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നവർക്കും കള്ളസാധനങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവർക്കും അങ്ങനെ തന്നെ പിഴയിടണം.

ഏഭിശ്ച വ്യവഹര്ത്താം യഃ സ ദാപ്യോ ദമമുത്തമം । വിഷാഗ്നിദാം പതിഗുരുവിപ്രാപത്യപ്രമാപിണീം ।। ൨൨൭.

ഇവയിലൊന്നും പങ്കാളിയായവൻ ഏറ്റവും വലിയ പിഴ അടയ്ക്കണം; വിഷം നൽകുന്നവനും, തീകൊടുക്കുന്നവനും, ഭർത്താവിനെയും ഗുരുവിനെയും ബ്രാഹ്മണനെയും കുട്ടിയെയും കൊല്ലുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെ.

വികര്ണകരനാസൌഷ്ഠീം കൃത്വാ ഗോഭിഃ പ്രവാസയേത് । ക്ഷേത്രവേശ്മഗ്രാമവനവിദാരകാസ്തഥാ നരാഃ ।। ൨൨൭.

കാതോ മൂക്കോ വിരലോ വെട്ടിയവരെ പശുക്കളോടൊപ്പം ദേശത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കണം; വയലുകൾ, വീടുകൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, കാടുകൾ തകർക്കുന്നവരെയും അങ്ങനെ തന്നെ.

രാജപത്ന്യഭിഗാമീ ച ദഗ്ധവ്യാസ്തു കടാഗ്നിനാ । ഊനം വാപ്യധികം വാപി ലിഖേദ്യോ രാജശാസനം ।। ൨൨൭.

രാജാവിന്റെ ഭാര്യയോട് സമീപിക്കുന്നവനെ ചിതയിലെ തീയിൽ ചുട്ടുകൊല്ലണം; രാജാവിന്റെ ഉത്തരവ് കുറവോ കൂടുതലോ ആയി എഴുതുന്നവനെയും ശിക്ഷിക്കണം.

പാരജായികചൌരൌ ച മുഞ്ചതോ മണ്ഡ ഉത്തമഃ । രാജയാനാസനാരോഢ്‌ര്ദണ്ഡ ഉത്തമസാഹസഃ ।। ൨൨൭.

പുനരാവൃത കള്ളനെ വിട്ടയക്കുന്നവന് ഏറ്റവും വലിയ പിഴയിടണം; രാജാവിന്റെ രഥത്തിലോ ഇരിപ്പിടത്തിലോ കയറിയാൽ അതിനും ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷയിടണം.

യോ മന്യേതാജിതോഽസ്മീതി ന്യായേനാപി പരാജിതഃ । തമായാന്തം പരാജിത്യ൬ ദണ്ഡയേദ്‌ ദ്വിഗുണം ദമം ।। ൨൨൭.

ന്യായപ്രകാരം തോറ്റിട്ടും 'ഞാൻ തോറ്റില്ല' എന്നു കരുതി വീണ്ടും വാദിക്കാൻ വരുന്നവനെ ഇരട്ടിയോളം പിഴയിടണം.

ആഹ്വാനകാരീ ബധ്യഃ സ്യാദനാഹൂതമഥാഹ്വയന് । ദാണ്ഡികസ്യ ച യോ ഹസ്താദഭിമുക്തഃ പലായതേ ।। ൨൨൭.

യുദ്ധത്തിന് വിളിക്കുന്നവനും, വിളിക്കപ്പെടാതെ തന്നെ വിളിക്കുന്നവനും കെട്ടിവെക്കേണ്ടവരാണ്. അധികാരിയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് വിട്ടുവിട്ട ശേഷം ഓടി രക്ഷപ്പെടുന്നവനെയും കെട്ടിവെക്കണം.

പുഷ്കര ഉവാച യദാ മന്യേത നൃപതിരാക്രന്ദേന ബലീയസാ । പാര്ഷ്ണിഗ്രാഹോഽഭിഭൂതോ മേ തദാ യാത്രാം പ്രയോജയേത് ।। ൨൨൮.

പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: രാജാവ് ശക്തമായ കരയലിലൂടെ ശത്രു തന്റെ പിൻഗാമികളെ ജയിച്ചുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചാൽ, അപ്പോൾ യാത്ര തുടങ്ങണം.

പുഷ്ടാ യോധാ ഭൃതാ ഭൃത്യാഃ പ്രഭൂതഞ്ച ബലം മമ । മൂലരക്ഷാസമര്ഥോഽസ്മി തൈര്ഗത്വാ൧ ശിവിരേ വ്രജേത് ।। ൨൨൮.

എന്റെ സൈനികർ ശക്തരാണ്, ഭൃത്യന്മാർക്ക് വേതനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്, എന്റെ സൈന്യവും വലിയതാണ്. ഞാൻ ആധാരസ്ഥാനം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്. അവരോടൊപ്പം പോയി ക്യാമ്പിൽ പ്രവേശിക്കണം.

ശത്രോര്വാ വ്യസനേ യായാത് ദൈവാദ്യൈഃ പീഡിതം പരം । ഭൂകമ്പോ യാന്ദിശം യാതി യാഞ്ച കേതുര്വ്യദൂഷയത് ।। ൨൨൮.

ശത്രുവിന് ദുർഘടമായ സമയമുണ്ടാകുമ്പോഴും, ദൈവികമായി ശത്രു പീഡിക്കപ്പെടുമ്പോഴും, ഭൂകമ്പം സംഭവിക്കുമ്പോഴും, പതാക നശിക്കുമ്പോഴും, അശുഭസൂചനയുണ്ടാകുമ്പോഴും മുന്നോട്ട് പോകണം.

ശരീരസ്ഫുരണേ ധന്യേ തഥാ സുസ്വപ്നദര്ശനേ ।। ൨൨൮.

ശരീരത്തിൽ ശുഭമായ കമ്പനം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, നല്ല സ്വപ്നം കാണുമ്പോഴും അതു നല്ലതാണ്.

നിമിത്തേ ശകുനേ ധന്യേ ജാതേ ശത്രുപുരം വ്രജേത് । പദാതിനാഗബഹുലാം സേനാം പ്രാവൃഷി യോജയേത് ।। ൨൨൮.

ശുഭസൂചനയോ ശുഭപക്ഷിയോ കാണുമ്പോൾ ശത്രുവിന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് കടക്കണം. മഴക്കാലത്ത് കാൽസേനയും ആനകളും കൂടുതലുള്ള സൈന്യം വിന്യസിക്കണം.

സേനാ പദാതിബഹുലാ ശത്രൂന് ജയതി സര്വദാ । അങ്ഗദക്ഷിണഭാഗേ തു ശസ്തം പ്രസ്ഫുരണം ഭവേത് ।। ൨൨൮.

കാൽസേന കൂടുതലുള്ള സൈന്യം എപ്പോഴും ശത്രുവിനെ ജയിക്കും. അവയവത്തിന്റെ വലതുവശത്ത് കമ്പനം ഉണ്ടാകുന്നത് ശുഭമാണ്.

ന ശസ്തന്തു തഥാ വാമേ പൃഷ്ഠസ്യ ഹൃദയസ്യ ച । ലാഞ്ഛനം പിടകഞ്ചൈവ വിജ്ഞേയം സ്ഫുരണം തഥാ ।। ൨൨൮.

ഇതുപോലെ ഇടതുവശത്തോ, പിൻഭാഗത്തോ, ഹൃദയത്തോ കമ്പനം ശുഭമല്ല. ശരീരത്തിൽ അടയാളമോ കൂന്തലോ ഉണ്ടാകുന്നതും, കമ്പനം ഉണ്ടാകുന്നതും ശ്രദ്ധിക്കണം.

പുഷ്കര ഉവാച സ്വപ്നം ശുഭാശുഭം വക്ഷ്യേ ദുഃസ്വപ്നഹരണന്തഥാ । നാഭിം വിനാന്യത്ര ഗാത്രേ തൃണവൃക്ഷസമുദ്ഭവഃ ।। ൨൨൯.

പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ശുഭവും അശുഭവും ആയ സ്വപ്നങ്ങൾക്കും ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ മാറ്റാനുള്ള മാർഗങ്ങൾക്കും വിശദീകരിക്കും. നാഭി ഒഴികെ ശരീരത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ പുല്ലോ മരമോ വളരുന്നത്.

ചൂര്ണനം മൂദ്‌ര്ധ്നി കാംസ്യാനാം മുണ്ഡനം നഗ്നതാ തഥാ । മലിനാമ്ബരധാരിത്വമഭ്യങ്ഗഃ പങ്കദിഗ്ധതാ ।। ൨൨൯.

തലയിൽ പൊടിയിടൽ, താമ്രപാത്രങ്ങൾ മുണ്ഡനം ചെയ്യൽ, തലമുണ്ഡനം, നഗ്നത, മലിനവസ്ത്രം ധരിക്കൽ, എണ്ണയിടൽ, ചെളിയിൽ മുക്കപ്പെടൽ.

ഉച്ചാത് പ്രപതനഞ്ചൈവ വിവാഹോ ഗീതമേവ ച । തന്ത്രീവാദ്യവിനോദശ്ച ദാലാരോഹണമേവ ച ।। ൨൨൯.

ഉയരത്തിൽ നിന്ന് വീഴൽ, വിവാഹം, പാട്ട് പാടൽ, തന്തിവാദ്യങ്ങൾ വായിച്ച് വിനോദം, കൊമ്പിൽ കയറൽ.

അര്ജനം പദ്മലോഹാനാം സര്പാണാമഥ മാരണം । രക്തപുഷ്പദ്രുമാണാഞ്ച ചണ്ഡാലസ്യ തഥൈവ ച ।। ൨൨൯.

താമരയോ താമ്രം പോലുള്ളവ നേടൽ, പാമ്പുകളെ കൊല്ലൽ, ചുവപ്പു പൂക്കളുള്ള മരങ്ങൾ, ചണ്ഡാളനുമായി സമ്പർക്കം.

മാതുഃ പ്രവേശോ ജഠരേ ചിതാരോഹണമേവ ച । ശക്രധ്വജാഭിപതനം പതനം ശശിസൂര്യ്യയോഃ ।। ൨൨൯.

അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കൽ, ചിതയിൽ കയറൽ, ഇന്ദ്രന്റെ പതാകയിൽ വീഴൽ, ചന്ദ്രനിലോ സൂര്യനിലോ വീഴൽ.

ദിവ്യാന്തരീക്ഷഭൌമാനാമുത്പാതാനാഞ്ച ദര്ശനം । ദേവദ്വിജാതിഭൂപാനാം ഗുരൂണാങ്കോപ ഏവ ച ।। ൨൨൯.

ദൈവങ്ങളിൽ, ആകാശജീവികളിൽ, ഭൂമിയിലെ ജീവികളിൽ അദ്ഭുതങ്ങൾ കാണൽ, ദേവന്മാരുടെയും ദ്വിജന്മാരുടെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും ഗുരുക്കന്മാരുടെയും കോപം.