അഗ്നിപുരാണമ്

രാജാ ഗവാഭിവാരാദ്യം ഹന്യാച്ചൈവാതതായിനഃ । പരസ്ത്രിയം ന ഭാഷേത പ്രതിഷിദ്ധോ വിശേന്ന ഹി ।। ൨൨൭.൪൦ അദണ്ഡ്യാ സ്ത്രീ ഭവേദ്രാജ്ഞാ വരയന്തീ പതിം സ്വയം। ഉത്തമാം സേവമാനഃ സ്ത്രീം ജഘന്യോ ബധമര്ഹതി ।। ൨൨൭.

പശു മോഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെയും ഇതുപോലുള്ള കുറ്റങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരെയും രാജാവ് കൊല്ലണം; മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയോട് അനുമതിയില്ലാതെ സംസാരിക്കുകയോ വീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഭര്ത്താരം ലങ്‌ഘയേദ്യാ താം ശ്വഭിഃ സങ്ഘാതയേത് സ്ഥിരം । സവര്ണദൂഷിതാം കുര്യ്യാത് പിണ്ഡമാത്രോപജീവിനീം ।। ൨൨൭.

ഭർത്താവിനെ അവഗണിക്കുന്ന സ്ത്രീയെ നായ്ക്കൾക്ക് ഇരയാക്കണം; തനതായ ജാതിക്കാരനാൽ ദൂഷിതയായ സ്ത്രീക്ക് ഭിക്ഷയടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം ജീവിക്കേണ്ടി വരും.

ജ്യായസാ ദൂഷിതാ നാരീ മുണ്ഡനം സമവാപ്നുയാത് । വൈശ്യാഗമേ തു വിപ്രസ്യ ക്ഷത്രിയസ്യാന്ത്യജാഗമേ ।। ൨൨൭.

ഉയർന്നവനാൽ ദൂഷിതയായ സ്ത്രീക്ക് തലമുണ്ണ് വേണം; വൈശ്യൻ ബ്രാഹ്മണിയെ ദൂഷിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷത്രിയൻ അന്ത്യജയുമായി ചേർന്നാൽ,

ക്ഷത്രിയഃ പ്രഥമം വൈശ്യോ ദണ്ഡ്യഃ ശദ്രാഗമേ ഭവേത് । ഗുഹീത്വാ വേതനം വേശ്യാ ലോഭാദന്യത്ര ഗച്ഛതി ।। ൨൨൭.

ക്ഷത്രിയൻ ആദ്യം ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം, പിന്നെ വൈശ്യൻ, ശൂദ്രയുമായി ബന്ധം പുലർത്തിയാൽ; വേശ്യ അവളുടെ കൂലി വാങ്ങി മറ്റിടത്തേക്ക് പോകുകയാണെങ്കിൽ,

വേതനന്ദ്വിഗുണം ദദ്യാദ്ദണ്ഡഞ്ച ദ്വിഗുണം തഥാ। ഭാര്യാ പുത്രാശ്ച ദാസാശ്ച ശിഷ്യോ ഭ്രാതാ ച സോദരഃ ।। ൨൨൭.

അവൾ ഇരട്ട കൂലിയും ഇരട്ട പിഴയും അടയ്ക്കണം; ഭാര്യ, മക്കൾ, ദാസൻ, ശിഷ്യൻ, സഹോദരൻ,

കൃതാപരാധാസ്താഡ്യാഃ സ്യൂ രജ്വാ വേണുദലേന വാ । പൃഷ്ടേന മസ്തകേ ഹന്യാച്ചൌരസ്യാപ്നോതി കില്വിഷം ।। ൨൨൭.

അവർ കുറ്റം ചെയ്താൽ കയറ് അല്ലെങ്കിൽ ചെറു വടി കൊണ്ട് അടിക്കാം; പിൻഭാഗത്തോ തലയിൽ അടിച്ചാൽ അടിച്ചവന് മോഷ്ടാവിന്റെ പാപം ലഭിക്കും.

രക്ഷാസ്വധികൃതൈര്യസ്തു പ്രജാഽത്യര്ഥം വിലുപ്യതേ । തേഷാം സര്വസ്വമാദായ രാജാ കുര്യ്യാന് പ്രവാസനം ।। ൨൨൭.

രക്ഷയ്ക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവർ ജനങ്ങളെ അതിരുകടന്ന് പീഡിപ്പിച്ചാൽ, രാജാവ് അവരുടെ സമ്പൂർണ്ണ സ്വത്തും പിടിച്ചെടുത്തു ദേശാടനം വിധിക്കണം.

യേ നിയുക്താഃ സ്വകാര്യേഷുഹന്യുഃ കാര്യാണി കര്മിണാം । നിര്ഘൃണാഃ ക്രൂരമനസസ്താന്നിഃ സ്വാന് കാരയേന്നൃപ ।। ൨൨൭.

തങ്ങളുടെ ജോലികൾ നിർവഹിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, കർമികൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാതെ, ദയയില്ലാതെ ക്രൂരഹൃദയരായി ഇരിക്കുന്നവരെ രാജാവ് അവരുടെ സ്വന്തം ജോലി നിർബന്ധമായി ചെയ്യിപ്പിക്കണം.

അമാത്യഃ പ്രാഡ്‌വിവാകോ വാ യഃ കുര്യ്യാത് കാര്യ്യമന്യഥാ । തസ്യ സര്വസ്വമാദായ തം രാജാ വിപ്രവാസയേത് ।। ൨൨൭.

മന്ത്രിയോ വിധികർത്താവോ തന്റെ കടമ തെറ്റായി നിർവഹിച്ചാൽ, രാജാവ് അവന്റെ എല്ലാ സമ്പത്തും പിടിച്ചെടുത്ത് അവനെ ദേശത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കണം.

ഗുരുതല്പേ ഭയഃ കാര്യ്യഃ സുരാപാണേ സുരാധ്വജഃ । സ്തേയേഷു ശ്വപദം വിദ്യാദ്‌ ബ്രഹ്മഹത്യാശിരഃ പുമാന് ।। ൨൨൭.

ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയോട് സമീപിച്ചാൽ ഭയപ്പെടണം; മദ്യം കുടിച്ചാൽ മദ്യത്തിന്റെ ചിഹ്നം ധരിക്കണം; മോഷണം ചെയ്താൽ മൃഗത്തിന്റെ അടയാളം അറിയണം; ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നവൻ മനുഷ്യന്റെ തല ചുമക്കണം.

ശൂദ്രാദീന് ഘാതയേദ്രാജാ പാപാന് വിപ്രാന് പ്രവാസയേത് । മഹാപാതകിനാം വിത്തം വരുണായോപപാദയേത് ।। ൨൨൭.

പാപം ചെയ്ത ശൂദ്രന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും രാജാവ് ശിക്ഷിക്കണം; ബ്രാഹ്മണന്മാർ അങ്ങനെയെങ്കിൽ അവരെ ദേശത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കണം; വലിയ പാപം ചെയ്തവരുടെ സമ്പത്ത് വരുണനു സമർപ്പിക്കണം.

ഗ്രാമേഷ്വപി ച യേ കേചിച്ചൌരാണാം ഭക്തദായകാഃ । ഭാണ്ഡാര കോഷദാശ്ചൈവ സര്വാംസ്താനപി ഘാതയേത് ।। ൨൨൭.

ഗ്രാമങ്ങളിൽ കള്ളന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നവരെയും, അവരുടെ സാധനങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നവരെയും, ധനസംഭരണക്കാരെയും രാജാവ് ശിക്ഷിക്കണം.

രാഷ്ട്രേഷു രാഷ്ട്രാധികൃതാന് സാമന്താന് പാപിനോഹരേത് । സന്ധി കൃത്വാ തു യേ ചൌര്യം രാത്രൌ കുര്വന്തി കസ്തരാഃ ।। ൨൨൭.

രാജ്യത്തിലെ അധികാരികൾക്കും അതിരുപുറത്തുള്ള പ്രഭുക്കൾക്കും പാപം ചെയ്താൽ രാജാവ് അവരെ നീക്കം ചെയ്യണം; ഉടമ്പടി ചെയ്തിട്ടും രാത്രിയിൽ കള്ളത്തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവരെ കർശനമായി ശിക്ഷിക്കണം.

തേഷാം ച്ഛിത്വാ നൃപോ ഹസ്തൌ തീക്ഷ്ണേ ശൂലേ നിവേശയേത് । തड़ാഗദേവതാഗാരഭേദകാന് ഘാതയേന്നൃപഃ ।। ൨൨൭.

അവരുടെ കൈകൾ രാജാവ് വെട്ടി, മൂർച്ചയുള്ള കൂമ്പാരത്തിൽ കയറ്റണം; ദേവാലയങ്ങളോ ക്ഷേത്രങ്ങളോ തകർക്കുന്നവരെ രാജാവ് കൊല്ലണം.

സമുത്സൃജേദ്രാജമാര്ഗേ യസ്ത്വമേധ്യമനാപദി । സ ഹി കാര്ഷാപണന്ദണ്ഡ്യസ്തമമേധ്യഞ്ച ശോധയേത് ।। ൨൨൭.

ആവശ്യകതയില്ലാതെ രാജവഴിയിൽ മലിനം കളയുന്നവൻ ഒരു കർഷാപണം പിഴയടയ്ക്കണം; ആ മലിനം അവൻ തന്നെ വൃത്തിയാക്കണം.

പ്രതിമാസങ്‌ക്രമഭിദോ ദദ്യുഃ പഞ്ചശതാനി തേ । സമൈശ്ച വിഷമം യോ വാ ചരതേക മൂല്യതോഽപി വാ ।। ൨൨൭.

പ്രതിമകളും അതിന്റെ പീഠവും തകർക്കുന്നവർ അഞ്ചുരൂപി പിഴയടയ്ക്കണം; തൂക്കത്തിലും അളവിലും വിലയിലും കപടം ചെയ്യുന്നവരും അങ്ങനെ തന്നെ പിഴയടയ്ക്കണം.

സമാപ്നുയാന്നരഃ പൂര്വം ദമം മധ്യമമേവ വാ । ദ്രവ്യമാദായ വണിജാമനര്ഘേണാവരുന്ദതാം ।। ൨൨൭.

വ്യാപാരികളിൽനിന്ന് ശരിയായ വില നൽകാതെ സാധനം വാങ്ങി, നേരത്തെ അല്ലെങ്കിൽ ഇടത്തരം പിഴ വാങ്ങുന്നവനെ തടയണം.

രാജാ പൃഥക്‌ പൃഥക് കുര്യ്യാദ്ദണ്ഡമുത്തമസാഹസം । ദ്രവ്യാണാം ദൂഷകോ യശ്ച പ്രതിച്ഛന്ദകവിക്രയീ ।। ൨൨൭.

സാധനങ്ങൾ മലിനമാക്കുന്നവർക്കും വ്യാജനാമത്തിൽ വിൽക്കുന്നവർക്കും രാജാവ് വേറേ വേറേ ഏറ്റവും വലിയ പിഴ വിധിക്കണം.

മധ്യമം പ്രാപ്നുയാദ്ദണ്ഡം കൂടകര്ത്താ തഥോത്തമം । കലഹാപകൃതം ദേയം ദണ്ഡശ്ച ദ്വിഗുണസ്തതഃ ।। ൨൨൭.

കള്ളനോട്ടുണ്ടാക്കുന്നവൻ ഇടത്തരം പിഴയും, നാണയം കൃത്രിമമായി നിർമ്മിക്കുന്നവൻ ഏറ്റവും വലിയ പിഴയും അടയ്ക്കണം; കലഹം ഉണ്ടാക്കുന്നവർക്കു അതിന്റെ ഇരട്ടിയോളം പിഴയിടണം.

അഭക്ഷ്യഭക്ഷ്യേ വിപ്രേ വാ ശൂദ്രേ വാ കൃഷ്ണലോ ദമഃ । ലുലാശാസനകര്ത്താ ച കൂടകൃന്നാശകസ്യ ച ।। ൨൨൭.

നിഷിദ്ധമായ ഭക്ഷണം ബ്രാഹ്മണനോ ശൂദ്രനോ കഴിച്ചാൽ കൃഷ്ണല പിഴയിടണം; വ്യാജ ഉത്തരവുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നവർക്കും കള്ളസാധനങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവർക്കും അങ്ങനെ തന്നെ പിഴയിടണം.

ഏഭിശ്ച വ്യവഹര്ത്താം യഃ സ ദാപ്യോ ദമമുത്തമം । വിഷാഗ്നിദാം പതിഗുരുവിപ്രാപത്യപ്രമാപിണീം ।। ൨൨൭.

ഇവയിലൊന്നും പങ്കാളിയായവൻ ഏറ്റവും വലിയ പിഴ അടയ്ക്കണം; വിഷം നൽകുന്നവനും, തീകൊടുക്കുന്നവനും, ഭർത്താവിനെയും ഗുരുവിനെയും ബ്രാഹ്മണനെയും കുട്ടിയെയും കൊല്ലുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെ.

വികര്ണകരനാസൌഷ്ഠീം കൃത്വാ ഗോഭിഃ പ്രവാസയേത് । ക്ഷേത്രവേശ്മഗ്രാമവനവിദാരകാസ്തഥാ നരാഃ ।। ൨൨൭.

കാതോ മൂക്കോ വിരലോ വെട്ടിയവരെ പശുക്കളോടൊപ്പം ദേശത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കണം; വയലുകൾ, വീടുകൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, കാടുകൾ തകർക്കുന്നവരെയും അങ്ങനെ തന്നെ.

രാജപത്ന്യഭിഗാമീ ച ദഗ്ധവ്യാസ്തു കടാഗ്നിനാ । ഊനം വാപ്യധികം വാപി ലിഖേദ്യോ രാജശാസനം ।। ൨൨൭.

രാജാവിന്റെ ഭാര്യയോട് സമീപിക്കുന്നവനെ ചിതയിലെ തീയിൽ ചുട്ടുകൊല്ലണം; രാജാവിന്റെ ഉത്തരവ് കുറവോ കൂടുതലോ ആയി എഴുതുന്നവനെയും ശിക്ഷിക്കണം.

പാരജായികചൌരൌ ച മുഞ്ചതോ മണ്ഡ ഉത്തമഃ । രാജയാനാസനാരോഢ്‌ര്ദണ്ഡ ഉത്തമസാഹസഃ ।। ൨൨൭.

പുനരാവൃത കള്ളനെ വിട്ടയക്കുന്നവന് ഏറ്റവും വലിയ പിഴയിടണം; രാജാവിന്റെ രഥത്തിലോ ഇരിപ്പിടത്തിലോ കയറിയാൽ അതിനും ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷയിടണം.

യോ മന്യേതാജിതോഽസ്മീതി ന്യായേനാപി പരാജിതഃ । തമായാന്തം പരാജിത്യ൬ ദണ്ഡയേദ്‌ ദ്വിഗുണം ദമം ।। ൨൨൭.

ന്യായപ്രകാരം തോറ്റിട്ടും 'ഞാൻ തോറ്റില്ല' എന്നു കരുതി വീണ്ടും വാദിക്കാൻ വരുന്നവനെ ഇരട്ടിയോളം പിഴയിടണം.

ആഹ്വാനകാരീ ബധ്യഃ സ്യാദനാഹൂതമഥാഹ്വയന് । ദാണ്ഡികസ്യ ച യോ ഹസ്താദഭിമുക്തഃ പലായതേ ।। ൨൨൭.

യുദ്ധത്തിന് വിളിക്കുന്നവനും, വിളിക്കപ്പെടാതെ തന്നെ വിളിക്കുന്നവനും കെട്ടിവെക്കേണ്ടവരാണ്. അധികാരിയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് വിട്ടുവിട്ട ശേഷം ഓടി രക്ഷപ്പെടുന്നവനെയും കെട്ടിവെക്കണം.

പുഷ്കര ഉവാച യദാ മന്യേത നൃപതിരാക്രന്ദേന ബലീയസാ । പാര്ഷ്ണിഗ്രാഹോഽഭിഭൂതോ മേ തദാ യാത്രാം പ്രയോജയേത് ।। ൨൨൮.

പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: രാജാവ് ശക്തമായ കരയലിലൂടെ ശത്രു തന്റെ പിൻഗാമികളെ ജയിച്ചുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചാൽ, അപ്പോൾ യാത്ര തുടങ്ങണം.

പുഷ്ടാ യോധാ ഭൃതാ ഭൃത്യാഃ പ്രഭൂതഞ്ച ബലം മമ । മൂലരക്ഷാസമര്ഥോഽസ്മി തൈര്ഗത്വാ൧ ശിവിരേ വ്രജേത് ।। ൨൨൮.

എന്റെ സൈനികർ ശക്തരാണ്, ഭൃത്യന്മാർക്ക് വേതനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്, എന്റെ സൈന്യവും വലിയതാണ്. ഞാൻ ആധാരസ്ഥാനം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്. അവരോടൊപ്പം പോയി ക്യാമ്പിൽ പ്രവേശിക്കണം.

ശത്രോര്വാ വ്യസനേ യായാത് ദൈവാദ്യൈഃ പീഡിതം പരം । ഭൂകമ്പോ യാന്ദിശം യാതി യാഞ്ച കേതുര്വ്യദൂഷയത് ।। ൨൨൮.

ശത്രുവിന് ദുർഘടമായ സമയമുണ്ടാകുമ്പോഴും, ദൈവികമായി ശത്രു പീഡിക്കപ്പെടുമ്പോഴും, ഭൂകമ്പം സംഭവിക്കുമ്പോഴും, പതാക നശിക്കുമ്പോഴും, അശുഭസൂചനയുണ്ടാകുമ്പോഴും മുന്നോട്ട് പോകണം.