അഗ്നിപുരാണമ്

ദ്വിഗുണം ത്രിഗുണം വാപി നഗരസ്യ ച കല്പയേത് । വൃതി തത്ര പ്രകുര്വീത യാമുഷ്ട്രോ നാവലോകയേത് ।। ൨൨൭.

നഗരത്തിന് ഇരട്ടയോ മൂന്നിരട്ടയോ അളവ് നിശ്ചയിക്കണം; അത്തരം സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒട്ടകക്കാരൻ വിളവു പരിശോധിക്കേണ്ടതില്ല.

തത്രാപരിവൃതേ ധാന്യേ ഹിംസിതേ നൈവ ദണ്ഡനം । ഗൃഹന്തഡാഗമാരാമം ക്ഷേത്രം വാ ഭീഷയാ ഹരന് ।। ൨൨൭.

രക്ഷയില്ലാത്ത നിലത്തിൽ ധാന്യം നശിച്ചാൽ ശിക്ഷയില്ല; പക്ഷേ ഭീഷണിയിലൂടെ വീട്, തോട്ടം, കൃഷിയിടം പിടിച്ചെടുക്കുന്നവൻ—

ശതാനി പഞ്ച ദണ്ഡ്യഃ സ്യാദജ്ഞാനാദ്‌ദ്വിശതോദമഃ । മര്യാദാഭേദകാഃ സര്വേ ദണ്ഡ്യാഃ പ്രഥമസാഹസം ।। ൨൨൭.

അവൻ അഞ്ചുനൂറ് പിഴയോ, അറിയാതെ ചെയ്താൽ ഇരുനൂറ് പിഴയോ നൽകണം; അതിരുകൾ തകർക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും ആദ്യപടിയിലുള്ള പിഴ ശിക്ഷയുണ്ട്.

ശതം ബ്രാഹ്മണമാക്രുശ്യ ക്ഷത്രിയോ ദണ്ഡമര്ഹതി । വൈശ്യശ്ച ദ്വിശതം രാമ ശൂദ്രശ്ച ബധമര്ഹതി ।। ൨൨൭.

ബ്രാഹ്മണനെ അപമാനിച്ചാൽ ക്ഷത്രിയന് നൂറ് പിഴയുണ്ട്; വൈശ്യന് ഇരുനൂറ്, രാമാ, ശൂദ്രന് ശാരീരിക ശിക്ഷയുണ്ട്.

പഞ്ചാശദ്‌ബ്രാഹ്മണോ ദണ്ഡ്യഃ ക്ഷത്രിയസ്യാഭിശംസനേ । വൈശ്യേ വാപ്യര്ദ്ധപഞ്ചാശച്ഛൂദ്രേ ദ്വാദശകോ ദമഃ ।। ൨൨൭.

ക്ഷത്രിയനെ അപമാനിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണന് അമ്പത് പിഴ; വൈശ്യനോട് അർദ്ധം അമ്പത്, ശൂദ്രനോട് പന്ത്രണ്ട് പിഴ.

ക്ഷത്രിയസ്യാപ്നുയാദ്വൈശ്യഃ സാഹസം പൂര്വമേവ തു । ശൂദ്രഃ ക്ഷത്രിയമാക്രുശ്യ ജിഹ്വാച്ഛേദനമാപ്നുയാത് ।। ൨൨൮.

ക്ഷത്രിയനെ അപമാനിച്ചാൽ വൈശ്യന് ആദ്യപടിയിലുള്ള പിഴ ലഭിക്കും; ശൂദ്രൻ ക്ഷത്രിയനെ അപമാനിച്ചാൽ അവന്റെ നാവു മുറിക്കപ്പെടണം.

ധര്മോപദേശം വിപ്രാണാം ശൂദ്രഃ കുര്വംശ്ച ദണ്ഡഭാക് । ശ്രുതദേശാദിവിതഥീ ദാപ്യോ ദ്വിഗുണസാഹസം ।। ൨൨൭.

ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധർമ്മം പഠിപ്പിക്കുന്ന ശൂദ്രൻ ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹനാണ്; കേട്ടതോ കണ്ടതോ സംബന്ധിച്ച് കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവൻ ഇരട്ടിയുള്ള വലിയ പിഴ നൽകണം.

ഉത്തമഃ സാഹസസ്തസ്യ യഃ പാപൈരുത്തമാന് ക്ഷിപേത് । പ്രമാദാദ്യൈര്മയാ പ്രോക്തം പ്രീത്യാ ദണ്ഡാര്ദ്ധമര്ഹതി ।। ൨൨൭.

നല്ലവരെ ദുഷ്ടവാക്കുകൾ കൊണ്ട് അപമാനിക്കുന്നവന് ഏറ്റവും വലിയ പിഴ ലഭിക്കും; എന്നാൽ അശ്രദ്ധയാലോ സ്നേഹത്താലോ ചെയ്താൽ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പിഴയുടെ പാതി മാത്രം നൽകണം.

മാതരം പിതരം ജ്യേഷ്ഠം ഭ്രാതരം ശ്വശുരം ഗുരും । ആക്ഷാരയഞ്ഛതം ദണ്ഡ്യഃ പന്ഥാനം ചാദദദ്‌ഗുരോഃ ।। ൨൨൭.

തന്റെ അമ്മയെ, അച്ചനെ, മൂത്ത സഹോദരനെ, അളിയനെ, ഗുരുവിനെ അപമാനിക്കുന്നവനും, ഗുരുവിന്റെ വഴിയെ കൈവശം വയ്ക്കുന്നവനും നൂറ് പിഴ നൽകണം.

അന്ത്യജാതിര്ദ്വിജാതിന്തു യേനാങ്ഗേനാപരാധ്നുയാത് । തദേവച്ഛേദയേത്തസ്യ ക്ഷിപ്രമേവാവിചാരയന് ।। ൨൨൭.

ഏതെങ്കിലും അങ്ങയുടെ ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരൻ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ദ്വിജൻ കുറ്റം ചെയ്‌താൽ, രാജാവ് അതേ അവയവം ഉടൻ തന്നെ വിചാരമില്ലാതെ വെട്ടി മാറ്റണം.

അവനിഷ്ഠീവതോ ദര്പാദ്‌ ദ്വാവോഷ്ഠൌ ഛേദയേന്നൃപഃ । അപമൂത്രയതോ മേഢ്രമപശബ്ദയതോ ഗുദം ।। ൨൨൭.

ആർകെങ്കിലും അഹങ്കാരത്തോടെ നിലത്ത് തുപ്പുകയാണെങ്കിൽ, രാജാവ് അവന്റെ രണ്ടു അധരങ്ങളും വെട്ടണം; പൊതുവെ മൂത്രം ഒഴിച്ചാൽ അവന്റെ ലിംഗം വെട്ടണം; അശ്ലീലമായ വാക്കുകൾ പറയുകയാണെങ്കിൽ കുഡം വെട്ടണം.

ഉത്കൃഷ്ടാസനസംസ്ഥസ്യ നീചസ്യാധോനികൃന്തനം । യോ യദങ്ഗം ച രുജയേത്തദങ്ഗന്തസ്യ കര്ത്തയേത് ।। ൨൨൭.

താഴ്ന്നവൻ ഉന്നതാസനത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവന്റെ പിൻഭാഗം വെട്ടണം; ഏത് അവയവം ദോഷം വരുത്തിയാലും അതേ അവയവം വെട്ടണം.

അര്ദ്ധപാദകരാഃ കാര്യാ ഗോഗജാശ്വോഷ്ട്രഘാതകാഃ । വൃക്ഷന്തു വിഫലം കൃത്ത്വാ സുവര്ണ ദണ്ഡമര്ഹതി ।। ൨൨൭.

പശു, ആന, കുതിര, ഒട്ടകം എന്നിവയെ കൊല്ലുന്നവരുടെ കാലും കൈയും പകുതി വെട്ടണം; ഫലം ഇല്ലാത്ത വൃക്ഷം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ സ്വർണ്ണത്തിൽ പിഴ അടയ്ക്കണം.

ദ്വിഗുണം ദാപ്യേച്ഛിന്നേ പഥി സീമ്നി ജലാശയേ । ദ്രവ്യാണി യോ ഹരേദ്യസ്യ ജ്ഞാനതോഽജ്ഞാനതോഽപി വാ ।। ൨൨൭.

വഴിയിൽ, അതിരിൽ, ജലാശയത്തിൽ വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കുകയോ നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അറിയാമോ അറിയാതെയോ ഇരട്ട വില പിഴ അടയ്ക്കണം.

സ സസ്യോത്പാദ്യ തുഷ്ടിന്തു രാജ്ഞേ ദദ്യാത്തതോ ദമം । യസ്തു രജ്ജും ഘടം കൂപാദ്ധരേച്ഛിന്ദ്യാച്ച താം പ്രപാം ।। ൨൨൭.

അവൻ ഉൽപാദനം അല്ലെങ്കിൽ ലാഭം രാജാവിന് നൽകണം, പിന്നെ നിർദ്ദിഷ്ടമായ ശിക്ഷയും അടയ്ക്കണം; കിണറ്റിൽ നിന്നു കയറ് അല്ലെങ്കിൽ കലശം എടുത്താൽ, അല്ലെങ്കിൽ പൊതുജലസ്രോതസ്സിന്റെ കയറ് വെട്ടിയാൽ,

സ ദണ്ഡം പ്രാപ്നുയാന്‌മാസം ദണ്ഡ്യഃ സ്യാത് പ്രാണിതാड़നേ । ധാന്യം ദശഭ്യഃ കുമ്ഭേഭ്യോ ഹരതോഽഭ്യധികം ബധഃ ।। ൨൨൭.

അവനെ ഒരു മാസം ശിക്ഷിക്കണം; ജീവൻ അപകടപ്പെടുത്തുകയാണെങ്കിൽ മരണശിക്ഷ; പത്തോളം കലശം ധാന്യം മോഷ്ടിച്ചാൽ മരണശിക്ഷ ലഭിക്കും.

ശേഷേഽപ്യേകാദശഗുണം തസ്യ ദണ്ഡം പ്രകല്പയേത് । സുവര്ണരജതീദീനാം നൃസ്ത്രീണാം ഹരണേ ബധഃ ।। ൨൨൭.

മറ്റുള്ളവയ്ക്ക് പതിനൊന്നിരട്ടിയോളം പിഴ വിധിക്കണം; സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, സ്ത്രീ എന്നിവ മോഷ്ടിച്ചാൽ മരണശിക്ഷയാണ്.

യേന യേന യഥാഹ്ഗേന സ്തേനോ നൃഷു വിചേഷ്ടതേ । തത്തദേവ ഹരേദസ്യ പ്രത്യാദേശായ പാര്ഥിവഃ ।। ൨൨൭.

മോഷ്ടാവ് ഏത് അവയവം ഉപയോഗിച്ചോ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചോ അതേ വസ്തു രാജാവ് അവനിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുക്കണം.

ബ്രാഹ്മണഃ ശാകധാന്യാദി അല്പം ഗൃഹ്ണന്ന ദോഷബാക് । ഗോദേവാര്ഥം ഹരംശ്ചാപി ഹന്യാദ്ദുഷ്ടം ബധോദ്യതം ।। ൨൨൭.

ബ്രാഹ്മണൻ കുറച്ച് പച്ചക്കറി അല്ലെങ്കിൽ ധാന്യം എടുത്താൽ കുറ്റമില്ല; പക്ഷേ പശുവിനോ ദേവതകൾക്കോ വേണ്ടി ദുഷ്ടൻ മോഷ്ടിച്ചാൽ, ദുഷ്കൃത്യത്തിന് തയ്യാറാണെങ്കിൽ കൊന്നുകളയണം.

ഗൃഹക്ഷേത്രാപഹര്ത്താരം തഥാ പത്ന്യഭിഗാമിനം । അഗ്നിനദം ഗരദം ഹന്യാത്തഥാ ചാഭ്യുദ്യതായുധം ।। ൨൨൭.

വീട് അല്ലെങ്കിൽ വയൽ മോഷ്ടിക്കുന്നവനെയും, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയോട് സമീപിക്കുന്നവനെയും, തീ വെക്കുന്നവനെയും, വിഷം കൊടുക്കുന്നവനെയും, ആയുധം ഉയർത്തുന്നവനെയും കൊല്ലണം.

രാജാ ഗവാഭിവാരാദ്യം ഹന്യാച്ചൈവാതതായിനഃ । പരസ്ത്രിയം ന ഭാഷേത പ്രതിഷിദ്ധോ വിശേന്ന ഹി ।। ൨൨൭.൪൦ അദണ്ഡ്യാ സ്ത്രീ ഭവേദ്രാജ്ഞാ വരയന്തീ പതിം സ്വയം। ഉത്തമാം സേവമാനഃ സ്ത്രീം ജഘന്യോ ബധമര്ഹതി ।। ൨൨൭.

പശു മോഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെയും ഇതുപോലുള്ള കുറ്റങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരെയും രാജാവ് കൊല്ലണം; മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയോട് അനുമതിയില്ലാതെ സംസാരിക്കുകയോ വീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഭര്ത്താരം ലങ്‌ഘയേദ്യാ താം ശ്വഭിഃ സങ്ഘാതയേത് സ്ഥിരം । സവര്ണദൂഷിതാം കുര്യ്യാത് പിണ്ഡമാത്രോപജീവിനീം ।। ൨൨൭.

ഭർത്താവിനെ അവഗണിക്കുന്ന സ്ത്രീയെ നായ്ക്കൾക്ക് ഇരയാക്കണം; തനതായ ജാതിക്കാരനാൽ ദൂഷിതയായ സ്ത്രീക്ക് ഭിക്ഷയടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം ജീവിക്കേണ്ടി വരും.

ജ്യായസാ ദൂഷിതാ നാരീ മുണ്ഡനം സമവാപ്നുയാത് । വൈശ്യാഗമേ തു വിപ്രസ്യ ക്ഷത്രിയസ്യാന്ത്യജാഗമേ ।। ൨൨൭.

ഉയർന്നവനാൽ ദൂഷിതയായ സ്ത്രീക്ക് തലമുണ്ണ് വേണം; വൈശ്യൻ ബ്രാഹ്മണിയെ ദൂഷിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷത്രിയൻ അന്ത്യജയുമായി ചേർന്നാൽ,

ക്ഷത്രിയഃ പ്രഥമം വൈശ്യോ ദണ്ഡ്യഃ ശദ്രാഗമേ ഭവേത് । ഗുഹീത്വാ വേതനം വേശ്യാ ലോഭാദന്യത്ര ഗച്ഛതി ।। ൨൨൭.

ക്ഷത്രിയൻ ആദ്യം ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം, പിന്നെ വൈശ്യൻ, ശൂദ്രയുമായി ബന്ധം പുലർത്തിയാൽ; വേശ്യ അവളുടെ കൂലി വാങ്ങി മറ്റിടത്തേക്ക് പോകുകയാണെങ്കിൽ,

വേതനന്ദ്വിഗുണം ദദ്യാദ്ദണ്ഡഞ്ച ദ്വിഗുണം തഥാ। ഭാര്യാ പുത്രാശ്ച ദാസാശ്ച ശിഷ്യോ ഭ്രാതാ ച സോദരഃ ।। ൨൨൭.

അവൾ ഇരട്ട കൂലിയും ഇരട്ട പിഴയും അടയ്ക്കണം; ഭാര്യ, മക്കൾ, ദാസൻ, ശിഷ്യൻ, സഹോദരൻ,

കൃതാപരാധാസ്താഡ്യാഃ സ്യൂ രജ്വാ വേണുദലേന വാ । പൃഷ്ടേന മസ്തകേ ഹന്യാച്ചൌരസ്യാപ്നോതി കില്വിഷം ।। ൨൨൭.

അവർ കുറ്റം ചെയ്താൽ കയറ് അല്ലെങ്കിൽ ചെറു വടി കൊണ്ട് അടിക്കാം; പിൻഭാഗത്തോ തലയിൽ അടിച്ചാൽ അടിച്ചവന് മോഷ്ടാവിന്റെ പാപം ലഭിക്കും.

രക്ഷാസ്വധികൃതൈര്യസ്തു പ്രജാഽത്യര്ഥം വിലുപ്യതേ । തേഷാം സര്വസ്വമാദായ രാജാ കുര്യ്യാന് പ്രവാസനം ।। ൨൨൭.

രക്ഷയ്ക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവർ ജനങ്ങളെ അതിരുകടന്ന് പീഡിപ്പിച്ചാൽ, രാജാവ് അവരുടെ സമ്പൂർണ്ണ സ്വത്തും പിടിച്ചെടുത്തു ദേശാടനം വിധിക്കണം.

യേ നിയുക്താഃ സ്വകാര്യേഷുഹന്യുഃ കാര്യാണി കര്മിണാം । നിര്ഘൃണാഃ ക്രൂരമനസസ്താന്നിഃ സ്വാന് കാരയേന്നൃപ ।। ൨൨൭.

തങ്ങളുടെ ജോലികൾ നിർവഹിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, കർമികൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാതെ, ദയയില്ലാതെ ക്രൂരഹൃദയരായി ഇരിക്കുന്നവരെ രാജാവ് അവരുടെ സ്വന്തം ജോലി നിർബന്ധമായി ചെയ്യിപ്പിക്കണം.

അമാത്യഃ പ്രാഡ്‌വിവാകോ വാ യഃ കുര്യ്യാത് കാര്യ്യമന്യഥാ । തസ്യ സര്വസ്വമാദായ തം രാജാ വിപ്രവാസയേത് ।। ൨൨൭.

മന്ത്രിയോ വിധികർത്താവോ തന്റെ കടമ തെറ്റായി നിർവഹിച്ചാൽ, രാജാവ് അവന്റെ എല്ലാ സമ്പത്തും പിടിച്ചെടുത്ത് അവനെ ദേശത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കണം.