അഗ്നിപുരാണമ്

വസ്ത്രാദികസ്യ ധര്മ്മജ്ഞ തഥാ ധര്മോ ന ഹീയതേ । യോ നിക്ഷേപം ഘാതയതി യശ്ചാനിക്ഷിപ്യ യാചതേ ।। ൨൨൭.

വസ്ത്രം മുതലായവയ്ക്കും ഇതേ നിയമം ബാധകമാണ്, ധർമ്മം കുറയുന്നില്ല. ആരെങ്കിലും നിക്ഷേപം നശിപ്പിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ നിക്ഷേപിച്ചിട്ടില്ലാത്തത് ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ—

താവുഭൌ ചൌരവച്ഛാസ്യൌ ദണ്ഡ്യൌ വാ ദ്വിഗുണം ദമം । അജ്ഞാനാദ്യഃ പുമാന് കുര്യ്യാത് പരദ്രവ്യസ്യ വിക്രയം ।। ൨൨൭.

അറിയാതെ മറ്റൊരാളുടെ വസ്തു വിൽക്കുന്നവനും, അത്തരം കാര്യത്തിൽ പങ്കാളിയായ മറ്റൊരാളും, കള്ളന്മാരെപ്പോലെ ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം; ഇരുവരും ഇരട്ടിയടക്കമുള്ള പിഴ നൽകേണ്ടതുണ്ട്.

നിര്ദ്ദോഷോ ജ്ഞാനപൂര്വന്തു ചൌരവദ്ദണ്ഡമര്ഹതി

ആളിന് കുറ്റമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും, അവൻ അറിയാവുന്ന വിധം ചെയ്താൽ, കള്ളനെപ്പോലെ ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം.

മൂല്യമാദായ യഃ ശില്പം ന ദദ്യാദ് ദണ്ഡ്യ ഏവ സഃ ।। ൨൨൭.൧൧ പ്രതിശ്രുത്യാപ്രദാതാരം സുവര്ണം ദണ്ഡയേന്നൃപഃ । ഭൃതി ഗൃഹ്യ ന കുര്യ്യാദ്യഃ കര്മാഷ്ടൌ കൃഷ്ണലാ ദമഃ ।। ൨൨൮.

വില വാങ്ങി, നിർമിച്ച വസ്തു നൽകാത്തവൻ ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹനാണ്.

അകാലേ തു ത്യജന് ഭൃത്യം ദണ്ഡ്യഃ സ്യാത്താവദേവ തു । ക്രീത്വാ വിക്രീയ വാ കിഞ്ചിദ്യസ്യേഹാനുശയോ ഭവേത് ।। ൨൨൮.

സമയത്തിന് മുമ്പ് ദാസനെ പുറത്താക്കുന്നവൻ അത്രത്തോളം ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം; എന്തെങ്കിലും വാങ്ങിയോ വിൽക്കയോ ചെയ്ത് പിന്നീട് അതിൽ ഖേദം തോന്നിയാൽ—

സോഽന്തര്ദശാഹാത്തത്സ്വാമീ ദദ്യാച്ചൈവാദദീത ച । പരേണ തു ദശാഹസ്യ നാദദ്യാന്നൈവ ദാപയേത് ।। ൨൨൮.

പത്ത് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഉടമക്ക് അത് തിരികെ നൽകാനും തിരികെ വാങ്ങാനും അവകാശമുണ്ട്; പക്ഷേ പത്ത് ദിവസത്തിന് ശേഷം, തിരികെ വാങ്ങാനോ നൽകാനോ പാടില്ല.

ദത്താപ്യദത്താ സാ സസ്യ രാജ്ഞാ ദണ്ഡ്യഃ ശതദ്വയം । പ്രദായ കന്യാം യോഽന്യസ്മൈ പുനസ്താം സമ്പ്രയച്ഛതി ।। ൨൨൭.

കന്യയെ നൽകിയിട്ടും കൈമാറാത്തപക്ഷം, അവളെ മറ്റൊരാള്ക്ക് വീണ്ടും നൽകുന്നവനോട് രാജാവ് ഇരുനൂറ് പിഴ ഈടാക്കണം.

ദണ്ഡഃ കാര്യ്യോ നരേന്ദ്രേണ തസ്യാപ്യുത്തമസാഹസഃ । സത്യങ്‌കാരേണ വാചാ ച യുക്തം പുണ്യമസംശയം ।। ൨൨൭.

അത്തരം കാര്യത്തിൽ രാജാവ് ഏറ്റവും വലിയ പിഴ ഈടാക്കണം; സത്യസന്ധമായ മനസ്സും വാക്കും പുലർത്തുമ്പോൾ, അതിൽ നിർബന്ധമായും പുണ്യം ഉണ്ടാകും.

ലുബ്ധോഽന്യത്ര ച വിക്രേതാ ഷട്‌ശതം ദണ്ഡമര്ഹതി । ദദ്യാര്ദ്ധനും ന യഃ പാലോ ഗൃഹീത്വാ ഭക്തവേതനം ।। ൨൨൭.

പലിടത്തും അകമഴിഞ്ഞ് വിൽക്കുന്നവനോട് ആറുനൂറ് പിഴ ഈടാക്കണം; ഭക്ഷണവും വേതനവും വാങ്ങി, കന്നുകാലികളെ കാത്തുപോലും അർദ്ധം നൽകാത്തവനും കുറ്റക്കാരനാണ്.

സ തു ദണ്ഡ്യഃ ശതം രാജ്ഞാ സുവര്ണം വാപ്യരക്ഷിതാ । ധനുഃശതം പരീണാ്ഹോ ഗ്രാമസ്യ തു സമന്തതഃ ।। ൨൨൮.

അവൻ കന്നുകാലികളെ കാക്കാതിരുന്നാൽ, രാജാവ് നൂറ് പിഴയോ സ്വർണ്ണം ഒന്നോ ഈടാക്കണം; ഗ്രാമത്തിന്റെ ചുറ്റും നൂറ്റി ഒരു വില്ലിന്റെ അളവാണ് അതിന്റെ അതിരുകൾ.

ദ്വിഗുണം ത്രിഗുണം വാപി നഗരസ്യ ച കല്പയേത് । വൃതി തത്ര പ്രകുര്വീത യാമുഷ്ട്രോ നാവലോകയേത് ।। ൨൨൭.

നഗരത്തിന് ഇരട്ടയോ മൂന്നിരട്ടയോ അളവ് നിശ്ചയിക്കണം; അത്തരം സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒട്ടകക്കാരൻ വിളവു പരിശോധിക്കേണ്ടതില്ല.

തത്രാപരിവൃതേ ധാന്യേ ഹിംസിതേ നൈവ ദണ്ഡനം । ഗൃഹന്തഡാഗമാരാമം ക്ഷേത്രം വാ ഭീഷയാ ഹരന് ।। ൨൨൭.

രക്ഷയില്ലാത്ത നിലത്തിൽ ധാന്യം നശിച്ചാൽ ശിക്ഷയില്ല; പക്ഷേ ഭീഷണിയിലൂടെ വീട്, തോട്ടം, കൃഷിയിടം പിടിച്ചെടുക്കുന്നവൻ—

ശതാനി പഞ്ച ദണ്ഡ്യഃ സ്യാദജ്ഞാനാദ്‌ദ്വിശതോദമഃ । മര്യാദാഭേദകാഃ സര്വേ ദണ്ഡ്യാഃ പ്രഥമസാഹസം ।। ൨൨൭.

അവൻ അഞ്ചുനൂറ് പിഴയോ, അറിയാതെ ചെയ്താൽ ഇരുനൂറ് പിഴയോ നൽകണം; അതിരുകൾ തകർക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും ആദ്യപടിയിലുള്ള പിഴ ശിക്ഷയുണ്ട്.

ശതം ബ്രാഹ്മണമാക്രുശ്യ ക്ഷത്രിയോ ദണ്ഡമര്ഹതി । വൈശ്യശ്ച ദ്വിശതം രാമ ശൂദ്രശ്ച ബധമര്ഹതി ।। ൨൨൭.

ബ്രാഹ്മണനെ അപമാനിച്ചാൽ ക്ഷത്രിയന് നൂറ് പിഴയുണ്ട്; വൈശ്യന് ഇരുനൂറ്, രാമാ, ശൂദ്രന് ശാരീരിക ശിക്ഷയുണ്ട്.

പഞ്ചാശദ്‌ബ്രാഹ്മണോ ദണ്ഡ്യഃ ക്ഷത്രിയസ്യാഭിശംസനേ । വൈശ്യേ വാപ്യര്ദ്ധപഞ്ചാശച്ഛൂദ്രേ ദ്വാദശകോ ദമഃ ।। ൨൨൭.

ക്ഷത്രിയനെ അപമാനിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണന് അമ്പത് പിഴ; വൈശ്യനോട് അർദ്ധം അമ്പത്, ശൂദ്രനോട് പന്ത്രണ്ട് പിഴ.

ക്ഷത്രിയസ്യാപ്നുയാദ്വൈശ്യഃ സാഹസം പൂര്വമേവ തു । ശൂദ്രഃ ക്ഷത്രിയമാക്രുശ്യ ജിഹ്വാച്ഛേദനമാപ്നുയാത് ।। ൨൨൮.

ക്ഷത്രിയനെ അപമാനിച്ചാൽ വൈശ്യന് ആദ്യപടിയിലുള്ള പിഴ ലഭിക്കും; ശൂദ്രൻ ക്ഷത്രിയനെ അപമാനിച്ചാൽ അവന്റെ നാവു മുറിക്കപ്പെടണം.

ധര്മോപദേശം വിപ്രാണാം ശൂദ്രഃ കുര്വംശ്ച ദണ്ഡഭാക് । ശ്രുതദേശാദിവിതഥീ ദാപ്യോ ദ്വിഗുണസാഹസം ।। ൨൨൭.

ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധർമ്മം പഠിപ്പിക്കുന്ന ശൂദ്രൻ ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹനാണ്; കേട്ടതോ കണ്ടതോ സംബന്ധിച്ച് കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവൻ ഇരട്ടിയുള്ള വലിയ പിഴ നൽകണം.

ഉത്തമഃ സാഹസസ്തസ്യ യഃ പാപൈരുത്തമാന് ക്ഷിപേത് । പ്രമാദാദ്യൈര്മയാ പ്രോക്തം പ്രീത്യാ ദണ്ഡാര്ദ്ധമര്ഹതി ।। ൨൨൭.

നല്ലവരെ ദുഷ്ടവാക്കുകൾ കൊണ്ട് അപമാനിക്കുന്നവന് ഏറ്റവും വലിയ പിഴ ലഭിക്കും; എന്നാൽ അശ്രദ്ധയാലോ സ്നേഹത്താലോ ചെയ്താൽ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പിഴയുടെ പാതി മാത്രം നൽകണം.

മാതരം പിതരം ജ്യേഷ്ഠം ഭ്രാതരം ശ്വശുരം ഗുരും । ആക്ഷാരയഞ്ഛതം ദണ്ഡ്യഃ പന്ഥാനം ചാദദദ്‌ഗുരോഃ ।। ൨൨൭.

തന്റെ അമ്മയെ, അച്ചനെ, മൂത്ത സഹോദരനെ, അളിയനെ, ഗുരുവിനെ അപമാനിക്കുന്നവനും, ഗുരുവിന്റെ വഴിയെ കൈവശം വയ്ക്കുന്നവനും നൂറ് പിഴ നൽകണം.

അന്ത്യജാതിര്ദ്വിജാതിന്തു യേനാങ്ഗേനാപരാധ്നുയാത് । തദേവച്ഛേദയേത്തസ്യ ക്ഷിപ്രമേവാവിചാരയന് ।। ൨൨൭.

ഏതെങ്കിലും അങ്ങയുടെ ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരൻ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ദ്വിജൻ കുറ്റം ചെയ്‌താൽ, രാജാവ് അതേ അവയവം ഉടൻ തന്നെ വിചാരമില്ലാതെ വെട്ടി മാറ്റണം.

അവനിഷ്ഠീവതോ ദര്പാദ്‌ ദ്വാവോഷ്ഠൌ ഛേദയേന്നൃപഃ । അപമൂത്രയതോ മേഢ്രമപശബ്ദയതോ ഗുദം ।। ൨൨൭.

ആർകെങ്കിലും അഹങ്കാരത്തോടെ നിലത്ത് തുപ്പുകയാണെങ്കിൽ, രാജാവ് അവന്റെ രണ്ടു അധരങ്ങളും വെട്ടണം; പൊതുവെ മൂത്രം ഒഴിച്ചാൽ അവന്റെ ലിംഗം വെട്ടണം; അശ്ലീലമായ വാക്കുകൾ പറയുകയാണെങ്കിൽ കുഡം വെട്ടണം.

ഉത്കൃഷ്ടാസനസംസ്ഥസ്യ നീചസ്യാധോനികൃന്തനം । യോ യദങ്ഗം ച രുജയേത്തദങ്ഗന്തസ്യ കര്ത്തയേത് ।। ൨൨൭.

താഴ്ന്നവൻ ഉന്നതാസനത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവന്റെ പിൻഭാഗം വെട്ടണം; ഏത് അവയവം ദോഷം വരുത്തിയാലും അതേ അവയവം വെട്ടണം.

അര്ദ്ധപാദകരാഃ കാര്യാ ഗോഗജാശ്വോഷ്ട്രഘാതകാഃ । വൃക്ഷന്തു വിഫലം കൃത്ത്വാ സുവര്ണ ദണ്ഡമര്ഹതി ।। ൨൨൭.

പശു, ആന, കുതിര, ഒട്ടകം എന്നിവയെ കൊല്ലുന്നവരുടെ കാലും കൈയും പകുതി വെട്ടണം; ഫലം ഇല്ലാത്ത വൃക്ഷം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ സ്വർണ്ണത്തിൽ പിഴ അടയ്ക്കണം.

ദ്വിഗുണം ദാപ്യേച്ഛിന്നേ പഥി സീമ്നി ജലാശയേ । ദ്രവ്യാണി യോ ഹരേദ്യസ്യ ജ്ഞാനതോഽജ്ഞാനതോഽപി വാ ।। ൨൨൭.

വഴിയിൽ, അതിരിൽ, ജലാശയത്തിൽ വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കുകയോ നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അറിയാമോ അറിയാതെയോ ഇരട്ട വില പിഴ അടയ്ക്കണം.

സ സസ്യോത്പാദ്യ തുഷ്ടിന്തു രാജ്ഞേ ദദ്യാത്തതോ ദമം । യസ്തു രജ്ജും ഘടം കൂപാദ്ധരേച്ഛിന്ദ്യാച്ച താം പ്രപാം ।। ൨൨൭.

അവൻ ഉൽപാദനം അല്ലെങ്കിൽ ലാഭം രാജാവിന് നൽകണം, പിന്നെ നിർദ്ദിഷ്ടമായ ശിക്ഷയും അടയ്ക്കണം; കിണറ്റിൽ നിന്നു കയറ് അല്ലെങ്കിൽ കലശം എടുത്താൽ, അല്ലെങ്കിൽ പൊതുജലസ്രോതസ്സിന്റെ കയറ് വെട്ടിയാൽ,

സ ദണ്ഡം പ്രാപ്നുയാന്‌മാസം ദണ്ഡ്യഃ സ്യാത് പ്രാണിതാड़നേ । ധാന്യം ദശഭ്യഃ കുമ്ഭേഭ്യോ ഹരതോഽഭ്യധികം ബധഃ ।। ൨൨൭.

അവനെ ഒരു മാസം ശിക്ഷിക്കണം; ജീവൻ അപകടപ്പെടുത്തുകയാണെങ്കിൽ മരണശിക്ഷ; പത്തോളം കലശം ധാന്യം മോഷ്ടിച്ചാൽ മരണശിക്ഷ ലഭിക്കും.

ശേഷേഽപ്യേകാദശഗുണം തസ്യ ദണ്ഡം പ്രകല്പയേത് । സുവര്ണരജതീദീനാം നൃസ്ത്രീണാം ഹരണേ ബധഃ ।। ൨൨൭.

മറ്റുള്ളവയ്ക്ക് പതിനൊന്നിരട്ടിയോളം പിഴ വിധിക്കണം; സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, സ്ത്രീ എന്നിവ മോഷ്ടിച്ചാൽ മരണശിക്ഷയാണ്.

യേന യേന യഥാഹ്ഗേന സ്തേനോ നൃഷു വിചേഷ്ടതേ । തത്തദേവ ഹരേദസ്യ പ്രത്യാദേശായ പാര്ഥിവഃ ।। ൨൨൭.

മോഷ്ടാവ് ഏത് അവയവം ഉപയോഗിച്ചോ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചോ അതേ വസ്തു രാജാവ് അവനിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുക്കണം.

ബ്രാഹ്മണഃ ശാകധാന്യാദി അല്പം ഗൃഹ്ണന്ന ദോഷബാക് । ഗോദേവാര്ഥം ഹരംശ്ചാപി ഹന്യാദ്ദുഷ്ടം ബധോദ്യതം ।। ൨൨൭.

ബ്രാഹ്മണൻ കുറച്ച് പച്ചക്കറി അല്ലെങ്കിൽ ധാന്യം എടുത്താൽ കുറ്റമില്ല; പക്ഷേ പശുവിനോ ദേവതകൾക്കോ വേണ്ടി ദുഷ്ടൻ മോഷ്ടിച്ചാൽ, ദുഷ്കൃത്യത്തിന് തയ്യാറാണെങ്കിൽ കൊന്നുകളയണം.