അഗ്നിപുരാണമ്

തസ്മാദായുസ്തതോ രാജാ നഹുഷോഽതോ യയാതികഃ। തതഃ പുരുസ്തസ്യ വംശേ ഭരതോഽഥ നൃപഃ കുരുഃ

അവനിൽ നിന്ന് ആയു, പിന്നെ രാജാവായ നഹുഷൻ, പിന്നെ യയാതി. പുരുവിന്റെ വംശത്തിൽ ഭാരതനും, പിന്നെ രാജാവായ കുറുവും ജനിച്ചു.

തദ്വംശേ ശാന്തനുസ്തസ്മാദ്ഭീഷ്മോ ഗങ്ഗാസുതോഽനുജൌ। ചിത്രാങ്ഗദൌ വിചിത്രശ്ച സത്യവത്യാഞ്ച ശാന്തനോഃ

ആ വംശത്തിൽ ശാന്തനു ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് ഗംഗാപുത്രനായ ഭീഷ്മനും, അവന്റെ സഹോദരന്മാരായ ചിത്രാംഗദനും വിചിത്രവീര്യനും, സത്യവതിയുടെ മകനായ ശാന്തനുവും.

സ്വര്ഗം ഗതേ ശാന്തനൌ ച ഭീഷ്മോ ഭാര്യ്യാവിവര്ജ്ജിതഃ। അപാലയത് ഭ്രാതൃരാജ്യം ബാലശ്ചി ത്രാങ്ഗദോ ഹതഃ

ശാന്തനു സ്വർഗത്തിൽ പോയപ്പോൾ, ഭീഷ്മൻ ഭാര്യയില്ലാതെ സഹോദരന്മാരുടെ രാജ്യം സംരക്ഷിച്ചു; ബാലനായ ചിത്രാംഗദൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

ചിത്രാങ്ഗദേന ദ്വേ കന്യേ കാശിരാജസ്യ ചാമ്ബികാ। അമ്ബാലികാ ച ഭീഷ്മേണ ആനീതേ വിജിതാരിണാ

ചിത്രാംഗദൻ കാശിരാജാവിന്റെ പുത്രിമാരായ അംബികയും അംബാലികയും കൊണ്ടുവന്നു; ജയിച്ച ഭീഷ്മൻ അവരെ കൊണ്ടുവന്നു.

ഭാര്യേ വിചിത്രവീര്യസ്യ യക്ഷ്മണാ സ ദിവങ്ഗതഃ। സത്യവത്യാ ഹ്യനുമതാദമ്ബികായാം നൃപോഭവത്

വിചിത്രവീര്യന്റെ ഭാര്യകൾ, അവൻ ക്ഷയരോഗം മൂലം മരിച്ചപ്പോൾ, സത്യവതിയുടെ അനുവാദത്തോടെ അംബികയിൽ രാജാവിനെ ജനിപ്പിച്ചു.

ധൃതരാഷ്ട്രോഽമ്ബാലികായാം പാണ്ഡുശ്ച വ്യാസതഃ സുതഃ। ഗാന്ധാര്യ്യാം ധൃതരാഷ്ട്രാച്ച ദുര്യോംധനമുഖം ശതമ്

അംബാലികയിൽ ധൃതരാഷ്ട്രനും, വ്യാസനിൽ പാണ്ഡുവും ജനിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രനും ഗാന്ധാരിയിലും ദുര്യോധനനെ മുന്നിൽ നിർത്തി നൂറുപേർ ജനിച്ചു.

ശതശ്രൃങ്ഗാശ്രമപദേ ഭാര്യായോഗാദ് യതോ മൃതിഃ। ഋഷിശാപാത്തതോ ധര്മ്മാത് കുന്ത്യാം പാണ്ഡോര്യുധിഷ്ഠിരഃ

ശതശൃംഗാശ്രമത്തിൽ ഭാര്യയില്ലായ്മ മൂലം മരണം സംഭവിച്ചു; അതിനുശേഷം, ഒരു ഋഷിയുടെ ശാപം മൂലം, പാണ്ഡുവിന് വേണ്ടി കുന്തിയിൽ ധർമ്മൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ ജനിപ്പിച്ചു.

വാതാദ്ഭീമോഽര്ജുനഃ ശക്രാന്മാദ്ര്യാമശ്വികുമാരതഃ। നകുലഃ സഹദേവശ്ച പാണ്ഡുര്മ്മാദ്രീയുതോ മൃതഃ

വായുവിൽ നിന്ന് ഭീമനും, ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് അർജുനനും ജനിച്ചു; മാദ്രിയിൽ അശ്വദേവനിൽ നിന്ന് നകുലനും സഹദേവനും ജനിച്ചു. പാണ്ഡു മാദ്രിയുമായി ചേർന്ന് മരിച്ചു.

കര്ണഃ കുന്ത്യാം ഹി കന്യായാം ജാതോ ദുര്യോധനാശ്രിതഃ। കുരുപാണ്ഡവയോര്വൈരന്ദൈവയോഗാദ് ബഭൂവ ഹ

കുന്തി കന്യയായിരിക്കുമ്പോൾ കർണൻ ജനിച്ചു; അവൻ ദുര്യോധനന്റെ പക്ഷം പിടിച്ചു. കുറുക്കളും പാണ്ഡവരും തമ്മിലുള്ള വൈരം വിധിയുടെ ഫലമായി ഉണ്ടായി.

ദുര്യോധനൌ ജതുഗൃഹേ പാണ്ഡവാനദഹത് കുധീഃ। ദഗ്ധാഗാരാദ്വിനിഷ്ക്രാന്താ മാതൃഷഷ്ഠാസ്തു പാണ്ഡവാഃ

ദുര്യോധനൻ ദുഷ്ടബുദ്ധിയോടെ പാണ്ഡവരെ ജാതുഗൃഹത്തിൽ കത്തിച്ചു; ആ കത്തുന്ന വീട്ടിൽ നിന്ന് അമ്മയോടൊപ്പം ആറുപേരും രക്ഷപ്പെട്ടു.

തതസ്തു ഏകചക്രായാം ബ്രാഹ്മണസ്യ നിവേശനേ। മുനിവേഷാഃ സ്ഥിതാഃ സര്വേ നിഹത്യ വകരാക്ഷസമ്

അതിനുശേഷം, ഏകചക്രയിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ, എല്ലാവരും മুনি വേഷത്തിൽ താമസിച്ചു; അവിടെ വകരാക്ഷസനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

യയുഃ പാഞ്ചാലവിഷയം ദ്രൌപദ്യാസ്തേ സ്വയമ്വരേ। സമ്പ്രാപ്താ ബാഹുവേധേന ദ്രൌപദീ പഞ്ചപാണ്ഡവൈഃ

അവരൊക്കെ പാഞ്ചാലരാജ്യത്തിലേക്ക് ദ്രൗപദിയുടെ സ്വയംവരത്തിനായി പോയി. അമ്പയിടൽ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ച്, ദ്രൗപദി അഞ്ചു പാണ്ഡവന്മാരുടെയും ഭാര്യയായി.

അര്ദ്ധരാജ്യം തതഃ പ്രാപ്താ ജ്ഞാതാ ദുര്യോധനാദിഭിഃ। ഗാണ്ഡീവഞ്ച ധനുര്ദിവ്യം പാവകാദ്രഥമുത്തമമ്

അതിനുശേഷം അവർക്ക് അരരാജ്യം ലഭിച്ചു; ഈ കാര്യം ദുര്യോധനനും മറ്റുള്ളവരും അറിഞ്ഞു. അർജ്ജുനന് പാവകദേവനിൽ നിന്ന് ദിവ്യമായ ഗാന്ഡീവം വില്ലും ഉത്തമമായ രഥവും ലഭിച്ചു.

സാരഥിഞ്ചാര്ജുനഃ സങ്ഖയേ കൃഷ്ണമക്ഷയ്യശായകാന്। ബ്രഹ്മാസ്ത്രാര്ദിസ്തഥാ ദ്രോണാത്സര്വേ ശസ്ത്രവിശാരദാഃ

യുദ്ധത്തിൽ അർജ്ജുനൻ കൃഷ്ണനെ തന്റെ രഥസാരഥിയായി എടുത്തു; അവന് അക്ഷയമായ അമ്പുകളും ദ്രോണനിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാസ്ത്രവും ലഭിച്ചു. എല്ലാവരും ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയിരുന്നു.

കൃഷ്ണേന സോഽര്ജുനോ വഹ്നിം ഖാണ്ഡവേ സമതര്പയത്। ഇന്ദ്രവൃഷ്ടിം വാരയംശ്ച ശരവര്ഷേണ പാണ്ഡവഃ

കൃഷ്ണനോടൊപ്പം അർജ്ജുനൻ ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ അഗ്നിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി; ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യിച്ചപ്പോൾ പാണ്ഡവൻ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അതിനെ തടഞ്ഞു.

ജിതാ ദിശഃ പാണ്ഡവൈശ്ച രാജ്യഞ്ചക്രേ യുധിഷ്ഠിരഃ। ബഹുസ്വര്ണം രാജസൂയം ച സേഹൈ തം സുയോധനഃ

പാണ്ഡവർ ദിക്കുകൾ ജയിച്ചു, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു. അവർ ധാരാളം പൊന്നുകൊണ്ട് രാജസൂയയാഗം നടത്തി; ഇതു കണ്ടു സുയോധനൻ അസൂയപ്പെട്ടു.

ഭ്രാത്രാ ദുഃ ശാസനേനോക്തഃ കര്ണേന പ്രാപ്തഭൂതിനാ। ദ്യുതകാര്യേ ശകുനിനാ ദ്യൂതേന സ യുധിഷ്ഠിരമ്

സഹോദരനും ഐശ്വര്യം നേടിയ കർണ്ണനും ഉത്തേജിപ്പിച്ച്, ശകുനി യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ ചതിയോടെ പാശക്രീഡയ്ക്ക് വിളിച്ചു.

അജയത്തസ്യ രാജ്യഞ്ച സഭാസ്ഥോ മായയാഹസത്। അഷ്ടാശീതിസഹസ്ത്രാണി ഭോജയന് പൂര്വവദ് ദ്വിജാന്

അവൻ സഭയിൽ രാജ്യം തോറ്റു, ചതിയാൽ പരിഹസിക്കപ്പെട്ടു; എന്നിരുന്നാലും എൺപത്തിയെട്ടായിരം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ മുമ്പുപോലെ ഭക്ഷണം കൊടുത്തു.

വനേ ദ്വാദശവര്ഷാണി പ്രതിജ്ഞാതാനി സോഽനയത്। അഷ്ടാശീതിസഹസ്ത്രാണി ഭോജയന് പൂര്വവദ് ദ്വിജാന്

വനംവെച്ച് പന്ത്രണ്ട് വർഷം പ്രതിജ്ഞാപൂർവ്വം കഴിയിച്ചു; എൺപത്തിയെട്ടായിരം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ മുമ്പുപോലെ ഭക്ഷണം കൊടുത്തു.

സധൌമ്യോ ദ്രൌപദീഷഷ്ഠസ്തതഃ പ്രായാദ്വിരാടകമ്। കങ്കോ ദ്വിജോ ഹ്യവിജ്ഞാതോ രാജാ ഭീമോഥ സൂപകൃത്

ധൗമ്യനും ദ്രൗപദിയും ചേർന്ന് ആറുപേരായി അവർ വിരാടന്റെ രാജധാനിയിലേക്ക് പോയി. കങ്കൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണനായി ആരും അറിയാതെ ഇരുന്നു; ഭീമൻ രാജാവിന് പാചകരായി.

ബൃഹന്നലാര്ജുനോ ഭാര്യാ സൈരിന്ധ്രീ യമജൌ തഥാ। അന്യനാമ്നാ ഭീമസേനഃ കീചകഞ്ചാബധീന്നിശി

അർജ്ജുനൻ ബ്രിഹന്നളയായി, ഭാര്യ സൈരന്ധ്രിയായി; യമപുത്രനും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭീമസേനൻ മറ്റൊരു പേരിൽ കീചകനെ രാത്രിയിൽ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

ദ്രൌപദീം ഹര്ത്തുകാമം തമര്ജുനശ്ചാജയത് കുരൂന്। കുര്വതോ ഗോഗ്രഹാദീംശ്ച തൈര്ജ്ഞാതാഃ പാണ്ഡവാ അഥ

ദ്രൗപദിയെ അപഹരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവരെയും, കുരുക്കളെയും അർജ്ജുനൻ ജയിച്ചു; പശുക്കളെ പിടിച്ചവരെ പാണ്ഡവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

സുഭദ്രാ കൃഷ്ണഭഗിനീ അര്ജുനാത്സമജീജനത്। അഭിമന്യുന്ദദൌ തസ്മൈ വിരാടശ്ചോത്തരാം സുതാമ്

കൃഷ്ണന്റെ സഹോദരി സുഭദ്രയ്ക്ക് അർജ്ജുനനിൽ നിന്ന് ഒരു മകൻ ജനിച്ചു; അവനാണ് അഭിമന്യു. അവനു വിരാടൻ തന്റെ മകൾ ഉത്തരയെ വിവാഹം നൽകി.

സപ്താക്ഷൌഹിണീശ ആസീദ്ധര്മ്മരാജോ രണായ സഃ। കൃഷ്ണോ ദൂതോബ്രവീദ് ഗത്വാ ദുര്യോധനമമര്ഷണമ്

ധർമ്മരാജാവിന് ഏഴു സൈന്യവിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു യുദ്ധത്തിനായി. കൃഷ്ണൻ ദൂതനായി പോയി, മനസ്സിലാക്കാൻ തയ്യാറാകാത്ത ദുര്യോധനനോട് സംസാരിച്ചു.

ഏകാദശക്ഷൌഹിണീശം നൃപം ദുര്യോധനം തദാ। യുധിഷ്ഠിരായാര്ദ്ധരാജ്യം ദേഹി ഗ്രാമാംശ്ച പഞ്ച വാ

അപ്പോൾ രാജാവ് ദുര്യോധനന് പത്തൊൻപത് സൈന്യവിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കൃഷ്ണൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരന് അരരാജ്യം അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങൾ നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

യുധ്യസ്വ വാ വചഃ ശ്രുത്വാ കൃഷ്ണമാഹ സുയോധനഃ। ഭൂസൂച്യഗ്രം ന ദാസ്യാമി യോത്സ്യേ സങ്‌ഗ്രഹണോദ്യതഃ

ഇതൊക്കെ കേട്ടശേഷം സുയോധനൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു: 'ഒരു സൂചിക്കുതിരി ഭൂമിയും ഞാൻ നൽകില്ല; യുദ്ധത്തിന് ഞാൻ തയ്യാറാണ്.'

വിശ്വരൂപന്ദര്ശയിത്വാ അധൃഷ്യം വിദുരാര്ച്ചിതഃ । പ്രാഗാദ്യുധിഷ്ഠിരം പ്രാഹ യോധയൈനം സുയോധനമ്

വിദുരൻ ആദരിച്ച കൃഷ്ണൻ തന്റെ വിശ്വരൂപം കാണിച്ചു; പിന്നെ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് പോയി പറഞ്ഞു: 'സുയോധനനോട് യുദ്ധം ചെയ്യണം.'

കുരുപാണ്ഡവസങ്‌ഗ്രാമവര്ണനമ് । അഗ്നിരുവാച യൌധിഷ്ഠിരീ ദൌര്യോധനീ കുരുക്ഷേത്രം യയൌ ചമൂഃ। ഭീഷ്മദ്രോണാദികാന് ഹൃഷ്ട്വാ നായുധ്യത ഗുരുനിതി

കുരുക്കളും പാണ്ഡവരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ വിവരണം. അഗ്നി പറഞ്ഞു: യുദ്ധിഷ്ഠിരനും ദുര്യോധനനും ചേർന്ന സൈന്യം കുരുക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി. ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും സന്തോഷിച്ചു, പക്ഷേ അവർ ഗുരുക്കൾ ആണെന്നു പറഞ്ഞ് യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു.

പാര്ഥം ഹ്യുവാച ഭഗവാന്നശോച്യാ ഭീഷ്മമുഖ്യകാഃ। ശരീരാണി വിനാശീനി ന ശരീരീ വിനശ്യതി

ഭഗവാൻ അർജ്ജുനനോട് പറഞ്ഞു: 'ഭീഷ്മൻമാരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ളവരെ ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല; ശരീരം നശിക്കുന്നതാണു, പക്ഷേ ആത്മാവ് ഒരിക്കലും നശിക്കില്ല.'