അഗ്നിപുരാണമ്

പതിവ്രതാസു ച സ്ത്രീഷു വിധബാസ്വതുരാസു ച । ജീവന്തീനാന്തു താസാം യേ സംഹരേയുഃ സ്വവാന്ധവാഃ ।। ൨൨൨.

പതിവ്രതയായ സ്ത്രീകൾക്കും വിധവകൾക്കും സംരക്ഷകരില്ലാത്തവർക്കും ഇതുപോലെ തന്നെയാണ്; അവരിൽ ആരെങ്കിലും ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ബന്ധുക്കൾ അവരുടേതു പിടിച്ചാൽ,

താഞ്‌ഛിഷ്യാച്ചൌരദണ്ഡേന ധാര്മ്മികഃ കൃഥിവീപതിഃ । സാമാന്യതോ ഹൃതഞ്ചൌരൈസ്തദ്വൈ ദദ്യാത് സ്വയം നൃപഃ ।। ൨൨൨.

ധാർമ്മികനായ രാജാവ് അവരെ കള്ളനു വിധിക്കുന്ന ശിക്ഷ നൽകണം. കള്ളന്മാർ എടുത്ത വസ്തു രാജാവ് തന്നെ തിരികെ നൽകണം.

ചൌരരക്ഷാധികാരിബ്യോ രാജാപി ഹൃതമാപ്നുയാത് । അഹൃതേ യോ ഹൃതം ബ്രൂയാന്നിഃ സാര്യോ ദണ്ഡ്യ ഏവ സഃ ।। ൨൨൨.

കള്ളന്മാരിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ ഉത്തരവാദികളായവരിൽ നിന്ന് രാജാവും നഷ്ടപ്പെട്ട വസ്തു വീണ്ടെടുക്കാം. നഷ്ടപ്പെട്ട വസ്തുവിനെ കുറിച്ച് തെറ്റായി അവകാശപ്പെടുന്നവനെ പുറത്താക്കി ശിക്ഷിക്കണം.

ന തദ്രാജ്ഞാ പ്രദാതവ്യം ഗൃഹേ യദ്‌ ഗൃഹഗൈര്ഹൃതം । സ്രാഷ്ട്രപണ്യാദാദദ്യാദ്രാജാ വിംശതിമം ദ്വിജ ।। ൨൨൨.

രാജാവ് തന്റെ വീട്ടിൽ വീട്ടുകള്ളന്മാർ മോഷ്ടിച്ച വസ്തുക്കൾ സ്വീകരിക്കരുത്. രാജ്യത്തിന്റെ സാധനങ്ങളിൽ നിന്ന്, രാജാവ് ദ്വിജന്മാരിൽ നിന്ന് ഇരുപതിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം എടുക്കണം.

ശുല്കാംശം പരദേശാച്ച ക്ഷയവ്യയപ്രകാശകം । ജ്ഞാത്വാ സങ്കല്പയേച്ഛുല്കം ലാഭം വണിഗ്യഥാപ്നുയാത് ।। ൨൨൨.

വിദേശപ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ചുങ്കം നഷ്ടവും ചെലവും വ്യക്തമാക്കുന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, വ്യാപാരിക്ക് ലാഭം ലഭിക്കാനായി രാജാവ് ചുങ്കം നിശ്ചയിക്കണം.

വിംശാംശം ലാഭമാദദ്യാദ്ദണ്ഡനീയസ്തതോഽന്യയാ । സ്ത്രീണാം പ്രവ്രജിതാനാഞ്ച൯ തരശുല്കം വിവര്ജയേത് ।। ൨൨൨.

ലാഭത്തിൽ നിന്ന് ഇരുപതിൽ ഒരു ഭാഗം രാജാവ് എടുക്കണം; ശിക്ഷയുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ കൂടുതൽ എടുക്കാം. സ്ത്രീകളിൽ നിന്നും സന്ന്യാസികളിൽ നിന്നും കടക്കാനുള്ള ചുങ്കം എടുക്കരുത്.

തരേഷു ദാസദോഷേണ നഷ്ടം ദാസാസ്തു ദാപയേത് । ശൂകധാന്യേഷു ഷഡ്‌ഭാഗം ശിമ്ബിധാന്യേ തഥാഷ്ടമം ।। ൨൨൨.

കടക്കുമ്പോൾ ദാസന്മാരുടെ തെറ്റുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, ആ നഷ്ടം ദാസന്മാർ തന്നെ പൂരിപ്പിക്കണം. തവിട് ഉള്ള ധാന്യത്തിൽ ആറിൽ ഒരു ഭാഗം, പയർ വർഗ്ഗത്തിൽ എട്ടിൽ ഒരു ഭാഗം രാജാവ് എടുക്കണം.

രാജാ വന്യാര്ഥമാദദ്യാദ്ദേശകാലാനുരൂപകം । പഞ്ചഷങ്ഭാഗമാദദ്യാദ് രാജാ പശുഹിരണ്യയോഃ ।। ൨൨൨.

കാടിൽ നിന്നുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ നിന്ന് രാജാവ് ദേശവും സമയവും അനുസരിച്ച് ഭാഗം എടുക്കണം. പശുക്കളിലും പൊന്നിലും അഞ്ചിൽ ഒന്നോ ആറിൽ ഒന്നോ എടുക്കണം.

ഗന്ധൌഷധിരസാനാഞ്ച ഭാണ്ഡാനാം സര്വസ്യാസ്മമയസ്യ ച । പത്രശാകതൃണാനാഞ്ച വംശവൈണവചര്മ്മണം ।। ൨൨൨.

സুগന്ധികൾ, ഔഷധങ്ങൾ, രസങ്ങൾ, എല്ലാ വിധ പാത്രങ്ങൾ, കല്ലിൽ നിന്നുള്ള വസ്തുക്കൾ, ഇല, പച്ചക്കറി, പുല്ല്, ബാംബൂ, കുഴൽ, ചർമ്മം എന്നിവയിൽ നിന്ന്—

വൈദലാനാഞ്ച ഭാണ്ഡാനാം സര്വസ്യാശ്മമയസ്യ ച । ഷഡ്‌ഭാഗമേവ ചാദദ്യാന്മധുമാംസസ്യ സര്ഷിപഃ ।। ൨൨൨.

മരത്തിൽ നിന്നുള്ള പാത്രങ്ങൾക്കും കല്ലിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കൾക്കും ആറിൽ ഒരു ഭാഗം എടുക്കണം; അതുപോലെ തേൻ, ഇറച്ചി, കടുക് എന്നിവയിൽ നിന്നും.

മ്രിയന്നപി ന ചാദദ്യാദ് ബ്രാഹ്മണേഭ്യസ്തഥാ കരം । യസ്യ രാജ്ഞസ്തു വിഷയേ ശ്രോത്രിയഃ സീദതി ക്ഷുധാ ।। ൨൨൨.

മരണത്തിൻകിലും ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് രാജാവ് നികുതി എടുക്കരുത്. രാജാവിന്റെ രാജ്യത്ത് ഒരു പണ്ഡിതൻ വിശപ്പുകൊണ്ട് ദുരിതം അനുഭവിച്ചാൽ—

തസ്യ സീദതി തദ്രാഷ്ട്രം വ്യാധിദുര്ഭിക്ഷതസ്തരൈഃ । ശ്രുതം വൃത്തന്തു വിജ്ഞായ വൃത്തിം തസ്യ പ്രകല്പയേത് ।। ൨൨൨.

അങ്ങനെ ആ രാജ്യത്തിന് രോഗം, ക്ഷാമം, ദുരിതം എന്നിവ വരും. ഇത് മനസ്സിലാക്കി, രാജാവ് ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപജീവനം ഉറപ്പാക്കണം.

ക്ഷേച്ച സര്വതസ്ത്വേനം പിതാ പുത്രമിവൌരസം । സംരക്ഷ്യമാണോ രാജ്ഞാ യഃ കുരുതേ ധര്മമന്വഹം ।। ൨൨൨.

എല്ലായിടത്തും പിതാവിന് സ്വന്തം മകനെപോലെ അവനെ സംരക്ഷിക്കണം. രാജാവിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ—

തേനായുര്വര്ദ്ധതേ രാജ്ഞോ ദ്രവിണം രാഷ്ട്രമേവ ച । കര്മ്മ കുര്യുര്ന്നരേന്ദ്രസ്യ മാസേനൈകഞ്ച൧൦ ശില്പിനഃ ।। ൨൨൨.

അവന്റെ വഴി രാജാവിന്റെ ആയുസ്സും സമ്പത്തും രാജ്യവും വർദ്ധിക്കും. ശിൽപ്പികൾ ഓരോ മാസവും രാജാവിനായി ഒരു ജോലി ചെയ്യണം.

രാജധര്മാഃ പുഷ്കര ഉവാച വക്ഷ്യേഽന്തഃ പുരചിന്താം ച ധര്മാദ്യാഃ പുരുഷാര്ഥകാഃ । അന്യോന്യരക്ഷയാ തേഷാം സേവാ കാര്യാ സ്ത്രിയാ നൃപൈഃ ।। ൨൨൪.

പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ഞാൻ അകത്തെ ആലോചനകളും ധർമ്മം തുടങ്ങിയ പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾക്കും വിശദീകരിക്കും. അവയിൽ പരസ്പര സംരക്ഷണവും സ്ത്രീകളുടെ സേവനവും രാജാക്കന്മാർ ഉറപ്പാക്കണം.

ധര്മമൂലോഽര്ഥവിടപസ്തഥാ കര്മ്മഫലോ മഹാന് । ത്രിവര്ഗപാദപസ്തത്ര രക്ഷയാ ഫലഭാഗ്‌ ഭവേത് ।। ൨൨൪.

ധർമ്മം വേരാണ്, സമ്പത്ത് തണ്ടാണ്, വലിയ ഫലം കര്‍മ്മമാണ്. ഈ മൂന്നു ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ വൃക്ഷത്തിൽ സംരക്ഷണത്തിലൂടെ ഫലത്തിൽ പങ്ക് ലഭിക്കും.

കാമാധീനാഃ൧ സ്ത്രിയോ രാമ തദര്ഥം രത്നസങ്‌ഗ്രഹഃ । സേവ്യാസ്താ നാതിസേവ്യാസ്ച ഭൂഭുജാ വിഷയൈഷിണാ ।। ൨൨൪.

സ്ത്രീകൾ മോഹത്തിന് അടിമകളാണ്, രാമാ. അതിനാൽ രത്നങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്. രാജ്യം അനുഭവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജാവ് അവരെ സേവിക്കണം, അതിക്രമം ചെയ്യാതെ.

ദുഷ്ടാന്യാചരതേ൪ യാ തു നാഭിനന്ദതി തത്കഥാം। ഐക്യം ദ്വിഷദ്ഭിര്വ്രജതി ഗര്വം വഹതി ചോദ്ധതാ ।। ൨൨൪.

ദുഷ്ടയായ സ്ത്രീ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നു, അത്തരം സംസാരങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല, ശത്രുക്കളുമായി ചേർന്ന്, അഹങ്കാരത്തോടെയും ഗർവത്തോടെയും പെരുമാറുന്നു.

ചുമ്ബിതാ മാര്ഷ്ടി വദനം ദത്തന്ന ബഹു മന്യതേ । സ്വപിത്യാദൌ പ്രസുപ്താപി തഥാ പശ്ചാദ്വിബുധ്യതേ ।। ൨൨൪.

ചുംബിച്ചാൽ അവൾ മുഖം തുടയ്ക്കുന്നു, നൽകിയ അന്നം വിലമതിക്കുന്നില്ല, ആദിയിൽ ഉറങ്ങുന്നു, പിന്നെയും ഉറങ്ങുന്നു, പിന്നെ മാത്രമേ ഉണരൂ.

സ്പൃഷ്ടാ ധുനോതി ഗാത്രാണി ഗാത്രഞ്ച വിരുണാദ്ധി യാ । ഈഷച്ഛൃണോതി വാക്യാനി പ്രിയാണ്യപി പരാങ്‌മുഖീ ।। ൨൨൪.

തൊട്ടാൽ അവൾ ശരീരം അകലിപ്പിക്കുന്നു, ശരീരം തിരിയിക്കുന്നു, പ്രിയമായ വാക്കുകൾ പോലും ചെവികൊടുക്കുന്നില്ല, മുഖം തിരിയിക്കുന്നു.

തത്കാമിതാസു ച സ്ത്രീസു മധ്യസ്ഥേവ ച ലക്ഷ്യതേ । ജ്ഞാതമണ്ഡനകാലാപി ന കരോതി ച മണ്ഡനം ।। ൨൨൪.

ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളിൽ, ഉത്സാഹമില്ലാത്തവളെ ഇങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാം: അലങ്കാരത്തിന് സമയം വന്നിട്ടും അവൾ അലങ്കാരം ചെയ്യുന്നില്ല.

ദൃഷ്ട്വൈവ ഹൃഷ്ടാ ഭവതി വീക്ഷിതേ ച പരാങ്‌മുഖീ ।। ൨൨൪.

കാണുമ്പോൾ അവൾ സന്തോഷത്തോടെ നിറയുന്നു; നേരെ നോക്കുമ്പോൾ മുഖം തിരിയുന്നു.

ദൃശ്യമാനാ തഥാന്യത്ര ദൃഷ്ടിം ക്ഷിപതി ചഞ്ചലാം । തഥാപ്യുപാവര്ത്തയിതും നൈവ ശക്രോത്യശേഷതഃ ।। ൨൨൪.

മറ്റിടത്ത് നോക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൺനോട്ടം ചഞ്ചലമായി മാറുന്നു; എങ്കിലും അവൾക്ക് പൂർണ്ണമായി മുഖം മാറ്റാൻ കഴിയുന്നില്ല.

വിവൃണീതി തഥാഹ്ഗാനി സ്വസ്യാ ഗുഹ്യാനി ഭാര്ഗവ । ഗഹിതഞ്ച തഥൈവാങ്ഗം പ്രയത്നേന നിഗൂഹതി ।। ൨൨൪.

ഭാർഗവ, അവൾ തന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങളും രഹസ്യങ്ങളും തുറന്നു കാണിക്കുന്നു; പക്ഷേ പിടിച്ച ഭാഗം സൂക്ഷ്മമായി മറയ്ക്കുന്നു.

തദ്ദര്ശനേ ച കുരുതേ വാലാലിഡ്ഗനചുമ്ബനം । ആഭാഷ്യമാണാ ഭവതി സത്യവാക്യാ തഥൈവ ച ।। ൨൨൪.

അവനെ കാണുമ്പോൾ കളിയുള്ള ചലനങ്ങൾ, അണയൽ, ചുംബനം എന്നിവ ചെയ്യുന്നു; സംസാരിക്കുമ്പോൾ സത്യമായ ഉത്തരം പറയുന്നു.

സ്പൃഷ്ടാ പുലകിതൈരങ്ഗൈഃ സ്വേദേനൈവ ച ഭജ്യതേ । കരോതി ച തഥാ രാമ സുലഭദ്രവ്യയാചനം ।। ൨൨൪.

തൊടുമ്പോൾ അവളുടെ ശരീരം പുളകിതമാകുന്നു, വിയർപ്പിൽ മൂടപ്പെടുന്നു; രാമ, അവൾ എളുപ്പത്തിൽ ചെറുതായുള്ള സമ്മാനങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു.

തതഃ സ്വല്പമപി പ്രാപ്യ കരോതി പരമാം മുദം । നാമസങ്കീര്ത്തനാദേവ മുദിതാ ബഹു മന്യതേ ।। ൨൨൪.

അതിനുശേഷം, അല്പം പോലും ലഭിച്ചാൽ അവൾ അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു; തന്റെ പേര് പാടുന്നത് കേട്ടാൽ തന്നെ വലിയ സന്തോഷം തോന്നുന്നു.

കരകജാങ്കാങ്കിതാന്യസ്യ ഫലാനി പ്രേഷയത്യപി । തത്പ്രേഷിതഞ്ച ഹൃദയേ വിന്യസത്യപി ചാദരാത് ।। ൨൨൪.

തന്റെ കൈമുദ്രയുള്ള പഴങ്ങൾ അവൾ അയയ്ക്കുന്നു; അവൻ അയച്ചത് അവൾ സ്നേഹത്തോടെ ഹൃദയത്തിൽ വയ്ക്കുന്നു.

ആലിങ്ഗനൈശ്ച ഗാത്രാണി ലിമ്പതീവാമൃതേന യാ । സുപ്തേ സ്വപിത്യഥാദൌ ച തഥാ തസ്യ വിബുധ്യതേ ।। ൨൨൪.

അണയലിലൂടെ അവൾ അവന്റെ ശരീരം അമൃതം പോലെ മൂടുന്നു; അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവളും ഉറങ്ങുന്നു, ആദ്യം അവൻ ഉണരുമ്പോൾ അവളും ഉണരുന്നു.