അഗ്നിപുരാണമ്

മണ്ഡനം വര്ജയേന്നാരീ തഥാ പ്രോഷിതഭര്തൃകാ । ദേവതാരാധനപരാ തിഷ്ഠേദ്ഭര്ത്തൃഹിതേ രതാ ।। ൨൨൨.

ഭർത്താവ് അകലെ പോയിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ അലങ്കാരം ഒഴിവാക്കണം; ദേവാരാധനയിൽ ശ്രദ്ധയോടെ, ഭർത്താവിന്റെ ക്ഷേമത്തിൽ മനസ്സോടെയും ഇരിക്കണം.

ധാരയേന്മങ്ഗലാര്ഥായ കിഞ്ചിദാഭരണന്തഥാ । ഭര്ത്രാഗ്നി യാ വിശേന്നാരീ സാപി സ്വര്ഗമവാപ്നുയാത് ।। ൨൨൨.

മംഗളത്തിനായി സ്ത്രീ കുറച്ച് ആഭരണങ്ങൾ ധരിക്കാം; ഭർത്താവിനൊപ്പം അഗ്നിയിൽ ചാടുന്ന സ്ത്രീയും സ്വർഗം നേടും.

ശ്രിയഃ സമ്പൂജനങ്കാര്യ്യം ഗൃഹസമ്മാര്ജനാദികം । ദ്വാദശ്യാംകാത്തികേ വിഷ്ണും ഗാം സവത്സാം ദദേത്തഥാ ।। ൨൨൨.

ശ്രീദേവിയെ ആരാധിക്കാനും, വീട് വൃത്തിയാക്കലും തുടങ്ങിയവ ചെയ്യണം; കാർത്തിക മാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം വിഷ്ണുവിന് ഒരു പശുവും കാളക്കുട്ടിയും ദാനം ചെയ്യണം.

സപ്തമ്യാം മാര്ഗശീര്ഷേ തു സിതേഽഭ്യര്ച്യ ദിവാകരം ।। ൨൨൨.

മാർഗശീർഷ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏഴാം ദിവസം, സൂര്യനേ ആരാധിക്കണം.

പുഷ്കര ഉവാച ഗ്രാമസ്യാധിപതി കുര്യ്യാദ്ദശഗ്രാമാധിപം നൃപഃ । ശതഗ്രാമാധിപഞ്ചാന്യം തഥൈവ വിഷയേസ്വരം ।। ൨൨൩.

പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: രാജാവ് ഗ്രാമത്തിന് ഒരു നേതാവെയും, പത്ത് ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു തലവനെയും, നൂറ് ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരാളെ, അതുപോലെ ഒരു ദേശാധിപതിയെയും നിയമിക്കണം.

തേഷാം ഭോഗവിഭാഗശ്ച ഭവേത് കര്മ്മാനുരൂപതഃ । നിത്യമേവ തഥാ കാര്യ്യം തേതഷാഞ്ചാരൈഃ പരീക്ഷണം ।। ൨൨൩.

അവരുടെ ആനന്ദവും സമ്പത്തിന്റെ വിഭജനവും അവരുടെ കർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ചായിരിക്കും. അവരുടെ പെരുമാറ്റം എന്നും അതനുസരിച്ച് പരിശോധിക്കണം.

ഗ്രാമേ ദോഷാന് സമുത്പന്നാന് ഗ്രാമേശഃ പ്രശമം നയേത് । അശക്തോ ദശപാലസ്യ സ തു ഗത്വാ നിവേദയേത് ।। ൨൨൩.

ഗ്രാമത്തിൽ തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ഗ്രാമമേധാവി അതു തീർക്കണം. അതിനു കഴിയില്ലെങ്കിൽ, അവൻ പത്ത് കുടുംബങ്ങളുടെ തലവനോട് അറിയിക്കണം.

ശ്രുത്വാപി ദശപാലോഽപി തത്ര യുക്തിമുപാചരേത് । വിത്താദ്യാപ്നോതി രാജാ വൈ വിഷ്യാത്തു സുരക്ഷഇതാത് ।। ൨൨൩.

അതു കേട്ടു, പത്ത് കുടുംബങ്ങളുടെ തലവൻ ഉചിതമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ സ്വീകരിക്കണം. രാജാവിന് ജില്ലയിൽ നിന്ന് സമ്പത്തും മറ്റും ലഭിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവൻ അതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ധനവാന്ധര്മ്മമാപ്നോതി ധനവാന് കാമമശ്നുതേ । ഉച്ഛിദ്യന്തേ വിനാ ഹ്യര്ഥൈ൧ ക്രിയാ ഗ്രീഷ്മേ സരിദ്യഥാ ।। ൨൨൩.

സമ്പന്നൻ ധർമ്മം നേടുന്നു; സമ്പന്നൻ ആഗ്രഹങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. സമ്പത്ത് ഇല്ലാതെ പ്രവർത്തികൾ നിൽക്കുന്നു, വേനലിൽ നദികൾ ഉണങ്ങുന്നതുപോലെ.

വിശേഷോ നാസ്തി ലോകേഷു പതിതസ്യാധനസ്യ ച । പതിതാന്ന തു ഗൃഹ്ണന്തി ദരിദ്രോ ന പ്രയച്ഛതി ।। ൨൨൩.

ലോകത്തിൽ വീണുപോയവനും ദരിദ്രനും തമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല. വീണുപോയവരിൽ നിന്ന് ആരും സ്വീകരിക്കില്ല; ദരിദ്രൻ നൽകുകയും ചെയ്യില്ല.

രാഷ്ട്രപീഡാകരോ രാജാ നരകേ വസതേ ചിരം ।। ൨൨൩.

രാജ്യത്തെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന രാജാവ് ദീർഘകാലം നരകത്തിൽ വാസം ചെയ്യും.

കിം യജ്ഞൈസ്തപസാ തസ്യ പ്രജാ യസ്യ ന രക്ഷിതാഃ । സുരക്ഷിതാഃ പ്രചജാ യസ്യ സ്വര്ഗസ്തസ്യ ഗൃഹോപമഃ ।। ൨൨൩.

ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാത്തവർക്കു യാഗങ്ങളോ തപസ്സോ എന്തിനാണ്? ജനങ്ങൾ സുരക്ഷിതരായാൽ സ്വർഗ്ഗം അവനു സ്വന്തം വീടുപോലെയാണ്.

അരക്ഷിതാഃ പ്ര്ജാ യസ്യ നരകം തസ്യ മന്ദിരം । രാജാ ഷഡ്‌ബാഗമാദത്തേ സുകൃതാദ്‌ദുഷ്കൃതാദപി ।। ൨൨൨.

ജനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവന്റെ രാജപ്രാസാദം നരകമാകുന്നു. രാജാവ് നല്ലതിലും ചീത്തയിലും ആറിലൊന്ന് പങ്ക് എടുക്കുന്നു.

ധര്മ്മാഗമോ രക്ഷണാച്ച പാപാപ്നോത്യരക്ഷണാത് । സുഭഗാ വിടഭീതേവ രാജവല്ലഭതസ്കരൈഃ ।। ൨൨൨.

സംരക്ഷണത്തിലൂടെ ധർമ്മം ലഭിക്കും; സംരക്ഷണം ഇല്ലെങ്കിൽ പാപം ഉണ്ടാകും. ഭാഗ്യശാലിയായ സ്ത്രീ രാജാവിനും അവന്റെ പ്രിയങ്കരന്മാർക്കും കള്ളന്മാർക്കും വിധേയയാകുന്നു.

നിധിംദ്വിജാത്തമഃ പ്രാപ്യ ഗൃഹ്ണീയാത്സകലം തഥാ ।। ൨൨൨.

നിധി കണ്ടെത്തിയാൽ, ഉത്തമദ്വിജൻ അതെല്ലാം തന്നെ എടുക്കണം.

ചതുര്ഥമഷ്ടമം ഭാഗം തഥാ ഷോഡശമം ദ്വിജഃ । വര്ണകമേണ ദദ്യാച്ച നിധിം പാത്രേ തു ധര്മ്മതഃ ।। ൨൨൨.

ദ്വിജൻ വർഗ്ഗം അനുസരിച്ച് നാലിലൊന്ന്, എട്ടിലൊന്ന്, അല്ലെങ്കിൽ പതിനാറിലൊന്ന് ഭാഗം നൽകണം; ധർമ്മപൂർവ്വം യോഗ്യനായവർക്കു നിധി നൽകണം.

അനൃതന്തു വദന് ദണ്ഡ്യഃ൭ സുവിത്തസ്യാംശമഷ്ടമം । പ്രണഷ്ടസ്വാമികമൃക്‌ഥം രാജാ ത്ര്യവ്ദം നിധാപയേത് ।। ൨൨൨.

അസത്യമായി പറയുന്നവനെ സമ്പത്തിന്റെ എട്ടിലൊന്നു പിഴയിടണം. നഷ്ടപ്പെട്ട വസ്തുവിന്റെ ഉടമയെ കണ്ടെത്താനാകില്ലെങ്കിൽ, രാജാവ് അതു മൂന്നു വർഷം സൂക്ഷിക്കണം.

അര്വാക്‌ ത്ര്യബ്ദാദ്ധരേത്‌സ്വാമീ പരേണ നൃപതിര്ഹരേത് । മമേദമിതിയാ ബ്രൂയാത് സോഽര്ഥയുക്തോ യഥാവിധി ।। ൨൨൨.

മൂന്നു വർഷത്തിനകം ഉടമ അവകാശപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അവന് വസ്തു നൽകണം; അതിനു ശേഷം രാജാവ് എടുക്കണം. അവകാശവാദി 'ഇത് എന്റേതാണ്' എന്ന് യുക്തിപൂർവ്വം പ്രഖ്യാപിക്കണം.

സമ്പാദ്യ രൂപസങ്ഖ്യാദോന് സ്വാമീ തദ്‌ ദ്രവ്യമര്ഹതി । ബാലദായാദികമൃക്ഥം൮ താവദ്രാജാനുപാലപേത് ।। ൨൨൨.

ഉടമ രൂപവും എണ്ണവും തെളിയിച്ചാൽ, അവന് ആ വസ്തുവിന് അർഹതയുണ്ട്. ബാലനും അവകാശികളുമുള്ള വസ്തു അതുവരെ രാജാവ് സംരക്ഷിക്കണം.

യാവത്സ്യാത്സ സമാവൃത്തോ യാവദ്വാതീതശൈശവഃ । ബാലപുത്രാസു ചൈവം സ്യാദ്രക്ഷണം നിഷ്കുലാസു ച ।। ൨൨൨.

അവൻ പ്രായപൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ, അല്ലെങ്കിൽ ബാല്യം കഴിഞ്ഞുവരുന്നതുവരെ, ബാലപുത്രന്മാരുടെയും കുടുംബമില്ലാത്തവരുടെയും വസ്തു രാജാവ് സംരക്ഷിക്കണം.

പതിവ്രതാസു ച സ്ത്രീഷു വിധബാസ്വതുരാസു ച । ജീവന്തീനാന്തു താസാം യേ സംഹരേയുഃ സ്വവാന്ധവാഃ ।। ൨൨൨.

പതിവ്രതയായ സ്ത്രീകൾക്കും വിധവകൾക്കും സംരക്ഷകരില്ലാത്തവർക്കും ഇതുപോലെ തന്നെയാണ്; അവരിൽ ആരെങ്കിലും ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ബന്ധുക്കൾ അവരുടേതു പിടിച്ചാൽ,

താഞ്‌ഛിഷ്യാച്ചൌരദണ്ഡേന ധാര്മ്മികഃ കൃഥിവീപതിഃ । സാമാന്യതോ ഹൃതഞ്ചൌരൈസ്തദ്വൈ ദദ്യാത് സ്വയം നൃപഃ ।। ൨൨൨.

ധാർമ്മികനായ രാജാവ് അവരെ കള്ളനു വിധിക്കുന്ന ശിക്ഷ നൽകണം. കള്ളന്മാർ എടുത്ത വസ്തു രാജാവ് തന്നെ തിരികെ നൽകണം.

ചൌരരക്ഷാധികാരിബ്യോ രാജാപി ഹൃതമാപ്നുയാത് । അഹൃതേ യോ ഹൃതം ബ്രൂയാന്നിഃ സാര്യോ ദണ്ഡ്യ ഏവ സഃ ।। ൨൨൨.

കള്ളന്മാരിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ ഉത്തരവാദികളായവരിൽ നിന്ന് രാജാവും നഷ്ടപ്പെട്ട വസ്തു വീണ്ടെടുക്കാം. നഷ്ടപ്പെട്ട വസ്തുവിനെ കുറിച്ച് തെറ്റായി അവകാശപ്പെടുന്നവനെ പുറത്താക്കി ശിക്ഷിക്കണം.

ന തദ്രാജ്ഞാ പ്രദാതവ്യം ഗൃഹേ യദ്‌ ഗൃഹഗൈര്ഹൃതം । സ്രാഷ്ട്രപണ്യാദാദദ്യാദ്രാജാ വിംശതിമം ദ്വിജ ।। ൨൨൨.

രാജാവ് തന്റെ വീട്ടിൽ വീട്ടുകള്ളന്മാർ മോഷ്ടിച്ച വസ്തുക്കൾ സ്വീകരിക്കരുത്. രാജ്യത്തിന്റെ സാധനങ്ങളിൽ നിന്ന്, രാജാവ് ദ്വിജന്മാരിൽ നിന്ന് ഇരുപതിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം എടുക്കണം.

ശുല്കാംശം പരദേശാച്ച ക്ഷയവ്യയപ്രകാശകം । ജ്ഞാത്വാ സങ്കല്പയേച്ഛുല്കം ലാഭം വണിഗ്യഥാപ്നുയാത് ।। ൨൨൨.

വിദേശപ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ചുങ്കം നഷ്ടവും ചെലവും വ്യക്തമാക്കുന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, വ്യാപാരിക്ക് ലാഭം ലഭിക്കാനായി രാജാവ് ചുങ്കം നിശ്ചയിക്കണം.

വിംശാംശം ലാഭമാദദ്യാദ്ദണ്ഡനീയസ്തതോഽന്യയാ । സ്ത്രീണാം പ്രവ്രജിതാനാഞ്ച൯ തരശുല്കം വിവര്ജയേത് ।। ൨൨൨.

ലാഭത്തിൽ നിന്ന് ഇരുപതിൽ ഒരു ഭാഗം രാജാവ് എടുക്കണം; ശിക്ഷയുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ കൂടുതൽ എടുക്കാം. സ്ത്രീകളിൽ നിന്നും സന്ന്യാസികളിൽ നിന്നും കടക്കാനുള്ള ചുങ്കം എടുക്കരുത്.

തരേഷു ദാസദോഷേണ നഷ്ടം ദാസാസ്തു ദാപയേത് । ശൂകധാന്യേഷു ഷഡ്‌ഭാഗം ശിമ്ബിധാന്യേ തഥാഷ്ടമം ।। ൨൨൨.

കടക്കുമ്പോൾ ദാസന്മാരുടെ തെറ്റുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, ആ നഷ്ടം ദാസന്മാർ തന്നെ പൂരിപ്പിക്കണം. തവിട് ഉള്ള ധാന്യത്തിൽ ആറിൽ ഒരു ഭാഗം, പയർ വർഗ്ഗത്തിൽ എട്ടിൽ ഒരു ഭാഗം രാജാവ് എടുക്കണം.

രാജാ വന്യാര്ഥമാദദ്യാദ്ദേശകാലാനുരൂപകം । പഞ്ചഷങ്ഭാഗമാദദ്യാദ് രാജാ പശുഹിരണ്യയോഃ ।। ൨൨൨.

കാടിൽ നിന്നുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ നിന്ന് രാജാവ് ദേശവും സമയവും അനുസരിച്ച് ഭാഗം എടുക്കണം. പശുക്കളിലും പൊന്നിലും അഞ്ചിൽ ഒന്നോ ആറിൽ ഒന്നോ എടുക്കണം.

ഗന്ധൌഷധിരസാനാഞ്ച ഭാണ്ഡാനാം സര്വസ്യാസ്മമയസ്യ ച । പത്രശാകതൃണാനാഞ്ച വംശവൈണവചര്മ്മണം ।। ൨൨൨.

സুগന്ധികൾ, ഔഷധങ്ങൾ, രസങ്ങൾ, എല്ലാ വിധ പാത്രങ്ങൾ, കല്ലിൽ നിന്നുള്ള വസ്തുക്കൾ, ഇല, പച്ചക്കറി, പുല്ല്, ബാംബൂ, കുഴൽ, ചർമ്മം എന്നിവയിൽ നിന്ന്—