അഗ്നിപുരാണമ്

സുരാലയാഃ പാലനീയാഃ സ്ഥാപനീയാശ്ച ദേവതാഃ । മൃണ്മയാദ്ദാരുജം പുണ്യം ദാരുജാദിഷ്ടകാമയം ।। ൨൨൨.

ദേവാലയങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കണം, ദേവതകളെ സ്ഥാപിക്കണം; മണ്ണിൽ നിന്നോ മരത്തിൽ നിന്നോ ഇഷ്ടികയിൽ നിന്നോ നിർമ്മിച്ച പ്രതിമകൾ പുണ്യമാണ്.

ഐഷ്ടകാച്ഛൈലജം പുണ്യം ശൈലജാത് സ്വര്ണരത്നജം । ക്രീഡന് സുരഗൃഹം കുര്വന് ഭുക്തിമുക്തിമവാപ്നുയാത് ।। ൨൨൨.

ഇഷ്ടികയിലും കല്ലിലും നിർമ്മിച്ച പ്രതിമകൾ പുണ്യമാണ്; കല്ലിൽ, പൊന്നിൽ, രത്നത്തിൽ നിർമ്മിച്ചവയ്ക്ക് അതിലും കൂടുതൽ പുണ്യം ലഭിക്കും. ദേവന്മാർക്കായി ക്ഷേത്രം പണിയുന്നവൻ ഭോഗവും മോക്ഷവും നേടും.

ചിത്ര്കൃദ് ഗീതവാദ്യാദിപ്രേക്ഷണീയാദിദാനകൃത് । തൈലാജ്യമധുദുഗ്ധാദ്യൈഃ സ്നാപ്യ ദേവം ദിവം വ്രജേത് ।। ൨൨൨.

ചിത്രങ്ങൾ, സംഗീതം, വാദ്യങ്ങൾ, കാണാവുന്ന പരിപാടികൾ എന്നിവ ഒരുക്കി, എണ്ണ, നെയ്യ്, തേൻ, പാൽ മുതലായവകൊണ്ട് ദേവനെ സ്നാനമിടുന്നവൻ സ്വർഗത്തിൽ എത്തും.

പൂജയേത് പാലയേദ്വിപ്രാന് ദ്വിജസ്വന്ന ഹരേന്നൃപഃ । സുവര്ണമേകം ഗാമേകാം ഭൂമേരപ്യേകമങ്ഗുലം ।। ൨൨൨.

ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും വേണം; രാജാവ് ദ്വിജന്മാരുടെ ഭക്ഷണം കൈവശമാക്കരുത്. ഒരുവൻ ഒരു പൊൻകഷണം, ഒരു പശു, ഒരു അങ്കുലം ഭൂമി പോലും കൈവശമാക്കിയാൽ—

ഹരന്നരകമാപ്നോതി യാവദാഹൂതസമ്പ്ലവം । ദുരാചാരന്ന ദ്വിഷേച്ച സര്വപാപേഷ്വപി സ്ഥിതം ।। ൨൨൨.

അവൻ ആ വസ്തുക്കൾ എടുത്താൽ ആഹൂതിസംപ്ലവം വരെ നരകത്തിൽ കഴിയേണ്ടിവരും; ദുഷ്പ്രവർത്തികളോടു പോലും വെറുപ്പ് കാണിക്കരുത്, അവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നാലും.

നൈവാസ്തി ബ്രാഹ്മണബധാത് പാപം ഗുരുതരം ക്വചിത് । അദൈവം ദൈവതം കുര്യ്യുഃ കുര്യ്യുര്ദ്ദൈവമദൈവതം ।। ൨൨൨.

ബ്രാഹ്മണഹത്യയേക്കാൾ ഭയങ്കരമായ പാപം മറ്റൊന്നുമില്ല; ദൈവത്തെ ദൈവമല്ലാത്തതാക്കുന്നവരും, ദൈവമല്ലാത്തതിനെ ദൈവമാക്കുന്നവരും—

ബ്രാഹ്ണണീ രുദതീ ഹന്തി കുലം രാജ്യം പ്ര്ജാസ്തഥാ ।। ൨൨൨.

കരയുന്ന ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ കുടുംബത്തെയും, രാജ്യത്തെയും, ജനങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കും.

സാധ്വീസ്ത്രീണാം പാലനഞ്ച രാജാ കുര്യ്യാച്ച ധാര്മികഃ । സ്ത്രിയാ പ്രഹൃഷ്ടയാ ഭാവ്യം ഗൃഹകാര്യൈകദക്ഷയാ ।। ൨൨൨.

ധാർമ്മികനായ രാജാവ് സദ്വൃത്തിയുള്ള സ്ത്രീകളെ സംരക്ഷിക്കണം; സ്ത്രീ സന്തോഷത്തോടെയും, വീട്ടുപണികളിൽ നിപുണയുമായി ഇരിക്കണം.

സുസംമ്കൃതോപസ്കരയാ വ്യയേ ചാമുക്തഹസ്തയാ । യസ്മൈ ദദ്യാത്പിതാ ത്വേനാം ശുശ്രഷേത്തം പതി സദാ ।। ൨൨൨.

ഉപകരണങ്ങൾ നന്നായി ക്രമീകരിച്ചും, കൈകൊണ്ട് അഴിച്ചുപോകാതെയും വേണം; അച്ഛൻ ആരോടാണ് അവളെ കൊടുക്കുന്നതോ, ആ ഭർത്താവിനെ അവൾ എപ്പോഴും സേവിക്കണം.

മൃതേ ഭര്ത്തരി സ്വര്യ്യായാത് ബ്രഹ്മചര്യേ സ്ഥിതാങ്ഗനാ । പരവേശ്മരുചിര്ന്ന സ്യാന്ന സ്യാത് കലഹശാലിനീ ।। ൨൨൨.

ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന സ്ത്രീ സ്വർഗത്തിൽ എത്തും; അവൾ മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിൽ ആസ്വദിക്കരുത്, വഴക്കുപിടിക്കുന്നവളാകരുത്.

മണ്ഡനം വര്ജയേന്നാരീ തഥാ പ്രോഷിതഭര്തൃകാ । ദേവതാരാധനപരാ തിഷ്ഠേദ്ഭര്ത്തൃഹിതേ രതാ ।। ൨൨൨.

ഭർത്താവ് അകലെ പോയിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ അലങ്കാരം ഒഴിവാക്കണം; ദേവാരാധനയിൽ ശ്രദ്ധയോടെ, ഭർത്താവിന്റെ ക്ഷേമത്തിൽ മനസ്സോടെയും ഇരിക്കണം.

ധാരയേന്മങ്ഗലാര്ഥായ കിഞ്ചിദാഭരണന്തഥാ । ഭര്ത്രാഗ്നി യാ വിശേന്നാരീ സാപി സ്വര്ഗമവാപ്നുയാത് ।। ൨൨൨.

മംഗളത്തിനായി സ്ത്രീ കുറച്ച് ആഭരണങ്ങൾ ധരിക്കാം; ഭർത്താവിനൊപ്പം അഗ്നിയിൽ ചാടുന്ന സ്ത്രീയും സ്വർഗം നേടും.

ശ്രിയഃ സമ്പൂജനങ്കാര്യ്യം ഗൃഹസമ്മാര്ജനാദികം । ദ്വാദശ്യാംകാത്തികേ വിഷ്ണും ഗാം സവത്സാം ദദേത്തഥാ ।। ൨൨൨.

ശ്രീദേവിയെ ആരാധിക്കാനും, വീട് വൃത്തിയാക്കലും തുടങ്ങിയവ ചെയ്യണം; കാർത്തിക മാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം വിഷ്ണുവിന് ഒരു പശുവും കാളക്കുട്ടിയും ദാനം ചെയ്യണം.

സപ്തമ്യാം മാര്ഗശീര്ഷേ തു സിതേഽഭ്യര്ച്യ ദിവാകരം ।। ൨൨൨.

മാർഗശീർഷ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏഴാം ദിവസം, സൂര്യനേ ആരാധിക്കണം.

പുഷ്കര ഉവാച ഗ്രാമസ്യാധിപതി കുര്യ്യാദ്ദശഗ്രാമാധിപം നൃപഃ । ശതഗ്രാമാധിപഞ്ചാന്യം തഥൈവ വിഷയേസ്വരം ।। ൨൨൩.

പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: രാജാവ് ഗ്രാമത്തിന് ഒരു നേതാവെയും, പത്ത് ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു തലവനെയും, നൂറ് ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരാളെ, അതുപോലെ ഒരു ദേശാധിപതിയെയും നിയമിക്കണം.

തേഷാം ഭോഗവിഭാഗശ്ച ഭവേത് കര്മ്മാനുരൂപതഃ । നിത്യമേവ തഥാ കാര്യ്യം തേതഷാഞ്ചാരൈഃ പരീക്ഷണം ।। ൨൨൩.

അവരുടെ ആനന്ദവും സമ്പത്തിന്റെ വിഭജനവും അവരുടെ കർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ചായിരിക്കും. അവരുടെ പെരുമാറ്റം എന്നും അതനുസരിച്ച് പരിശോധിക്കണം.

ഗ്രാമേ ദോഷാന് സമുത്പന്നാന് ഗ്രാമേശഃ പ്രശമം നയേത് । അശക്തോ ദശപാലസ്യ സ തു ഗത്വാ നിവേദയേത് ।। ൨൨൩.

ഗ്രാമത്തിൽ തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ഗ്രാമമേധാവി അതു തീർക്കണം. അതിനു കഴിയില്ലെങ്കിൽ, അവൻ പത്ത് കുടുംബങ്ങളുടെ തലവനോട് അറിയിക്കണം.

ശ്രുത്വാപി ദശപാലോഽപി തത്ര യുക്തിമുപാചരേത് । വിത്താദ്യാപ്നോതി രാജാ വൈ വിഷ്യാത്തു സുരക്ഷഇതാത് ।। ൨൨൩.

അതു കേട്ടു, പത്ത് കുടുംബങ്ങളുടെ തലവൻ ഉചിതമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ സ്വീകരിക്കണം. രാജാവിന് ജില്ലയിൽ നിന്ന് സമ്പത്തും മറ്റും ലഭിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവൻ അതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ധനവാന്ധര്മ്മമാപ്നോതി ധനവാന് കാമമശ്നുതേ । ഉച്ഛിദ്യന്തേ വിനാ ഹ്യര്ഥൈ൧ ക്രിയാ ഗ്രീഷ്മേ സരിദ്യഥാ ।। ൨൨൩.

സമ്പന്നൻ ധർമ്മം നേടുന്നു; സമ്പന്നൻ ആഗ്രഹങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. സമ്പത്ത് ഇല്ലാതെ പ്രവർത്തികൾ നിൽക്കുന്നു, വേനലിൽ നദികൾ ഉണങ്ങുന്നതുപോലെ.

വിശേഷോ നാസ്തി ലോകേഷു പതിതസ്യാധനസ്യ ച । പതിതാന്ന തു ഗൃഹ്ണന്തി ദരിദ്രോ ന പ്രയച്ഛതി ।। ൨൨൩.

ലോകത്തിൽ വീണുപോയവനും ദരിദ്രനും തമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല. വീണുപോയവരിൽ നിന്ന് ആരും സ്വീകരിക്കില്ല; ദരിദ്രൻ നൽകുകയും ചെയ്യില്ല.

രാഷ്ട്രപീഡാകരോ രാജാ നരകേ വസതേ ചിരം ।। ൨൨൩.

രാജ്യത്തെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന രാജാവ് ദീർഘകാലം നരകത്തിൽ വാസം ചെയ്യും.

കിം യജ്ഞൈസ്തപസാ തസ്യ പ്രജാ യസ്യ ന രക്ഷിതാഃ । സുരക്ഷിതാഃ പ്രചജാ യസ്യ സ്വര്ഗസ്തസ്യ ഗൃഹോപമഃ ।। ൨൨൩.

ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാത്തവർക്കു യാഗങ്ങളോ തപസ്സോ എന്തിനാണ്? ജനങ്ങൾ സുരക്ഷിതരായാൽ സ്വർഗ്ഗം അവനു സ്വന്തം വീടുപോലെയാണ്.

അരക്ഷിതാഃ പ്ര്ജാ യസ്യ നരകം തസ്യ മന്ദിരം । രാജാ ഷഡ്‌ബാഗമാദത്തേ സുകൃതാദ്‌ദുഷ്കൃതാദപി ।। ൨൨൨.

ജനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവന്റെ രാജപ്രാസാദം നരകമാകുന്നു. രാജാവ് നല്ലതിലും ചീത്തയിലും ആറിലൊന്ന് പങ്ക് എടുക്കുന്നു.

ധര്മ്മാഗമോ രക്ഷണാച്ച പാപാപ്നോത്യരക്ഷണാത് । സുഭഗാ വിടഭീതേവ രാജവല്ലഭതസ്കരൈഃ ।। ൨൨൨.

സംരക്ഷണത്തിലൂടെ ധർമ്മം ലഭിക്കും; സംരക്ഷണം ഇല്ലെങ്കിൽ പാപം ഉണ്ടാകും. ഭാഗ്യശാലിയായ സ്ത്രീ രാജാവിനും അവന്റെ പ്രിയങ്കരന്മാർക്കും കള്ളന്മാർക്കും വിധേയയാകുന്നു.

നിധിംദ്വിജാത്തമഃ പ്രാപ്യ ഗൃഹ്ണീയാത്സകലം തഥാ ।। ൨൨൨.

നിധി കണ്ടെത്തിയാൽ, ഉത്തമദ്വിജൻ അതെല്ലാം തന്നെ എടുക്കണം.

ചതുര്ഥമഷ്ടമം ഭാഗം തഥാ ഷോഡശമം ദ്വിജഃ । വര്ണകമേണ ദദ്യാച്ച നിധിം പാത്രേ തു ധര്മ്മതഃ ।। ൨൨൨.

ദ്വിജൻ വർഗ്ഗം അനുസരിച്ച് നാലിലൊന്ന്, എട്ടിലൊന്ന്, അല്ലെങ്കിൽ പതിനാറിലൊന്ന് ഭാഗം നൽകണം; ധർമ്മപൂർവ്വം യോഗ്യനായവർക്കു നിധി നൽകണം.

അനൃതന്തു വദന് ദണ്ഡ്യഃ൭ സുവിത്തസ്യാംശമഷ്ടമം । പ്രണഷ്ടസ്വാമികമൃക്‌ഥം രാജാ ത്ര്യവ്ദം നിധാപയേത് ।। ൨൨൨.

അസത്യമായി പറയുന്നവനെ സമ്പത്തിന്റെ എട്ടിലൊന്നു പിഴയിടണം. നഷ്ടപ്പെട്ട വസ്തുവിന്റെ ഉടമയെ കണ്ടെത്താനാകില്ലെങ്കിൽ, രാജാവ് അതു മൂന്നു വർഷം സൂക്ഷിക്കണം.

അര്വാക്‌ ത്ര്യബ്ദാദ്ധരേത്‌സ്വാമീ പരേണ നൃപതിര്ഹരേത് । മമേദമിതിയാ ബ്രൂയാത് സോഽര്ഥയുക്തോ യഥാവിധി ।। ൨൨൨.

മൂന്നു വർഷത്തിനകം ഉടമ അവകാശപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അവന് വസ്തു നൽകണം; അതിനു ശേഷം രാജാവ് എടുക്കണം. അവകാശവാദി 'ഇത് എന്റേതാണ്' എന്ന് യുക്തിപൂർവ്വം പ്രഖ്യാപിക്കണം.

സമ്പാദ്യ രൂപസങ്ഖ്യാദോന് സ്വാമീ തദ്‌ ദ്രവ്യമര്ഹതി । ബാലദായാദികമൃക്ഥം൮ താവദ്രാജാനുപാലപേത് ।। ൨൨൨.

ഉടമ രൂപവും എണ്ണവും തെളിയിച്ചാൽ, അവന് ആ വസ്തുവിന് അർഹതയുണ്ട്. ബാലനും അവകാശികളുമുള്ള വസ്തു അതുവരെ രാജാവ് സംരക്ഷിക്കണം.