അഗ്നിപുരാണമ്

കിഞ്ചിദ്‌ബ്രാഹ്മണസംയുക്തോ ബഹുകര്മ്മകരസ്തഥാ । അദേവമാതൃകോ ഭക്തജലോ ദേശഃ പ്രശസ്യനേ ।। ൨൨൨.

അല്‍പം ബ്രാഹ്മണന്മാരും, കൂടുതല്‍ തൊഴിലാളികളും, ശുദ്ധവംശക്കാരും, സേവനത്തിന് ഭക്തരായവരും, വെള്ളം സമൃദ്ധമായവുമാണ് പ്രശംസനീയമായ ദേശം.

അഗമ്യഃ പരചക്രാണാം വ്യാലതസ്കരവര്ജിതഃ ।। ൨൨൨.

ശത്രുസൈന്യങ്ങള്‍ക്ക് എത്താനാവാത്തതും, കാട്ടുമൃഗങ്ങളോ കള്ളന്മാരോ ഇല്ലാത്തതുമായ പ്രദേശമായിരിക്കണം.

ഷണ്ണാമേകതമം ദുര്ഗം തച്ച കൃത്വാ വസേദ്‌ ബലീ । ധനുര്ദുംര്ഗം മഹീദുര്ഗം നരദുര്ഗം തഥൈവ ച ।। ൨൨൨.

ആറ് തരത്തിലുള്ള കോട്ടകളില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് നിര്‍മ്മിച്ച്, ശക്തനായ രാജാവ് അവിടെ താമസിക്കണം: വില്ലുകളുടെ കോട്ട, മണ്ണിന്റെ കോട്ട, മനുഷ്യരുടെ കോട്ട, മരങ്ങളുടെ കോട്ട, വെള്ളത്തിന്റെ കോട്ട, പര്‍വ്വതത്തിന്റെ കോട്ട.

വാര്ക്ഷഞ്ചൈവാമ്ബുദുര്ഗഞ്ച ഗിരിദുര്ഗഞ്ച ഭാര്ഗവ । സര്വോത്തമം ശൈലദുര്ഗമഭേദ്യം ചാന്യഭേദനം ।। ൨൨൨.

ഇവയില്‍ ഏറ്റവും ഉത്തമം പര്‍വ്വതക്കോട്ടയാണ്, ഭാര്‍ഗവാ; അതു തകര്‍ക്കാനാവാത്തതും, മറ്റുള്ളവയെ തകര്‍ക്കാന്‍ കഴിയുന്നതുമാണ്.

പൂരന്തത്ര ച ഹട്ടാദ്യദേവതായതനാദികം । അനുയന്ത്രായുധോപേതം സോദകം ദുര്ഗമുത്തമം ।। ൨൨൨.

അവിടെ, പട്ടണം, ചന്ത, ദേവാലയങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവയുള്ളതും, യന്ത്രായുധങ്ങളോടും വെള്ളവുമായി സജ്ജമായതുമായ കോട്ടയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.

രാജരക്ഷാം പ്രവക്ഷ്യാമി രക്ഷ്യോ ഭൂപോ വിഷാദിതഃ । പഞ്ചാങ്ഗസ്തു ശിരീഷഃ സ്യാന്മൂത്രപിഷ്ടോ വിപാര്ദ്ദനഃ ।। ൨൨൨.

രാജാവിന്റെ രക്ഷയെ കുറിച്ച് പറയാം. വിഷം കൊണ്ടുള്ള അപകടത്തില്‍ രാജാവിനെ സൂക്ഷിക്കണം. അഞ്ചു ഘടകങ്ങളുള്ള പ്രതിവിഷം — ശിരീഷം, മൂത്രപിഷ്ടം, വിപാര്‍ദ്ദനം — ഉപയോഗിക്കണം.

ശതാവരീ ഛിന്നരുഹാ വിഷഘ്നീ തണ്ഡുലീയകം । കോഷാതകീ ച കല്ഹാരീ ബ്രാഹ്മീ ചിത്രപടോലികാ ।। ൨൨൨.

ശതാവരി, ചിന്നരുഹ, വിഷഘ്നി, തണ്ടുലീയകം, കോശാതകി, കല്ഹാരി, ബ്രാഹ്മി, ചിത്രപടോളിക — ഇവയും ചേര്‍ത്ത് ഉപയോഗിക്കണം.

മണ്ഡൂകപര്ണീ വാരാഹീ ധാത്ര്യാനന്ദകമേവ ച । ഉന്മാദിനീ സോമരാജീ വിഷഘ്നം രത്നമേവ ച ।। ൨൨൨.

മണ്ടൂകപർണി, വാർാഹി, ധാത്രി, ആനന്ദ, ഉന്മാദിനി, സോമരാജി, വിഷഘ്ന, രത്നം ഇവയും.

വാസ്തുലക്ഷണസംയുക്തേ വസന് ദുര്ഗേ സുരാന്യജേത് । പ്രജാശ്ച പാലയേദ്‌ദുഷ്ടാഞ്ജയേദ്ദാനാനി ദാപയേത് ।। ൨൨൨.

ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള കോട്ടയിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കണം; ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം, ദുഷ്ടരെ കീഴടക്കണം, ദാനം നടത്തിക്കൊടുക്കണം.

ദേവദ്രവ്യാദിഹരണാത് കല്പന്തു നരകേ വസേത് । ദേവാലയാനി കുര്വീത ദേവപൂജാരതോ നൃപഃ ।। ൨൨൨.

ദേവരുടെ വസ്തു കൈവശമാക്കുന്നവൻ നരകത്തിൽ വാസം ചെയ്യും; രാജാവ് ദേവാലയങ്ങൾ പണിയണം, ദേവാരാധനയിൽ ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കണം.

സുരാലയാഃ പാലനീയാഃ സ്ഥാപനീയാശ്ച ദേവതാഃ । മൃണ്മയാദ്ദാരുജം പുണ്യം ദാരുജാദിഷ്ടകാമയം ।। ൨൨൨.

ദേവാലയങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കണം, ദേവതകളെ സ്ഥാപിക്കണം; മണ്ണിൽ നിന്നോ മരത്തിൽ നിന്നോ ഇഷ്ടികയിൽ നിന്നോ നിർമ്മിച്ച പ്രതിമകൾ പുണ്യമാണ്.

ഐഷ്ടകാച്ഛൈലജം പുണ്യം ശൈലജാത് സ്വര്ണരത്നജം । ക്രീഡന് സുരഗൃഹം കുര്വന് ഭുക്തിമുക്തിമവാപ്നുയാത് ।। ൨൨൨.

ഇഷ്ടികയിലും കല്ലിലും നിർമ്മിച്ച പ്രതിമകൾ പുണ്യമാണ്; കല്ലിൽ, പൊന്നിൽ, രത്നത്തിൽ നിർമ്മിച്ചവയ്ക്ക് അതിലും കൂടുതൽ പുണ്യം ലഭിക്കും. ദേവന്മാർക്കായി ക്ഷേത്രം പണിയുന്നവൻ ഭോഗവും മോക്ഷവും നേടും.

ചിത്ര്കൃദ് ഗീതവാദ്യാദിപ്രേക്ഷണീയാദിദാനകൃത് । തൈലാജ്യമധുദുഗ്ധാദ്യൈഃ സ്നാപ്യ ദേവം ദിവം വ്രജേത് ।। ൨൨൨.

ചിത്രങ്ങൾ, സംഗീതം, വാദ്യങ്ങൾ, കാണാവുന്ന പരിപാടികൾ എന്നിവ ഒരുക്കി, എണ്ണ, നെയ്യ്, തേൻ, പാൽ മുതലായവകൊണ്ട് ദേവനെ സ്നാനമിടുന്നവൻ സ്വർഗത്തിൽ എത്തും.

പൂജയേത് പാലയേദ്വിപ്രാന് ദ്വിജസ്വന്ന ഹരേന്നൃപഃ । സുവര്ണമേകം ഗാമേകാം ഭൂമേരപ്യേകമങ്ഗുലം ।। ൨൨൨.

ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും വേണം; രാജാവ് ദ്വിജന്മാരുടെ ഭക്ഷണം കൈവശമാക്കരുത്. ഒരുവൻ ഒരു പൊൻകഷണം, ഒരു പശു, ഒരു അങ്കുലം ഭൂമി പോലും കൈവശമാക്കിയാൽ—

ഹരന്നരകമാപ്നോതി യാവദാഹൂതസമ്പ്ലവം । ദുരാചാരന്ന ദ്വിഷേച്ച സര്വപാപേഷ്വപി സ്ഥിതം ।। ൨൨൨.

അവൻ ആ വസ്തുക്കൾ എടുത്താൽ ആഹൂതിസംപ്ലവം വരെ നരകത്തിൽ കഴിയേണ്ടിവരും; ദുഷ്പ്രവർത്തികളോടു പോലും വെറുപ്പ് കാണിക്കരുത്, അവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നാലും.

നൈവാസ്തി ബ്രാഹ്മണബധാത് പാപം ഗുരുതരം ക്വചിത് । അദൈവം ദൈവതം കുര്യ്യുഃ കുര്യ്യുര്ദ്ദൈവമദൈവതം ।। ൨൨൨.

ബ്രാഹ്മണഹത്യയേക്കാൾ ഭയങ്കരമായ പാപം മറ്റൊന്നുമില്ല; ദൈവത്തെ ദൈവമല്ലാത്തതാക്കുന്നവരും, ദൈവമല്ലാത്തതിനെ ദൈവമാക്കുന്നവരും—

ബ്രാഹ്ണണീ രുദതീ ഹന്തി കുലം രാജ്യം പ്ര്ജാസ്തഥാ ।। ൨൨൨.

കരയുന്ന ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ കുടുംബത്തെയും, രാജ്യത്തെയും, ജനങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കും.

സാധ്വീസ്ത്രീണാം പാലനഞ്ച രാജാ കുര്യ്യാച്ച ധാര്മികഃ । സ്ത്രിയാ പ്രഹൃഷ്ടയാ ഭാവ്യം ഗൃഹകാര്യൈകദക്ഷയാ ।। ൨൨൨.

ധാർമ്മികനായ രാജാവ് സദ്വൃത്തിയുള്ള സ്ത്രീകളെ സംരക്ഷിക്കണം; സ്ത്രീ സന്തോഷത്തോടെയും, വീട്ടുപണികളിൽ നിപുണയുമായി ഇരിക്കണം.

സുസംമ്കൃതോപസ്കരയാ വ്യയേ ചാമുക്തഹസ്തയാ । യസ്മൈ ദദ്യാത്പിതാ ത്വേനാം ശുശ്രഷേത്തം പതി സദാ ।। ൨൨൨.

ഉപകരണങ്ങൾ നന്നായി ക്രമീകരിച്ചും, കൈകൊണ്ട് അഴിച്ചുപോകാതെയും വേണം; അച്ഛൻ ആരോടാണ് അവളെ കൊടുക്കുന്നതോ, ആ ഭർത്താവിനെ അവൾ എപ്പോഴും സേവിക്കണം.

മൃതേ ഭര്ത്തരി സ്വര്യ്യായാത് ബ്രഹ്മചര്യേ സ്ഥിതാങ്ഗനാ । പരവേശ്മരുചിര്ന്ന സ്യാന്ന സ്യാത് കലഹശാലിനീ ।। ൨൨൨.

ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന സ്ത്രീ സ്വർഗത്തിൽ എത്തും; അവൾ മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിൽ ആസ്വദിക്കരുത്, വഴക്കുപിടിക്കുന്നവളാകരുത്.

മണ്ഡനം വര്ജയേന്നാരീ തഥാ പ്രോഷിതഭര്തൃകാ । ദേവതാരാധനപരാ തിഷ്ഠേദ്ഭര്ത്തൃഹിതേ രതാ ।। ൨൨൨.

ഭർത്താവ് അകലെ പോയിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ അലങ്കാരം ഒഴിവാക്കണം; ദേവാരാധനയിൽ ശ്രദ്ധയോടെ, ഭർത്താവിന്റെ ക്ഷേമത്തിൽ മനസ്സോടെയും ഇരിക്കണം.

ധാരയേന്മങ്ഗലാര്ഥായ കിഞ്ചിദാഭരണന്തഥാ । ഭര്ത്രാഗ്നി യാ വിശേന്നാരീ സാപി സ്വര്ഗമവാപ്നുയാത് ।। ൨൨൨.

മംഗളത്തിനായി സ്ത്രീ കുറച്ച് ആഭരണങ്ങൾ ധരിക്കാം; ഭർത്താവിനൊപ്പം അഗ്നിയിൽ ചാടുന്ന സ്ത്രീയും സ്വർഗം നേടും.

ശ്രിയഃ സമ്പൂജനങ്കാര്യ്യം ഗൃഹസമ്മാര്ജനാദികം । ദ്വാദശ്യാംകാത്തികേ വിഷ്ണും ഗാം സവത്സാം ദദേത്തഥാ ।। ൨൨൨.

ശ്രീദേവിയെ ആരാധിക്കാനും, വീട് വൃത്തിയാക്കലും തുടങ്ങിയവ ചെയ്യണം; കാർത്തിക മാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം വിഷ്ണുവിന് ഒരു പശുവും കാളക്കുട്ടിയും ദാനം ചെയ്യണം.

സപ്തമ്യാം മാര്ഗശീര്ഷേ തു സിതേഽഭ്യര്ച്യ ദിവാകരം ।। ൨൨൨.

മാർഗശീർഷ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏഴാം ദിവസം, സൂര്യനേ ആരാധിക്കണം.

പുഷ്കര ഉവാച ഗ്രാമസ്യാധിപതി കുര്യ്യാദ്ദശഗ്രാമാധിപം നൃപഃ । ശതഗ്രാമാധിപഞ്ചാന്യം തഥൈവ വിഷയേസ്വരം ।। ൨൨൩.

പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: രാജാവ് ഗ്രാമത്തിന് ഒരു നേതാവെയും, പത്ത് ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു തലവനെയും, നൂറ് ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരാളെ, അതുപോലെ ഒരു ദേശാധിപതിയെയും നിയമിക്കണം.

തേഷാം ഭോഗവിഭാഗശ്ച ഭവേത് കര്മ്മാനുരൂപതഃ । നിത്യമേവ തഥാ കാര്യ്യം തേതഷാഞ്ചാരൈഃ പരീക്ഷണം ।। ൨൨൩.

അവരുടെ ആനന്ദവും സമ്പത്തിന്റെ വിഭജനവും അവരുടെ കർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ചായിരിക്കും. അവരുടെ പെരുമാറ്റം എന്നും അതനുസരിച്ച് പരിശോധിക്കണം.

ഗ്രാമേ ദോഷാന് സമുത്പന്നാന് ഗ്രാമേശഃ പ്രശമം നയേത് । അശക്തോ ദശപാലസ്യ സ തു ഗത്വാ നിവേദയേത് ।। ൨൨൩.

ഗ്രാമത്തിൽ തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ഗ്രാമമേധാവി അതു തീർക്കണം. അതിനു കഴിയില്ലെങ്കിൽ, അവൻ പത്ത് കുടുംബങ്ങളുടെ തലവനോട് അറിയിക്കണം.

ശ്രുത്വാപി ദശപാലോഽപി തത്ര യുക്തിമുപാചരേത് । വിത്താദ്യാപ്നോതി രാജാ വൈ വിഷ്യാത്തു സുരക്ഷഇതാത് ।। ൨൨൩.

അതു കേട്ടു, പത്ത് കുടുംബങ്ങളുടെ തലവൻ ഉചിതമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ സ്വീകരിക്കണം. രാജാവിന് ജില്ലയിൽ നിന്ന് സമ്പത്തും മറ്റും ലഭിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവൻ അതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ധനവാന്ധര്മ്മമാപ്നോതി ധനവാന് കാമമശ്നുതേ । ഉച്ഛിദ്യന്തേ വിനാ ഹ്യര്ഥൈ൧ ക്രിയാ ഗ്രീഷ്മേ സരിദ്യഥാ ।। ൨൨൩.

സമ്പന്നൻ ധർമ്മം നേടുന്നു; സമ്പന്നൻ ആഗ്രഹങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. സമ്പത്ത് ഇല്ലാതെ പ്രവർത്തികൾ നിൽക്കുന്നു, വേനലിൽ നദികൾ ഉണങ്ങുന്നതുപോലെ.