അഗ്നിപുരാണമ്

മുദ്രാമുകൃടവാസാംസി ഹാരകുണ്ഡലകങ്കണാന്। കുര്യ്യാദാചാര്യപൂജാര്ഥം വിത്തശാഠ്യം വിവര്ജയേത്

ആചാര്യനെ പൂജിക്കാൻ മോതിരം, കിരീടം, വസ്ത്രങ്ങൾ, മാല, കാത് മാണി, കൈവളയങ്ങൾ എന്നിവ ഒരുക്കണം; സമ്പത്ത് സംബന്ധിച്ച വഞ്ചന ഒഴിവാക്കണം.

തത്‌പാദപാദഹീനാ ച മൂത്തിഭൃദസ്ത്രജാപിനാം । പൂജാ സ്യാജ്ജാപിഭിസ്തുല്യാ വിപ്രദൈവജ്ഞശില്പിനാം

ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിൽ, ജപിക്കുന്നവർ, ബ്രാഹ്മണർ, ദൈവജ്ഞർ, ശില്പികൾ എന്നിവരുടെ പൂജയും തുല്യമായതായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.

വജ്രാര്കശാന്തൌ നീലാതിനാല്മുക്താഫലാനി ച । പുഷ്പപദ്മാദിശഗഞ്ച വൈദൂര്യ്യം രത്നമഷ്ടമം

വജ്രത്തിനും സൂര്യനും ശാന്തി നടത്താൻ നീലവജ്രം, നീലക്കല്ല്, മുത്ത്, പൂക്കൾ, താമര, ശംഖ്, എട്ടാമത്തെ രത്നമായ വൈദൂര്യം എന്നിവ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഉഷീരമാധവക്രാന്താരക്തചന്ദനകാഗുരും। ശ്രീഖണ്ഡം സാരികങ്കുഷ്ഠം ശങ്‌ഖിനീ ഹ്യോഷധീഗണഃ

ഉശീരം, മാധവിക്കൊടി, കൃന്ത, ചുവന്ന ചന്ദനം, അഗരു, നല്ല ചന്ദനം, സാരിക, കങ്കുഷ്ഠം, ശംഖിനി, മറ്റു ഔഷധികൾ എന്നിവ.

ഹേമതാമ്രമയം രക്തം രാജതഞ്ച സകാംസ്യകം। ശീസകഞ്ചേതി ലോഹാനി ഹരിതാലം മനഃ ശിലാ

പൊൻ, താമ്രം, ചുവന്ന ലോഹം, വെള്ളി, കാംസ്യം, തകിട്—ഇവയാണ് ലോഹങ്ങൾ; കൂടാതെ ഹരിതാളം, മനശ്ശിലയും.

ഗൈരികം ഹേമമാക്ഷീകം പാരദോ വഹ്നിഗൈരികം। ഗന്ധകാഭ്രകമിത്യഷ്ടൌ ധാതവോ ബ്രീഹയസ്തഥാ

ഗൈരികം, പൊൻ, മാക്ഷികം, പാരദം, അഗ്നിവർണ്ണമായ ഗൈരികം, ഗന്ധകം, അഭ്രകം—ഇവയാണ് എട്ട് ധാതുക്കൾ; കൂടാതെ വിവിധ തരത്തിലുള്ള അരിയും.

ഗോധൂമാന് സതിലാന്മാഷാന്മുദ്‌ഗാനപ്യാഹരേദ്യവാന്। നീവാരാന് ശ്യാമകാനേവം വ്രീഹയോഽപ്യഷ്ട കീര്ത്തിതാഃ

ഗോധുമ, എള്ള്, ഉഴുന്ന്, പയർ, യവം, നീവാരം, ശ്യാമകം—ഇങ്ങനെ എട്ട് തരത്തിലുള്ള അരികൾ കൂടി കൂട്ടിച്ചേർക്കണം.

ഈശ്വര ഉവാച സ്നാത്വാ നിത്യദ്വയം കൃത്വാ പ്രണവാര്ഥകരോ ഗുരുഃ । സഹായൈര്മൂര്ത്തിപൈര്വിപ്രൈഃ സഹ ഗച്ഛേന്മശാലയം

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: കുളിച്ച്, നിത്യകർമങ്ങൾ ചെയ്തു, പ്രണവത്തിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ മനസ്സു നിർത്തിയ ഗുരു, കൂട്ടുകാരോടും പ്രതിമകളോടും ബ്രാഹ്മണരോടും കൂടി ഹോമശാലയിലേക്ക് പോകണം.

ശാന്ത്യാദിതോരണാംസ്തത്ര പൂര്വവത് പൂജയേത് ക്രമാത്। പ്രദക്ഷിണക്രമാദേഷാം ശാഖായാം ദ്വാരപാലകാന്

അവിടെ, മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ, ശാന്തി തുടങ്ങിയ കവാടങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ പൂജിച്ച്, അവയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യണം; ഓരോ ശാഖയിലും കാവൽക്കാരെയും.

പ്രാചി നന്ദിമഹാകാലൌ യാമ്യേ ഭൃങ്ഗിവിനായകൌ । വാരുണേ വൃഷഭസ്കന്ദൌ ദേവീചണ്ഡൌ തഥോത്തരേ

കിഴക്കോട്ട് നന്ദിയും മഹാകാലനും; തെക്കോട്ട് ഭൃംഗിയും വിനായകനും; പടിഞ്ഞാറ് വൃഷഭനും സ്കന്ദനും; വടക്കോട്ട് ദേവിയും ചണ്ഡനും.

തച്ഛാഖാമൂലദേശസ്ഥൌ പ്രശാന്തശിശിരൌ ഘടൌ। പര്ജ്ജന്യാശോകനാമാനൌ ഭൂതം സഞ്ജീവനാമൃതൌ

ആ ശാഖകളുടെ അടിയിൽ, ശാന്തനും ശീതളനും ആയ ഘടയും, പർജ്ജന്യനും അശോകനും, ഭൂതം, സംജീവനം, അമൃതം എന്നിവയും.

ധനദശ്രീപ്രദൌ ദ്വൌ ദ്വൌ പൂജയേദനുപൂര്വശഃ । സ്വനാമഭിശ്ചതുര്ഥ്യന്തൈഃ പ്രണവാദിനമോന്തഗൈഃ

സമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും നൽകുന്ന ദ്വന്ദങ്ങൾ ഓരോന്നും ക്രമത്തിൽ, അവയുടെ പേരുകൾ നാലാമത്തെ വിഭവത്തിൽ, ഒം ചേർത്ത് പൂജിക്കണം.

ലോകഗ്രഹാവസുദ്വാഃസ്ഥസ്രവന്തീനാം ദ്വയം ദ്വയം। ഭാനുത്രയം യുഗം വേദോ ലക്ഷ്മീര്ഗണപതിസ്തഥാ

ലോകപാലകർ, ഭൂമിയുടെ കവാടരക്ഷകർ, രണ്ട് നദികൾ, മൂന്നു സൂര്യൻമാർ, ഒരു യുഗം, വേദം, ലക്ഷ്മി, ഗണപതി എന്നിവയും.

ഇതി ദേവാ മഖാഗാരേ തിഷ്ഠന്തി പ്രതിതോരണം। വിഘ്നസങ്ഘാപനോദായ ക്രതോഃ സംരക്ഷണായ ച

ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ യാഗശാലയിലെ ഓരോ കവാടത്തിലും നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കി യാഗം സംരക്ഷിക്കാനാണ് അവരുടെ നിലപാട്.

വജ്രം ശക്തിം തഥാ ദണ്ഡം ഖഡ്ഗം പാശം ധ്വജം ഗദാം। ത്രിശൂലം ചക്രമമ്ഭോജമ്പതാകാസ്വര്ച്ചയേത് ക്രമാത്

വജ്രം, ശൂലം, ദണ്ഡം, വാൾ, പാശം, പതാക, ഗദ, ത്രിശൂലം, ചക്രം, താമര, പതാക എന്നിവയെ യഥാക്രമം ആരാധിക്കണം.

ഓ ഹ്രൂം ഫട് നമഃ। ഓം ഹ്രൂം ഫട് ദ്വാഃ സ്ഥശക്തയേ ഹ്രൂം ഫട് നമഃ ഇത്യാദിമന്ത്രൈഃ। കുമുദഃ കുമുദാക്ഷശ്ച പുണ്ഡരീകോഥ വാമനഃ। ശങ്കുകര്ണഃ സര്വനേത്രഃ സുമുഖ സുപ്രതിഷ്ഠിതഃ

“ഓം ഹ്രൂം ഫട് നമഃ”, “ഓം ഹ്രൂം ഫട്, കവാടശക്തിക്കു ഹ്രൂം ഫട് നമഃ” തുടങ്ങിയ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കുമുദൻ, കുമുദാക്ഷൻ, പുണ്ഡരീകൻ, വാമനൻ, ശങ്കുകർണ്ണൻ, സർവനേത്രൻ, സുമുഖൻ, സുപ്രതിഷ്ഠിതൻ എന്നിവരെ ആഹ്വാനിക്കണം.

ധ്വജാഷ്ടദേവതാഃ പൂജ്യാഃ പൂര്വാദൌ ഭൂതകോടിഭിഃ। ഓം കൌം കുമുദായ നമ ഇത്യാദിമന്ത്രൈഃ

പതാകയുടെ എട്ട് ദേവതകളെയും, കിഴക്കുനിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ഭൂതഗണങ്ങളോടൊപ്പം, “ഓം കൗം കുമുദായ നമഃ” തുടങ്ങിയ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കണം.

ഹേതുകം ത്രിപുരഘ്നഞ്ച ശക്ത്യാഖ്യം യമജ്ഹ്വകം । കാലം കരാലിനം ഷഷ്ഠമേകാങ്‌ഘ്നിമ്ഭീമമഷ്ടകം

ഹേതുകൻ, ത്രിപുരനാശകൻ, ശക്തി എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, യമജ്വകൻ, കാലൻ, കരാളിനൻ, ആറാമൻ ഏകാംഘ്നി, ഭീമൻ, എട്ടാമൻ അഷ്ടകൻ എന്നിവരാണ്.

തഥൈവ പൂജയേദ് ദിക്ഷു ക്ഷേത്രപാലാനനുക്രമാത്। വലിഭിഃ കുസുമൈര്ധൂപൈഃ സന്തുഷ്ടാന് പരിഭാവയേത്

അതു പോലെ തന്നെ, ദിശാദീപങ്ങളെയും യഥാക്രമം പൂജിച്ച്, ബലികൾ, പൂക്കൾ, ധൂപം എന്നിവ അർപ്പിച്ച്, അവർ സന്തുഷ്ടരാകുമ്പോൾ ആദരിക്കണം.

കമ്ബലാസ്തൃതേഷു വര്ണേഷു വംശസ്ഥൂണാസ്വനുക്രമാത് । പഞ്ച ക്ഷിത്യാദിതത്ത്വാനി സദ്യോജാതാദിഭിര്യജേത്

നിറമുള്ള കംബളങ്ങൾക്കും യഥാക്രമം വംശസ്തംഭങ്ങൾക്കും മുകളിൽ, ഭൂമി മുതലായ അഞ്ച് തത്ത്വങ്ങളെയും സദ്യോജാതൻ തുടങ്ങിയ ദേവതകളോടൊപ്പം ആരാധിക്കണം.

സദാശിവപദവ്യാപി മണ്ഡപം ധാമ ശാങ്കരം। പതാകാശക്തിസംയുക്തം തത്ത്വദൃഷ്ട്യാവലോകയേത്

സദാശിവന്റെ സ്ഥലം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ശങ്കരന്റെ ആലയം, പതാകകളും ശക്തികളും ചേർന്നിരിക്കുന്ന മണ്ടപം, തത്ത്വദൃഷ്ടിയോടെ കാണണം.

ദിവ്യാന്തരിക്ഷഭൂമിഷ്ഠവിഘ്നാനുത്സാര്യ്യ പൂര്വവത്। പ്രവിശേത് പശ്ചിമദ്വാരാ ശേഷദ്വാരാണി ദര്ശയേത്

ദൈവികം, അന്തരീക്ഷം, ഭൂമി എന്നിവിടങ്ങളിലെ തടസ്സങ്ങൾ മുമ്പുപോലെ നീക്കി, പടിഞ്ഞാറ് കവാടം വഴി പ്രവേശിച്ച് ശേഷിക്കുന്ന കവാടങ്ങൾ കാണിക്കണം.

പ്രദക്ഷിണക്രമാദ്‌ഗത്വാ നിവിഷ്ടോ വേദിദക്ഷിണേ। ഉത്തരാഭിമുഖഃ കുര്യ്യാദ് ഭൂതശുദ്ധിം യഥാ പുരാ

പ്രദക്ഷിണമായി നടന്ന്, വേദിയുടെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഇരുന്നു, വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, മുമ്പുപോലെ ഭൂതശുദ്ധി നടത്തണം.

അന്തര്യ്യാഗം വിശേഷാര്ഘ്യം മന്ത്രദ്രവ്യാദിശോധനം। കുര്വ്വീംത ആത്മനഃ പൂജാം പഞ്ചഗവ്യാദി പൂര്വവത്

അന്തര്യാഗം, പ്രത്യേക അർഘ്യം, മന്ത്രങ്ങളും ദ്രവ്യങ്ങളും ശുദ്ധീകരിക്കൽ, പശുവിന്റെ അഞ്ചു ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് സ്വയം ആരാധനയും മുമ്പുപോലെ നടത്തണം.

സാധാരങ്കലസന്തസ്മിന് വിന്യസേത്തദനന്തരം। വിശേഷാച്ഛിചവതത്ത്വായ തത്ത്വത്രയമനുക്രമാത്

സാധാരണ ഇരിപ്പിടത്തിൽ, അതിന് ശേഷം, പ്രത്യേകമായി ശിവതത്ത്വത്തിനായി മൂന്നു തത്ത്വങ്ങളെ യഥാക്രമം സ്ഥാപിക്കണം.

ലലാടസ്കന്ധപാദാന്തം ശിവവിദ്യാത്മകം പരം। രുദ്രനാരായണബ്രഹ്മദൈവതം നിജസഞ്ചരൈഃ

ലലാടം, ഭുജം, കാലിന്റെ അറ്റം എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്ന്, ശിവവിദ്യയുടെ പരമാത്മാവായ രുദ്രൻ, നാരായണൻ, ബ്രഹ്മാവെന്നിങ്ങനെ ദേവതകളെ അവരുടെ ചലനങ്ങളോടെ സ്ഥാപിക്കണം.

ഓം ഹം ഹാം । മൂര്ത്തീസ്തദീശ്വരംസ്തത്ര പൂര്വവദ്വിനിവേശയേത്। തദ്വ്യാപകം ശിവം സാങ്ഗം ശിവഹസ്തഞ്ച മൂര്ദ്ധനി

“ഓം ഹം ഹാം” എന്ന മന്ത്രത്തോടെ, അവിടത്തെ രൂപവും അതിന്റെ ഈശ്വരനെയും മുമ്പുപോലെ സ്ഥാപിക്കണം; എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ശിവനും അവന്റെ അവയവങ്ങളും, ശിവഹസ്തം തലയിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

ബ്രഹ്മരന്ധ്രപ്രവിഷ്ടേന തേജസാ ബാഹ്യസാന്തരം । തമഃ പടലമാധൂയ പ്രദ്യോതിതദിഗന്തരം

ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിലൂടെ കടക്കുന്ന പ്രകാശം കൊണ്ട്, അകത്തും പുറത്തും ഇരുണ്ട മറയൊക്കെ നീക്കി, എല്ലാ ദിശകളും പ്രകാശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ആത്മാനം മൂര്ത്തിപൈഃ സാര്ദ്വം സ്രഗ്വസ്ത്രകുസുമാദിഭിഃ । ഭൂഷയിത്വാ ശിവോസ്മീതി ധ്യാത്വാ ബോധാസിമുദ്ധിരേത്

സ്വയം രൂപങ്ങളോടൊപ്പം, മാല, വസ്ത്രം, പൂക്കൾ മുതലായവ ധരിച്ച്, 'ഞാൻ ശിവൻ' എന്ന് ധ്യാനിച്ച്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ വാൾ ഉയർത്തി എഴുന്നേൽക്കണം.