അഗ്നിപുരാണമ്

നഗരഗ്രാമഖേടാദൌ വാസ്തുഃ ശതപദോഽപി വാ। വംശദ്വയം കോണഗതം ദുര്ജയം ദുര്ദ്ധരം സദാ

നഗരം, ഗ്രാമം, ചെറുപുര എന്നിവിടങ്ങളിൽ വാസ്തുവിന് നൂറു പീഠങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം; കോണുകളിൽ രണ്ട് വരികൾ കുരുക്കുകൾ സ്ഥാപിക്കണം, അവ എപ്പോഴും ജയിക്കാനോ നീക്കാനോ പ്രയാസമാണ്.

യഥാ ദേവാലയേ ന്യാസസ്തഥാ ശതപദേ ഹിതഃ। ഗ്രഹാഃ സ്കന്ദാദയസ്തത്ര വിജ്ഞേയാശ്ചൈവ ഷട്പദാഃ

ദേവാലയത്തിൽ ക്രമീകരണം എങ്ങനെയോ അതുപോലെ നൂറു പീഠമുള്ള വാസ്തുവിലും ക്രമീകരിക്കണം; ഗ്രഹങ്ങൾ, സ്കന്ദൻ തുടങ്ങിയവർ, ആറു ദള പീഠങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്.

ചരക്യാദ്യാ ഭൂതപദാ രജ്ജുവംശാദി പൂര്വവത്। ദേശസംസ്ഥാപനേ വാസ്തു ചതുസ്ത്രിശംച്ഛതം ഭവേത്

ചരകൻ മുതലായവരാണ് ഭൂതപീഠങ്ങൾ; രേഖകളും കുരുക്കുകളും മുമ്പത്തെപോലെ; ദേശം സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ വാസ്തുവിന് മൂവത്തിമൂന്ന് പീഠങ്ങൾ ഉണ്ടാകണം.

ചതുഃ ഷഷ്ടിപദോ ബ്രഹ്മാ മരീച്യാദ്യാശ്ച ദേവതാഃ। ചതുഃ പഞ്ചാശത്പദികാ ആപാദ്യഷ്ടൌ രസാഗ്നിഭിഃ

ബ്രഹ്മാവും മരീചിയും മറ്റ് ദേവതകളും അറുപത്തി നാലു അക്ഷരങ്ങളാൽ വിവരണയാകുന്നു. എട്ട് രസങ്ങളും അഗ്നികളും അമ്പത്തിയൊന്നു അക്ഷരങ്ങളാൽ വിവരിക്കുന്നു.

ഈശാനാദ്യാ നവപദാഃ സ്കന്ദാദ്യാഃ ശക്തികാഃ സ്മൃതാഃ। ചരക്യാദ്യാസ്തദ്വദേവ രജ്ജുവംശാദിപൂര്വവത്

ഈശാനനും തുടങ്ങിയ ശക്തികൾക്ക് ഒമ്പത് അക്ഷരങ്ങളാണെന്ന് പറയുന്നു. അതുപോലെ ചരകനും മറ്റു പുരോഗാമികളും, രാജ്ജുവംശം മുതലായവയും മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ.

ജ്ഞേയോ വംളശസഹസ്രൈസ്തു വാസ്തുമണ്ഡലഗഃ പദൈഃ ന്യാസോ നവഗുണസ്തത്ര കര്ത്തവ്യോ ദേശവാസ്തുവത്

വാസ്തുമണ്ഡലം വംശപരമ്പരയിൽ ആയിരം അക്ഷരങ്ങളുള്ളതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. അവിടെ ന്യാസം ഒമ്പതുതവണ പ്രദേശത്തിനും വാസ്തുവിനും അനുയോജ്യമായി നടത്തണം.

പഞ്ചവിംശതിപദോ വാസ്തുര്വേതാലാഖ്യശ്ചിതൌ സ്മൃതഃ। അന്യോ നവപദോ വാസ്തുഃ ഷോഡശാങ്ഘ്നിസ്തഥാപരഃ

വേതാളാകൃതിയിലുള്ള ചിതയിൽ വാസ്തു ഇരുപത്തഞ്ച് അക്ഷരങ്ങളുള്ളതാണെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു. മറ്റൊരു വാസ്തുവിന് ഒമ്പത് അക്ഷരങ്ങളുണ്ട്, മറ്റൊന്നിന് പതിനാറ് അംശങ്ങളുണ്ട്.

ഷഡസ്രത്ര്യസ്രവൃത്താദേര്മ്മധ്യേ സ്യാച്ചതുരസ്രകം। ഖാതേ വാസ്തോഃ സമം പൃഷ്ഠേ ന്യാസേ ബ്രഹ്മശിലാത്മകേ

ഷഡ്സ്ര, ത്രയസ്ര, വൃത്തം എന്നിവയുടെ നടുവിൽ ചതുരസ്രം ഉണ്ടാകണം. വാസ്തുവിന്റെ ഖനനത്തിൽ പിൻഭാഗം സമമായി വേണം, ന്യാസം ബ്രഹ്മശിലയാൽ നടത്തണം.

ശാവാകസ്യ നിവേശേ ച മൂര്ത്തിസംസ്ഥാപനേ തഥാ। പായസേന തും നൈവേദ്യം സര്വേഷാം വാ പ്രദാപയേത്

ശവത്തിന്റെ അടിത്തറ സ്ഥാപിക്കുമ്പോഴും, പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കുമ്പോഴും പായസം നൈവേദ്യമായി സമർപ്പിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാവർക്കും നൽകാം.

ഉത്താനുക്തേ തു വൈ വാസ്തുഃ പഞ്ചഹസ്തപ്രമാണതഃ । ഗൃഹപ്രാസാദമാനേന വാസ്തുഃ ശ്രേഷ്ഠസ്തു സര്വദാ

മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ വാസ്തു നിർമ്മിച്ചാൽ അതിന്റെ അളവ് അഞ്ചു ഹസ്തം ആയിരിക്കണം. വീടോ കൊട്ടാരമോ എന്ന മാനത്തിൽ വാസ്തു എപ്പോഴും ഉത്തമമാണ്.

ഈശ്വര ഉവാച ഈശാദിഷു ചരക്യാദ്യാഃ(൫) പൂര്വവത്പൂജയേദ്വഹിഃ ।൯൪.൦൦൨ ആഹുതിത്രിതയം ദദ്യാത്പ്രതിദേവമനുക്രമാത് ॥൯൪.൦൦൨ ദത്വാ ഭൂതബലിം ലഗ്നേ ശിലാന്യാസമനുക്രമാത് ।൯൪.൦൦൩ മധ്യസൂത്രേ(൬) ന്യസേച്ഛക്തിം കുമ്ഭഞ്ചാനന്തമുത്തമം(൭) ॥൯൪.൦൦൩ നകാരാരൂഢമൂലേന കുമ്ഭേഽസ്മിന് ധാരയേച്ഛിലാം ।൯൪.൦൦൪ കുമ്ഭാനഷ്ടൌ സഭദ്രാദീന് ദിക്ഷു പൂര്വാദിഷു ക്രമാത് ॥൯൪.൦൦൪ ലോകപാലാണുഭിര്ന്യസ്യ(൮) ശ്വഭ്രേഷു(൬) ന്യസ്തശക്തിഷു ।൯൪.൦൦൫ ശിലാസ്തേഷ്വഥ നന്ദാദ്യാഃ ക്രമേണ വിനിയോജയേത് ॥൯൪.൦൦൫ ശമ്ബരൈര്മൂര്തിനാഥാനാം യഥാ സ്യുര്ഭിത്തിമധ്യതഃ ।൯൪.൦൦൬ താസു ധര്മാദികാനഷ്ടൌ കോണാത്കോണം വിഭാഗശഃ ॥൯൪.൦൦൬ സുഭദ്രാദിഷു നന്ദാദ്യാശ്ചതസ്രോഽഗ്ന്യാദികോണഗാഃ ।൯൪.൦൦൭ അജിതാദ്യാശ്ച പൂര്വാദിജയാദിഷ്വഥ വിന്യസേത് ॥൯൪.൦൦൭ ബ്രഹ്മാണം ചോപരി മസ്യ വ്യാപകം ച മഹേശ്വരം ।൯൪.൦൦൮ ചിന്തയേദേഷു ചാധാനം വ്യോമപ്രസാദമധ്യഗം ॥൯൪.൦൦൮ ബലിന്ദത്ത്വാ ജപേദസ്ത്രം വിഘ്നദോഷനിവാരണം ।൯൪.൦൦൯ ശിലാപഞ്ചകപക്ഷേഽപി മനാഗുദ്ദിശ്യതേ യഥാ ॥൯൪.൦൦൯ മധ്യേ പൂര്ണശിലാന്യാസഃ സുഭദ്രകലശേഽര്ധതഃ ।൯൪.൦൧൦ പദ്മാദിഷു ച നന്ദാദ്യാഃ കോണേഷ്വഗ്ന്യാദിഷു ക്രമാത് ॥൯൪.൦൧൦ മധ്യഭാവേ ചതസ്രോഽപി മാതൃവദ്ഭാവസമ്മതാഃ ।൯൪.൦൧൧ ഓം പൂര്ണേ ത്വം മഹാവിശ്വേ സര്വസന്ദോഹലക്ഷണേ ॥൯൪.൦൧൧ സര്വസമ്പൂര്ണമേവാത്ര കുരുഷ്വാങ്ഗിരസഃ സുതേ ।൯൪.൦൧൨ ഓം നന്ദേ ത്വം നന്ദിനീ പുംസാം ത്വാമത്ര സ്ഥാപയാമ്യഹം ॥൯൪.൦൧൨ പ്രാസാദേ തിഷ്ഠ സന്തൃപ്താ യാവച്ചന്ദ്രാര്കതാരകം ।൯൪.൦൧൩ ആയുഃ കാമം ശ്രിയന്നന്ദേ ദേഹി വാസിഷ്ഠ ദേഹിനാം ॥൯൪.൦൧൩ അസ്മിന് രക്ഷാ സദാ കാര്യാ പ്രാസാദേ യത്നതസ്ത്വയാ ।൯൪.൦൧൪ ഓം ഭദ്രേ ത്വം സര്വദാ ഭദ്രം ലോകാനാം കുരു കാശ്യപി ॥൯൪.൦൧൪ ആയുര്ദാ കാമദാ ദേവി ശ്രീപ്രദാ ച സദാ ഭവ ।൯൪.൦൧൫ ഓം ജയേഽത്ര സര്വദാ ദേവി ശ്രീദാ.അയുര്ദാ ച സദാ ഭവ ॥൯൪.൦൧൫ ഓം ജയേഽത്ര സര്വദാ ദേവി തിഷ്ഠ ത്വം സ്ഥാപിതാ മയ ।൯൪.൦൧൬ നിത്യഞ്ജയായ ഭൂത്യൈ ച സ്വാമിനീ ഭവ ഭാര്ഗവി ॥൯൪.൦൧൬ ഓം രിക്തേഽതിരിക്തദോഷഘ്നേ സിദ്ധിമുക്തിപ്രദേ ശുഭം ।൯൪.൦൧൭ സര്വദാ സര്വദേശസ്ഥേ തിഷ്ഠാസ്മിന് വിശ്വരൂപിണി ॥൯൪.൦൧൭ ഗഗനായതനന്ധ്യാത്വാ തത്ര തത്ത്വത്രയം ന്യസേത് ।൯൪.൦൧൮ പ്രായശ്ചിത്തന്തതോ ഹുത്വാ വിധിനാ വിസൃജേന്മഖം ॥൯൪.൦൧൮ ഇത്യാദിമഹാപുരാണേ ആഗ്നേയേ ശിലാന്യാസകഥനം നാമ ചതുര്ണവതിതമോഽധ്യായഃ ॥ ഈശ്വര ഉവാച ഈശാദിഷു ചരക്യാദ്യാഃ പൂര്വവത് പൂജയേദ്വഹിഃ। ആഹുതിത്രിതയം ദദ്യാത് പ്രതിദേവമനുക്രമാത്

ദത്വാ ഭൂതബലിം ലഗ്നേ ശിലാന്യാസമനുക്രമാത്। മധ്യശൂത്രേ ന്യസേച്ഛക്തിം കുമ്ഭഞ്ചാനന്തമുത്തമം

ശുഭമുഹൂർത്തത്തിൽ ഭൂതബലി അർപ്പിച്ച ശേഷം, ശിലകൾ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. നടുവിലെ സൂത്രത്തിൽ ശക്തിയും ഉത്തമനായ അനന്തനും കുമ്പത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

നകാരാരൂഢമൂലേന കുമ്ഭേഽസ്മിന് ധാരയേച്ഛിലാം। കുമ്ഭാനഷ്ടൌ സുഭദ്രാദീന് ദിക്ഷു പൂര്വാദിഷു ക്രമാത്

'ന' എന്ന അക്ഷരത്തിൽ മൂലം സ്ഥാപിച്ച് ഈ കുമ്പത്തിൽ ശില സ്ഥാപിക്കണം. സുഭദ്ര തുടങ്ങിയ എട്ട് കുമ്പങ്ങൾ ദിശകളിൽ കിഴക്കു തുടങ്ങി അനുക്രമത്തിൽ വെക്കണം.

ലോകപാലാണുഭിര്ന്യസ്യ ശ്വഭ്രേഷു ന്യസ്തശക്തിഷു। ശിലാസ്തേഷ്വഥ നന്ദാദ്യാഃ ക്രമേണ വിനിവേശയേത്

ദിശാപാലന്മാരെ ശക്തികൾ സ്ഥാപിച്ച കുഴികളിൽ വെച്ചശേഷം, നന്ദൻ തുടങ്ങിയവയെ തുടക്കംവച്ച് ശിലകൾ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

ശമ്ബരൈര്മൂര്ത്തിനാഥാനാം യഥാ സ്യുര്ഭിത്തിമധ്യതഃ। താസു ധര്മ്മാദികാനഷ്ടൌ കോണാത് കോണം വിബാഗശഃ

പ്രതിമകളുടെ നാഥന്മാർ ഭിത്തിയുടെ നടുവിൽ ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, അവയിൽ ധർമ്മം തുടങ്ങിയ എട്ട് പേരെ കോണിൽ നിന്ന് കോണിലേക്ക് വിഭജിക്കണം.

സുഭദ്രാദിഷു നന്ദാദ്യാശ്ചതസ്രോഽഗന്യാദികോണഗാഃ। അജിതാദ്യാസ്ച പൂര്വാദിജയാദിഷ്വഥ വിന്യസേത്

സുഭദ്രയിലും മറ്റുള്ളവരിലും നന്ദൻ തുടങ്ങിയ നാലുപേരെ അഗ്നിക്കോണുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. അജിതൻ തുടങ്ങിയവരെ കിഴക്കു തുടങ്ങി ജയദിശകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

ബ്രഹ്മാണം ചോപരി നസ്യ വ്യാപകം ച മഹേശ്വരം। ചിന്തയേദേഷു ചാധാനം വ്യോമപ്രാസാദമധ്യഗം

ബ്രഹ്മാവിനെ മുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം, മഹേശ്വരനെ സർവ്വവ്യാപിയായിട്ടും. ആകാശപ്രാസാദത്തിന്റെ നടുവിൽ അവരെ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കണം.

ബലിന്ദത്ത്വാ ജപേദസ്ത്രം വിഘ്നദോഷനിവാരണം । ശിലാപഞ്ചകപക്ഷേഽപി മനാഗുദ്ദിശ്യതേ യഥാ

ബലി അർപ്പിച്ചശേഷം, തടസ്സങ്ങളും ദോഷങ്ങളും നീക്കാൻ അസ്ത്രമന്ത്രം ജപിക്കണം. അഞ്ചു ശിലകൾ ഉള്ള പക്ഷത്തിലും അനുസരണമായി സൂചന നൽകണം.

മധ്യേ പൂര്ണശിലാന്യാസഃ സൂഭദ്രകലശേഽര്ദ്ധതഃ। പദ്മാദിഷു ച നന്ദാദ്യാഃ കോണേഷ്വഗന്യാദിഷു ക്രമാത്

നടുവിൽ പൂർണ്ണശില സ്ഥാപിക്കുന്നത് സുഭദ്രകലയശത്തിൽ പകുതിയായി വേണം. പദ്മം മുതലായവയിൽ നന്ദൻ തുടങ്ങിയവയെ കോണുകളിൽ അഗ്നിദിശ തുടങ്ങി ക്രമത്തിൽ വെക്കണം.

മധ്യഭാവേ ചതസ്രോഽപി മാതൃവദ്ഭാവസമ്മതാഃ। ഓം പൂര്ണേ ത്വം മഹാവദ്യേ സര്വസന്ദോഹലക്ഷണേ

നടുവിലുള്ള ഭാഗത്ത് നാലുപേരെയും മാതാവിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളവരായി അംഗീകരിക്കുന്നു. പൂർണ്ണേ, നീ മഹാവിശ്വമായ് എല്ലാ ബന്ധങ്ങളുടെയും ലക്ഷണമുള്ളവളാണ്.

സര്വസമ്പൂര്ണമേവാത്ര കുരുഷ്വാങിഗിരസഃ സുതേ। ഓം നന്ദേ ത്വം നന്ദിനീ പുംസാം ത്വാമത്ര സ്ഥാപയാമ്യഹം

എല്ലാം പൂർണ്ണമായി ഇവിടെ സൃഷ്ടിക്കണമേ, അങ്കിരസിന്റെ പുത്രിയേ. നന്ദേ, നീ നന്ദിനിയാണ്, പുരുഷന്മാരിൽ നിന്നെ ഞാൻ ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

പ്രാസാദേ തിഷ്ഠ സന്തൃപ്താ യാവച്ചന്ദ്രാര്കതാരകം। ആയുഃ കാമം ശ്രിയന്നന്ദേ ദേഹി വാസിഷ്ഠി ദേഹിനാം

വസിഷ്ഠന്റെ മകളേ, നീ ഈ കൊട്ടാരത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം വസിച്ചുകൊണ്ട്, ജീവികൾക്ക് ദീർഘായുസ്സും ഇഷ്ടങ്ങളും ഐശ്വര്യവും സന്തോഷവും നൽകണമേ.

അസ്മിന് രക്ഷാ സദാ കാര്യ്യാ പ്രാസാദേ യത്നതസ്ത്വയാ। ഓം ഭദ്രേ ത്വം സര്വദാ ഭദ്രം ലോകാനാം കുരു കാശ്യപി

നല്ലവളേ, കശ്യപന്റെ വംശജയേ, നീ ഈ കൊട്ടാരത്തിൽ എപ്പോഴും ഉത്സാഹത്തോടെ കാത്തിരിക്കുക. എല്ലായിടത്തും ലോകങ്ങൾക്കു നന്മ വരുത്തണമെന്നും ഞാൻ ആശംസിക്കുന്നു.

ആയുര്ദാ കാമദാ ദേവി ശ്രീപ്രദാ ച സദാ ഭവ। ഓം ജയേഽത്ര സര്വദാ ദേവി ശ്രീദാഽഽയുര്ദാ സദാ ഭവ

ദേവിയേ, നീ എപ്പോഴും ആയുസ്സും ഇഷ്ടങ്ങളും ഐശ്വര്യവും നൽകുന്നവളായി ഇരിക്കണം. ജയമുള്ളവളേ, ഇവിടെ എപ്പോഴും നീ ഐശ്വര്യവും ദീർഘായുസ്സും നൽകുന്നവളായി നിലകൊള്ളണം.

ഓം ജയേഽത്ര സര്വദാ ദേവി തിഷ്ഠ ത്വം സ്ഥാപിതാമയ । നിത്യഞ്ജയായ ഭൂത്യൈ ച സ്വാമിനീ ഭവ ഭാര്ഗവി

ജയമുള്ള ദേവിയേ, ഞാൻ സ്ഥാപിച്ച ഈ സ്ഥലത്ത് നീ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളണം. ഭാർഗവി, എപ്പോഴും ജയവും ഭദ്രതയും ഉണ്ടാകാൻ നീ ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ സ്വാമിനിയായി ഇരിക്കണം.

ഓം രിക്തേഽതിരിക്തദോഷഘ്നേ സിദ്ധിമുക്തിപ്രദേ ശുഭേ। സര്വദാ സര്വദേശസ്ഥേ തിഷ്ഠാസ്മിന് വിശ്വരൂപിണി

ശുദ്ധയായവളേ, അധികവും ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന ദോഷങ്ങൾ നീക്കുന്നവളേ, സിദ്ധിയും മോക്ഷവും നൽകുന്നവളേ, എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും എല്ലായ്പ്പോഴും ഈ ലോകരൂപിണിയായ് നീ നിലകൊള്ളണം.

ഗഗനായതനന്ധ്യാത്വാ തത്ര തത്ത്വാത്രയം ന്യസേത്। പ്രായശ്ചിത്തന്തതോ ഹുത്വാ വിധിനാ വിസൃജേന്മഖം

ആകാശത്തെ ആലയം ആക്കി അവിടെ മൂന്നു തത്ത്വങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം. ശേഷം വിധിപ്രകാരം പ്രായശ്ചിത്ത ഹോമം നടത്തി യാഗം സമർപ്പിക്കണം.

ഈശ്വര ഉവാച വക്ഷ്യേ ലിങ്ഗപ്രതിഷ്ഠാം ച പ്രാസാദേ ഭുക്തിമുക്തിദാം। താഞ്ചരേത് സര്വദാ മുക്തൌ ഭുക്തൌ ദേവദിനേ സതി

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: കൊട്ടാരത്തിൽ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കുന്നതും അതിനാൽ ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കുന്നതും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ദേവതയുടെ ദിനത്തിൽ ഭോഗത്തിനും മോക്ഷത്തിനുമായി ഈ ക്രിയകൾ എപ്പോഴും നടത്തണം.

വിനാ ചൈത്രേണ മാഘാദൌ പ്രതിഷ്ഠാ മാസപഞ്ചകേ। ഗുരുശുക്രോദയേ കാര്യ്യാ പ്രഥമേ കരണത്രയേ

ചൈത്രം ഒഴികയും മാഘം ആരംഭം ഒഴികയും അഞ്ചു മാസങ്ങളിൽ, ഗുരുവോ ശുക്രനോ ഉദയിക്കുന്നപ്പോൾ, ആദ്യത്തെ മൂന്ന് കരണങ്ങളിൽ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തണം.