അഗ്നിപുരാണമ്

ദേവക്യാ വസുദേവേന സ്തുതോ ബാലോ ദ്വിബാഹുകഃ । വസുദേവഃ കംസഭയാദ്യസോദാശയനേഽനയത്

രണ്ടു കൈകളുള്ള ആ കുഞ്ഞിനെ ദേവകിയും വസുദേവനും സ്തുതിച്ചു; കംസനെ ഭയന്ന് വസുദേവൻ അവനെ യശോദയുടെ കിടക്കയിൽ കൊണ്ടുപോയി.

യശോദാവാലികാം ഗൃഹ്യ ദേവകീശയനേഽനയത് । കംസോ ബാലധ്വനിം ശ്രുത്വാ താഞ്ചിക്ഷഏപ ശിലാതലേ

യശോദയുടെ മകളെ എടുത്ത് ദേവകിയുടെ കിടക്കയിൽ വെച്ചു; ബാലന്റെ കരയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട കംസൻ അവളെ കല്ലിൽ എറിഞ്ഞു.

വാരീതോപി സ ദേവക്യാ മൃത്യുര്ഗര്ഭോഷ്ടമോ മമ। ശ്രുത്വാഽശരീണീം വാചം മത്തോ ഗര്ഭാസ്തു മാരിതാഃ

എങ്കിലും ദേവകിയുടെ എട്ടാമത്തെ ഗർഭമായ അവൾ, എന്റെ രൂപത്തിൽ കംസന്റെ മരണമായി. എന്റെ ശരീരമില്ലാത്ത ശബ്ദം കേട്ട് കംസൻ ഗർഭങ്ങളെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.

സമര്പിതാസ്തു ദേവക്യാ വിവാഹസമയേരിതാഃ। സാ ക്ഷിപ്താ ബാലികാ കംസമാകശസ്ഥാബ്രവീദിദമ്

വിവാഹസമയത്ത് ദേവകിക്ക് നൽകിയവരെ അവൻ നശിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ആ കുഞ്ഞ് കംസൻ എറിഞ്ഞപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

കിം മയാ ക്ഷിപ്തായാ കംസ ജാതോ യസ്ത്വാം വധിഷ്യതി। സര്വസ്വഭൂതോ ദേവാനാം ഭൂഭാരഹരണായ സഃ

'എനിക്ക് നിന്നെ എറിഞ്ഞിട്ട് എന്ത്? നിന്നെ കൊല്ലാൻ ജനിച്ചവൻ ഇതിനകം വന്നിരിക്കുന്നു; ദേവന്മാരുടെ സാരമായ അവൻ ഭൂഭാരം കുറയ്ക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.'

ഇത്യുക്ത്വാ സാ ച സുമ്ഭാദീന് ഹത്വേന്ദ്രേണ ച സംസ്തുതാ। ആര്യാ ദുര്ഗാ വേദഗര്ഭാ അമ്ബികാ ഭദ്രകാല്യപി

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, സുംബാദികളെ സംഹരിച്ച് ഇന്ദ്രനാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട അവൾ ആര്യ, ദുർഗ്ഗ, വേദങ്ങളുടെ ഗർഭം, അംബിക, ഭദ്രകാളി എന്നിവളാണ്.

ഭദ്രാ ക്ഷോമ്യാ ക്ഷേമകരീ നൈകബാഹുര്നമാമി താമ്। ത്രിസന്ധ്യം യഃ പഠേന്നാമ സര്വാന് കാമാനവാപ്നുയാത്

ഭദ്ര, ക്ഷോമ്യ, ക്ഷേമകരി, അനേകം കൈകളുള്ളവൾ—ഞാൻ അവളെ നമസ്കരിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രഭാതങ്ങളിലും അവളുടെ നാമം ജപിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.

കംസോപി പൂതനാദീംശ്ച പ്രൈഷയദ് ബാലനാശനേ। യശോദാപതിനന്ദായ വസുദേവേന ചാര്പിതൌ

കംസനും കുട്ടിയെ കൊല്ലാൻ പൂതനയെയും മറ്റും അയച്ചു. വസുദേവൻ യശോദയെയും നന്ദനെയും കുട്ടിയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ചു.

രക്ഷണായ ച സംസാദേര്ഭീതേനൈവ ഹി ഗോകുലേ। രാമകൃഷ്ണൌ ചേരതുസ്തൌ ഗോഭിര്ഗോപാലകൈഃ സഹ

അവരെ രക്ഷിക്കാൻ ഭയത്താൽ രാമനും കൃഷ്ണനും ഗോക്കുലത്തിൽ പശുക്കളോടും കുരുന്ന് ഗോപന്മാരോടും കൂടെ സഞ്ചരിച്ചു.

സര്വസ്യ ജഗതഃ പാലൌ ഗോപാലൌ തൌ ബഭൂവതുഃ। കൃഷ്ണശ്ചോലൂഖലേ ബദ്ധോ ദാമ്നാ വ്യഗ്രയശോദയാ

സകല ലോകത്തിന്റെയും രക്ഷകരായ ആ ഇരുവരും പശുപാലകരായി. യശോദ അമ്മ തിരക്കിലായപ്പോൾ കൃഷ്ണനെ ഉലൂഖലിൽ കയറ്റി കെട്ടി.

യമലാര്ജുനമധ്യേഽഗാദ് ഭഗ്നൌ ച യമലാര്ജുനൌ। പരിവൃത്തശ്ച ശകടഃ പാദക്ഷേപാത് സ്തനാര്ഥിനാ

കൃഷ്ണൻ യമലാർജുനവൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ കടന്നപ്പോൾ ആ വൃക്ഷങ്ങൾ തകർന്നു വീണു. അമ്മയുടെ പാലിനായി കിടക്കുമ്പോൾ അവൻ കാലുകൊണ്ട് തള്ളിയപ്പോൾ ശകടം മറിഞ്ഞു.

പൂതനാ സ്തനപാനേന സാ ഹതാ ഹന്തുമുദ്യതാ। വൃന്ദാവനഗതഃ കൃഷ്ണഃ കാലിയം യമുനാഹ്രദാത്

കൊല്ലാൻ വന്ന പൂതനയെ കൃഷ്ണൻ അവളുടെ പാലു കുടിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ സംഹരിച്ചു. വൃന്ദാവനത്തിൽ എത്തിയ കൃഷ്ണൻ യമുനാനദിയിലെ കാലിയനെ കീഴടക്കി.

ജിത്വാ നിഃ സാര്യ ചാബ്ധിസ്ഥഞ്ചകാര ബലസംസ്തുതഃ। ക്ഷേമം താലവനം ചക്രേ ഹത്വാ ധേനുകഗര്ദ്ദഭമ്

കാലിയനെ ജയംകൊണ്ടു വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി. ശക്തിക്ക് പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട്, ദേനുകാസുരനെ സംഹരിച്ച് താലവനം സുരക്ഷിതമാക്കി.

അരിഷ്ടവൃഷഭം ഹത്വാ കേശിനം ഹയരൂപിണമ്। ശക്രോത്സവം പരിത്യജ്യ കാരിതോ ഗോത്രയജ്ഞകഃ

അരിഷ്ടാസുരനെ കാളരൂപിയെയും, കേശിയെ കുതിരാരൂപിയെയും കൊല്ലുകയും, ഇന്ദ്രോത്സവം ഉപേക്ഷിച്ച് ഗോത്രയജ്ഞം നടത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.

പര്വതം ഘാരയിത്വാ ച ശക്രാദ് വൃപ്ടിര്നിവാരിതാ। നമസ്കൃതോ മഹേന്ദ്രേണ ഗോവിന്ദോഽഥാര്ജുനോര്പിതഃ

കൃഷ്ണൻ പർവ്വതം ഉയർത്തി ഇന്ദ്രൻ വരണ്ട മഴ തടഞ്ഞു. മഹേന്ദ്രൻ കൃഷ്ണനെ വന്ദിച്ചു, പിന്നെ അർജുനനു സമർപ്പിച്ചു.

ഇന്ദ്രോത്സവസ്തു തുഷ്ടേന ഭൂയഃ കൃഷ്ണേന കാരിതഃ। രഥസ്ഥോ മഥുരാഞ്ചാഗാത് കംസോക്താക്രൂരസംസ്തുതഃ

ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ കൃഷ്ണൻ വീണ്ടും ഇന്ദ്രോത്സവം നടത്തിച്ചു. രഥത്തിൽ കയറി കംസന്റെ കല്പനപ്രകാരം അക്രൂരന്റെ പ്രശംസയോടെ മഥുരയിലേക്ക് പോയി.

ഗോപീഭിരനുരക്താബിഃ ക്രീഡിതാഭിര്നിരീക്ഷിതഃ। രജകം ചാപ്രയച്ഛന്തം ഇത്വാ വസ്ത്രാണി ചാഗ്രഹീത്

അനുരാഗപൂർവ്വം ഗോപികൾ കൃഷ്ണനോടൊപ്പം കളിച്ചു, അവനെ നോക്കി. വസ്ത്രം നൽകാൻ വിസമ്മതിച്ച രാജകനെ ജയിച്ച് വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തു.

സഹ രാമേണ മാലാഭൃന്മാലാകാരേ വരന്ദദൌ। ദത്താനുലേപനാം കുബ്ജാമൃജും ചക്രേഽഹനദ് ഗജമ്

രാമനോടൊപ്പം കൃഷ്ണൻ മാല ധരിച്ചു, മാലാകാരനു വരം നൽകി. സുഗന്ധം പുരട്ടിയ കുബ്ജയെ നേരാക്കി, കുരങ്ങിനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

മത്തം കുവലയാപീഡം ദ്വാരി രങ്ഗം പ്രവിശ്യ ച। കംസാദീനാം പശ്യതാം ച മഞ്ചസ്ഥാനാം നിയുദ്ധകമ്

കവലയാപീഡം എന്ന കാളയെ ഗോപുരത്തിൽ നേരിട്ട് അകറ്റി, കംസനും മറ്റുള്ളവരും കാണുമ്പോൾ അരങ്ങിൽ കുരുക്കളി നടത്തി.

ചക്രേ ചാരണൂരമല്ലേന മുഷ്ടികേന ബലോഽകരോത്। ചാണൂരമുഷ്ടികൌ താഭ്യാം ഹതൌ മല്ലൌ തഥാപരേ

കൃഷ്ണൻ ചാണൂരനുമായി പോരാടുകയും, ബാലരാമൻ മുഷ്ടികനുമായി ഏറ്റുമുട്ടുകയും ചെയ്തു. ചാണൂരനും മുഷ്ടികനും അവരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു, മറ്റ് മല്ലന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ.

ജരാസന്ധസ്യ തേ പുത്രയൌ ജരാസന്ധസ്തദീരിതഃ। ചക്രേസ മഥുരാരോധം യാദവൈര്യുയുധേ ച കംസഗേ

അവർ ഇരുവരും ജരാസന്ധന്റെ മക്കളായിരുന്നു. ജരാസന്ധൻ അറിഞ്ഞ് മഥുരയെ വളഞ്ഞു, കംസനുവേണ്ടി യാദവന്മാരോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.

രാമകൃഷ്ണൌ ച മഥുരാം ത്യക്ത്വാ ഗോമന്തമാഗതൌ। ജരാസന്ധം വിജിത്യാജൌ പൌണ്ഡ്രകം വാസുദേവകമ്

രാമനും കൃഷ്ണനും മഥുര വിട്ട് ഗോമന്തത്തിലേക്ക് പോയി. യുദ്ധത്തിൽ ജരാസന്ധനെ ജയിച്ച്, പൗണ്ട്രക വസുദേവനെയും കീഴടക്കി.

പുരീം ച ദ്വാരകാം കൃത്വാ ന്യവസദ് യാദവൈര്വൃതഃ। ഭൌമം തു നാകം ഹത്വാ തേനാനീതാശ്ച കന്യകാഃ

ദ്വാരക നഗരം സ്ഥാപിച്ച് യാദവന്മാരോടൊപ്പം അവിടെ താമസിച്ചു. ഭൗമാസുരനെ കൊല്ലുകയും അവിടെ നിന്നുള്ള കന്യകമാരെ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു.

ദേവഗന്ധര്വയക്ഷാണാം താ ഉവാഹ ജനാര്ദ്ദനഃ। ഷോഡശസ്ത്രീസഹസ്ത്രാണി രുക്മിണ്യാദ്യാസ്തഥാഷ്ട ച

ദേവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും യക്ഷന്മാരുടെയും ആ കന്യകമാരെ ജനാർദ്ദനൻ വിവാഹം ചെയ്തു. രുക്മിണി മുതലായ പതിനാറായിരം ഭാര്യമാരും, എട്ടു പേരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

സത്യഭാമാസമായുക്തോ ഗരുഡേ നരകാര്ദനഃ। മണിശൈലം സന്ത്യശ്ച ഇന്ദ്രം ജിത്വാ ഹരിര്ദിവി

സത്യഭാമയോടൊപ്പം നരകാസുരനെ സംഹരിച്ച ഹരി, ഗരുഡപ്പുറത്ത് മണിപർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ഇന്ദ്രനെ ജയിച്ച് സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് മാണിക്യം നേടി.

പാരിജാതം സമാനീയ സത്യഭാമാഗൃഹേഽകരോത്। സാന്ദീപനേശ്ച ശശ്ത്രാസ്ത്രം ജ്ഞാത്വാ, തദ്ബാലകം ദദൌ

പാരിജാതം കൊണ്ടുവന്ന് സത്യഭാമയുടെ വീട്ടിൽ വെച്ചു; സാന്ദീപനിയിൽ നിന്ന് ആയുധവിദ്യ പഠിച്ച ശേഷം, അവൻ തന്റെ മകനെ തിരികെ നൽകി.

ജിത്വാ പഞ്ചജനം ദൈത്യം യമേന ച സുപൂജിതഃ। അവധീത് കാലയവനം മുചുകുന്ദേന പൂജിതഃ

പഞ്ചജനൻ എന്ന അസുരനെ ജയിച്ച്, യമൻ അവനെ വലിയ ആദരത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു; കാലയവനനെ കൊന്ന്, മുചുകുന്ദൻ അവനെ ആദരിച്ചു.

വസുദേവം ദേവകീഞ്ച ഭക്തവിപ്രാംശ്ച സോര്ച്ചയത്। രേവത്യാം ബലഭദ്രാച്ച യജ്ഞാതേ നിശഠോന്മുകൌ

വസുദേവനും ദേവകിയും ഭക്തിപൂർവ്വം ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരിച്ചു; രേവതിയോടൊപ്പം ബലഭദ്രനും യജ്ഞം നടത്തി യാത്രയ്ക്ക് തയ്യാറായി.

കൃഷ്ണാത് ശാമ്ബോ ജാമ്ബവത്യാമന്യാസ്വന്യേഽഭവന് സുതാഃ । പ്രദ്യുമ്നോഽഭൂച്ച രുക്മിണ്യാം ഷഷ്ഠേഽഹ്നി സ ഹൃതോ ബലാത്

കൃഷ്ണനിൽ നിന്ന് ജാംബവതിയിൽ ശാംബൻ ജനിച്ചു, മറ്റു ഭാര്യമാരിൽ നിന്ന് മറ്റു മക്കളും ജനിച്ചു; രുക്മിണിയിൽ നിന്ന് പ്രദ്യുമ്നൻ ജനിച്ചു, ആറാം ദിവസം അവനെ ബലാൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.