അഗ്നിപുരാണമ്

കഠിന്യാ ജപ്തയാ സ്പ്ടഷ്ടേ ഗോമൂത്രാകൃതിരേഖയാ। ആരഭ്യൈകം ത്രികം യാവത്ത്രിചതുഷ്കാവസാനകം

ജപത്തിന്റെ ഉറപ്പും, പശുവിന്റെ മൂത്രംപോലെയുള്ള വ്യക്തമായ രേഖയും, ഒന്നിൽ തുടങ്ങി മൂന്നിലും, പിന്നെ മൂന്ന് നാലിന്റെ കൂട്ടങ്ങളുടെ അവസാനം വരെയും കാണാം.

മരുദ് വ്യോമ മരുദ്വീജൈശ്ചതുഃ ഷഷ്ടിപദേ തഥാ। അക്ഷാണാം പതനാത് സ്പര്ശാദ്വിഷമാദൌ ശുഭാദികം

മരുത്, ആകാശം, മരുത് ജനിതന്മാർ എന്നിവയുമായി, അമ്പതിനാലു ഘട്ടങ്ങളിലും; പാശകളുടെ വീഴ്ചയോ സ്പർശമോ, ഒറ്റസംഖ്യകളുടെ ആരംഭത്തിൽ ശുഭാദികളും അങ്ങനെ നിശ്ചയിക്കും.

ഏകത്രികാദിമാരഭ്യ അന്തേ ചാഷ്ടത്രികം തഥാ। ധ്വജാദ്യായാഃ സമാ ഹീനാ വിഷമാഃ ശോഭനാദിദാഃ

ഒന്നിലും മൂന്നിലും തുടങ്ങി, എട്ടിന്റെയും മൂന്നിന്റെയും അവസാനം; കൊടി മുതലായവയ്ക്ക്, കുറവുള്ളത് അശുഭം, ഒറ്റസംഖ്യകൾ ശുഭഫലവും മറ്റും നൽകും.

ആഇപല്ലവിതൈഃ കാദ്യൈഃ ഷോഡശസ്വരപൂര്വ്വഗൈഃ। ആദ്യൈസ്തൈഃ സസ്വരൈഃ കാദ്യൈസ്ത്രിപുരാനാമമന്ത്രകാഃ

ആ, ഇ, പ, ല്ല, വി മുതലായവയും പതിനാറു സ്വരങ്ങളുമായി; ആ ആദി സ്വരങ്ങളാൽ, ത്രിപുരയുടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.

ഹ്രീം വീജാഃ പ്രണവാദ്യാഃ സ്യുര്ന്നമോഽന്താ യത്ര പൂജനേ। മന്ത്രാ വിംശതിസാഹസ്രാഃ ശതം ഷഷ്ഠ്യദികം തതഃ

ഹ്രീം, പ്രണവം തുടങ്ങിയ വിത്ത് അക്ഷരങ്ങൾ, പൂജയിൽ നമോ എന്നത് അവസാനിക്കുന്നവ; മന്ത്രങ്ങൾ ഇരുപതിനായിരം, പിന്നെ നൂറും അറുപതും കൂടി.

ആം ഹ്രീം മന്ത്രാഃ സരസ്വത്യാശ്ചണ്ഡികായാസ്തഥൈവ ച। തഥാ ഗൌര്യ്യാശ്ച ദുര്ഗായാ ആം ശ്രീം മന്ത്രാഃ ശ്രിയസ്തഥാ

ആം, ഹ്രീം എന്നീ മന്ത്രങ്ങൾ സർസ്വതിക്കും ചണ്ഡികയ്ക്കും; അതുപോലെ ഗൗരിക്കും ദുർഗ്ഗയ്ക്കും, ആം, ശ്രീം മന്ത്രങ്ങൾ ശ്രീദേവിക്കും.

തഥാ ക്ഷൌം കൌം മന്ത്രാഃ സൂര്യ്യസ്യ ആം ഹൌം മന്ത്രാഃ ശിവസ്യ ച। ആം ഗം മന്ത്രാ ഗണേശസ്യ ആം മന്ത്രാശ്ച തഥാ ഹരേഃ

അതു പോലെ ക്ഷൗം, കൗം മന്ത്രങ്ങൾ സൂര്യനു; ആം, ഹൗം ശിവനു; ആം, ഗം ഗണപതിക്ക്; ആം മന്ത്രങ്ങൾ ഹരിക്കും.

ശതാര്ദ്ധൈകാധികൈഃ കാദ്യൈസ്തഥാ ഷോഡശഭിഃ സ്വരൈഃ। കാദ്യൈസ്തൈഃ സസ്വരൈരാദ്യൈഃ കാന്തൈര്മ്മന്ത്രാസ്തഥാഖിലാഃ

നൂറ്റി അമ്പതിയൊന്ന് ആദ്യാക്ഷരങ്ങളും പതിനാറു സ്വരങ്ങളും ചേർത്ത്; ആ ആദ്യാക്ഷരങ്ങളും സ്വരങ്ങളും കൊണ്ട് എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.

രവീശദേവീവിഷ്ണൂനാം ഖബ്ധിദേവേന്ദ്രവര്ത്തനാത്। ശതത്രയം ഷഷ്ട്യധികം പ്രത്യേകം മണ്ഡലം ക്രമാത്। അഭിഷിക്തോ ജപേദ് ധ്യായേച്ഛിഷ്യാദീന് ദീക്ഷയേദ്‌ഗുരുഃ

സൂര്യൻ, ഈശൻ, ദേവി, വിഷ്ണു എന്നിവർക്കായി, അക്ഷരങ്ങളുടെ ചലനത്താൽ, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും, ഓരോ വൃത്തത്തിലും മൂവായിരത്തറുപത് വീതം; ഗുരു അഭിഷേകം ചെയ്ത് ജപിക്കണം, ധ്യാനം ചെയ്യണം, ശിഷ്യന്മാരെ ദീക്ഷിക്കണം.

ഈശ്വര ഉവാച പ്രതിഷ്ഠാം സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി ക്രമാത് സങ്‌ക്ഷേപതോ ഗുഹ। പീഠം ശക്തിം ശിവോ ലിങ്ഗം തദ്യോഗഃ സ ശിവാണുഭിഃ

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ഗുഹാ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ പ്രതിഷ്ഠയുടെ ക്രമം സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം: പീഠം, ശക്തി, ശിവൻ, ലിംഗം, അവയുടെ യോഗം ശിവാണുവുമായി.

പ്രതിഷ്ഠായാഃ പഞ്ച ഭേദാസ്തേഷാം രൂപം വദാമി തേ। യത്ര ബ്രഹ്മശിലായോഗഃ സാ പ്രതിഷ്ഠാ വിശേഷതഃ

പ്രതിഷ്ഠയ്ക്ക് അഞ്ചു വിധങ്ങളുണ്ട്; അവയുടെ രൂപം ഞാൻ പറയാം: ബ്രഹ്മശിലയുമായി യോജനം ഉണ്ടെങ്കിൽ അതാണ് പ്രത്യേകമായ പ്രതിഷ്ഠ.

സ്ഥാപനന്തു യഥായോഗം പീഠ ഏവ നിവേശനം। പ്രതിഷ്ഠാഭിന്നപീഠസ്യ സ്ഥിതസ്ഥാപനമുച്യതേ

യോഗാനുസൃതമായി സ്ഥാപിക്കുന്നത് പീഠം വെക്കലാണ്; പ്രതിഷ്ഠയുമായി വേറിട്ടല്ലാത്ത പീഠം സ്ഥാപിക്കുന്നത് സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠയെന്നു വിളിക്കുന്നു.

ഉത്ഥാപനഞ്ച സാ പ്രോക്താ ലിങ്ഗോദ്ധാരപുരഃസരാ। യസ്യാ തു ലിങ്ഗമാരോപ്യ സംസ്കാരഃ ക്രിയതേ ബുധൈഃ

ലിംഗം ഉയർത്തുന്നതിനു മുമ്പായി നടത്തുന്ന ഉത്താപനം എന്നാണ് പറയുന്നത്; അതിൽ, ലിംഗം ഉയർത്തി, പണ്ഡിതന്മാർ സംസ്‌കാരം നടത്തുന്നു.

ആസ്ഥാപനം തദുദ്ദിഷ്ടം ദ്വിധാ വിഷ്ണവാദികസ്യ ച । ആസു സര്വ്വാസു ചൈതന്യം നിയുഞ്ജീത പരം ശിവമ്

വിഷ്ണുവിനെയും മറ്റു ദേവന്മാരെയും കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ സ്ഥാപനം രണ്ടുതരത്തിലാണ്. ഇവയൊക്കെയിലും പരമശിവമായ അതുല്യമായ ചൈതന്യം ആഹ്വാനിക്കണം.

യദാധാരാദിഭേദേന പ്രാസാദേഷ്വപി പഞ്ചധാ। പരീക്ഷാമഥ മേദിന്യാഃ കുര്യ്യാത്പ്രാസാദകാമ്യയാ

അടിസ്ഥാനം മുതലായ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാരണം ക്ഷേത്രങ്ങളിലും അഞ്ചു തരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ക്ഷേത്രം പണിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഭൂമി പരിശോധിക്കണം.

ശുക്ലാജ്യഗന്ധാ രക്താ ച രക്തഗന്ധാ സുഗന്ധിനീ । പീതാ കൃഷ്ണാ സുരാദനധാ വിപ്രാദീനാം മഹീ ക്രമാത്

വെളുത്തതും നെയ്യിന്റെ സുഗന്ധമുള്ളതും, ചുവപ്പും ചുവപ്പിന്റെ ഗന്ധമുള്ളതും, മണമുള്ളതും, മഞ്ഞയും കറുപ്പും മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധമില്ലാത്തതുമായ മണ്ണാണ് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും അനുയോജ്യം.

പൂര്വ്വേശോത്തരസര്വത്ര പൂര്വാ ചൈഷാം വിശിഷ്യതേ । ആഖാതേ ഹാസ്തികേ യസ്യാഃ പൂര്ണേ മൃദധികാ ഭവേത്

കിഴക്ക്, വടക്ക്, എല്ലായിടത്തും കിഴക്കൻ മണ്ണാണ് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്. കുഴിയിൽ മണ്ണ് നിറഞ്ഞു കൂടുതൽ മണ്ണ് ലഭിച്ചാൽ അതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്.

ഉത്തമാന്താം മഹീം വിദ്യാത്തോയാദ്യൈര്വാ സമുക്ഷിതാം। അസ്ഥ്യങ്ഗാരാദിഭിര്ദുഷ്ടാമത്യന്തം ശോധയേദ് ഗുരുഃ

മനുഷ്യൻ ഉത്തമത്തിൽ നിന്ന് താഴ്ന്നതുവരെ ഭൂമിയെ തിരിച്ചറിയണം, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം മുതലായവ കൊണ്ട് കഴുകിയതായിരിക്കണം. അസ്ഥി, ചാരcoal മുതലായവ കൊണ്ടു മലിനമായാൽ ഗുരു അതിനെ പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കണം.

നഗരഗ്രാമദുര്ഗാര്ഥം ഗൃഹപ്രാസാദകാരണം । ഖനനൈര്ഗോകുലാവാസൈഃ കര്ഷണൈര്വാ മുഹുര്മുഹുഃ

നഗരം, ഗ്രാമം, കോട്ട എന്നിവയ്ക്കോ വീടുകളും ക്ഷേത്രങ്ങളും പണിയാനോ, ആവർത്തിച്ച് കുഴിച്ചോ കാളകൾ കൊണ്ട് ഉഴുതോ ഭൂമി തയ്യാറാക്കണം.

മണ്ഡപേ ദ്വാരപൂജാദി മന്ത്രതൃപ്ത്യവസാനകം । കര്മ്മ നിര്വര്ത്യാഘോരാസ്ത്രം സഹസ്രം വിധിനാ യജേത്

മണ്ഡപത്തിൽ, കവാടപൂജയും മറ്റു ക്രമങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം, മന്ത്രങ്ങളാൽ സംതൃപ്തി വരുത്തി, അഘോരാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ആയിരം ഹോമങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കണം.

സമീകൃത്യോപലിപ്തായാം ഭൂമൌ സംശോധയേദ്ദിശഃ। സ്വര്ണദധ്യക്ഷതൈ രേഖാഃ പ്രകുര്വീത പ്രദക്ഷിണം

ഭൂമി സമം ആക്കി ലേപനം ചെയ്ത ശേഷം, ദിശകൾ ശുദ്ധീകരിക്കണം. പൊന്നും തയിരും അക്ഷതയും കൊണ്ട് ദിശകളിൽ വലയം വരയ്ക്കണം.

മധ്യാദീശാനകോഷ്ഠസ്ഥേ പൂര്ണകുമ്ഭേ ശിവം യജേത്। വാചസ്തുമഭ്യര്ച്യ തത്തോയൈഃ സിഞ്ചേത് കുദ്ദാലകാദികം

മധ്യഭാഗത്തോ ഈശാനകോണത്തോ ഒരു നിറഞ്ഞ കലശം വെച്ച് ശിവനെ ആരാധിക്കണം. ആചാര്യനെ ആദരിച്ചു ആ വെള്ളം കൊണ്ട് കുഴിയെടുക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ തളിക്കണം.

വാഹ്യേ രക്ഷോഗണാനിഷ്ട്വാ വിധിനാ ദിഗ്ബലിം ക്ഷിപേത്। ഭൂമിം സംസിച്യ സംസ്നാപ്യ കുദ്ദാലാദ്യം പ്രപൂജയേത്

പുറത്ത് ദുഷ്ടാത്മാക്കളെ ശാന്തിപ്പെടുത്തി, ദിശകൾക്ക് ഹോമം അർപ്പിക്കണം. ഭൂമിയെ തളിച്ച് സ്നാനം കഴിപ്പിച്ച് കുഴിയെടുക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ പൂജിക്കണം.

അന്യം വസ്ത്രയുഗച്ഛന്നം കുമ്ഭം സ്കന്ധേ ദ്വിജന്മനഃ। നിധായ ഗീതവാദ്യാദിബ്രഹ്മഘോഷസമാകുലം

മറ്റൊരു കലശം, രണ്ട് വസ്ത്രം കൊണ്ട് മൂടി, ഒരു ദ്വിജന്റെ ഭുജത്തിൽ വെക്കണം. പാട്ടും വാദ്യങ്ങളും ബ്രാഹ്മണരുടെ ഘോഷവും കൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കണം.

പൂജാം കുമ്ഭേ സമാഹൃത്യ പ്രാപ്തേ ലഗ്നേഽഗ്നികോഷ്ഠകേ। കുദ്ദാലേനാഭിഷിക്തേന മധ്വക്തേന തു ഖാനയേത്

കലശപൂജ പൂർത്തിയാക്കി, അഗ്നികുണ്ഡം നിർമ്മിക്കാനുള്ള ശുഭമുഹൂർത്തം വന്നപ്പോൾ, തേൻ തളിച്ച കുഴിയെടുക്കുന്ന ഉപകരണത്തോടെ കുഴിയെടുക്കണം.

നൈര്ഋത്യാം ക്ഷേപയേന്മൃത്സ്നാം ഖാതേ കുമ്ഭജലം ക്ഷിപേത്। പുരസ്യ പൂര്വ്വസീമാന്തം നയേദ് യാവദഭീപ്സിതം

മണ്ണ് നൈരൃത്യഭാഗത്ത് ഇടണം, കലശത്തിലെ വെള്ളം കുഴിയിലേക്ക് ഒഴിക്കണം. ശേഷം, അതിനെ കിഴക്കൻ അതിരിലേക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്രയോളം നയിക്കണം.

അഥ തത്ര ക്ഷണം സ്ഥിത്വാ ഭ്രാമയേത് പരിതഃ പുരം। സിഞ്ചന് സീമാന്തചിഹ്ണാനി യാവദീശാനഗോചരം

അവിടെ ഒരു നിമിഷം നിന്നു, ചുറ്റും നടന്ന്, അതിരുകൾക്ക് വെള്ളം തളിക്കണം, ഈശാനഭാഗം വരെ.

അര്ഘ്യദാനമിദം പ്രോക്തം തത്ര കുമ്ഭപരിഭ്രമാത്। ഇത്ഥം പരിഗ്രഹം ഭൂമേഃ കുര്വ്വീത തദനന്തരം

കലശം ചുറ്റി നടന്ന് അർഘ്യം അർപ്പിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഭൂമി കൈവശം എടുക്കണം.

കര്കരാന്തം ജലാന്തം വാ ശല്യദോഷജിഘാംസയാ। ഖാനയേദ് ഭൂഃ കുമാരീം ചേദ് വിധിനാ ശല്യമുദ്ധരേത്

ഭൂമി കല്ലും വെള്ളവും ഉള്ളതായിരിക്കുകയോ ദോഷം നീക്കാൻ വേണ്ടിയോ ആഴത്തിൽ കുഴിയെടുക്കണം. അകത്തൊന്നും കയറിയാൽ, ഒരു കന്യക അതിനെ നിയമപ്രകാരം പുറത്തെടുക്കണം.