അഗ്നിപുരാണമ്

കുമ്ഭേഽനലേ ശിവേ സ്വസ്മിംസ്തതസ്തത്കൃത്യമാവിശേത്। അനുഗ്രാഹ്യാസ്ത്വയാ ശിഷ്യാഃ ശാസ്ത്രേണ സുപരീക്ഷിതാഃ

കലം, അഗ്നി, ശിവൻ, സ്വയം എന്നിവയിൽ ഓരോന്നിലും അർപ്പണം നടത്തണം. ശാസ്ത്രപരമായി പരിശോധിച്ചശേഷം ശിഷ്യരെ നീ സ്വീകരിക്കണം.

ഭൂപബന്മാനവാദീനാമഭിഷേകാദബീപ്സിതം। ആം ശ്രാം ശ്രൌം പശും ഹൂം ഫഡിതി അസ്ത്രരാജാഭിഷേകതഃ

രാജാക്കന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ദീക്ഷ ഇഷ്ടപ്രകാരം നടത്താം. 'ആം ശ്രാം ശ്രൗം പശും ഹൂം ഫട്' എന്ന മന്ത്രത്തോടുകൂടി ആയുധരാജാഭിഷേകം നടത്തണം.

ഈശ്വര ഉവാച അഭിഷിക്തഃ ശിവം വിഷ്ണും പൂജയേദ്ഭാസ്കരാദികാന്। ശങ്ഖഭേര്യ്യാദിനിര്ഘാഷൈഃ സ്നാപയേത് പഞ്ചഗവ്യകേ

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ദീക്ഷയേറ്റവൻ ശിവനെയും വിഷ്ണുവിനെയും സൂര്യനെയും മറ്റ് ദേവന്മാരെയും പൂജിക്കണം. ശംഖം, ഭേരി മുതലായവയുടെ ശബ്ദത്തോടെ, പഞ്ചഗവ്യത്തിൽ അവരെ സ്നാനമഴുകണം.

യോ ദേവാന്ദേബലോകം സ യാതി സ്വകുലമുദ്ധരന്। വര്ഷകോടിസഹസ്രേഷു യത് പാപം സമുപാര്ജ്ജിതം

ദേവന്മാരെയും ദേവലോകത്തെയും പൂജിക്കുന്നവൻ തന്റെ കുടുംബത്തെ ഉയർത്തി സ്വലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു. കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപം പോലും—

ഘൃതാഭ്യങ്ഗേന ദേവാനാം ഭസ്മീഭവതി പാവകേ। ആഢകേന ഘൃതാദ്യൈശ്വ ദേവാന് സ്നാപ്യ സുരോ ഭവേത്

ദേവന്മാരെ നെയ്യാൽ അഭ്യംഗനം ചെയ്താൽ അഗ്നിയിൽ അതു ചാരമാകും. അളക്കു നെയ്യും മറ്റും കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ സ്നാനമഴുകുന്നവൻ ദേവനാകുന്നു.

ചന്ദനേനാനുലിപ്യാഥ നാന്ധാദ്യൈഃ പൂജയേത്തഥാ। അല്പായാസന സ്തുതിഭി സ്തുതാ ദേവാസ്തു സര്വദാ

ചന്ദനത്താൽ പുരട്ടി, നാന്ദ്യാദി ഭോജനങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, ദേവന്മാരെ എപ്പോഴും ലളിതമായ സ്തുതികളാൽ സ്തുതിക്കണം.

അതീതാനാഗതജ്ഞാനമന്ത്രധീഭുക്തിമുക്തിദാഃ। ഗൃഹീത്വാ പ്രശ്നസൂക്ഷ്മാര്ണേ ഹൃതേ ദ്വാഭ്യാം ശുഭാശുഭം

അവരാൽ കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും അറിയാം, മന്ത്രജ്ഞാനം, ബുദ്ധി, ഭോഗം, മോക്ഷം എന്നിവ ലഭിക്കും; സൂക്ഷ്മമായ ചോദ്യങ്ങൾ എടുത്ത്, രണ്ട് മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുഭവും അശുഭവും നിശ്ചയിക്കാം.

ത്രിഭിര്ജീവോ മൂലധാതുശ്ചതുര്ഭിബ്രാഹ്മണാദിധീഃ। പഞ്ചാദൌ ഭൂതതത്ത്വാദി ശേഷ ചൈവം ജപാദികം

മൂന്നിൽ ജീവനും മൂലതത്ത്വവും, നാലിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ബുദ്ധിയും, അഞ്ചിൽ ആദിയിൽ ഭൂതതത്ത്വങ്ങളും, ശേഷിക്കുന്നതിൽ ജപവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഏകത്രികാതിത്രികാന്തേ പദേ ദ്വിപമകാന്തകേ। അശുഭം മധ്യമം മധ്യേഷ്വിന്ദ്രശ്ത്രിഷു നൃപഃ ശുഭഃ

ഒന്നിന്റെ അവസാനം, മൂന്നിന്റെ അവസാനം, മൂന്നിന്റെ കൂട്ടത്തിന്റെ അവസാനം, രണ്ടിന്റെ അവസാനം—ഇവയിൽ അശുഭം നടുവിലാണ്; നടുവിലുള്ളവയിൽ മധ്യഫലം; മൂന്നു കൂട്ടങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രൻ ശുഭഫലമാണ്, രാജാവേ.

സങ്‌ഖയാവൃന്ദേ ജീവിതാബ്ദം യമോഽബ്ദദരാഹാ ധ്രുവം। സൂര്യ്യേഭാസ്യേശദുര്ഗാശ്രീവിഷ്ണുമന്ത്രൈര്ല്ലിഖേത് കജേ

സംഖ്യകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ, ആയുസ്സിന്റെ കാലം യമനും വർഷവും ചന്ദ്രദിനവും ധ്രുവനക്ഷത്രവും നോക്കി നിശ്ചയിക്കും; സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ഈശൻ, ദുർഗ്ഗ, ശ്രീ, വിഷ്ണു എന്നിവരുടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഭൂർജപത്രത്തിൽ എഴുതണം.

കഠിന്യാ ജപ്തയാ സ്പ്ടഷ്ടേ ഗോമൂത്രാകൃതിരേഖയാ। ആരഭ്യൈകം ത്രികം യാവത്ത്രിചതുഷ്കാവസാനകം

ജപത്തിന്റെ ഉറപ്പും, പശുവിന്റെ മൂത്രംപോലെയുള്ള വ്യക്തമായ രേഖയും, ഒന്നിൽ തുടങ്ങി മൂന്നിലും, പിന്നെ മൂന്ന് നാലിന്റെ കൂട്ടങ്ങളുടെ അവസാനം വരെയും കാണാം.

മരുദ് വ്യോമ മരുദ്വീജൈശ്ചതുഃ ഷഷ്ടിപദേ തഥാ। അക്ഷാണാം പതനാത് സ്പര്ശാദ്വിഷമാദൌ ശുഭാദികം

മരുത്, ആകാശം, മരുത് ജനിതന്മാർ എന്നിവയുമായി, അമ്പതിനാലു ഘട്ടങ്ങളിലും; പാശകളുടെ വീഴ്ചയോ സ്പർശമോ, ഒറ്റസംഖ്യകളുടെ ആരംഭത്തിൽ ശുഭാദികളും അങ്ങനെ നിശ്ചയിക്കും.

ഏകത്രികാദിമാരഭ്യ അന്തേ ചാഷ്ടത്രികം തഥാ। ധ്വജാദ്യായാഃ സമാ ഹീനാ വിഷമാഃ ശോഭനാദിദാഃ

ഒന്നിലും മൂന്നിലും തുടങ്ങി, എട്ടിന്റെയും മൂന്നിന്റെയും അവസാനം; കൊടി മുതലായവയ്ക്ക്, കുറവുള്ളത് അശുഭം, ഒറ്റസംഖ്യകൾ ശുഭഫലവും മറ്റും നൽകും.

ആഇപല്ലവിതൈഃ കാദ്യൈഃ ഷോഡശസ്വരപൂര്വ്വഗൈഃ। ആദ്യൈസ്തൈഃ സസ്വരൈഃ കാദ്യൈസ്ത്രിപുരാനാമമന്ത്രകാഃ

ആ, ഇ, പ, ല്ല, വി മുതലായവയും പതിനാറു സ്വരങ്ങളുമായി; ആ ആദി സ്വരങ്ങളാൽ, ത്രിപുരയുടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.

ഹ്രീം വീജാഃ പ്രണവാദ്യാഃ സ്യുര്ന്നമോഽന്താ യത്ര പൂജനേ। മന്ത്രാ വിംശതിസാഹസ്രാഃ ശതം ഷഷ്ഠ്യദികം തതഃ

ഹ്രീം, പ്രണവം തുടങ്ങിയ വിത്ത് അക്ഷരങ്ങൾ, പൂജയിൽ നമോ എന്നത് അവസാനിക്കുന്നവ; മന്ത്രങ്ങൾ ഇരുപതിനായിരം, പിന്നെ നൂറും അറുപതും കൂടി.

ആം ഹ്രീം മന്ത്രാഃ സരസ്വത്യാശ്ചണ്ഡികായാസ്തഥൈവ ച। തഥാ ഗൌര്യ്യാശ്ച ദുര്ഗായാ ആം ശ്രീം മന്ത്രാഃ ശ്രിയസ്തഥാ

ആം, ഹ്രീം എന്നീ മന്ത്രങ്ങൾ സർസ്വതിക്കും ചണ്ഡികയ്ക്കും; അതുപോലെ ഗൗരിക്കും ദുർഗ്ഗയ്ക്കും, ആം, ശ്രീം മന്ത്രങ്ങൾ ശ്രീദേവിക്കും.

തഥാ ക്ഷൌം കൌം മന്ത്രാഃ സൂര്യ്യസ്യ ആം ഹൌം മന്ത്രാഃ ശിവസ്യ ച। ആം ഗം മന്ത്രാ ഗണേശസ്യ ആം മന്ത്രാശ്ച തഥാ ഹരേഃ

അതു പോലെ ക്ഷൗം, കൗം മന്ത്രങ്ങൾ സൂര്യനു; ആം, ഹൗം ശിവനു; ആം, ഗം ഗണപതിക്ക്; ആം മന്ത്രങ്ങൾ ഹരിക്കും.

ശതാര്ദ്ധൈകാധികൈഃ കാദ്യൈസ്തഥാ ഷോഡശഭിഃ സ്വരൈഃ। കാദ്യൈസ്തൈഃ സസ്വരൈരാദ്യൈഃ കാന്തൈര്മ്മന്ത്രാസ്തഥാഖിലാഃ

നൂറ്റി അമ്പതിയൊന്ന് ആദ്യാക്ഷരങ്ങളും പതിനാറു സ്വരങ്ങളും ചേർത്ത്; ആ ആദ്യാക്ഷരങ്ങളും സ്വരങ്ങളും കൊണ്ട് എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.

രവീശദേവീവിഷ്ണൂനാം ഖബ്ധിദേവേന്ദ്രവര്ത്തനാത്। ശതത്രയം ഷഷ്ട്യധികം പ്രത്യേകം മണ്ഡലം ക്രമാത്। അഭിഷിക്തോ ജപേദ് ധ്യായേച്ഛിഷ്യാദീന് ദീക്ഷയേദ്‌ഗുരുഃ

സൂര്യൻ, ഈശൻ, ദേവി, വിഷ്ണു എന്നിവർക്കായി, അക്ഷരങ്ങളുടെ ചലനത്താൽ, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും, ഓരോ വൃത്തത്തിലും മൂവായിരത്തറുപത് വീതം; ഗുരു അഭിഷേകം ചെയ്ത് ജപിക്കണം, ധ്യാനം ചെയ്യണം, ശിഷ്യന്മാരെ ദീക്ഷിക്കണം.

ഈശ്വര ഉവാച പ്രതിഷ്ഠാം സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി ക്രമാത് സങ്‌ക്ഷേപതോ ഗുഹ। പീഠം ശക്തിം ശിവോ ലിങ്ഗം തദ്യോഗഃ സ ശിവാണുഭിഃ

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ഗുഹാ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ പ്രതിഷ്ഠയുടെ ക്രമം സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം: പീഠം, ശക്തി, ശിവൻ, ലിംഗം, അവയുടെ യോഗം ശിവാണുവുമായി.

പ്രതിഷ്ഠായാഃ പഞ്ച ഭേദാസ്തേഷാം രൂപം വദാമി തേ। യത്ര ബ്രഹ്മശിലായോഗഃ സാ പ്രതിഷ്ഠാ വിശേഷതഃ

പ്രതിഷ്ഠയ്ക്ക് അഞ്ചു വിധങ്ങളുണ്ട്; അവയുടെ രൂപം ഞാൻ പറയാം: ബ്രഹ്മശിലയുമായി യോജനം ഉണ്ടെങ്കിൽ അതാണ് പ്രത്യേകമായ പ്രതിഷ്ഠ.

സ്ഥാപനന്തു യഥായോഗം പീഠ ഏവ നിവേശനം। പ്രതിഷ്ഠാഭിന്നപീഠസ്യ സ്ഥിതസ്ഥാപനമുച്യതേ

യോഗാനുസൃതമായി സ്ഥാപിക്കുന്നത് പീഠം വെക്കലാണ്; പ്രതിഷ്ഠയുമായി വേറിട്ടല്ലാത്ത പീഠം സ്ഥാപിക്കുന്നത് സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠയെന്നു വിളിക്കുന്നു.

ഉത്ഥാപനഞ്ച സാ പ്രോക്താ ലിങ്ഗോദ്ധാരപുരഃസരാ। യസ്യാ തു ലിങ്ഗമാരോപ്യ സംസ്കാരഃ ക്രിയതേ ബുധൈഃ

ലിംഗം ഉയർത്തുന്നതിനു മുമ്പായി നടത്തുന്ന ഉത്താപനം എന്നാണ് പറയുന്നത്; അതിൽ, ലിംഗം ഉയർത്തി, പണ്ഡിതന്മാർ സംസ്‌കാരം നടത്തുന്നു.

ആസ്ഥാപനം തദുദ്ദിഷ്ടം ദ്വിധാ വിഷ്ണവാദികസ്യ ച । ആസു സര്വ്വാസു ചൈതന്യം നിയുഞ്ജീത പരം ശിവമ്

വിഷ്ണുവിനെയും മറ്റു ദേവന്മാരെയും കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ സ്ഥാപനം രണ്ടുതരത്തിലാണ്. ഇവയൊക്കെയിലും പരമശിവമായ അതുല്യമായ ചൈതന്യം ആഹ്വാനിക്കണം.

യദാധാരാദിഭേദേന പ്രാസാദേഷ്വപി പഞ്ചധാ। പരീക്ഷാമഥ മേദിന്യാഃ കുര്യ്യാത്പ്രാസാദകാമ്യയാ

അടിസ്ഥാനം മുതലായ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാരണം ക്ഷേത്രങ്ങളിലും അഞ്ചു തരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ക്ഷേത്രം പണിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഭൂമി പരിശോധിക്കണം.

ശുക്ലാജ്യഗന്ധാ രക്താ ച രക്തഗന്ധാ സുഗന്ധിനീ । പീതാ കൃഷ്ണാ സുരാദനധാ വിപ്രാദീനാം മഹീ ക്രമാത്

വെളുത്തതും നെയ്യിന്റെ സുഗന്ധമുള്ളതും, ചുവപ്പും ചുവപ്പിന്റെ ഗന്ധമുള്ളതും, മണമുള്ളതും, മഞ്ഞയും കറുപ്പും മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധമില്ലാത്തതുമായ മണ്ണാണ് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും അനുയോജ്യം.

പൂര്വ്വേശോത്തരസര്വത്ര പൂര്വാ ചൈഷാം വിശിഷ്യതേ । ആഖാതേ ഹാസ്തികേ യസ്യാഃ പൂര്ണേ മൃദധികാ ഭവേത്

കിഴക്ക്, വടക്ക്, എല്ലായിടത്തും കിഴക്കൻ മണ്ണാണ് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്. കുഴിയിൽ മണ്ണ് നിറഞ്ഞു കൂടുതൽ മണ്ണ് ലഭിച്ചാൽ അതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്.

ഉത്തമാന്താം മഹീം വിദ്യാത്തോയാദ്യൈര്വാ സമുക്ഷിതാം। അസ്ഥ്യങ്ഗാരാദിഭിര്ദുഷ്ടാമത്യന്തം ശോധയേദ് ഗുരുഃ

മനുഷ്യൻ ഉത്തമത്തിൽ നിന്ന് താഴ്ന്നതുവരെ ഭൂമിയെ തിരിച്ചറിയണം, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം മുതലായവ കൊണ്ട് കഴുകിയതായിരിക്കണം. അസ്ഥി, ചാരcoal മുതലായവ കൊണ്ടു മലിനമായാൽ ഗുരു അതിനെ പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കണം.

നഗരഗ്രാമദുര്ഗാര്ഥം ഗൃഹപ്രാസാദകാരണം । ഖനനൈര്ഗോകുലാവാസൈഃ കര്ഷണൈര്വാ മുഹുര്മുഹുഃ

നഗരം, ഗ്രാമം, കോട്ട എന്നിവയ്ക്കോ വീടുകളും ക്ഷേത്രങ്ങളും പണിയാനോ, ആവർത്തിച്ച് കുഴിച്ചോ കാളകൾ കൊണ്ട് ഉഴുതോ ഭൂമി തയ്യാറാക്കണം.